Παρακάτω έχεις την ευκαιρία να γνωρίσεις την συντακτική ομάδα του Oneman. Τους ανθρώπους που είναι η ψυχή και η καθημερινότητα αυτού του site. Κάποιοι είναι από την πρώτη μέρα λειτουργίας του site, κάποιοι προστέθηκαν στην συνέχεια και μερικοί εργάζονται αλλού αλλά φροντίζουν συχνά να μοιράζονται με εσάς λίγη από τη σοφία τους. Η συντακτική ομάδα του Oneman δεν είναι πολλοί διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι. Είναι μια ομάδα ανθρώπων που κάνουν καθημερινά αυτό που αγαπούν περισσότερο από όλα. να ζουν, να γράφουν, να δημιουργούν.

Γράφω από τότε που έμαθα να γράφω και διαβάζω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Σπούδασα θεατρολογία στο Καποδιστριακό και δημοσιογραφία στο Εργαστήρι. Δεν τα πάω πολύ καλά με τον ύπνο, τις μελιτζάνες και τους φανατικούς οπαδούς του οτιδήποτε - σε όλα τα υπόλοιπα θα τα βρούμε. Επαγγελματικά, γράφω, διαβάζω και μιλάω (από τη συχνότητα της ΕραΣπορ) από την εποχή που οι εφημερίδες ζύγιζαν έναν τόνο και τα περιοδικά φιλοξενούσαν έναν τόνο παραγωγές. Στο Oneman βρίσκομαι γιατί είναι ένα καταπληκτικό μέρος για να γράφει και να διαβάζει κανείς. Όταν μεγαλώσω θα γίνω εξερευνητής και θα ανακαλύψω τη θαμμένη σήραγγα που ενώνει τον Αισχύλο με τον Τζορτζ Ρομέρο.

Door-to-door έρευνες στη Metron Analysis, παρακλήσεις σε πελάτες dvdάδικου να μη νοικιάσουν το 'Μετά την Τελευταία Μέρα' και δημιουργός φραπέδων. Όλα έδειχναν ότι θα γράφω μόνο ευχές σε κάρτες γενεθλίων, αλλά ξαφνικά βρέθηκα στο ΜΑΧ, μετά από χρόνια στο Cosmo.gr της 24Media κι από κει στο ΟΝΕΜΑΝ. Στον ελεύθερο χρόνο μου πηγαίνω σε ματς της Α2, στα σινεμά του κέντρου (εσχάτως πάω και θέατρο) και περιμένω τη μέρα που θα με καλέσει ο 'τίγρης' στην ΑΕΚ για να του πω “Όχι, δεν έρχομαι”.

Σπούδασα στο Μαθηματικό και στο Πανεπιστήμιο της Ζωής- έμεινα δίχως πτυχίο και από τα δύο. Η ζωή μου ξεκίνησε όταν έγινα μέλος της ομάδας προγράμματος στις Νύχτες Πρεμιέρας το 2008, με τις οποίες συνεργάζομαι ακόμα. Έχω γράψει για το ΣΙΝΕΜΑ, το ΠΟΠ+ΡΟΚ, το Esquire, το Cosmopolitan και το μπλογκ darkustv. Σήμερα γράφω για ποπ κουλτούρα στο Oneman, για τηλεόραση στο Flix και για NFL στο Sport24. Είμαι υπέρ του Ζοζέ Μουρίνιο και εναντίον των ταινιών που αξίζουν τρία αστεράκια.

Οι γονείς μου, με «έπαιζαν» για γιατρό. Οι φίλοι μου, για «ψυχολόγο». Εγώ για «Γενετίστρια» (τρομάρα μου). Κουβά, όλοι. Οι πολλές αποτυχημένες προσπάθειες να συμπαθήσω την Πληροφορική της Ασοεε με έκαναν να τα παρατήσω όλα και να γίνω πριγκίπισσα. Ε, δημοσιογράφος ήθελα να πω. Ή μάλλον γραφιάς μιας και τόσο στο Playboy και το Esquire (θητεία: τρία χρόνια) όσο και στο Oneman (μεταγραφή οε-οε-οε), γράφω. Στην εύλογη απορία «τι κάνει ένα κοριτσάκι τόσα χρόνια στα αντρικά» απαντώ (με πανό): Η υποχθόνια φλωροποίηση των γονιών μου (πιάνο-γαλλικά-μπαλέτο) δεν θα περάσει.

Ξεκίνησα τη δημοσιογραφία μικρός, ηχογραφώντας σε κασετόφωνο εκπομπές με τον κολλητό μου και (αυτό)σχεδιάζοντας τη δική μου εφημερίδα στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών. Μεγαλώνοντας, παραλίγο να κάνω στροφή προς τις οικονομικές σπουδές, γλιτώνοντας το ατύχημα στο τσακ. Μόλις συνήλθα, αποφάσισα να σπουδάσω Επικοινωνία και ΜΜΕ κι έπειτα από στάσεις σε Αθλητική Ηχώ, Ταχυδρόμο και Mad TV, βρέθηκα να αυτοσχεδιάζω στο ONEMAN. Προτιμώ το μπάσκετ από το ποδόσφαιρο, την πίτσα από το σουβλάκι και την κόκα κόλα από το νερό. Τρώω κάθε μέρα φέτα.

Πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση, πολύ πιάσιμο στα χέρια από το διάβασμα στο κρεβάτι, πολύ δυνατά μουσική όταν διάβαζα για το σχολείο και πολλά λεφτά πεταμένα σε κακές ταινίες, απλά γιατί έπρεπε επειγόντως να μπω σε αίθουσα κινηματογράφου. Σπούδασα κάτι από Επικοινωνία και κάτι από Πολιτισμό στο Πάντειο κι αφού ξημεροβραδιαζόμουν που ξημεροβραδιαζόμουν όλη μέρα να μιλάω για ταινίες και το LOST σε ξένα fora, έκατσα και σκέφτηκα πώς θα μπορούσα να κάνω το χόμπι μου επάγγελμα. Αφού πήρα μια γεύση από τον έντυπο Τύπο, μ’ έφερε ο δρόμος μου απ’ το PopCode. Πιστεύω ότι ο Superman είναι καλύτερος από τον Batman και πως η αλήθεια κρύβεται στο Lion King.

Ήθελα να γράψω στο Oneman πριν αυτό δημιουργηθεί. Πέρασα και δεν ακούμπησα από το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ της Αθήνας. Έχω υπάρξει σερβιτόρος, συντάκτης του MAX, συντάκτης αθλητικών site, εκπρόσωπος υπηρεσίας καταλόγου, εκπρόσωπος εξυπηρέτησης πελατών εταιρείας πόκερ στο Δουβλίνο, ερασιτέχνης ηθοποιός, ταχυδρόμος, γραμματέας και συντάκτης του Contra.gr. Δεν έχω δει κανένα Τζέιμς Μποντ. Η πρώτη συναυλία που πήγα στη ζωή μου ήταν του Σάκη Ρουβά και η δεύτερη του Λευτέρη Πανταζή. Έχασα το Ελλάδα-Ισπανία στο Euro 2004, γιατί έδινα κίτρινη ζώνη στο τάε κβον ντο (στα 20 μου). Σε τρία χρόνια είναι εξίσου πιθανό να είμαι αγρότης στο Μικρό Πάπιγκο με το να σπουδάζω Ψυχολογία στο Ρέθυμνο. Δεν τρώω ζάχαρη.

Η 'καριέρα' μου στα περιοδικά ξεκίνησε την μέρα που έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι. Και, από τότε, έχει ευλογημένα 'κατσικωθεί' στον άξονα γυναίκες (Max, Maxim, Nitro), σινεμά, σειρές και ταξίδια. Ευτυχώς που το ONEMAN ασχολείται ακριβώς με αυτά. Συν το φαγητό. Στο οποίο επίσης 'διαπρέπω'. Kατά τα άλλα 'περηφανεύομαι' για την ατζέντα μου, την γυναίκα μου, την κόρη μου, τους τρεις κολλητούς μου, το γούστο μου στα έπιπλα και την ικανότητα μου να μιλήσω 'ατραύλιστα' στις πιο όμορφες γυναίκες του πλανήτη.

Ένας μπασκετμπολίστας που του άρεσε το φαγητό. Ένας ράπερ που δεν ήξερε να ραπάρει. Ένας φοιτητής που δεν σκάμπαζε από Χρηματοοικονομικά. Ένας αθλητικός δημοσιογράφος που σιχαινόταν τον στρατό, τις μελιτζάνες, τις Απόκριες, τα Χριστούγεννα, όλες τις εθνικές εορτές, τις αργίες, πιθανότατα τα γατάκια, τα ουράνια τόξα και ότι ξέρω-γω-τι-χαρούμενο και βρήκε την ευκαιρία να γράψει για όλα αυτά στην πορεία του προς την ολοκληρωτική μεταμόρφωση στον γέρο της γειτονιάς με την πιτζάμα, τη ρόμπα και τα σκυλιά που φωνάζει στα παιδιά να σταματήσουν να παίζουν μπάλα γιατί κάνουν φασαρία. Δύσκολη δουλειά, κάποιος πρέπει να την κάνει.

Δημοσιογράφος, κολλημένος με το ωραίο κείμενο, την ποιότητα και την αισθητική. Η πρώτη μου αγάπη (και παντοτινή) ήταν τα περιοδικά, αλλά παντρεύτηκα για μια ζωή το digital. Οι φίλοι μου λένε ότι είμαι τρελός, εγώ λέω ακόμα χειρότερα για την ψυχοσύνθεση μου και κάπως έτσι τα βρίσκουμε κάθε φορά που ξεπερνάω τα όρια της υπομονής τους. Το ΟΝΕΜΑΝ εκτός από προσωπική πεποίθηση ότι μπορούσαμε να κάνουμε ένα πραγματικά ποιοτικό και βασισμένο στο κείμενο ανδρικό site, είναι και ένας χώρος που αγαπώ να γράφω όταν έχω λίγο ημί-ελεύθερο χρόνο, μακριά από τις αθλητικές αρθρογραφίες στο Sport24 και κυρίως όταν δεν προσπαθώ να υποστηρίξω τον τίτλο "Διευθυντής Περιεχομένου της 24 Media.

Γεννήθηκα σε ένα μέρος που το γρασίδι είναι πράσινο και τα κορίτσια όμορφα. Σπούδασα Επικοινωνία, συνέχισα με Διεθνείς Σχέσεις και Πολιτική θεωρία, μπήκα για πλάκα τo 2006 στον κόσμο του ανδρικού lifestyle και έμελλε να μείνω σε αυτόν μέχρι σήμερα. Εδώ και σχεδόν 4 χρόνια είμαι στην 24Media και το Oneman για να γράφω την άποψή μου, να μοιράζομαι ενδιαφέρουσες ιστορίες, να νοσταλγώ όσα πρέπει και να υπενθυμίζω στον κόσμο ότι οι άνδρες δεν είναι μόνο πίτσα, μπάλα, μπίρα. Γράφω με την ίδια σοβαρότητα για την πολιτική του φόβου και την Όλγα Φαρμάκη και ακολουθώ πιστά το τρίπτυχο αυγό – bacon – μαγιονέζα.

Είμαι αυτή που σε εκνευρίζει με αυτά που γραφεί περί αντρικού στιλ στη στήλη Dresscode και όχι μόνο. Έχω πτυχίο Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης από το ΕΚΠΑ και μεταπτυχιακό Fashion Journalism από το Central Saint Martins. Βγάζω το τίμιο cupcake μου γράφοντας για περιοδικά και sites, ανάμεσά τους τα Glamour, Lucky, Vogue, Athens Voice, myself.gr, jamjar.gr κ.α. Τα τελευταία τρία χρόνια "πιλοτάρω" το περιοδικό του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, 2board, ενώ παράλληλα με βλέπεις καθημερινά στο πλευρό της Ελένης Μενεγάκη (αν συνηθίζεις να βλέπεις καθημερινά Ελένη Μενεγάκη). Δεδομένου πως ήμουν η μοναδική γυναίκα παρούσα στην γέννηση του ONEMAN, έχω αναπτύξει οιδιπόδειο μαζί του: είμαι η αφοσιωμένη ερωμένη του και ταυτόχρονα η Onemana του.

Με λένε Θανάση Κρεκούκια και κοντεύω τα 50. Παράτησα τη Γερμανική Φιλολογία, δούλεψα σε καμιά 50αριά δουλειές, ανδρώθηκα στην Ισπανία, δεν είδα προκοπή και χαΐρι, επέστρεψα, ρεμπέλεψα ακόμα περισσότερο, μέχρι που το 2007 πήγα στο Sport24.gr που με ανέχεται μέχρι σήμερα. Φύτρωσα όπου δεν με έσπειραν και μπορώ να πω με υπερηφάνεια πως είμαι μάλλον ο μοναδικός που έχει υπογράψει όλα τα σάιτ της 24 Media. Από το MEN24 βρέθηκα στο ONEMAN και γράφω - ανάμεσα σε άλλα - κυρίως για μουσική.

Όταν σταμάτησα να κάνω τον οδηγό, τον γραμματέα, τον σερβιτόρο, τον barman και τον καθηγητή, ο δρόμος με έφερε από σπόντα στην Imako και άρχισα να γράφω σε site και περιοδικά. Στην αρχή τα gadget νόμιζα ότι ήταν το φόρτε μου αλλά τελικά όταν ήρθα σε επαφή με το Esquire κατάλαβα ότι όλα αυτά τα αντρικά είναι πιο θελκτικά. Ειδικά όταν τα γράφεις στο ΟΝΕΜΑΝ και μπορείς πολύ απλά να μιλάς για αυτά που αγαπάς. Τα bars, τις σειρές και τα spirits.

Σπούδασα Οικονομικά στο Παν. Μακεδονίας για το χατίρι του μπαμπά. Έμαθα 4 ξένες γλώσσες για το χατίρι της μαμάς. Ακολούθησα τη δημοσιογραφία λόγω επειδή. Μακεδονία TV, Paok Web TV, Sport 103, Libero 107.4 fm, και άλλα μέσα, ανέχτηκαν την παρουσία μου για καιρό. Ο Libero, το επαγγελματικό μου λιμάνι, με ανέχεται λίγο παραπάνω, τα πρωινά του σαββατοκύριακου. Αυτόν τον καιρό έβαλα κι άλλο μπελά στο κεφάλι μου και ξεκίνησα το μεταπτυχιακό μου στις Ευρωπαϊκές Σπουδές. Έτσι, σε δουλειά να βρισκόμαστε.

Γεννήθηκα στο νησί του Lost και πατέρας μου δεν είναι ο Jacob αλλά ο άλλος, ο μαύρος, ο μούσης. Κατάφερα να δραπετεύσω και ασχολήθηκα με το αθλητικό ρεπορτάζ. Στη συνέχεια, επί αρχισυνταξίας μου, μακροημέρευσε, αλλά και έκλεισε, το Official PlayStation Magazine. Έπειτα, αποφασίσαμε με άλλους 3 να ιδρύσουμε τη δική μας Reservoir Dogs συμμορία, το site TheGang. Πλέον, είμαι συνεργάτης του OneMan σε θέματα videogames. To αγαπημένο μου φαγητό είναι τα μακαρόνια με κιμά, μισός από αγριογούρουνο, μισός από μοσχάρι κονσέρβα Dharma.