Το δικό του το κόλλημα είναι το αίμα. Αυτό που χύνει και αυτό που μελετά. Κατά την διάρκεια, όμως, των οχτώ σεζόν που γνωριζόμαστε έχει κάνει κατά καιρούς την ανάγκη φιλότιμο και έχει ενδώσει στο άλλο φύλο. Ακόμη και αν στις περισσότερες περιπτώσεις οι σχέσεις του ξεκινούν από την (αμοιβαία) ψυχοπάθεια και καταλήγουν στον φόνο.

Θα ξεκινήσω λέγοντας τα πράγματα με τα οποία δεν θα ασχοληθώ σε αυτό το κείμενο. Γιατί υπάρχει focus εδώ πέρα. Υπήρχε μία sexy διάθεση που την μύριζες, την έβλεπες και την ένιωθες να σε περικλύει από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή του Madwalk 2013 by Coca Cola Light.

Πάνε δυο χρόνια από την πρώτη φορά που την συνάντησα, στα γραφεία του αντρικού περιοδικού που δούλευα. Είχε μόλις κερδίσει το Γαλλικό Elite Model of the year (κάτι που μόνο εύκολο ή απλό δεν το λες) και συνοδευόταν, όπως συνήθως, από την – εξαιρετικά κομψή και φινετσάτα διακριτική- μητέρα της. Οι συγκυρίες το έφεραν να μην δουλέψουμε μαζί. Αλλά ότι την γνώρισα ήξερα ότι θα ήταν κάτι που κάποτε θα εξιστορούσα στα παιδιά μου.

'Αυτή την στιγμή έχω στο λογαριασμό μου λιγότερο από 5 δολάρια. Τους τελευταίους μήνες χρησιμοποιώ τις πιστωτικές μου κάρτες για να πληρώσω τα έξοδα διαβίωσης τα δικά μου και του γιου μου'. Αυτό κατάθεσε η 39χρονη Αγγλίδα στο δικαστήριο του Λος Άντζελες προκειμένου να δώσουν σε εκείνη -και όχι στον πρώην σύζυγό της- 6.000 δολάρια από μια επιστροφή φόρου. Γιατί μπορεί η Cercei να αντιμετωπίζει τα πάνδεινα αυτή τη σεζόν, αλλά η Lena τα βγάζει πέρα ακόμη χειρότερα.

Το ότι είναι η μοναδική γυναίκα που ανέχεται τον Russell Crowe (την σύζυγο του οποίου έπαιξε στο A Beautiful Mind και παίζει -με γκρίζα τούφα στα μαλλιά- στο Noah) είναι από μόνο του άξιο επιβράβευσης. Αλλά κανείς δεν θα θυμάται την 42χρονη Μπρουκλινέζα για αυτό. Ούτε για το Όσκαρ που κέρδισε. Πραγματική 'κληρονομία' της είναι μια γενιά 30άρηδων που συνεχίζουν να ονειρεύονται ότι ξυπνάνε δίπλα της κάθε πρωί.

H τελευταία φορά που κάθισα να δω ελληνική τηλεόραση ήταν όταν ο Παπακαλιάτης δεν την είχε απαρνηθεί ακόμη. Αλλά, για χάρη της συγκεκριμένης Πειραιώτισσας, θα αφήσω τα downloads να 'στριμώχνονται' στον σκληρό μου. Ακόμη και αν η καρδιά μου γίνει τσατάλια προσπαθώντας να διαλέξω ανάμεσα σε εκείνη και την Θωμαή Απέργη (που επίσης συμμετέχει). 

Κάπου ανάμεσα στο 1998 και το 2008. Εκεί τοποθετώ την χρυσή εποχή της pop – urban – πες την όπως θες ελληνικής στροφής. Μια εποχή που δεν προλάβαινες να βλέπεις νέες δουλειές, να ανακαλύπτεις καινούριες φωνές και να πηγαίνεις σε live. Αν σου άρεσαν δηλαδή όλα αυτά.