Ο Χρήστος παίζει στα 7 από τα 10 επεισόδια της πρώτης σεζόν του Banshee, στο ρόλο ενός Ουκρανού 'κακού παιδιού' που κυνηγάει τον πρωταγωνιστή της σειράς, που βγαίνει από την φυλακή και γίνεται σερίφης της κομητείας Banshee. Το αφεντικό του Χρήστου aka Όλεκ Βασιλόπουλου είναι ο Mr. Rabbit, o βασικός κακός της σειράς και θέλει νεκρό τον σερίφη-πρώην φυλακόβιο. Ε ρε τι γίνεται, δηλαδή.

Όταν ένα παιδί λέει ψέμματα είναι έκδηλο στο βλέμμα του και τις κινήσεις του ότι ψεύδεται και προσπαθεί να ξεφύγει. Όσο μεγαλώνεις, τα ψέμματα γίνονται πιο δυσδιάκριτα, πιο έμπειρα, πιο καλά κρυμμένα. Στο “Lie to Me”, ο Dr. Cal Lightman τούς βλέπει όλους σαν μικρά παιδιά. Τόσο απλό του είναι να καταλάβει το ψέμμα σου. Ποιος θα μπορούσε να είναι πιο χρήσιμος μια μέρα σαν την Πρωταπριλιά;

Το κεφάλαιο Ψέματα έχει απασχολήσει πολύ τους μεγάλους φιλόσοφους και τα μεγάλα μυαλά του ONEMAN για να συντάξουν το μεγάλο έπος Τα ψέματα που δεν πείθουν ποτέ καμία γυναίκα και το άξιο αντίπαλο δέος του Τα ψέματα που δεν έχαψε ποτέ κανένας άντρας. Και βέβαια, στο Database Σοφίας του ONEMAN υπάρχει και το 20 γυναικείες ερωτήσεις ζητούν ψεύτικες απαντήσεις, που επιβεβαιώνει αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του σημερινού θέματος: Η γυναίκα το θέλει το ψέμα της.

Σε Διλήμματα σαν κι αυτά ξεχωρίζουν οι άντρες από τα παιδάκια, η ήρα από το στάχυ, ο αφρός από το κατακάθι, ο Κόμπε από τον αμυντικό που βάζεις δύο λεπτά να δώσει τρία φάουλ και τον ξανακαθίζεις στον πάγκο.

Μια δεκαετία παρά κάτι μετά από εκείνη την βραδιά, το μόνο που θυμάμαι είναι το πόσο ηλίθιος ένοιωσα όταν πλήρωνα την κυριούλα για την δεξίωση και το πόσο μόνος περιμένοντας να έρθει η νύφη μου. Ναι, και ας ήμουν στην μέση πλήθους.

Πρόσπάθησε να σκεφτείς την τελευταία φορά που έκανες οτιδήποτε αμαρτωλό. Όχι απαραίτητα κολάσιμο ή σοβαρό. Κάτι έστω και λίγο αμαρτωλό. Κάτι που έπρεπε και δεν έπρεπε να κάνεις αλλά το ήθελες πολύ. Και αφού το θυμηθείς, προσπάθησε να θυμηθείς επίσης το ελαφρυντικό που έδωσες στον εαυτό σου την ώρα της πράξης. Κι εκεί μέσα θα βρεις λογικά ένα μεγάλο #yolo.

Το τηλεοπτικό επεισόδιο είναι απλώς μια σύμβαση.

Κάποτε τα δίκτυα ήθελαν να χτίσουν πιστό κοινό που να επιστρέφει βδομάδα μετά τη βδομάδα ώστε να μπορούν με μεγαλύτερη συνέπεια και σιγουριά να πουλάνε διαφημιστικό χρόνο. Κανείς ποτέ δεν κατέβασε μια μεγάλη πλάκα με διαταγές από τον ουρανό που να έλεγε πως κάποιες ιστορίες οφείλουν να εξελίσσονται 40 λεπτά τη φορά, μια φορά τη βδομάδα, κάθε Τρίτη βράδυ στις 9. Ήταν απλώς μια σύμβαση.