Μια ωδή στο μουστάκι του Σταμάτη Γονίδη

Βλέποντας για πρώτη φορά την αφίσα του Teatro που απεικονίζει τον Σταμάτη Γονίδη και το Νίκο Κουρκούλη να απαθανατίζονται από paparazzi, ο χρόνος πάγωσε για μας. Ο θόρυβος εξαφανίστηκε, τα κορναρίσματα τα κατάπιε η Γη. Το μουστάκι του Σταμάτη Γονίδη ήρθε να επιβεβαιώσει κάτι που ψιλιαζόμασταν από καιρό. Ότι είναι ο απόλυτος Έλληνας ροκ σταρ.



Κατ' αρχήν, όλο το stance του στην φωτογραφία έχει μυρωδιά δον Κορλεόνε και σαφή υπονοούμενα πατροναρίσματος. Είναι ο Νονός της πίστας. Έχει κανείς αντίρρηση; Και να έχει δηλαδή, η μοίρα της (αντίρρησης) είναι να συνθλιβεί σε αυτό το (έψαχνα ώρες να βρω το σωστό επίθετο) ΑΝΤΡΙΚΟ μουστάκι του Σταμάτη.



Είναι μάταιο να αρχίσουμε τις συγκρίσεις ή να σπάσουμε το κεφάλι μας για να βρούμε ποιο μουστάκι μας θυμίζει. Άπαξ και το υιοθέτησε αυτός ο εισηγητής του στιλ, το σωστό είναι οι υπόλοιποι που (διαπιστώνουν ότι) έχουν παρεμφερές μουστάκι, να το ξυρίσουν. Χθες.







Αναλύοντας κοινωνιολογικά το πειστικό (επίσης κατάλληλη λέξη για να το περιγράψει) μουστάκι του Γονίδη, δεν μπορούμε να παραλείψουμε ότι στην αφίσα το μουστάκι πρόδηλα υποκαθιστά το κομπολόι που έχουμε κατά κόρον δει σε ένα σωρό πρόχειρες, πεζές αφίσεις λαϊκών πάλκων. Μνεία φυσικά πρέπει να γίνει και στο γυαλί με το οποίο ο καλλιτέχνης συνδυάζει τη “νέα του πρόταση”.



Αυτοί που βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος έσπευσαν να κάνουν τους έξυπνους παρομοιάζοντας τα με τα γυαλιά του Χάρι Πότερ. Τόσα ξέρουν, τόσα λένε. Είναι οι ίδιοι που το μόνο που είχαν να σχολιάσουν στο αριστοτεχνικό “Γιατί κλαις” ήταν ο Γονίδης έλεγε “χλαις” και όχι “κλαις". Μιλάμε για τέτοιο επίπεδο.



Αν ο Σταμάτης έκανε την προβλεπέ κίνηση να βάλει ένα λιγότερο ποπ και περισσότερο λαϊκό γυαλί, θα τον μπερδεύαμε με τον Βαγγέλη Περπινιάδη (χωρίς μουστάκι). Δεν θα το ήθελε αυτό. Ο καλλιτέχνης που (δικαίως) θεωρεί εαυτόν ροκ δεν θα μπορούσε να πέσει σε αυτή τη στιλιστική παγίδα.







Ο Γονίδης θα είναι μοντέρνος ακόμα και μετά από 25 χρόνια. Με κληρονομιά του στη νέα γενιά άσματα με cojones όπως τα “Δυόμιση κι εγώ περιμένω”, “Έχω πετάξει μαζί σου” και “Όλα σ' αγαπάνε”, ο Σταμάτης ορίζει τι είναι στη μόδα και τι όχι. Από τη μουσική μέχρι τα facial hair και τα αξεσουάρ.



Σεβόμαστε απόλυτα τις επιλογές του και μαθαίνουμε από αυτές. Μην πας μακριά. Ο Σταμάτης Γονίδης τολμάει όσο κανένας συνάδελφός του. Ακριβώς όπως κανείς από αυτούς δεν βγαίνει στη σκηνή με το τσιγάρο και το ποτό του όπως ο Σταμάτης, που αλωνίζοντας την πίστα δεν μασάει να ανάψει το τσιγάρο κάποιας... ύπαρξης που θα του τραβήξει την προσοχή. One of a kind.