Το κορίτσι που δείχνει στον κόσμο ότι το σάλιο του δεν είναι για φτύσιμο

Η Γεωργία Πιτσάβα εξηγεί στο Oneman πόσο εξευτελιστικά εύκολη και σωτήρια είναι η δωρεά μυελού των οστών. Και πόσο κρίμα είναι να μην το γνωρίζουμε.
SHARES

Κάτι δύσκολο ή τρομακτικό ή χρονοβόρο ή όλα αυτά μαζί. Η φράση 'Δωρεά Μυελού των Οστών' για κάποιον εκνευριστικά ανεξιχνίαστο λόγο, δημιουργεί στους περισσότερους από εμάς ένα συρφετό δυσοίωνων σκέψεων που το μόνο που καταφέρνουν τελικά είναι με απύθμενη ταχύτητα να μας μαυρίσουν την ψυχή και να μας απομακρύνουν από τον στόχο. Και την πραγματικότητα.

Γιατί η αλήθεια από αυτή τη λογική απέχει παρασάγγης. Και το γεγονός πέρα από λυπηρό, είναι και επικίνδυνο. Αν σκεφτούμε ότι εξαιτίας της περιρρέουσας παρανόησης και λόγω της έλλειψης σωστής ενημέρωσης υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν. Από έναν καρκίνο που σύμφωνα με την επιστήμη μπορεί να γιατρευτεί. Αν υπάρχει δότης.

 

Ήμουν και εγώ ένας από αυτούς τους από πάνω. Μέχρι να μιλήσω με τη Γεωργία(τηλεφωνικώς μιας και βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη) και να της ζητήσω να μου εξηγήσει πώς γίνεται η δωρεά μυελού των οστών, πίστευα ότι πρόκειται για μία διαδικασία εξαιρετικά δύσκολη και επίπονη. Και περιλαμβάνει σίγουρα νυστέρι.

Μάλιστα, όταν της το είπα, με ενημέρωσε ότι δεν είμαι η μόνη, αφού "Στο ίντερνετ γράφονται συχνά ανακρίβειες. Ο κόσμος δεν ξέρει τι είναι και το κυριότερο πόσο εύκολα μπορεί να συμμετάσχει". Γι αυτό πριν της δώσω το λόγο να εξηγήσει το πανεύκολο του πράγματος και την αξία της συμμετοχής, θέλω να πω πως μερικές φορές η κακή πληροφόρηση, δεν είναι τίποτα. Καταλήγει σε ένα λάθος τίτλο, λαμβάνει μερικά άσχημα σχόλια και μέχρι εκεί. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όμως όπως η σημερινή που δεν χωράει δημοσιοποιημένες ημιμάθειες. 

Και τώρα, ο λόγος στην Γεωργία Πιτσάβα, τη 24χρονη φοιτήτρια Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών που πριν ξεκινήσει την ειδικότητά της στην παιδιατρική αποφάσισε μαζί με τη συμφοιτήτριά της Άντρια Κωνσταντίνου (η οποία σκέφτεται να πάρει ειδίκευση στην Δερματολογία) να γίνουν το δίδυμο 'How you Can Save a Life' και να ενημερώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο για την απλότητα της διαδικασίας και τη σημαντικότητα μίας δωρεάς μυελού των οστών.

(Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Τσακαλίδης / SOOC.gr)

"Όλα ξεκίνησαν στο τελευταίο εξάμηνο όταν ο καθηγητής μας και εμπνευστής του Κέντρου Χάρισε Ζωή-ΚΕΔΜΟΠ στην Πάτρα, μας μίλησε για το τι συμβαίνει και το πόσο σημαντικό είναι όλο αυτό, αποφασίσαμε με την Άντρια ότι θέλουμε να βοηθήσουμε. Παρεμπιπτόντως ο ίδιος, πήρε την ίδια απόφαση όταν δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Γερμανίας η οποία έχει τη μεγαλύτερη δεξαμενή μυελού των οστών στον κόσμο.

Σε αντίθεση με τα ποσοστά των δοτών της Ελλάδας που είναι τα χαμηλότερα του κόσμου.  Μιλάμε για το 0,5% του πληθυσμού. Δηλαδή τίποτα. Σε ένα μεγάλο βαθμό, πιστεύουμε ότι αυτό συμβαίνει γιατί ο κόσμος δεν είναι ενήμερος. Δεν γνωρίζει ούτε πόσο μπορεί να βοηθήσει ούτε πόσο εύκολα μπορεί να το κάνει. Κυρίως το δεύτερο".

"Όταν κάποιος έχει καρκίνο στο αίμα, λευχαιμία, χρειάζεται μεταμόσχευση. Χρειάζεται δηλαδή να πάρουμε κύτταρα από έναν υγιή οργανισμό και να τα μεταφέρουμε στο άτομο ώστε αυτό να μπορέσει να ζησεί. Ειδικά στα παιδιά, αυτή η διαδικασία είναι σωτήρια. Και εμείς, ως χώρα έχουμε περιορίσει αυτήν την πιθανότητα στο 0,5%. Είναι κρίμα".

 

Απαιτούμενα εργαλεία για τη διαδικασία της δωρεάς μυελού των οστών: Μία μπατονέτα

"Παίρνουμε με μία μπατονέτα λίγο σάλιο και αυτό ήταν. Έγινες δότης. Έπειτα, αν σε καλέσουν που είναι γενικά σπάνιο τότε πηγαίνεις να δώσεις αίμα. Η πιθανότητα να σε καλέσουν είναι εξαιρετικά μικρή καθώς οι εθελοντές είναι υπερβολικά λίγοι. Σκέψου ότι είμαστε 10000000 και οι δότες είναι 10000.

 

Το τεστ μπορούν να το κάνουν άνθρωποι από 18 έως 50 ετών. Αν τελικά, είναι συμβατοί ως δότες πριν προχωρήσει η διαδικασία, περνάνε από εξετάσεις ώστε να εξακριβωθεί ότι είναι πλήρως υγιείς για να κάνουν τη δωρεά. Όταν συμβεί αυτό, ακολουθείται μια διαδικασία που λέγεται λευκαφαίρεση. Η λευκαφαίρεση είναι μία διαδικασία κατά την οποία τα κύτταρα τα οποία χρειάζονται διαχωρίζονται από τα υπόλοιπα κύτταρα του αίματος με τη βοήθεια ενός μηχανήματος. Συνδέεται με το δότη με δύο φλέβες στους αγκώνες. Το αίμα αναρροφάται από το μηχάνημα με συνεχόμενο τρόπο, φυγοκεντρείται, διαχωρίζονται τα κύτταρα που χρειάζονται, ενώ το υπόλοιπο αίμα επιστρέφει πίσω στον δότη.

(προ)Απαιτούμενα χαρακτηριστικά του δότη: Υγεία, ηλικία, διάθεση

"Μπορεί εσύ να μου πεις 'θέλω να δώσω δείγμα' και θα συνεννοηθούμε ώστε να έρθω εγώ ή κάποιος να σου το πάρουμε. Απλώς, πριν γίνει αυτό θα θέλαμε να είναι σίγουρος κάποιος ότι θα θέλει και μετέπειτα να βοηθήσει. Είναι μεγάλο κρίμα να κριθεί τελικά συμβατός και να πει 'βαριέμαι να έρθω τώρα' ή 'δεν έρχομαι γιατί φοβάμαι τις βελόνες'".

How you Can Save a Life, η δημιουργία του

"Πήραμε πέρσι μία υποτροφία από την κυρία Αγγελοπούλου στο πλαίσιο των 12 υποτροφιών που έδωσε το το Angelopoulos Clinton GIU Fellowship σε παιδιά που θέλουν να κάνουν κάτι που θα έχει κοινωνικό αντίκτυπο στη χώρα μας. Πήγαμε λοιπόν στο Μαϊάμι για εκπαίδευση και επιστρέψαμε εδώ για να αναλάβουμε εδώ την ενημέρωση και τη συλλογή δειγμάτων κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα.

Καταλάβαμε ότι ο κόσμος θέλει να βοηθήσει αλλά δεν τα καταφέρνει γιατί υπάρχει παραπληροφόρηση. Νομίζουν ότι χρειάζεται να κάνεις εγχείριση. Όταν τους λέμε ότι είναι τόσο απλή η διαδικασία, ενδιαφέρονται πάρα πολλοί να συμμετάσχουν.

 

Την πρώτη μας παρουσίαση την κάναμε στη ΔΕΘ (Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης) και η ανταπόκριση ήταν πραγματικά συγκινητική. Ήρθαν άνθρωποι από νοσοκομεία και μας ζήτησαν να κάνουμε ενημέρωση στο προσωπικό τους για το πώς να παίρνουν δείγματα, κτλ. Ήρθαν άνθρωποι που είχαν απορίες και ήθελαν περισσότερες λεπτομέρειες.

Κάνουμε ενημερώσεις σε σχολεία, τώρα το Μάιο θα κάνουμε στο Πανεπιστήμιο, στην Ιατρική και την Οδοντιατρική. Στα σχολεία για παράδειγμα, όταν κάνουμε ενημερώσεις, τα παιδιά μας λένε ότι θέλουν μόλις μεγαλώσουν να πάνε να το κάνουν. Αυτό μου δίνει δύναμη.

Θέλω να το ξέρουν και ας μην πάνε".

How you Can Save a Life, ο στόχος

 

"Θέλουμε σε κάθε πόλη να φτιάξουμε ένα σημείο που θα μπορούν οι πολίτες να δίνουν το δείγμα τους. Στη Θεσσαλονίκη, υπάρχει για παράδειγμα το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Στην Κατερίνη, το Νοσοκομείο της Κατερίνης. Θέλουμε να φτιάξουμε τέτοια σημεία σε κάθε πόλη. Ιδανικά, θα μπορούσαν να υπάρχουν εκεί που ο κόσμος πηγαίνει για αιμοδοσία.

Το τελικό που θέλουμε να κάνουμε είναι μέσα από διάφορες εκδηλώσεις να μάθουμε στον κόσμο τι είναι και να παίρνουμε δείγμα από αυτόν.

Πάντως, και με την αιμοδοσία έχουμε πρόβλημα σαν λαός. Είμαστε πίσω.

"Γενικά η νοοτροπία μας είναι λίγο αν δεν συμβαίνει σε κάποιον γνωστό μας ή σε κάποιον δικό μας άνθρωπο να το αφήνουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας 'αφού δεν συμβαίνει σε εμάς'. Όμως πόσοι υπάρχουν πια που δεν έχουν συναντήσει ένα περιστατικό καρκίνου;"

Είναι σημαντικό όσο μπορεί ο καθένας να βοηθήσει είτε με αίμα είτε με δείγμα μυελού των οστών. Η αλήθεια είναι ότι στη δεύτερη περίπτωση, ο κόσμος όταν μαθαίνει, δίνει. Απλά, δεν μαθαίνει.

Στην Κύπρο για παράδειγμα είναι θεσμός πια. Το ξέρουν όλοι. Η αναλογία πληθυσμού τους είναι 1 στους 9".

"Είναι από τις μορφές καρκίνων που μπορεί να θεραπευθεί και δεν θεραπεύεται γιατί δεν το ξέρει ο κόσμος. Είναι τόσο απλό και τόσο εύκολο. Είναι δικαίωμα του καθενός να μην γίνει δότης αλλά τουλάχιστον ας το ξέρει".

Ο επίλογος που αρμόζει στο σημερινό κείμενο:

Σημεία που μπορείς να γίνεις δότης μυελού των οστών

Πάτρα: ΚΕΔΜΟΠ-ΧΑΡΙΣΕ ΖΩΗ, τμήμα Ιατρικής Πανεπιστημίου Πατρών, Πανεπιστημιούπολη, Ρίο, τηλ.: 2610 997 510 / e-mail: cbmdpatras@upatras.gr

Θεσσαλονίκη: Ιπποκράτειο Νοσοκομείο

Αθήνα:

1. Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία (Στογιάννη Μαρία), Κηφισίας 27, 2107211806

2. Φλόγα 'Σύλλογος παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια', Αιγίου 6-8, Γουδί, 2107485000

3. Όραμα Ελπίδας, Λειβαδίας 8, Γουδί, 2107775615-6

4. Be my hero, Φλεμιγκ 15, Μαρούσι, 6976000009, 6945997171

 
Share
Follow
comments powered by Disqus
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.