Piano Magic Live @ Fuzz (20/3/2010)

Είναι να μην πας με αξιώσεις σε ένα live. Να μην περιμένεις τίποτα. Αν κάνεις αυτό το θανάσιμο λάθος, λειτουργεί ο νόμος του Μέρφι και τότε όλα πάνε στραβά. Οι Ladytron, για παράδειγμα, πέρυσι έπεσαν στα μπλόκα, εκνευρίστηκαν, έκαναν μια τυπική εμφάνιση και έφυγαν. Ή, οι Ulver, τον περασμένο χειμώνα, που έπεσαν θύμα του ήχου, της πολύ προσωπικής τους ατμόσφαιρας και της μουρμούρας του κόσμου!



Αν δεν έχεις αξιώσεις όλα πάνε τέλεια, δεν κλαις τα λεφτά σου και φεύγεις απολύτως ικανοποιημένος. Για παράδειγμα, οι Piano Magic, το Σάββατο 20 Μαρτίου, ξεπέρασαν την κούραση από την εμφάνιση τους στην Κωνσταντινούπολη και το ταξίδι στη Αθήνα, το αποπνικτικό ντουμάνι, έπαιξαν ένα πολύ δυνατό σετ που ανέβαινε σταθερά σε ένταση και μάγεψαν τον κόσμο που μαζεύτηκε στο Fuzz για να τους δει.



Το σετ τους πέρασε κατά το ήμισυ από το Ovations και κατά το ήμισυ από την υπόλοιπη καριέρα τους, περίπου τραγούδι παρά τραγούδι. Δημιούργησαν αμέσως μια προσωπική ατμόσφαιρα με το "Recovery Position", απέδωσαν φόρο τιμής στον πρόσφατα εκλιπών Alex Chilton (The Blue Hour), ρόκαραν το κοινό με το drumming στο "The Nightmare goes on", και συγκίνησαν με τη διασκευή στο "Advent" των Dead Can Dance.



Σε όλο αυτό το διάστημα έδειξαν ότι είναι εξαιρετικά δεμένοι παρά το γεγονός ότι είναι ένα ανοικτό σχήμα και όχι συγκρότημα με την τυπική έννοια του όρου. Στο κέντρο φυσικά το μοναδικό μόνιμο μέλος και ψυχή των Piano Magic, o Glen Johnson, που με σύντομες ιστορίες, αυτοσαρκασμό, πειράγματα για την υπόλοιπη μπάντα και ευχαριστίες (σε αυθεντικό αγγλικό στιλ) ανέλαβε την επικοινωνία με το κοινό! Στα ντραμς βοήθησε τόσο ο Franck Alba όσο και η Angele που εκτός από τα πλήκτρα ανέλαβε κατά περίσταση τόσο την κιθάρα και τα φωνητικά.



Η συνταγή της επιτυχίας ήταν πως και οι Piano Magic δεν είχαν αξιώσεις από αυτό το live. Μετά από ένα χαλαρό σκοτεινό μισάωρο πλημμυρισμένο από τους ήχους των πλήκτρων της Angèle, χρησιμοποίησαν με μαεστρία τα drum led κομμάτια τους για να βάλουν τον κόσμο στο παιχνίδι και πέρασαν σε πιο συναυλιακά επιτυχείς post rock συνταγές για να τον «ταξιδέψουν». Κοινώς, άφησαν κατά μέρος τα ambient και τα πολλά πολλά μπλιμπλίκια που είναι ρίσκο και έπαιξαν εκ τους ασφαλούς.



Δε νομίζω, όμως, να πείραξε κανέναν!















Setlist



Recovery Position (Ovations)

Wrong French (Popular Mechanics)

The Blue Hour (Ovations)

No Closure (Artists' Rifles)

The Nightmare goes on (Ovations)

The Blue Hour (Ovations)

Love Et Music (Disaffected)

The King Can Not Be Found (Part Monster)

On Edge (Ovations)

Great Escapes (Part Monster)

Silence (Writers Without Homes)



Encore



Incurable (Part Monster)

Advent

Last Engineer (Part Monster)