Στη χώρα του μαγικού κεφτέ

Αν ήταν να βρέξει ποτέ πραγματικά κεφτέδες, αυτή τη βροχή θα την παραγγέλναμε από το "Κεφτές και δε φταις" στη Νέα Σμύρνη.
SHARES

Το πιο δύσκολο για ένα μαγαζί είναι να ανταποκριθεί στη φήμη του, ακόμα κι αν αυτή περιορίζεται στο word of mouth. Το "Κεφτές και δε φταις" το άκουσα σε πάρα πολλές συζητήσεις αλλά κυρίως το έβλεπα και από πολλούς φωτογραφημένο στο Instagram και το Facebook. Και η αλήθεια είναι ότι για να καταφέρεις να βγάλεις φωτογραφία οποιοδήποτε πιάτο του με κεφτέδες και να μην αποθεωθείς σοσιαλικά θα πρέπει να είσαι τυφλός.

Κάθε πιάτο που ήρθε μπροστά μας στο λουκούλειο γεύμα που κάναμε εκεί χθες το απόγευμα, προκαλούσε τυραννικά το μάτι και την όσφρηση πριν φτάσει στη γεύση.

 

Αλλά είχαμε κατέβει ένα απόγευμα Πέμπτης στο 91 της Ελευθερίου Βενιζέλου για να δοκιμάσουμε και όχι μόνο για να φωτογραφήσουμε. Το team που είχα μαζί μου ήταν πολύ δυνατό με αυτόν τον ελιτιστή του φαγητού Ηλία Αναστασιάδη και τον Στέφανο Τριαντάφυλλο το πιο γρήγορο και συνάμα δυνατό πηρούνι που έχει δει ο κόσμος ανατολικά και δυτικά της Ντακότα. Της Βόρειας.

Ο χώρος φωτεινός και άνετος. Τα τραπέζια και οι καναπέδες δομημένα πολύ ωραία με λευκές παλέτες, κάτι που κάνει το μαγαζί να φαίνεται ακόμα πιο οικείο.

 

Σε χρώματα λευκού και μαύρου με ατάκες στους τοίχους και όλα τα στοιχεία να σου προσδιορίζουν ότι εδώ θα φας καλό σπιτικό φαγητό. Για την ακρίβεια καλό σπιτικό κεφτέ. Στα πολύ θετικά η ανοιχτή κουζίνα στην οποία μπορείς να δεις τους κεφτέδες σου να ετοιμάζονται.

 

Μου έβαλαν μια φωνή από το τραπέζι να σταματήσω να φωτογραφίζω δεξιά - αριστερά για να παραγγείλουμε. Και το κάναμε με φοβερή επιτυχία. Μόνο που όπως θα δεις και στις φωτογραφίες μετά, προσθέσαμε κι άλλα τικ στον κατάλογο σε δεύτερη σκέψη. Για το ρεπορτάζ, μην μας περάσεις για τίποτα τύπους που τρώνε πολύ.

 

Η αρχή έγινε με την σαλάτα "Κεφτές και δε φταις". Πρώτον γιατί την ήθελε τη σαλάτα του ο καταιγισμός κεφτέδων που είχαμε παραγγείλει για την συνέχεια αλλά κυρίως γιατί για να δίνεις σε μια σαλάτα το όνομα του καταστήματός σου οφείλει να είναι καλή.

 

Και ήταν. Με μαρούλι, ωραία ψημένο φιλέτο κοτόπουλο, ρόκα, παρμεζάνα, bacon, πράσινο μήλο και τα παντοδύναμα φουντούκια. Λίγο περισότερο χορταστική απ' ό,τι περίμενα αλλά αυτό μάλλον είναι το διαχρονικό μου άγχος να έχω χώρο και όρεξη για αυτά που έχω παραγγείλει στη συνέχεια. Όσοι πάσχετε από την ίδια νόσο, είστε αδέρφια μου και να πάμε μια μέρα να φάμε όλοι μαζί.

 

Αυτό που βλέπεις από πάνω είναι το σαγανάκι γεμιστό με παστουρμά και ντομάτα. Ο Στέφανος αν δεν κάνω λάθος χαρακτήρισε πανίσχυρο τον παστουρμά και είχε δίκιο. Ήταν πανίσχυρος και έδινε ακριβώς όση γεύση χρειαζόταν παρέα με το αλμυρό τυρί που λογικά όταν έπηξε άρχισε να φωνάζει "θέλω να γίνω σαγανάκι".

Σνομπάραμε τις "πατατούλες με αυγά" γιατί θα είχαμε κι άλλα αυγά στους κεφτέδες μας αλλά έπρεπε να δοκιμάσουμε οπωσδήποτε την πατάτα. Δεν γίνεται να έχεις μαγαζί με κεφτέδες και να μην έχεις την τέλεια πατάτα.

 

Χοντροκομμένη, καλά τηγανησμένη χωρίς πολλά λάδια και αλατισμένη με χοντρό αλάτι. Μια ωραία κατάσταση και είχαμε αρχίσει ήδη να λιγουρευόμαστε τους κεφτέδες. Αλλά πρώτα, ό,τι χειρότερο μπορείς να κάνεις στον Στέφανο. Να αρχίσεις να τσιμπάς την ώρα που αυτός μιλά για δουλειά στο τηλέφωνο.

 

Ο κύκλος των ορεκτικών έκλεισε με άλλο λίγο τυρί αλλά αυτή τη φορά σε μορφή κεφτέ. Οι τυροκεφτέδες με σως σύκου ήταν ό,τι έπρεπε για ορεκτικό. Και το σύκο καθότι γλυκό έδενε πάρα πολύ ωραία με την αλμυράδα του τυριού. Οκ, όποιος δεν συγκινείται με το αλμυρό - γλυκό ας μην τους παραγγείλει, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί.

 

Αλλά είχες έρθει η ώρα της μαγείας. Και προτρέχω να πω μαγεία γιατί όσα θα δεις παρακάτω και δοκιμάσαμε πάνε τον κεφτέ και πίσω και μπροστά. Τον πάνε πίσω στην εποχή που σου τηγάνιζε η γιαγιά σου κεφτέδες και γέμιζε το σπίτι από την μυρωδιά τους. Και τον πάνε και πολύ μπροστά γιατί τα παιδιά που έφτιαξαν το μενού τον έχουν συνδυάσει ιδανικά με γεύσεις ελληνικές και μη σε πιάτα που για το καθένα ξεχωριστά θα έκανες τη βόλτα από την Νέα Σμύρνη.

 

Ξεκίνησα εριστικά σχεδόν από αυτούς με τα τηγανητά αυγά. Σερβιρισμένοι κανονικότατα πάνω σε δυο αυγά μάτια και έτοιμοι να βουτήξουν σε αυτά και να δημιουργήσουν την ιδανική μπουκιά για το ψωμί σου, την πατάτα σου, το οτιδήποτε.

Πολύ ωραία τηγανισμένοι, με δυνατές μυρωδιές να γεμίζουν στόμα και ρουθούνια, όπως οφείλει να κάνει ένας καλός κεφτές. Και είναι οι ίδιοι - σήμα κατατεθέν - κεφτέδες που παντρεύονται με διάφορες γεύσεις πριν έρθουν στο πιάτο σου. Δεν πήραμε τον μουσκεμένο κεφτέ που δέσποζε φωτογραφημένος πίσω από τον Ηλία Αναστασιάδη.

 

Έπρεπε να τον πάρουμε γιατί αυτό το "βουτηγμένοι σε σάλτσα ντομάτας με τριμμένη φέτα" με έψησε πάρα πολύ αλλά τους λευκούς. Που ήρθαν όπως και πολλοί από τους άλλους κεφτέδες σε πολύχρωμο και πολύ διαφορετικό τηγανάκι.

 

Αυτοί ήταν και οι αγαπημένοι του Στέφανου ο οποίος έστρεφε την προσοχή μας στα άλλα πιάτα για να μείνει μόνος του με τα μανιτάρια και την σάλτσα. Φήμες λένε ότι μάζευες τη σάλτσα με το πηρούνι όταν τέλειωσαν οι κεφτέδες από το πιάτο.

 

Η προσωπική μου αποθεώση ήρθε στο επόμενο πιάτο. Ο κατάλογος το ανέφερε ως "Μπερλουσκόνι".

 

Λινγκουίνι σε υπέρμετρα νόστιμη σάλτσα με μερικούς κεφτέδες τριγύρω να τους ανακατεύεις κατά βούληση σε κάθε μπουκιά. Η συνταγή από τη Σικελία προστάζει να μην βάλεις τυρί. Βασικά δεν χρειάζεται τυρί. Ορκίζομαι ότι θα έτρωγα κάθε μεσημέρι ένα τέτοιο πιάτο αν μπορούσα.

 

Ο Ηλίας ήταν όπως πάντα λίγο πιο διακριτικός. Αλλά δρούσε ύπουλα. Γιατί την είχε καταβρεί με τον ψητό κεφτέ ο οποίος στον κατάλογο ονομαζόταν "Ο κεφτές της Μέρκελ". Δεν είμαι σίγουρος γιατί.

 

Απλός άνθρωπος ο Ηλίας. Ήθελε την πιτούλα του, την ντοματούλα του και τον καλοψημένο στο φούρνο κεφτέ του. Νομίζω τα πήγαμε αρκετά καλά σαν κομπανία με όλα αυτά που φάγαμε.

 

Αλλά επειδή είμαστε και λίγο μαζοχιστές, το ρίξαμε και στα γλυκά. Σε πρώτο πλάνο το Cookies praline το οποίο ήταν μια γλυκιά αποθέωση της πραλίνας χωρίς να σε λιγώνει υπερβολικά και σε δεύτερο πλάνο μια ελαφριά πάστα με φράουλα.

 

Μια ελληνική version του mojito σε σφηνοπότηρο για το αντίο χρειαζόταν γιατί είχαμε φάει πολύ.

 

Και είχαμε φάει καλά. Και αν καθόμασταν άλλο λίγο θα παραγγέλναμε ξανά. Το Κεφτές και δε φταις όχι απλά ανταποκρίθηκε στη φήμη του και όσους το αγαπούσαν από τότε που δούλευε στον Πειραιά αλλά κέρδισε τρεις φανατικούς. Γιατί τιμούν και αγαπούν τον κεφτέ όπως του αρμόζει.

Με τους κεφτέδες δεν παίζουμε παιδιά.

Share
Follow
 

Τα καλύτερά μας

Best of Network

Τα 7 γκολ από τη Νέα Σμύρνη

Δείτε τα γκολ και τις καλύτερες φάσεις από τις αναμετρήσεις του Σαββάτου (14/10), στο πλαίσιο της έβδομης αγωνιστικής της Super League Σουρωτή. (videos)

Η παγκόσμια, η ταλαντούχα και οι σταθερές αξίες

Η αγωνία έχει ανέβει κατακόρυφα καθώς μπαίνουμε στην τελική ευθεία πριν η Εθνική μας ομάδα να μάθει την αντίπαλό της στο δρόμο για το Μουντιάλ της Ρωσίας (17/10, 15:00). Η Ιταλία, η Δανία, η Κροατία και η Ελβετία είναι οι συνδιεκδικητές του εισιτηρίου μέσω των μπαράζ. Εσείς ποια προτιμάτε;

 
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.