ΟΡΝΤΙΝΟ

Περιμένοντας τον Γκοντό: Μία παράσταση που αξίζει την 'αναμονή' της

Ο Μπέκετ μπορεί μέσα στο έργο να καταργεί το χρόνο, εσύ ωστόσο βρες τον. Και μην χάσεις το ανέβασμα του στον Τεχνοχώρο Cartel.

Στο απόλυτο σκοτάδι, ένας δυνατός θόρυβος μας «γνωρίζει» το φως. Απέναντι μας, ερημιά. Οι ήρωες του Μπέκετ είναι εκεί. Παραπατούν ανάμεσα στα απορριματοφόρα και τα διάφορα –ανυποψίαστα- διερχόμενα οχήματα.

Διαβάστε περισσότερα

Mojo ή αλλιώς, πώς θα ήταν το Reservoir Dogs στο θέατρο

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος ανεβάζει στο θέατρο Πόρτα την πιο γκανγκστερική μαύρη μουσική κωμωδία της χρονιάς.

Σε ένα σκηνικό λιτό, μία αντροπαρέα, φυλακίζεται στο ίδιο της το μαγαζί και απελευθερώνει κάθε πόθο, φθόνο, πρόβλημά της συνοδεία μουσικής, παγιέτας και πολλών πολλών -άσπρων- χαπιών.

Διαβάστε περισσότερα

Αξίζει να χαθείς στη μαγεία του Βυσσινόκηπου

Το έργο στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών θυμίζει λίγο Άντον Τσέχωφ και πολύ Νίκο Καραθάνο.

Μέσα στο σκοτάδι, «κρυμμένοι» από το φως, οι ήρωες του Τσέχωφ γελούν υπό το σκωπτικό βλέμμα ενός ελέφαντα. Μιλούν ενώ η μητέρα του Νίκου Καραθάνου αφήνει μηνύματα στον τηλεφωνητή του (γεγονός).

Διαβάστε περισσότερα

Στο υπόγειο των Αδερφών Καραμάζοφ

Η καινούρια παράσταση του Θεάτρου Τέχνης είναι ένας μικρός ύμνος στον Ντοστογιέφσκι. (Όπως και αν διαβάσεις τον τίτλο)

Στα σύννεφα. Μέσα σε μία ασφυκτικά καθώς πρέπει ατμόσφαιρα, επτά άνθρωποι επαναστατούν -απέναντι στη θρησκεία, την οικογένεια, τον εαυτό τους. Πάνω σε ένα «ασυμμάζευτο» κενό αέρος με κρεμάλες από φως, η σκηνοθέτις Νατάσα Τριανταφύλλη, ζητά από τους ήρωές της να ισορροπήσουν.

Διαβάστε περισσότερα

Τι περιμένεις από το θέατρο;

Οι σπουδαστές της Σχολής Ίασμος μπορεί στην πρώτη τους παράσταση να "χάνουν το τρένο", στην πρώτη τους συνέντευξη ωστόσο δεν χάνουν τα λόγια τους.

Για μία θέση στο «τρένο» που λέγεται παράσταση; Για ένα εισιτήριο στο μέσο λέγεται θέατρο; Ή μήπως για μία αναγνώριση στο «σταθμό» που λέγεται Τέχνη;

Διαβάστε περισσότερα

Οι δέκα φυλές του θεατρικού κοινού

«Και αν τους αντέξουν οι διπλανοί, θα φανεί στο χειροκρότημα». Το Oneman γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου με ένα αφιέρωμα στους -πιο ιδιαίτερους- θεατές του.

Παρασκευή είναι. Τέλος της εβδομάδας -με πολλά θαυμαστικά αυτό- είναι. Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου είναι. Ε ένα quiz περί θεάτρου και άλλων δαιμονιών, πιστεύω επιβάλλεται. (Δεν θα είναι γνώσεων είπαμε είναι Παρασκευή)

Διαβάστε περισσότερα

Η 'Ανουσιότητα του να Ζεις' είναι ό,τι πιο wtf έχεις δει στο θέατρο

Η τελευταία παράσταση της Λένας Κιτσοπούλου αποδομεί το θέατρο που ήξερες και φτιάχνει ένα καινούργιο. Χειρότερο; Καλύτερο; Ποιος θα το πει;

Η σκηνή του Θεάτρου Τέχνης 'Κάρολος Κουν' είχε μόνο έναν καναπέ και ένα τραπεζάκι. Πάνω στο τραπεζάκι υπήρχαν δύο ανοιχτά λάπτοπ, τσιγάρα, περιοδικά και ένα τασάκι αν δεν κάνω λάθος. Κάτω, ήταν στρωμένο ένα χαλί. Οι θέσεις γέμιζαν στην πλατεία. Τελευταίος μπήκε ο Θανάσης Λάλας με την οικογένειά του. Ο Γιάννης Κότσιφας και η Λένα Κιτσοπούλου ανέβηκαν στη σκηνή ντυμένοι όπως αρμόζει σε δυο φίλους που πρόκειται να αράξουν σε έναν καναπέ με καμία διάθεση να αλλάξουν τον κόσμο, τουλάχιστον όχι απόψε. Τα φώτα έσβησαν και άναψαν ξανά όταν οι δυο τους είχαν πάρει θέση στον καναπέ.

Διαβάστε περισσότερα
1 2 3 4
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.