Ξενύχτησα βλέποντας την 1η σεζόν του Master of None 

Ποιος να το περίμενε ότι ο 'χαριτωμένα εκνευριστικός' Aziz Ansari του Parks & Recreation είχε μέσα του τόσο βάθος απύθμενο.
SHARES

Στα χαρτιά, το Master of None, είναι μια ακόμη ρομαντική κωμωδία με φόντο την σύγχρονη Νέα Υόρκη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια 'προχώ' -ημι-αυτοβιογραφική και εντελώς οικογενειακή- υπόθεση αφού όχι μόνο ο Aziz είναι συνδημιουργός (μαζί με τον Alan Yang) και πρωταγωνιστής, αλλά σε αυτήν παίζουν οι γονείς του (οι κανονικοί, με τον γαστρεντερολόγο μπαμπά του να κλέβει την παράσταση) και όλοι του οι φίλοι (που υποδύονται τους φίλους του).

 

Επίσης είναι εκείνη η φετινή σειρά που έχει όντως κάτι σημαντικό να πει σχετικά με την διαφορετικότητα γενικώς και το στερεότυπο του πως απεικονίζονται οι Ινδοί στην Αμερικάνικη τηλεόραση και στον κινηματογράφο ειδικώς. Για αυτό και, από την στιγμή που προβλήθηκε, πριν από λίγες μέρες, στo Netflix προκάλεσε -με την καλή έννοια- μέγα σούσουρο.

 

Πρωταγωνιστής είναι ο Dev, ένας 20κάτι Ινδικής καταγωγής ανερχόμενος ηθοποιός (βασικά σε διαφημίσεις παίζει) που ζει στο hipster Brooklyn, έχει μόλις κλείσει ένα ρολάκι σε μια ζομπο-ταινία όνοματι 'The Sickening' και προσπαθεί να ντιλάρει με μια πλειάδα από First World προβλήματα, όπως τι είδους SMS να στείλει στην ωραία του bar που δεν του επιβεβαιώνει αν θα πάνε μαζί ή όχι στην συναυλία και πως είναι βέβαιος ότι το taco food truck που επέλεξε είναι όντως το καλύτερο και όχι το δεύτερο καλύτερο της πόλης.

 

Εννοείται πως, αφού μιλάμε για ρομαντική κωμωδία, υπάρχει στο προσκήνιο και ένα κορίτσι. Συγκεκριμένα ένα λευκό και, φυσιογνωμικά, ελαφρώς τύπου Ζooey Deschanel, κορίτσι. Γεγονός για το οποίο ο Aziz έφαγε αδίκως κράξιμο, αφού το υπόλοιπο cast είναι από τα πλέον 'πολυμορφικά' (βλέπε όλων των χρωμάτων, μεγεθών και σεξουαλικών προσανατολισμών) που θυμάμαι σε τηλεοπτική σειρά (ένα Ασιάτης, ένας Ινδός, ένας λευκός γίγαντας και μια λεσβία Αφροαμερικανίδα).

 

Πίσω στο κορίτσι. Η γνωριμία των δυο τους είναι εντελώς φάση '21ος αιώνας'. Μοιάζει με κάτι που όντως μπορεί να σου συμβεί στην πραγματικότητα και δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, γλυκερό. Όπως εξίσου μη γλυκερό είναι το πρώτο τους ραντεβού και γενικότερα η εξέλιξη της σχέσης τους. Αλλά, κάπου εδώ, μπαίνω στη χώρα του spoiler. Οπότε καλύτερα να πατήσω pause, με μόνο extra σχόλιο το πόσο πολύ λάτρεψα το αναπάντεχο τέλος της πρώτης σεζόν.

Άλλωστε, όλο αυτό το ρομαντικό στοιχείο που είπαμε, είναι απλώς το 'παραπέτασμα καπνού' που χρησιμοποιεί ο Aziz για να μιλήσει για εκείνα τα πράγματα που έχουν πραγματικά αξία για εκείνον. Όπως π.χ. το πόσο ανίδεα είναι τα παιδιά μεταναστών, όπως ο ίδιος, για το τι ακριβώς πέρασαν οι γονείς τους για να φτάσουν ως εδώ (υπάρχει ένα ολόκληρο επεισόδιο αφιερωμένο στην πορεία του πατέρα του, το εξαιρετικό Parents-κάθε επεισόδιο έχει διαφορετικό κεντρικό concept) και να τους δώσουν το δικαίωμα να ασχολούνται με ανούσιες βλακείες.

 

Το πόσο προσβλητικό είναι για κάποιον Ινδικής καταγωγής να βλέπει λευκούς ηθοποιούς να παίζουν, βαμμένοι 'σοκολατί', ρόλους Ινδών ή, στην περίπτωση που είναι ηθοποιοί, να έχουν κάποιο κρυφορατσιστή casting director να τους ζητά να κάνουν την προφορά του Peter Sellers από το The Party.

Καθώς επίσης το γεγονός ότι είναι εσαεί καταδικασμένοι να παίζουν τους ταξιτζήδες ή τους ιδιοκτήτες ψιλικατζίκων. Εννοείται πως υπάρχει ολόκληρο σχετικό επεισόδιο. Με πιο ξεκαρδιστική την στιχομυθία-εξήγηση για το γιατί δεν μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα δυο Ινδοί σε μια σειρά (επειδή δεν έχουν φτάσει ακόμη στο επίπεδο των gay).

 

Προσοχή. Μπορεί το Master of None να μιλάει για ρατσισμό (φανερό ή κρυφό, συνειδητό ή ασυνείδητο). Αλλά αυτό που κάνει όντως αξιοθαύμαστα είναι να δείχνει επίσης ότι το θέμα της φυλής δεν αποτελεί καθόλου βασικό παράγοντα στο θέμα της φιλίας ή των σχέσεων.

Επίσης είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό το ότι δεν χρειάζεται να συμπαθείς τον Aziz (εμένα π.χ., πάντα μου έκανε ο πιο μονοδιάστατος από το cast του Parks & Recreation) για να εκτιμήσεις το Master of None. Ίσως, μάλιστα, να είναι προτιμότερο αυτή να είναι η πρώτη φορά που τον συναντάς στη ζωή σου.

Όπως και να'χει, το Master of None αξίζει το ξενύχτι. Και αυτό γιατί μέσα του κρύβει αλήθεια και πόνο. Ίσως για αυτό ο Aziz το έχει συγκρίνει με το stand up, από όπου βγάζει και το βασικό του μεροκάματο.

 
Share
Follow
comments powered by Disqus
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.