Γιατί δεν ξανακάνω δίαιτα

Συντάκτης του ΜΕΝ 24 με πολύχρονη εμπειρία στις δίαιτες ερευνά & καταλήγει ότι τα κιλά δεν χάνονται… Δανείζονται!
SHARES
Πρωτοχρονιά κάπου στην Αθήνα. Μισομεθυσμένος, (πολύ) χαμένος στο δήθεν φιλικό τραπέζι του Black Jack και ξενερωμένος που ο ενοχλητικός της παρέας μας θυμίζει ότι μεγαλώσαμε ένα ακόμη χρόνo. Κάπου εκεί έρχεται κι η συζήτηση με τις... ετήσιες αλλαγές που «φέτος θα κάνουμε πράξη οπωσδήποτε». Βαρέθηκα να τις ακούω και κυρίως να τις λέω. Ναι! Το αποφάσισα... Φέτος δεν θα αρχίσω γυμναστήριο με τους υπόλοιπους. Ούτε θα ξεκινήσω διατροφή! Όχι άλλη δίιιιααααιττταααα....



Τέρμα! Βαρέθηκα. Κάνω διαίτα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου (άτιμο Hemο, κατέστρεψες μια σιλουέτα) και το μόνο που έχω καταφέρει είναι να αναπτύξω διαφορετικές φιλοσοφίες επί του θέματος, αλλά και να πω μια κουβέντα παραπάνω για το αν το ρύζι πρέπει να τρώγεται με μπριζόλα ή αν ενδείκνυται να τρως υδατάνθρακες το βράδυ.



Η εμπειρία μιας δεκαετία στο χώρο (σ.σ μου ξέφυγαν μόνο τα Gilly Diet και τα μασαζοκαλσόν Slim με σήμα τη... Τζίνα Βαρόνη) με οδηγεί σε ένα και μόνο συμπέρασμα: ότι τα κιλά δεν χάνονται. Δανείζονται.



Τρως... παχαίνεις. Δεν τρως; Αδυνατίζεις. Επ’ αόριστο, αν κι όσο περνούν τα χρόνια οι σχέσεις γίνονται αντιστρόφως ανάλογες. Στα +30 η σοκοφρέτα που τρως βιαστικά από το περίπτερο γράφεται ανεξίτηλα στο στομάχι. Αν πάλι δεν τη φας, μη νομίζεις ότι θα αφαιρέσεις τόσο εύκολα τα σουτζουκάκια της πεθεράς σου από το προγούλι.



(Σ.σ Δεν ξέρεις τι είναι το προγούλι; Αγαπητέ μου φίλε, εκεί που είσαι ήμουνα κι εκεί που είμαι θα ‘ρθεις).



Οι δικαιολογίες



Τα πρώτα χρόνια έπνιγα τις τύψεις μου σε ένα παγωτό «Κοκτέιλ» και στο άλλοθι της θείας ότι η κοιλιά θα γίνει ύψος. «Θα το πάρεις σε μπόι» μου έλεγαν. Τελικά δεν έγινε 2.10, αλλά 100 κιλά.



Θυμάμαι μια εποχή που τα είχα ρίξει όλα στον μεταβολισμό. Αυτός φταίει, έλεγα, μασουλώντας ένα σάντουιτς από τα Έβερεστ. Δεν έχανα την ευκαιρία να ρίξω τις κατάρες μου σε όσους παρέμειναν αδύνατοι, παρά τα λουκούλια γεύματα που «γράφαμε» παρέα στο τραπέζι κάποιου εστιατορείου.



Καταραμένος να είσαι Δαρβίνε. Εσύ τα φταίς όλα. Εσύ και τα γονίδια μου. Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια για να συνδέσω την ξακουστή μαγειρική της μητέρας μου με το γεγονός ότι εγώ κι οι γονείς μου ανήκουμε στην κατηγορία των Ελλήνων που αντιμετωπίζουν προβλήματα παχυσαρκίας (ξέρετε αυτή που στις ειδήσεις του STAR συνοδεύεται από κοιλιές που ξεχειλίζουν από ζώνες και από Αμερικάνους να καταβροχθίζουν junk food)...



Άλλος ένας μύθος που καταρίφθηκε. Ποιος μεταβολισμός; Τρώω πολύ και παχαίνω. Έτσι πάει. Δίκαιη συμφωνία. Τουλάχιστον δεν θα κινδυνεύσω από ανορεξία, σαν τα κακόμοιρα κοριτσάκια από τη Βραζιλία.



Απλά δεν μπορώ να ξανακούσω τη φράση «Άσε! Τρώω και δεν παχαίνω... Αλήθεια σου λέω».



Κάνε μας τη χάρη.



Η απόφαση



Αγαπητέ μου φίλε, ξέρεις πότε κατάλαβα ότι υπάρχει πρόβλημα; Πέρσι ολοκλήρωσα μια επική δίετα (διαστάσεων Μπεν Χουρ ή... Σοφοκλή Σχορτσιανίτη αν προτιμάς) με αποτέλεσμα να χάσω 20 κιλά. Μέχρι που μου είπαν «δεν σου πάει, σε είχαμε συνηθίσει αλλιώς». Τέτοιο χάλι! Φαντάσου.



Πέρασα δύσκολες στιγμές για 6 περίπου μήνες. Όχι αλκόολ, όχι ψωμιά, όχι πλαστικά (φαγητά) σε θάλασσες κι ακτές. Ή μήπως θα ξεχάσω τις δύσκολες στιγμές στην Ελαφόνησο, όπου έπρεπε να τη «βγάλω» ως το βράδυ με ροδάκινα;



Σε αυτό το διάστημα πρέπει να έφαγα περίπου 700 αγγούρια, 150 γιαούρτια κι οτιδήποτε άγευστο σνόμπαρα τα προηγούμενα χρόνια. Όταν τέλειωνα το γεύμα, η πρώτη μου σκέψη δεν άλλαζε. «Τι θα φάω μετά και σε πόσες ώρες»... Ουσιαστικά δεν σταμάτησα να πεινάω, απλά σταμάτησα να τρώω, έχοντας κατά νου ένα διαστραμμένο όραμα: να αδυνατίσω, ώστε μετά να μπορώ να τρώω δίχως τύψεις ότι θέλω!



Συντήρηση, μύθος ή πραγματικότητα



Ένα χρόνο μετά έχω πάρει 7-8 πίσω (δικά μου ήταν, άλλωστε), μετρώντας 12+1 (και σήμερα που λένε στον στρατό) αποτυχημένες προσπάθειες για να... προσέξω τη διατροφή μου.



Αλλά ξέρεις τι λέω; Δεν γαμ... Τέρμα οι διαίτες. Άλλοι καπνίζουν, άλλοι πίνουν. Εγώ τρώω. Γιατί να στερούμε μια από τις απολαύσεις της ζωής; Γιατί να πάω αντίθετα με τη φύση μου;



Άλλωστε όπως λέει κι ο Γιώργος στα «σκ... όσο ζάχαρη και να βάλεις δεν θα γίνουν ποτέ κουραμπιέδες». Δεν έχει κι άδικο.



Είμαι ο Στέφανος, μου αρέσει το φαγητό και είμαι καλά...
Share
Follow
 

Τα καλύτερά μας

Best of Network

Ηλεία 10 χρόνια μετά: Οι σπαρακτικές αφηγήσεις των πρωταγωνιστών

Το NEWS 24/7 γυρίζει τον χρόνο πίσω, θυμάται τα δραματικά γεγονότα του Αυγούστου του 2007 και καταγράφει τη σημερινή πραγματικότητα στα πολύπαθα χωριά Αρτέμιδα και Μάκιστο της Ηλείας, που δέχτηκαν το μεγαλύτερο πλήγμα μέσα από τα μάτια των ίδιων των πρωταγωνιστών

Μαύρη επέτειος: Όσα η Δικαιοσύνη καταλόγισε στους υπεύθυνους της τραγωδίας

Δέκα χρόνια ύστερα από τη φονική πυρκαγιά στο Νομό Ηλείας τον Αύγουστο του 2007, το News 24/7 καταγράφει τα όσα η ελληνική Δικαιοσύνη καταλόγισε στους υπεύθυνους της τραγωδίας για την έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών, την ανυπαρξία οποιουδήποτε σχεδίου ετοιμότητας ή αντιμετώπισης της πυρκαγιάς και σειρά άλλων παραλείψεων. Τραγικός απολογισμός τα 36 θύματα, ανάμεσά τους μικρά παιδιά, που εγκλωβίστηκαν στις φλόγες και τα χιλιόμετρα καμμένης γης

 
comments powered by Disqus
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.