Φλυαρία: Άντρες-Γυναίκες σημειώσατε Χ

Στην εποχή μας, η φλυαρία των γυναικών έχει γίνει πλέον στερεότυπο. Όλοι πιστεύουν ότι οι γυναίκες αρέσκονται στο να μιλάνε πολύ, να μονοπωλούν την κουβέντα και να επικρατούν σε κάθε συζήτηση έναντι των αντρών. Ωστόσο, σύμφωνα με νέες έρευνες, η αθεράπευτη γυναικεία φλυαρία που ποτέ δεν αφήνει τους άντρες να «σταυρώσουν» λέξη είναι απλά ένας μύθος. Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση, ακόμη και με κάποιους επιστημονικούς ισχυρισμούς, οι γυναίκες μιλάνε όσο και οι άντρες.



Η πρώτη έρευνα



Η πρώτη μελέτη που ερεύνησε την πολυλογία των δύο φύλων ανακάλυψε ότι η εκνευριστική φλυαρία είναι χαρακτηριστικό και των δύο. Μια τυπική γυναίκα παράγει κατά μέσο όρο 16,215 λέξεις την ημέρα, ενώ ένας άντρας 15,669 λέξεις. Μια διαφορά τόσο μικρή που θεωρείται στατιστικά ασήμαντη.



Στην πραγματικότητα, οι άντρες είναι τόσο οι πιο φλύαροι όσο και οι πιο ολιγόλογοι άνθρωποι. Και οι τρεις μεγαλύτεροι φαφλατάδες που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν άντρες, από τους οποίους ο πιο παραγωγικός παρήγαγε 47,000 λέξεις την ημέρα, ενώ, η πιο εκδηλωτική γυναίκα κατάφερε να παραγάγει μόλις 40,000 λέξεις.



Από την άλλη πλευρά, υπήρξε άντρας που παρήγαγε μόλις 500 λέξεις κατά μέσο όρο την ημέρα. Εννιά άντρες παρήγαγαν λιγότερες από 2,000 λέξεις καθημερινά, σε σύγκριση με μόνο τέσσερις γυναίκες.



Ο μύθος καταρρέει!



Οι ανακαλύψεις μια ομάδας από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας ανέτρεψαν μια αντίληψη που δεν ήταν απλά δημοφιλής, αλλά είχε απασχολήσει και την επιστημονική έρευνα.



Ένα βιβλίο του 2006, «Το γυναικείο μυαλό», της Λουάν Μπριζεντάιν, μιας νευρολόγου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, ισχυρίστηκε ότι οι γυναίκες παράγουν 20,000 λέξεις τη μέρα σε σύγκριση με τους άντρες που παράγουν μόλις 7,000, και στα ίδια στατιστικά έχουν αναφερθεί ευρέως τα ΜΜΕ, ακόμα και κάποιοι σύμβουλοι γάμου.



Κάποιες από αυτές τις αναφορές εξέτασε και ο Τζέιμι Πένεμπεϊκερ, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, ο οποίος εξεπλάγη από τα νούμερα αυτά. Ο ίδιος ερευνά τη γλωσσική χρήση μεταξύ των ανδρών και των γυναικών και ήταν σίγουρος ότι θα γνώριζε μια τόσο μεγάλη διαφορά.



Ο καθηγητής Πένεμπεϊκερ αντιλήφθηκε επίσης ότι είχε ήδη τα δεδομένα που χρειάζονταν να ερευνήσει πλήρως, υπό μορφή καταγραφών από σχεδόν 400 φοιτητές. Τα είχε συγκεντρώσει από 6 μελέτες που είχε διεξάγει από το 1998 μέχρι το 2004. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με έναν πρώην φοιτητή, τον Ματτίας Μέλ από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, για να εξετάσει ξανά τα δεδομένα.



Σε μια προηγούμενη δουλειά τους, ο καθηγητής Πένεμπεϊκερ και ο Δρ Μέλ είχαν ζητήσει από πέντε ομάδες φοιτητών των ΗΠΑ και μια από το Μεξικό να φορέσουν μικρόφωνα και να καταγράψουν διάσπαρτα σημεία των συνομιλιών τους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ενώ τους είχαν πει ότι οι συσκευές ηχογραφούσαν στην τύχη, στην πραγματικότητα, λειτουργούσαν για 30 δευτερόλεπτα κάθε 12.5 λεπτά, καταγράφοντας ένα αξιόπιστο αντιπροσωπευτικό δείγμα των καθημερινών συζητήσεων.



Τα αποτελέσματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Science, δεν έδειξαν καμία απολύτως ουσιώδης διαφορά. Ο Πένεμπεϊκερ ανέφερε: «Ό,τι και να πιστεύουν οι άνθρωποι, το συγκεκριμένο στερεότυπο είναι λάθος. Το ενδιαφέρον σε αυτή τη μελέτη είναι ότι δεν βρήκαμε τίποτε απολύτως. Είναι αρκετά ασυνήθιστο στην επιστήμη να μας προκαλεί τόσο ενδιαφέρον μια μελέτη που δεν ανακάλυψε τίποτα. Η έρευνα αυτή απλά ανέτρεψε μια αντίληψη που έχει γίνει πλέον μέρος της πολιτιστικής δεσπόζουσας τάσης».



Ο καθηγητής είπε ότι, δεδομένου του ότι όλοι οι συμμετέχοντες ήταν φοιτητές, είναι δυνατόν οι μεγαλύτερες ηλικίες να συμπεριφέρονται διαφορετικά, μολονότι ο ίδιος πιστεύει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι και πολύ πιθανόν: «Μπορεί οι άντρες, όταν γίνονται 30 ή 40 χρονών να μην έχουν κάτι να πουν και απλά να κάθονται και να κοιτάζουν τριγύρω. Αλλά δεν νομίζω ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο».



Ο καθηγητής Πένεμπεϊκερ υποστήριξε ακόμα ότι το στερεότυπο μπορεί να προέκυψε από τις διαφορές σε αυτά που συζητάνε οι άντρες και οι γυναίκες και στο πότε λένε κάτι: «Έχουμε αποδείξεις ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν περισσότερες προσωπικές αντωνυμίες, όπως αυτός, αυτή και εγώ, ενώ οι άντρες χρησιμοποιούν περισσότερα άρθρα, όπως ένα και το. Αυτό υποδηλώνει ότι οι γυναίκες μιλάνε για ανθρώπους και οι άντρες για πράγματα. Υπάρχει επίσης η βιβλιογραφία που υποστηρίζει ότι σε ένα συζυγικό καβγαδάκι οι άντρες έχουν την τάση να σωπαίνουν, ενώ οι γυναίκες να μιλάνε πολύ. Ακόμα και αν αυτό είναι ασυνήθιστο, μπορεί να είναι τόσο αξιοπρόσεκτο ώστε να επηρεάζει δυσανάλογα αυτό που πιστεύουν οι άνθρωποι».