Ask Lola: Εσύ ρωτάς, η Θεία Λόλα σου απαντά (26/8/11)

Μου αρέσει μια κοπέλα, της έχω δείξει ότι ενδιαφέρομαι, έχω μάθει από ένα κοινό μας φίλο ότι με γουστάρει και ότι απλά περιμένει να κάνω την πρώτη κίνηση και έχω εδώ και 20 μέρες το τηλεφωνό της. Όμως δεν την έχω πάρει ακόμη, επειδή ντρεπόμουν. Πιστεύεις ότι έχω ελπίδες ή ότι θα έχει ξενερώσει επειδή καθυστέρησα; Τι να της πω για να δω αν με θέλει ακόμη; Πως να της ζητήσω να βγούμε;



Έχουν γραφτεί άπειρα βιβλία για το πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να πάρεις κάποια τηλέφωνο. Εκείνο το παράθυρο ευκαιρίας που δείχνει ότι σε νοιάζει, χωρίς να φαίνεσαι απελπισμένος. Συνήθως, αυτό είναι 3 μέρες. Εσύ το ξεπέρασες κατά πολύ. Οπότε, ναι, μπορεί και να έχει ξενερώσει. Που σημαίνει ότι ακόμη και αν γουστάρει, παίζει να σου πει όχι από πείσμα. Υπάρχει βέβαια μια λύση για να το ξεπεράσεις αυτό το πρόβλημα. Να πεις την αλήθεια. Να την πάρεις δηλαδή και να της πεις <Έχω το="το" τηλέφωνό="τηλέφωνό" σου="σου" εδώ="εδώ" και="και" _20="_20" μέρες="μέρες" αλλά="αλλά" μου="μου" αρέσεις="αρέσεις" τόσο="τόσο" που="που" κόλωνα="κόλωνα" να="να" σε="σε" πάρω.="πάρω." θέλω="θέλω" πολύ="πολύ" βγούμε="βγούμε" γνωριστούμε="γνωριστούμε" καλύτερα.="καλύτερα." τι="τι" λες="λες"> .Ναι, όσο και να ακούγεται κουλό, εμείς οι γυναίκες εκτιμάμε την αλήθεια. Ίσως επειδή την ακούμε τόσο σπάνια.



Είμαι σχεδόν 16 χρονών και πάνε δυο χρόνια από την τελευταία μου σχέση. Θέλω πολύ να είμαι με κάποια. Δεν ξέρω τι φταίει. Το πέος μου είναι 16 ½ εκατοστά. Είναι μικρό, κανονικό ή μεγάλο;



Το πέος σου είναι μια χαρά κανονικομεγάλο. Φτύστο μη στο ματιάσουν. Ή μάλλον άσε κάποια άλλη να στο <φτύσει> . Αυτό θα λύσει όλα τα προβληματά σου. Που, εδώ που τα λέμε, δεν έχεις. Γιατί όλα είναι θέμα οπτικής. Αντί να μιζεριάζισεις για το γεγονός ότι είσαι δυο χρόνια μόνος, μπορείς να λες και να περηφανεύσαι ότι έκανες την πρώτη σου σχέση στα 14. Που καταλήγω; Χαλάρωσε. Επειγόντως. Πέρνα καλά το όποιο καλοκαίρι σου έμεινε και αντιμετώπισε τον Σεπτέμβριο ως μια νέα <κυνηγετική> σεζόν.



Είμαι 6 χρονια σε σχέση που κατέληξε σε γάμο. Μια σχέση-σανίδα σωτηρίας που ξεκίνησε για να ξεχάσω το "απωθημένο" μου. Μέχρι που, πριν ένα χρόνο, το απωθημένο επέστρεψε, λέγοντας μου οτι με αγαπάει. Έκανα σχέση κρυφά μαζί του, μου έβγαλε πάλι ότι είχα νοιώσει για αυτόν στο παρελθόν και έχασα τον έλεγχο. Στην πορεία είπα στον άντρα μου ότι πήγα με άλλο, αλλά εκείνος δεν με χώρισε και είπε ότι έφταιγε και αυτός για αυτό που έγινε. Το θέμα είναι ότι δεν του είπα όλη την αλήθεια, αλλά μονάχα το μέρος που συμφέρει για να μην με χωρίσει. Όσο για το απωθημένο, έκανα άπειρες προσπάθεις για να τελειώσω την σχέση μαζί του, αλλά δεν τα κατάφερα γιατί –ακόμη και τώρα- ανατριχιάζω κάθε φορά που με ακουμπάει. Του έχω ζητήσει 3 φορές να με αφήσει ήσυχη, του λέω ότι έχω κάνει την επιλογή μου, αλλά αυτός επιμένει. Έρχεται στην δουλειά μου, έρχεται στο σπίτι και χτυπάει τα κουδούνια όταν λείπει ο άντρας μου, μέχρι που άλλαξα νούμερο για να μην με βρίσκει. Όσον αφορά το σεξ, με τον άντρα μου δεν το ευχαριστιέμαι όπως παλιά (ίσως και καθόλου), με το απωθημένο μου όμως είναι σαν να βρίσκω τον εαυτό μου. Βοηθησέ με. Κάπως.



Το ευχαρίστο είναι ότι δεν έχεις κάνει παιδιά. Αυτό σου επιτρέπει να κάνεις την σωστή κίνηση. Δηλαδή να χωρίσεις. Και να ρισκάρεις να πάθει το απωθημένο σου ότι έπαθες εσύ με τον άντρα σου, δηλαδή να σε βαρεθεί. Και μετά να καταλήξεις πάλι μόνη. Αυτό είναι το πιο τίμιο που μπορείς να κάνεις. Για σένα, το απωθημένο και τον άντρα σου. Αλλά προφανώς δεν είναι το πιο εύκολο. Ούτε αυτό που σου βγαίνει πιο φυσικά, δηλαδή το να κρυφτείς και να συνεχίσεις να αφήνεις το πάθος σου να σε <κάνει να="να" χάνεις="χάνεις" τον="τον" έλεγχο="έλεγχο"> . Για αυτό και δεν θα το κάνεις. Οπότε απλά θα αλλάξεις για άλλη μια φορά νούμερο ή θα αναγκαστείς να καλέσεις ασθενοφόρο για να μαζέψεις τα αίματα όταν κάποια στιγμή ο άντρας σου συνειδητοποιήσει ποιός είναι αυτός που βαράει τα κουδούνια όταν λείπει. Συνειδητοποίησε ότι είναι στο χέρι σου να πάρεις την σωστή απόφαση. Κάντο και θα δεις πόσο ανακουφισμένη θα νοιώσεις.



Εδώ και 4 μήνες ανταλλάσουμε σχεδόν σε καθημερινή βάση SMS με μια κοπέλα που γνώρισα και με την οποία σπουδάζουμε στην ίδιο σχολή. Στην αρχή έστελνα πάντα εγώ πρώτος μύνημα και μετά μιλούσαμε για ώρες, για γενικού ενδιαφέροντος θέματα. Τώρα τελευταία, αν περάσουν δυο μέρες και δεν στείλω μύνημα, μου στέλνει εκείνη. Επίσης έχει αρχίσει και μου πετάει διάφορα υπονούμενα, τύπου <Οι μεγαλύτεροι="μεγαλύτεροι" δεν="δεν" φοβούνται="φοβούνται" να="να" την="την" πέσουν="πέσουν" ενώ="ενώ" οι="οι" νέοι="νέοι" είναι="είναι" διστακτικοί="διστακτικοί"> . Μάλιστα τώρα το καλοκαίρι ήρθε διακοπές στο νησί μου με τις φίλες μου, βγήκαμε όλοι μαζί και στο τέλος, όταν έφευγαν, μου είπε η μια από αυτές <Συγνώμη που="που" δεν="δεν" σας="σας" αφήσαμε="αφήσαμε" μόνους="μόνους"> . Βέβαια, όταν πήγα να την χαιρετίσω, όπου φιληθήκαμε στο μάγουλο, και της κρατούσα παρατεταμένα το χέρι, εκείνη το τράβηξε αμήχανα και απότομα. Να κάνω ή να μην κάνω κίνηση όταν επιστρέψω τον Οκτώβριο στην σχολή;



Να κάνεις. Τι έχεις να χάσεις; Διέγραψε από την μνήμη σου τον αμήχανο τρόπο με τον οποίο τράβηξε το χέρι της από το δικό σου (μπορεί να μην γούσταρε που σας έβλεπαν άλλοι) και συγκράτησε την ατάκα <δεν σας="σας" αφήσαμε="αφήσαμε" μόνους="μόνους"> της φίλης. Γιατί εκείνη αυτό ήθελε, να μείνετε μόνοι. Και αυτό είχε πει στην φίλη της ότι θέλει. Το γεγονός ότι δεν συνέβη, μπορεί να οφείλεται σε δυο παράγοντες. Δεν το επιδίωξες αρκετά ή δεν κάθισε λόγω συγκυρίας (επειδή δεν το επιδίωξες αρκετά). Ούτως ή άλλως, εσύ θα την κάνεις την κινησή σου. Μόνο κερδισμένος μπορείς να βγεις. Αυτό που στο χωριό μου λένε a win win situation.



Eίμαι 16 χρονών και μου αρέσει μια κοπέλα. Όπως της αρέσω και εγώ. Επειδή είμαι όμως καλός μαθητής, φοβάμαι πως αν κάνω σχέση θα επηρεάσει την αποδοσή μου στο σχολείο, καθώς θα ασχολούμαι συνέχεια μαζί της. Δίκαιο δεν έχω; Κάτι ακόμη. Δεν είναι πιο δύσκολο να κάνω σχέση με ένα κορίτσι με το οποίο είμαστε στο ίδιο τμήμα (αφού θα δεχόμαστε την καζούρα των συμμαθητών μας), από ότι με ένα κορίτσι από άλλο τμήμα ή ακόμη και σχολείο;



Απουσιολόγε μου, έχεις σε όλα δίκαιο. Ναι, αν τα φτιάξεις και αρχίσεις να φασώνεσαι με την τύπισσα, θα σταματήσεις να αφοσιώνεσαι στα μαθηματά σου. Και ναι, θα σε πάρουν και στην καζούρα οι συμμαθητές σου. Οπότε, μπορεί απλά να συνεχίσεις να αυνανίζεσαι φανατικά. Όπως αρμόζει στην ηλικία σου. Κρίμα όμως δεν είναι να αφήσεις κάτι καλό να περάσει και να φύγει από την ζωή σου; Αν είσαι καλός μαθητής επειδή απλά περνάς άπειρες ώρες παπαγαλίζοντας, τότε καλύτερα να μείνεις μόνος σου. Αν είσαι όμως καλός επειδή τα <παίρνεις εύκολα="εύκολα">, τότε είναι στο χέρι σου να βρεις μια κάποια ισορροπία. Μυρίζομαι ότι έχεις την ωριμότητα να συνδυάσεις και τα δυο.



Κάποιος που θεωρώ φίλο μου, προτίμησε να πάει να δει ένα αγώνα που του είχα προτείνει με κάποιους άλλους και όσες φορές του έχω πει να πάμε παρέα για καφέ με έχει αρνηθεί. Είμαι υπερβολικός; Να συνεχίσω να τον έχω φίλο μου;



Όσον αφορά τον αγώνα, είσαι υπερβολικός. Όσον αφορά τους καφέδες, μάλλον δίκαιο έχεις. Σταμάτα να προσπαθείς τόσο σκληρά να του γίνεις αρεστός, απομακρύνσου διακριτικά και δες αν θα επιδιώξει να αρχίσει να κάνει κάποια πράγματα μαζί σου. Όταν αυτό δεν συμβεί (έτσι προβλέπω), θα καταλάβεις ότι για εκείνον είσαι απλά ένας ακόμη γνωστός.



Έχω πάνω από δέκα φίλους με τους οποίους μιλάω και πηγαίνω για καφέ μαζί τους, αλλά εγώ θα προτιμούσα δυο κολλητούς για να μοιραζόμαστε τα πάντα. Είναι σωστή η απαίτηση μου; Tι πιστεύεις ότι πρέπει να κάνω;



Πιο σωστή δεν θα μπορούσε να είναι (η απαιτησή σου). Αλλά από ποιόν ακριβώς απαιτείς και τι; Οι κοληττές φιλίες δεν προκύπτουν με το ζόρι. Είναι αποτέλεσμα τύχης (όπως και οι μεγάλοι έρωτες) και συνθηκών. Είναι δηλαδή πολύ πιο εύκολο να γίνεις κοληττός με κάποιον με τον οποίο ως παιδί περνάς άπειρες ώρες μαζί (επειδή είναι φίλοι οι γονείς σας; επειδή είστε γείτονες; επειδή είστε συμμαθητές;), παρά αργότερα στο στρατό, την σχολή ή την δουλειά. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να συνεχίσεις να πηγαίνεις για καφέ μόνο με αυτούς που αισθάνεσαι ότι μπορείς να τους εμπιστευτείς το κάτι παραπάνω.