Όταν ζωντάνεψε ο Pacman: 12 ερωτήσεις στο καστ του “Pixels”

Το ΟΝΕΜΑΝ βρέθηκε σε ένα διεθνές roundtable με το καστ της περιπέτειας “Pixels” και μιλήσαμε για το Pacman, τις ταινίες του Σπίλμπεργκ και το πώς είναι να βλέπεις “Game of Thrones” παρέα με τον Tyrion Lannister.

Όπως λέει και μια φίλη μου για το “Pixels”, είναι μια ταινία που εγώ ακόμα δεν έχω πιστέψει πως όντως υπάρχει, πως όντως θα βγει. Παραμοιάζει απίστευτη για να είναι αληθινή. Είναι σαν κάποιος να μας τρολάρει, να παίζει με τις ευαίσθητες συναισθηματικές χορδές μας, να έφτιαξε εκτεταμένο βίντεο για μια ιδέα που ξέρουμε πως όλοι κάποτε ονειρευτήκαμε.

Το “Pixels”, για όποιον έχει χάσει αυτή τη μαγεία, είναι μια τύπου “Ghostbusters” ταινία όπου εξωγήινοι επιτίθενται στη Γη χρησιμοποιώντας τα διασημότερα βιντεοπαιχνίδια των ‘80s και μια ομάδα απλών ανθρώπων ενώνονται για να μας σώσουν όλους. Κοινώς ναι, θα δεις τον Pacman να κυνηγά ‘φαντάσματα’ στις μεγάλες λεωφόρους, τον Donkey Kong να πετάει βαρέλια από ουρανοξύστες, το Tetris να… εχμ, δεν ξέρω τι κάνει το Tetris αλλά πεθαίνω να μάθω.

Γενικά όλο αυτό το project μοιάζει σαν κάτι που κάποτε σκέφτηκε μια παρέα πιτσιρικιών που μεγάλωσαν στα ‘80s, ένα καλοκαιρινό απόγευμα που είχε ζέστη και τους είχαν τελειώσει τα κέρματα για το ουφάδικο, και είπε ο ένας στον άλλον, “ρε σκέψου τέλειο που θα ήταν αν το Pacman ήταν αληθινό και έτρεχε στο δρόμο!”. Και, φυσικά, κάποιος άγιος άνθρωπος πήγε και το έκανε ταινία αυτό το πράγμα.

Ο εν λόγω άγιος είναι ο Κρις Κολόμπους, θρυλικός σκηνοθέτης του “Home Alone”, των πρώτων Χάρι Πότερ, του “Mrs. Doubtfire”,  και σεναριογράφος του “Gremlins” και του “Goonies”. Κάτι ξέρει από αθώα κινηματογραφική απόδραση ο φίλος Κρις. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Άνταμ Σάντλερ, η Μισέλ Μόναγκαν, ο Κέβιν Τζέιμς (στο ρόλο του Προέδρου των ΗΠΑ), ο Τζος Γκαντ (ο Όλαφ από το “Frozen”) και ο Πίτερ “Τύριον Λάνιστερ” Ντίνκλατζ.

Το ΟΝΕΜΑΝ πήρε μέρος σε ένα διεθνές roundtable με τους 4 πρώτους πρωταγωνιστές της ταινίας, στη διάρκεια του οποίου συζητήθηκαν οι ‘80s καταβολές του project, η αθωότητα των ταινιών της Amblin, του Σπίλμπεργκ και του Τζον Χιουζ, η μαγεία του να βλέπεις το Pacman στους δρόμους, τα αγαπημένα τους βιντεοπαιχνίδια, και φυσικά ο 5ος της παρέας, ο Πίτερ Ντίνκλατζ, και το πώς είναι να βλέπεις τα τελευταία επεισόδια του “Game of Thrones” παρέα με τον ίδιο τον Τύριον Λάνιστερ δίπλα σου.

Κέβιν Τζέιμς, Άνταμ Σάντλερ, Μισέλ Μόναγκαν, Τζος Γκαντ

Χαρακτήρες σα τον Pacman ή τον Donkey Kong ήταν τεράστιες επιτυχίες στα ‘80ς, αλλά πιστεύετε πως θα συνδεθεί η νέα γενιά μαζί τους;

Τζος Γκαντ: Το Pacman και όλα αυτά τα παιχνίδια είναι ακόμα σχετικά. Υπάρχει μια απλότητα σε αυτά τα παιχνίδια όπου είσαι απλά ένα ασώματο κίτρινο κεφάλι που κυνηγάς ένα μάτσο φαντάσματα, σε αντίθεση με το να οδηγείς σε γεμάτους δρόμους στο Grand Theft Auto, κάτι που προσωπικά ως 34χρονος είμαι ακόμα μπερδεμένος ως προς το πώς να το κάνω. Οπότε νομίζω υπάρχει μια παγκοσμιότητα και μια αναγνωρισιμότητα σε αυτούς τους χαρακτήρες που μιλά σε όλες τις γενιές.

Άνταμ Σάντλερ: Ναι, ο Pacman είναι παρανοϊκά δημοφιλής. Στο τέλος της ταινίας κάθε φορά που τη δείχνουμε, τσεκάρουμε πόσο άρεσαν στο κοινό οι χαρακτήρες και όλοι είμαστε ΟΚ, αλλά μετά λένε ότι ο Pacman κάνει 100%! Όλες οι ηλικίες αγαπούν τον Pacman--

Κέβιν Τζέιμς: Γι’αυτό την επόμενη ταινία μου θα την κάνω με τον Pacman.

Ποια ήταν τα αγαπημένα σας βιντεοπαιχνίδια όταν ήσασταν νεότεροι;

Μισέλ Μόναγκαν: Pacman. Pacman Position. Αγαπώ το Pole Position.

Άνταμ Σάντλερ: Καλό. Εμένα μου άρεσαν όλα, δεν είχα αγαπημένο. Όποτε έβγαινε κάτι καινούριο γινόταν το αγαπημένο μου. Αρχίσαμε με Pong και Space Invaders και Galaxian και μετά Galaga και Defender, Missile Command, όλα αυτά.

Τζος Γκαντ: Το αγαπημένο μου ήταν το Donkey Kong και το Pacman, αλλά στην πραγματικότητα αγαπώ το Tetris. Έπαιρνα κρυφά το Game Boy μου στην τάξη και απλά έπαιζα Tetris. Μάλλον γι’αυτό δεν τελείωσα το σχολείο!

 

Για να προετοιμαστείτε για την ταινία, έπρεπε να παίξετε ενταντικά όλα αυτά τα βιντεοπαιχνίδια;

Άνταμ Σάντλερ: Πολύ, ναι. Η Μισέλ πιο πολύ. Χτυπάγαμε την πόρτα της Μισέλ να έρθει στο σετ και φώναζε από μέσα “όχι τώρα!”

Μισέλ Μόναγκαν: Όχι, όχι. Είχα έναν μετατροπέα στο τρέιλερ μου για να έχω κέρματα όλη την ώρα. Ναι.

Άνταμ Σάντλερ: Ναι, ήταν πολύ διασκεδαστικό που ξαναπαίξαμε όλα αυτά τα παιχνίδια. Και τώρα έχω ένα παιχνίδι Pacman στο σπίτι μου, που δεν το είχα πριν.

Κέβιν Τζέιμς: Και γνωρίσαμε τον δημιουργό του.

Τζος Γκαντ: Ιβατάνι.

Μισέλ Μόναγκαν: Τον καθηγητή, ναι. Τόρου Ιβατάνι.

Άνταμ Σάντλερ: Άκου πώς τα μιλάει για ιαπωνικά.

Μισέλ Μόναγκαν: Σταμάτα.

Τζος Γκαντ: Πες αντίο στην Πορτογαλία στα ιαπωνικά.

Μισέλ Μόναγκαν: Konichiwa, Πορτογαλία!

Κέβιν, στην ταινία παίζεις τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Τι θα έκανες για να επιλύσεις την κατάσταση στη Μέση Ανατολή;

Άνταμ Σάντλερ: Αυτή είναι πολλή πίεση!

Κέβιν Τζέιμς: Δεν είμαι μάγος.

Μισέλ Μόναγκαν: Δεν είναι στ’αλήθεια ο Πρόεδρος!

Κέβιν Τζέιμς: Αλλά θα άρχιζα με μια σιέστα κάθε μέρα, για τρεις ώρες στις 3 το μεσημέρι. Νομίζω στην Ιταλία το κάνουν, σωστά;

Δημοσιογράφος: Φανταστική λύση.

Κέβιν Τζέιμς: Σε ευχαριστώ.

Βλέπετε ομοιότητες ανάμεσα στο “Pixels” και στο “Ghostbusters”;

Άνταμ Σάντλερ: Ε, ναι, είναι μια ομάδα ανθρώπων που δεν είναι και τόσο σημαντικοί και ξαφνικά είναι οι σημαντικότεροι. Υπάρχει σίγουρα μια γενική ομοιότητα. Είχαν στολές οι Ghostbusters;

Τζος Γκαντ: Είχαν στολές.

Άνταμ Σάντλερ: Α, οπότε είναι βασικά το “Ghostbusters”. (γελάνε)

Τζος Γκαντ: Ναι. Και μάλιστα είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο κάποιος να μπερδέψει τη Μισέλ Μόναγκαν με τον Μπιλ Μάρεϊ.

Σας λείπουν τα ‘80s;

Τζος Γκαντ: Υπήρχε μια αθωότητα στα ‘80s που μου λείπει. Αυτό που νομίζω ότι είναι τόσο καλό με το “Pixels” είναι ότι, νομίζω, σε όλους λείπουν οι ταινίες εκείνης της δεκαετίας, υπήρχε μια αθωότητα σε όλες εκείνες τις ταινίες της Amblin.

Κέβιν Τζέιμς: Δεν υπήρχε αυτή η κούραση.

Τζος Γκαντ: Δεν υπήρχε αυτή η κούραση, ναι. Δεν υπήρχε κυνισμός.

Κέβιν Τζέιμς: Έβλεπες μια ταινία επειδή ήθελες να δεις την ταινία. Δεν σκεφτόσουν “Χμ, αναρωτιέμαι πόσα λεφτά θα κάνει αυτό” ή “Αυτό θα κάνει τεράστιο άνοιγμα”, δεν υπήρχαν όλα αυτά. Ήταν απλά, “Ουάο, αυτό μοιάζει τέλειο”.

Άνταμ Σάντλερ: Βέβαια ήμασταν 11 χρονών οπότε ίσως γι’αυτό--

(γελάνε)

Τζος Γκαντ: Κοίταγα τα ρεκόρ του box office και όταν ήμουν 10 χρονών. “Δεν το πιστεύω ότι το Τάδε έκανε τόσα! Ποιος το είδε να έρχεται;;;”

(γελάνε)

Τζος Γκαντ: Νομίζω το “Pixels” είναι κατά κάποιο τρόπο η Amblin ταινία που ποτέ δεν ήρθε στον κόσμο και αυτό την κάνει τόσο διασκεδαστική.

Μισέλ Μόναγκαν: Α, ναι, αυτό είναι τόσο cool στο ξεκίνημα της ταινίας. Ο Κρις Κολόμπους είναι ο σκηνοθέτης και μεγάλωσε σε αυτό τον κόσμο των ταινιών της Amblin και κάνει την ταινία να είναι κάπως… Τα πρώτα 7 λεπτά είναι φλάσμπακ όταν οι χαρακτήρες μας είναι παιδιά και νιώθεις σα να βλέπεις το ξεκίνημα μιας ταινίας του Τζον Χιουζ ή μια ταινία του Σπίλμπεργκ.

 

Μιλώντας για τον Κρις Κολόμπους, πόσο τέλειο ήταν να δουλεύετε μαζί του;

Τζος Γκαντ: Δέκα στα δέκα.

Μισέλ Μόναγκαν: Δεν καθόταν ποτέ.

Κέβιν Τζέιμς: Ήταν τρελό. Είχε αυτή την απίστευτη ενέργεια κι αυτά τα μεγάλα γυαλιά και ήταν τόσο διασκεδαστικός. Τρομερά διασκεδαστικό να δουλεύω μαζί του.

Μισέλ Μόναγκαν: Είναι σαν ένα μεγάλο παιδί, και έφτιαξε κάτι τόσο μεγάλο, τόσο ευρύ, που ενώνει τόσα διαφορετικά είδη, sci-fi, δράση, κωμωδία. Δεν υπήρχε καλύτερος για αυτή τη δουλειά.

Τζος Γκαντ: Είναι σαν η ταινία να είναι μια μίξη όλων των πραγμάτων που κάνουν τον Κρις Κολόμπους τόσο εμβληματικό. Είναι το ύφος του “Gremlins” και του “Goonies”. Έχει το εύρος αυτού που έκανε στις ταινίες Χάρι Πότερ.

Άνταμ Σάντλερ: Κι έχει τον Τζος να μοιάζει με την Ms. Doubtfire.

Τζος Γκαντ: Ακριβώς. Άσε με να τελειώσω. Εκεί ήθελα να καταλήξω.

Πώς ήταν ο Πίτερ Ντίκλατζ στο σετ; Πώς ήταν να γυρίζετε ταινία μαζί, σας απειλούσε με spoilers για το “Game of Thrones”;

Άνταμ Σάντλερ: Ένας σπουδαίος άντρας. Αυτός κι ο Τζος Γκαντ, πρέπει να πω, διατηρούσαν ερωτικό δεσμό όλο αυτό τον καιρό.

Μισέλ Μόναγκαν: Εντελώς ρομάντσο.

Τζος Γκαντ: Μου άρεσε μέχρι που άρχισε να σκοτώνει κόσμο στο σετ μας. Τότε ένιωσα λίγο περίεργα.

Άνταμ Σάντλερ: Δεν σκότωνε ο ίδιος, το διέταζε.

Τζος Γκαντ: Ναι, ποτέ ο ίδιος, σωστά. Όχι, ο Πίτερ είναι ο καλύτερος. Νομίζω από όλους μας, εγώ είμαι αυτός που βλέπει “Game of Throneas” πιο θρησκευτικά. Οπότε όταν είχαμε γυρίσματα εκεί προς το τέλος της σεζόν, είχα την ευκαιρία να δω τα 3 τελευταία επεισόδια μαζί του. Ήταν πολύ cool εμπειρία να βλέπεις τον Τύριον Λάνιστερ να σχολιάζει Τύριον Λάνιστερ.

Υπάρχουν τόσα πράγματα που οι ενήλικες δεν υποτίθεται πως μπορούν να κάνουν επειδή είμαστε θεωρητικά εντελώς σοβαροί, και το να παίζεις παιχνίδια είναι ένα από αυτά. Εσάς ποιες είναι οι ένοχες απολαύσεις σας;

Κέβιν Τζέιμς: Η ένοχη απόλαυσή μου είναι να χοροπηδάω σε αυτά τα φουσκωτά κάστρα στα παιδικά πάρτι.

(γελάνε)

Τζος Γκαντ: Δεν υπάρχει τίποτα ένοχο σε αυτό.

Κέβιν Τζέιμς: Ε, είναι κάπως ένοχο όταν δεν είναι το δικό σου πάρτι και δεν πρέπει να είσαι εκεί!

Τζος Γκαντ: Απλά πας σε ξένα σπίτια.

Κέβιν Τζέιμς: Αν δω κανένα είναι σαν garage sale. Απλά το βλέπω και πάω και χώνομαι. (γελάει) Απλά πετάς τα παπούτσια σου και βουτάς. Μερικές φορές βουτάω με τα παπούτσια κιόλας. Δε με νοιάζει καν.

Τι σας έκανε να θέλετε να ασχοληθείτε με την ταινία;

Τζος Γκαντ: Εγώ διάλεξα να το κάνω επειδή δεν είχα προσφορές εκείνη την περίοδο. (γελάει) Ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε και ήμουν απεγνωσμένος. Έπαιξα κάποια πολύ άσχημα στοιχήματα. Έχασα χρήματα και ο Σάντλερ μου είπε, “Έχω μια ταινία που θα σε σώσει, φιλαράκο!”. Όχι, ξέρεις τι; Ειλικρινά, εκτός από όλα τα άλλα δημιουργικά πράγματα που με προσέλκυσαν, υπήρχε αυτό το στοιχείο του ότι δεν υπάρχουν αληθινές οικογενειακές live-action περιπέτειες που να μπορώ να πάω με τα παιδιά μου. Είναι σπάνιες αυτές τις μέρες, και το “Pixels” ήταν από αυτές τις σπάνιες ταινίες που θα μπορούσα να πάω την κόρη μου. Μπορώ να το μοιραστώ αυτό μαζί της, κατάλαβες; Και ήμουν πολύ ενθουσιασμένος που μπορούσα να είμαι κομμάτι μιας ταινίας που απευθύνεται σε όλους.

Άνταμ Σάντλερ: Ήταν επιπέδου “Frozen” καλό.

Τζος Γκαντ: Τίποτα δεν είναι επιπέδου “Frozen” καλό, Άνταμ, το ξέρεις αυτό!

 

Ήταν δύσκολο να δουλεύεις με green screen και να επιτίθεσαι σε αυτά τα πράγματα που δε μπορούσες καν να δεις;

Κέβιν Τζέιμς: Ήταν. Ήταν πολύ περίεργο και εκεί είναι που πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στο σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς που είναι μαζί σου επειδή δεν ξέρεις πόσο μεγάλο-- Απλά νιώθεις γελοίος.

Άνταμ Σάντλερ: Ο Κέβιν φώναζε συνέχεια, “ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΜΙΛΑΩ”

Κέβιν Τζέιμς: Δεν έβλεπα ποτέ το Χ στην οθόνη, οπότε απλά φώναζα σε όλη την οθόνη γενικά και μου φώναζαν “Όχι, πρέπει να εστιάσεις σε ένα συγκεκριμένο σημείο, υπάρχει ένα Χ”, και δεν το ήξερα αυτό. Απλά νόμιζα πως είχε μια ρωγμή η οθόνη! Δεν ήξερα ότι έπρεπε να εστιάσω εκεί. (γελάει) Οπότε τα μάτια μου είναι τρελά σε όλη την ταινία.

Ποια ήταν η πιο διασκεδαστική σκηνή στο γύρισμα;

Άνταμ Σάντλερ: Δεν ήσουν στη σκηνή με τον Donkey Kong.

Τζος Γκαντ: Όχι, δεν ήμουν στον Donkey Kong. Γι’αυτό σε κοιτάω. Άμα πεις Donkey Kong έχω σηκωθεί κι έχω φύγει.

Άνταμ Σάντλερ: Όχι, ξέρεις ποια ήταν η καλύτερη;

Τζος Γκαντ: Νότια Αφρική, θα σου πω αντίο επί τόπου αν απαντήσει Donkey Kong.

Κέβιν Τζέιμς: Κι αν πεις την σκηνή με τον Pacman θα φύγω εγώ.

Άνταμ Σάντλερ: Όχι, το Frogger.

Τζος Γκαντ: Ναι, το να τρέχουμε στους δρόμους με την ΜιςΜο (σσ. Μισέλ Μόναγκαν υποθέτω. ‘ΜιςΜο’!!) να τρέχει γρηγορότερα από όλους μας.

Άνταμ Σάντλερ: Ναι, σωστά. Ήσουν πιο γρήγορη από όλους μας.

Τζος Γκαντ: Είχαμε μια σκηνή που για να δουλέψει το πλάνο, έπρεπε οι τέσσερίς μας να τρέξουμε ταυτόχρονα και το πρόβλημα είναι ότι το σώμα της Μισέλ είναι πιο--

Κέβιν Τζέιμς: Σαν γαζέλα.

Τζος Γκαντ: Πιο ικανή να το κάνει αυτό από ό,τι ο ιπποπόταμος δίπλα της!

Μισέλ Μόναγκαν: Πήγαινα όσο πιο αργά μπορούσα. (γελάει)

Τζος Γκαντ: Να, κοίτα. Ένας ιπποπόταμος, μια γαζέλα κι ένας μπαμπουίνος μπαίνουν σε ένα μπαρ.

 

*Το “Pixels” βγαίνει στις αίθουσες από τη Feelgood Entertainment στις 30 Ιουλίου.

ADVERTISING
  • top stories

ΣΙΝΕΜΑ