<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

10+1 υπέροχα racing games

Οδηγώ και σκέφτομαι μόνο την καρό σημαία. Τα 11 racing games που μας πήραν τα μυαλά.

Τρέχω, τρέχεις, τρέχουμε, μικροί και μεγάλοι, απολύτως και διαρκώς. Αγαπημένο είδος παιχνιδιών εδώ και δεκαετίες, όπως και τα fighting games για τα οποία διάβασες πριν λίγες εβδομάδες εδώ στο OneMan. Από το «βάλε ένα ραλάκι να παίξουμε» ως απλή μορφή διασκέδασης έως την «επιστημονική» προσέγγιση ενός simulator, τα racing games θα συναρπάζουν για πάντα. Ενδεχομένως, γιατί μπορούμε να κάνουμε ψηφιακά ότι δεν είναι εφικτό στην πραγματικότητα, είτε γιατί ισοδυναμεί με αυτοκτονία, είτε γιατί η αστυνομία θα μας πάρει το δίπλωμα, τις πινακίδες, το παιδί για να το μεγαλώσει η πρόνοια και να μην βλέπει τέτοια χαριλίκια.

Arcade, sim, ράλι, F1, όλα είναι εδώ, ή σχεδόν όλα για τους γνωστούς λόγους χωρητικότητας. Έχεις το ελεύθερο να προσθέσεις το αγαπημένο σου racer στα σχόλια, ελπίζω με ευπρέπεια, τα δικά μας ακολουθούν. Βάζεις ζώνη και, για τις ανάγκες του αφιερώματος επιτρέπεται η κατανάλωση μίας μπύρας. Μόνο μίας, έτσι;

Forza Motorsport

Forza ή Gran Turismo; Ευτυχώς, στο αφιέρωμα αυτό χωράνε και τα δύο, δεν χρειάζεται να επιλέξουμε. Όσον αφορά στον εξομοιωτή της Turn 10 Studios, διακρίθηκε από την πρώτη στιγμή για τα γραφικά του, αλλά και για το ηχητικό τμήμα του, με το μουγκρητό των κινητήρων να διαπερνά τους τοίχους διαμερισμάτων και να ακούγεται στις διπλανές γειτονιές. Με το κατάλληλο ηχοσύστημα, ζούσες στην Κυψέλη και άκουγες το βρουμ-βρουμ στα Πατήσια.

 

Προφανώς, δεν πρέπει να περιθωριοποιήσουμε το αυτό καθαυτό racing κομμάτι, με σκληρές μάχες σασί με σασί. Είναι καλύτερο το 1, το 2, το 3, ή το 4 (γιατί το 5 δεν είναι, αναμένουμε το 6 για την πρώτη «πλήρη» εμπειρία στο Xbox One); Έχει σημασία; Όχι, έχει;

Για πιο open-world καταστάσεις (ή μήπως open-road;), δεν ξεχνάμε το spin-off Forza Horizon, ιδιαίτερα το δεύτερο που κοσμεί τη συλλογή του Xbox One. Οδηγήστε νύχτα, και θα με θυμηθείτε.

Burnout

Κάποια στιγμή, ήταν ένα crash που για να πάρεις το χρυσό έπρεπε να συλλέξεις 15.000.000 πόντους. Έριχνες το σαράβαλό σου στη μέση ενός αυτοκινητόδρομου, κατά προτίμηση πάνω σε ένα βυτιοφόρο ώστε να ξεκινήσεις το χάος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Έπειτα, με τις σβούρες σου, θα ήταν σοφό να πέσεις πάνω στο πρώτο από τα τρία διερχόμενα πούλμαν(τα) για να τα αναποδογυρίσεις, να κλείσεις και τα δύο ρεύματα και... Ήταν στο Takedown ή στο Revenge;

 

H μνήμη ξεθωριάζει στις λεπτομέρειες, όχι στην ουσία. Τα Burnout (Criterion Games), και ιδιαίτερα τα δύο προαναφερθέντα, ήταν ίσως τα κορυφαία arcade racers, με εξαιρετικά δομημένα events και υπέροχες πίστες. Κι όμως, παρά τον ανάλαφρο, στη θεωρία, τόνο τους, ήθελε μαστοριά και τέχνη για να περάσεις τη δοκιμασία κατακτώντας το χρυσό. Άμεσο και προσβάσιμο για όλους, δύσκολο για να τελειοποιηθείς: η πεπτουσία των videogames.

Όταν το Burnout αποφάσισε να γίνει open-world racing game, τα κατάφερε περίφημα με το Paradise (Take me down, με διπλή σημασία). Παρόλα αυτά, ήταν το Split Second της Black Rock, που θέλησε να συνεχίσει τις arcade ρίζες του Burnout. Όσο υπέροχο ήταν, τόσο υποτιμήθηκε από το κοινό. Δυστυχώς...

TOCA

Ή Touring Car (Championship) αν δεν βγάζεις άκρη με τα ακρωνύμια. Βασίστηκε αρχικά στο British Touring Car Championship και ακολούθησε τους κανόνες του αθλήματος. Ρεαλιστικό, αυθεντικό, και αρκετά αυστηρό λοιπόν, απαγόρευε την επαφή με τα αντίπαλα αυτοκίνητα και τα πέναλτι (όχι οι ποδοσφαιρικές βουτιές) έπεφταν βροχή.

 

Τζαρτζαρίσματα και χτυπήματα κομμένα, έπρεπε να ακολουθείς την οδηγική γραμμή, να μην αφήνεις ανοικτή την πόρτα στον αντίπαλο και να εκμεταλλεύεσαι τα λάθη του για να προσπεράσεις. Ακούγεται βαρετό; Εξαρτάται, στα δικά μου μάτια όχι, πρόκειται για κορυφαίο racing sim. Από το 1997 κι έπειτα, ακολούθησαν αρκετές κυκλοφορίες, και πνευματικός του διάδοχος είναι το Race Driver GRID, ή GRID σκέτο για τους φίλους.

GTR

Είναι κάτι τρελόπαιδα εκεί πάνω στη Σουηδία, που το στούντιό τους ιδρύθηκε ως SimBin και πλέον ονομάζονται Sector3. Η εν λόγω developer έχει αφιερωθεί, σχεδόν αποκλειστικά, στην ανάπτυξη racing sims για PC. Η μεγαλύτερη στιγμή της μοιάζει να είναι το GTR – FIA GT Racing Game.

 

Τελειομανείς και «λεπτομεριολόγοι» σε τεράστιο βαθμό, πήραν την άδεια από την παγκόσμια ομοσπονδία και προσπάθησαν να μεταφέρουν στο παιχνίδι τους, όσο το δυνατόν πιο πιστά, τα physics, χωρίς εκπτώσεις που πιθανώς παρατηρούνται σε άλλα games του είδους. Τηλεμετρία κύριοι, τηλεμετρία. 

Mario Kart

Επειδή προηγήθηκαν δύο βαριά κι ασήκωτα sims, καιρός να πάμε σε κάτι πιο ανάλαφρο αλλά, προσοχή, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διαθέτει την τεχνική του. Κάθε παιχνίδι της σειράς, 8 σε κονόλες της Ninty, είχε κάτι να προσφέρει, προσθέτοντας τόνους διασκέδασης και εκτόνωσης (τα κατεβάσματα εδαφίων από τη Βίβλο λόγω blue shell, συμπεριλαμβάνονται εδώ).

 

Αν όχι όλα, λατρεμένα τα περισσότερα Mario Kart, ιδιαίτερα για multi εμπειρίες. Θα μπορούσαμε ίσως να ξεχωρίσουμε τα DS και Super Circuit (GBA) γιατί έκαναν τη διαφορά σε φορητά μηχανήματα (το οποίο κρύβει μια έξτρα δυσκολία), ενώ πολύ καλό είναι και το πρόσφατο Mario Kart 8 στο Wii U.

Στην υπο-κατηγορία «καρτάκια», υπάρχουν κι άλλες αξιόλογες προτάσεις όπως το εξαιρετικό  Crash Team Racing, το Sonic & All-Stars Racing Transformed, και άλλα.

Project Gotham Racing

Πέραν της ταχύτητας, υπάρχουν οι ξεχωριστές οδηγικές ικανότητες όπως, για παράδειγμα, να πηγαίνεις με τις πόρτες στις στροφές και τα λάστιχα να στριγγλίζουν. Δεν είναι αποτελεσματικό, υπό την έννοια ότι λιώνεις τη γόμα και υπάρχουν πιο γρήγοροι τρόποι να πάρεις μια στροφή, αλλά προσφέρεις θέαμα. Μήπως για τέτοια ταχυδακτυλουργικά θέλεις και επιβράβευση, δηλαδή Kudos; Σε σένα, τον ψηφιακό κάγκουρα, αφιερωμένο εξαιρετικά το PGR.

 

Αν περιμένεις να βρεις το Batmobile λόγω Gotham στον τίτλο, δεν πηγαίνουν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Δυνατός, γρήγορος ρυθμός, ωραίοι αγώνες και ποζεριές, προσεγμένη επιλογή αυτοκινήτων, το PGR μπορεί να γίνει φοβερά εθιστικό και βρίσκεται δίκαια και άξια στη λίστα αυτή. Προκάτοχός του είναι το Metropolis Street Racer για Dreamcast, ενώ και τα 4 παιχνίδια της σειράς είναι ΑΑΑ.

Μετά τα PGR, η developer Bizarre Creations, αφού εξαγοράστηκε από την Activision, μας πρόσφερε το πολύ καλό Blur, το οποίο όμως πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Με τούτα και με κείνα, δυστυχώς, η ομάδα ανάπτυξης διαλύθηκε λίγο αργότερα.

Colin McRae Rally

Έπος, έπος, έπος (αλά Sheldon Cooper). Όσον αφορά στην εξομοίωση των συνθηκών του sport και στον χειρισμό του αυτοκινήτου, το Colin McRae Rally δεν είναι και το πιο ρεαλιστικό σε σχέση με τον ανταγωνισμό, π.χ. τα WRC games της Evolution ήταν πιο πιστά στο πρωτότυπο. Όμως το αγαπημένο παιχνίδι της Codemasters είχε εντοπίσει με εξαιρετική ακρίβεια τη χρυσή τομή ανάμεσα στον ρεαλισμό και την διασκέδαση, κάτι που σπάνια συναντάται στα videogames.

 

Προσωπικό κόλλημά μου παραμένει το Colin McRae Rally 2.0 με το ιστορικό Ford Focus WRC στο εξώφυλλο. Ποιός μπορεί να ξεχάσει στιγμές έντασης στα κατσάβραχα του Acropolis και τις χιονοπαγωμένες συνθήκες στη Σουηδία (μα, φέρτε ένα εκχιονιστικό, ρίξτε αλάτι, τι κάνει το κράτος, βρισκόμαστε στο έλεος του χιονιά).

Από τότε έχουν συμβεί διάφορα, η Codemasters άλλαξε τον τίτλο (μετά και τον θάνατο του μεγάλου οδηγού), αλλά και προσανατολισμό, με το DiRT. Για την ακρίβεια, υπάρχουν τίτλοι της σειράς που έρχονται πιο κοντά στη rally προσέγγιση κι άλλοι που απομακρύνονται χιλιόμετρα. Όπως και να ‘χει, σαν το 2.0...

Α, και αγαπάμε SEGA Rally, έτσι;

F1

Στην προκειμένη περίπτωση, θα κάνω μια εξαίρεση και δεν θα αναφερθώ σε συγκεκριμένο τίτλο. Είναι τόσες οι φορές που η επίσημη άδεια έχει αλλάξει χέρια (και τα αποτελέσματα δεν ήταν πάντα τα καλύτερα...), που η αίσθηση της συνέχειας χάνεται σε μεγάλο βαθμό. Βέβαια, κι αυτό λέγεται φόρος τιμής, οφείλουμε να αναφερθούμε στο παιχνίδι εκείνο που θεωρείται ως o πρώτος «πραγματικός» εξομοιωτής του αθλήματος, το Formula 1 Grand Prix της Microprose (Geoff Crammond, 1992).

 

Το εν λόγω παιχνίδι συνέχισε την πορεία του με τα Grand Prix 2, 3, 4. Νωρίτερα, ενδιάμεσα και αργότερα, παίξαμε το F1 Racing Simulation της Ubi, τις δημιουργίες των Domark, Bizarre Creations και Psygnosis (η οποία μετονομάστηκε σε Studio Liverpool και είναι υπεύθυνη για τα παιχνίδια που είδαμε στο PlayStation), EA και τα πιο πρόσφατα της Codemasters.

Στα δικά μου μάτια, ως γνήσιο F1 πρεζάκι, όλα είχαν τα θετικά τους αλλά και κάποια αρνητικά. Το ίδιο το σπορ, στην πραγματικότητα, βασίζεται στη λεπτομέρεια και την τελειότητα, κάποιο που να αποτυπώνει ΑΠΟΛΥΤΑ την αίσθηση αυτή δεν το έχω βρει ακόμα. Ναι, ίσως να γίνομαι αυστηρός και, πράγματι, οι συνθήκες είναι μάλλον ιδιαίτερες, άρα και ζόρικες. Ελπίζω το F1 2015, το πρώτο game σε PS4 και Xbox One, που έρχεται τον Ιούνιο να τα καταφέρει. Πάμε Codemasters, γερά.

Need for Speed

Μεταξύ μας, δεν τη λατρεύω τη σειρά. Γιατί; Γιατί θεωρώ ότι κινείται κάπου ανάμεσα σε arcade και simulation και δεν μου αρέσουν τα ημίμετρα, προτιμώ τις ξάστερες κουβέντες είτε από τη μία, είτε από την άλλη όχθη. Κι όμως, είναι αυτό το Need for Speed Hot Pursuit, όχι το πρώτο, η προσπάθεια αναβίωσης από την Criterion (2010), που βγάζει ένα υπέροχο άρωμα Burnout και με τρελαίνει. 

 

Ναι, εντάξει, εντάξει, μην βρίζεις και χαλάς το στόμα σου, παλιέ λάτρη του τίτλου, των mods, των spoilers, της βαφής, του NFS III, του Undercover, του Most Wanted και άλλων. T’ αγαπάς και τα εκτιμάς, όποτε κι αν εμφανίστηκαν αυτά τα στοιχεία στη διάσημη σειρά παιχνιδιών και το σέβομαι αυτό. Μια κουβέντα είπα...

Το NFS έχει περάσει από διάφορα χέρια, με τα πιο γεμάτα λάδια και γράσο να είναι της EA Canada και της EA Black Box. Για την Criterion τα είπαμε, οπότε απομένει η Slightly Mad Studios με τις δύο πιο «σοβαρές και αυστηρές» racing προσεγγίσεις, τα NFS: Shift και Shift 2: Unleashed. Παρεμπιπτόντως, δικό της είναι και το Project Cars, το οποίο κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες (PS4, Xbox One, PC) και μοιάζει να τρέχει στο σωστό δρόμο. 

OutRun

Ο ορισμός του «μπες μες στο καμπριολέ», με το οποίο θα πάμε μεν για καφέ, αλλά θα το κάνουμε λίγο γρήγορα γιατί έχουμε και δουλειές. Και συγγνώμη για το ξανθό μαλλί κομμωτηρίου που χαλάει από τον αέρα, υπάρχει λόγος. Και όχι κοπελιά, το 1986 δεν υπήρχε Παντελίδης, θα ακούσουμε τους original ραδιοφωνικούς σταθμούς.

 

Το παιχνίδι-θρύλος έγινε port σε δεκάδες home computers και κονσόλες, αλλά καμία, μα καμία, έκδοση δεν συγκρίνεται με την πρωτότυπη των arcades, όπου χάλασα τα εικοσάρικα (ή δεκάρικα, ένας κοντά στα σαράντα όπως εγώ να βοηθήσει παρακαλώ) της ζωής μου. Ο δημιουργός του, Yu Suzuki, περιγράφει το OutRun ως driving, όχι racing game. Κανένα πρόβλημα, όλοι στην ίδια ευρύτερη οικογένεια ανήκουμε και πλέον, δίχως ενοχές, μπορούμε να περάσουμε στο...

Gran Turismo

Τον λένε Kazunori Yamauchi, είναι ερωτευμένος με την αυτοκίνηση, τρέχει και σε αγώνες. Το παιχνίδι του, το Gran Turismo, έκανε ντεμπούτο στο PSOne το 1997 και αυτο-αποκαλείται ως The Real Driving Simulator. Από τις λίγες φορές που τα παχιά λόγια γίνονται και πράξη.

 

Η αλήθεια είναι ότι ο τίτλος έχει φανατικούς οπαδούς και ορισμένους ορκισμένους εχθρούς. Η κριτική ξεκινά από το μοντέλο ζημιάς που ήταν αρχικά ανύπαρκτο και έγινε απλά υποτυπώδες, συνεχίζεται με τον υποτονικό ήχο και... Ένα λεπτό. Καταρχάς, είναι ελάχιστα, αν όχι κανένα, τα παιχνίδια που μπορούν να περηφανεύονται για πιο ρεαλιστικό χειρισμό και συμπεριφορά του αυτοκινήτου. Κι επειδή ακριβώς περιλαμβάνονται αρκετά μοντέλα τα οποία είναι «ανθρώπινα» και είμαστε εξοικειωμένοι με αυτά, π.χ. Golf, είμαστε σε θέση να καταλάβουμε- είναι τρομακτικό πόσο κοντά βρίσκονται ψηφιακή αποτύπωση και πραγματικότητα.

Δεν είναι τυχαίο: χιλιάδες ώρες δοκιμών, ηχογραφήσεων, σχεδιασμού. Τελειομανία στο full, ένα σαλόνι (αυτοκινήτου) που αρχικά λάμπει και δεν θέλεις να το πειράξεις μη και το χαλάσεις, αλλά ο πειρασμός είναι τεράστιος, ειδικά όταν συζητάμε για αναβαθμίσεις. Ναι, το racing θα μπορούσε να είναι πιο απαιτητικό, αλλά σε αυτό το παιχνίδι λατρεύω τα πάσης φύσεως trials. Πως θα μάθω να οδηγώ πιο σωστά, πιο γρήγορα, για να πετύχω τον καλύτερο χρόνο. Στον τομέα του, δεν υπάρχει άλλο παρόμοιο.

Η Polyphony Digital προσπάθησε να κάνει το ίδιο και στους δύο τροχούς με το Tourist Trophy. Εμπορικά δεν τα πολυ-κατάφερε, πάντως στον ρεαλισμό τα πήγε μια χαρά. Έφαγα πολλές τούμπες, ότι ακριβώς συνέβη και στην πραγματικότητα τις δύο φορές που προσπάθησα να καβαλήσω μηχανή.

Χρήζουν αναφοράς

Οι περιπτώσεις 12, 13 και 14: Ridge Racer, Test Drive, Midnight Club. Εξαιρετικά κοντά στη βασική ενδεκάδα, εξαιρετικής ποιότητας και τα 3.

Όχι και τόσο racing: Trials, TrackMania

Για φουτουριστάς: Wipeout (δεν έχω ξαναζαλιστεί έτσι σε videogame, ούτε καν στο λούνα παρκ)

Για εκπαίδευση ταξιτζή: Crazy Taxi

Τα είπαμε στο Amiga games αφιέρωμα: Jaguar XJ220

Για εκτός δρόμου: Pure, ATV, MotorStorm

Για οδήγηση και μάχες: Twisted Metal, Interstate ’76, Carmageddon

Για τοσοδούληδες: Micro Machines, Badlands

Ο πρωτοπόρος: Pole Position

ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

GAMES