<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Η παρουσίαση του Batman: Arkham Knight

Γίναμε πολίτες της Gotham City και το συμπέρασμα είναι: Μόνο ο Νυχτερίδας μπορεί να μας σώσει.

Είναι όχι απλά ωραίο αλλά σωτήριο, να γνωρίζουν οι κάτοικοι μίας πόλης (ένας λαός), ότι υπάρχει ένα δεκάρι, ένας κουμανταδόρος, ένας προστάτης, ένας ηγέτης που βρίσκεται εδώ (εκεί) 24 ώρες ημερησίως to serve and protect, σου αφαιρεί μέρος του άγχους και της αβεβαιότητας. Τουλάχιστον η Gotham City έχει τον δικό της και λέγεται Batman. 

Αυτή η νύχτα μένει

Το παιχνίδι το είδαμε για πρώτη φορά πριν περίπου 40 μέρες στο Λονδίνο. Οι παρατηρήσεις που προέκυψαν μετά από το 30λεπτο demo και την επαφή με ανθρώπους της developer τα παρουσιάσαμε εκτενώς σε σχετικό άρθρο. Όμως τώρα, έχουμε την πλήρη εικόνα, μετά από μπόλικες ώρες ενασχόλησης με το Batman: Arkham Knight. Μια πρώτη, ιντριγκαδόρικη ατάκα: Αποτελεί ένα από τα κορυφαία games της «νέας γενιάς».

 

Μετά λοιπόν τα γεγονότα του Arkham City και το τέλος του Joker (παρεμπιπτόντως, ωραιότατο το intro του παιχνιδιού), η πόλη απολαμβάνει ένα διάστημα ηρεμίας μέχρι να ξαναμπεί στα βάσανα. Ο Scarecrow και ο μυστηριώδης Arkham Knight εφαρμόζουν ένα καλά οργανωμένο σχέδιο για να καταλάβουν την Gotham City. H επίθεση αυτή μπορεί κάλλιστα να χαρακτηρισθεί συντονισμένη, καθώς σούπερ εχθροί του Batman όπως, π.χ., οι Penguin, Two-Face, Riddler και Firefly, βρίσκουν την ευκαιρία να τα κάνουν «εκδιδόμενη γυναίκα όλα» και να προωθήσουν την ατζέντα τους.

Είναι προφανές ότι ο Σκοτεινός Ιππότης δεν θα παίξει το ρόλο του νταβατζή και θα πράξει ότι περνάει από το χέρι και τα gadgets του για να σώσει την πόλη (η οποία εκκενώθηκε), αυτή τη δύσκολη νύχτα. Το story γενικώς είναι καλό, διαθέτει κόμικς επιρροές και αναφορές, αλλά δεν λείπουν και ορισμένες «πιο blockbuster» επιλογές. Ευτυχώς, δεν υπερκαλύπτουν την κλασική Batman ατμόσφαιρα και το αποτέλεσμα είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία που κρατάει το ενδιαφέρον ψηλά. Ποιος είναι ο Arkham Knight; Είναι δυνατόν ο Joker, η μεγάλη νέμεσις του Batman, να κάηκε μια και καλή; Να σου δώσω απαντήσεις εδώ και τώρα; Είμαι βέβαιος ότι δεν το επιθυμείς.

Φίλος μπέρτας

Από την πρώτη αιώρηση στον ουρανό της Gotham City, καθίσταται έκδηλο ότι είσαι ο Batman, με σάρκα και μπέρτα. Σε αυτό το κομμάτι δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι θα τα καταφέρει η developer Rocksteady, εξάλλου είχε καταθέσει διαπιστευτήρια στα δύο προηγούμενα δικά της παιχνίδια (Asylum και City). Κι όπως προαναφέραμε, από ατμόσφαιρα και γενικότερη παρουσίαση, το Arkham Knight είναι σε εξαιρετική κατάσταση, συνεπώς το τσίζκεικ έδεσε.

 

Η πόλη, εσωτερικώς κι εξωτερικώς, είναι όμορφα και λεπτομερώς σχεδιασμένη, και τα γραφικά αγγίζουν τα όρια του εντυπωσιακού (τουλάχιστον στο PS4 που το παίξαμε, για τους κατόχους PC θα τα πούμε αργότερα). Κάποια κολληματάκια, καθώς και το γεγονός ότι 2 φορές το παιχνίδι με πέταξε έξω, αποτελούν πταίσματα μπροστά στη δουλειά που έχει γίνει, πάντα σε κονσόλες για να μην ξεχνιόμαστε. Επιπλέον, οι μουσικές επιλογές, το voice acting και τα ηχητικά εφέ, είναι και αυτά πολύ καλού επιπέδου και συνθέτουν μια προσεγμένη εικόνα που αποδεικνύει πάθος και μεράκι από την πλευρά της Rocksteady.

Ο Batman να βάλει το χέρι του

Το επόμενο ορόσημο είναι το gameplay και το Batman: Arkham Knight κάνει κι εδώ εξαιρετικά τη δουλειά του. Βέβαια, εδώ μπορούν να υπάρξουν περισσότερες αντιλογίες και αμφισβητήσεις, κάτι που θα αναλύσω σχεδόν άμεσα, αλλά το ταμείο έχει σίγουρα θετικό πρόσημο (τζιζ, τζιζ, τζιζ).

 

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, μιλάμε για ένα action adventure game, για την ακρίβεια, όπως πολύ εύστοχα επισήμανε ένας φίλος στα σχόλια του άρθρου για το preview του τίτλου, ένα ψευδό-open world παιχνίδι. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό, υπό την έννοια ότι το Arkham Knight θέλει να βασιστεί στον ήρωα και την ιστορία του και να μην απομακρύνει αρκετά τον παίκτη από τον αντικειμενικό στόχο. Επιπλέον, το παιχνίδι είναι πράγματι «πιο ανοικτού κόσμου» παρά ποτέ με αρκετά side-missions αλλά και προκλήσεις (challenges). Απλώς, δεν ανοίγουν τα πάντα από την πρώτη στιγμή και αρκετές υπο-αποστολές ξεκλειδώνονται σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές (ή πρέπει να τις αποκαλύψεις).

Κατά την άποψή μου, το μείγμα που χρησιμοποείται είναι το σωστό, η ισορροπία ανάμεσα σε βασικές και παράπλευρες αποστολές δεν διαταράσσεται. Εξάλλου, μετά το τέλος του story, υπάρχει ένας καλός λόγος να συνεχίσετε με τα side-missions. Είναι από τις λίγες φορές που η παραμονή στον κόσμο του παιχνιδιού δεν συμβαίνει απλά για διασκέδαση ή συλλογή achievements/ trophies, αλλά υπάρχει κι ένας σκοπός. Δεν θα κάνω spoiler ούτε δω, απλά θα επισημάνω πως το αποτέλεσμα είναι ένα χορταστικό game αρκετών ωρών (μετράω λίγο παραπάνω από τριάντα, έχω ολοκληρώσει το story, και είμαι στο 82% γενικώς), ενώ η απουσία του multiplayer περνάει απαρατήρητη.

Ποιος KIT, μόνο Bat(ank)mobile

Το μαράζι της Rocksteady ήταν να εμφανιστεί ένα playable Batmobile σε παιχνίδι της, κι αυτό φαίνεται: το όχημα του Νυχτερίδα χρησιμοποιείται σχεδόν στα πάντα. Πιθανώς από τον ενθουσιασμό τους, οι developers παρασύρθηκαν κάπως, όμως το συμπέρασμα δεν αλλάζει, τουλάχιστον από gameplay άποψης. Είναι διασκεδαστικό να ελέγχεις ένα τέτοιο θηρίο.

 

Κυνηγητά,time trials, battle mode όπου το όχημα μετατρέπεται σε τανκ, βοήθεια ακόμα και σε γρίφους ή takedowns. Ναι, το μέτρο κάπου ξεπεράστηκε από ποσοτικής πλευράς, όχι όμως από ποιοτικής. Για παράδειγμα, οι μάχες αλά tank με drones πάσης φύσεως, ίσως είναι εκτός γενικής Batman φιλοσοφίας, αλλά δεν παύουν να είναι δυναμικές και fun. Τουλάχιστον, είναι καλά δουλεμένες, όπως οι stealth καταστάσεις με τα Cobra tanks.

Από κει και πέρα, περνάμε σε πιο γνώριμα νερά, με τις μάχες σώμα με σώμα, τα stealth τμήματα με τους αρματωμένους εχθρούς, και τους γρίφους περιβάλλοντος ή μη. Ο Νυχτερίδας διαθέτει ένα γεμάτο gadget οπλοστάσιο, χωρίς βέβαια όλα τα αντικείμενα να διαθέτουν την ίδια χρησιμότητα και βαρύτητα. Επιπλέον, χάρη στους πόντους εμπειρίας που συλλέγεις, σούπερ ήρωας, στολή, όχημα, gadgets και τα συναφή, αναβαθμίζονται, ώστε να αντιμετωπίσεις την κλιμακούμενη δυσκολία του παιχνιδιού.

Τι είναι μπλε και κόκκινο, παθαίνει ηλεκτροπληξία, και γκρινιάζει συνέχεια στους διαιτητές?

O Ναβάρο. Μετά το βασικό story, η παράπλευση αποστολή του Riddler και οι πιο έξυπνοι, από τον παραπάνω, γρίφοι που θέτει είναι απλά το αγαπημένο μου κομμάτι στο Batman: Arkham Knight. Βέβαια, εκτός από τους πιο συνηθισμένους σε τίτλο της σειράς, το Batmobile (σιγά μην έχανε) παίζει ενεργό ρόλο, είτε με time trials είτε με σπαζοκεφαλιές περιβάλλοντος. Εξυπακούεται δε ότι οι ειρωνείες του τύπου για το IQ του Νυχτερίδα απλά δεν παίζονται.

 

Τα υπόλοιπα είδη αποστολών δεν διαφοροποιούνται ιδιαίτερα, αν εξαιρέσουμε την ντετέκτιβ πλευρά του ήρωα με μια σειρά φόνων που ζητούν εξιχνίαση (βέβαια, ένα σκάνερ δουλειά είναι αυτό...). Για τη χρήση του Batmobile σε όλα τα επίπεδα τα είπαμε, οπότε μένει το άφθονο ξύλο και το stealth. Το πρώτο, χωρίς να είναι κακό, δεν αποτελεί την αδυναμία μου, έστω και με την εισαγωγή του δεύτερου χαρακτήρα σε δεδομένες στιγμές (Catwoman, Robin, Nightwing). Αντίθετα, όταν πλέον η militia παίρνει τα όπλα ανά χείρας, ο Batman γίνεται αρκετά τρωτός, οπότε πρέπει να μπει σε κάποια λειτουργία ο εγκέφαλος.

Γενικότερα, το παιχνίδι δίνει εναλλακτικές στον παίκτη. Να επιτεθεί από αέρος ή να εισέλθει στον χώρο ήσυχα από τα «λούκια»; Σε κάθε περίπτωση, είναι εξαιρετικά ωφέλιμο να ενεργοποιήσεις το detective mode και να σχεδιάσεις τις κινήσεις σου, να χακάρεις, να εκμεταλλευτείς τις δυνατότητες που δίνει το περιβάλλον και τα gadgets σου (ωραίο αυτό με τις κυλιόμενες σκάλες). Αθόρυβα takedowns, πολλαπλά ή μη, παίζουν εδώ καθοριστικό ρόλο, γιατί σούπερ ήρωας ο Batman αλλά δεν μπορεί να τα βάλει και με τις σφαίρες, υπάρχει ένα όριο.

Τα PC χακαρίστηκαν

Είναι πραγματικά κρίμα που όλα αυτά τα όμορφα δεν μπορούν να τα χάρουν οι PC gamers. Αν και το παιχνίδι κυκλοφόρησε κανονικά, μια σειρά από σοβαρά προβλήματα ανάγκασαν την publisher Warner να αναστείλει την PC έκδοση του τίτλου και να μαζέψει από τα ράφια, ψηφιακά και κανονικά, το Batman: Arkham Knight.

 

Να θυμήσω ότι η ανάπτυξη του PC port είχε ανατεθεί στην Iron Galaxy, και δεν ήταν ευθύνη της Rocksteady. Πρόσφατες φήμες θέλουν την Warner να γνώριζε τα προβλήματα (bugs, κρασαρίσματα, οπτικό και τεχνικό χάλι και άλλα), συνεπώς μοιάζει με μεγάλο λάθος η κυκλοφορία της έκδοσης σε αυτή τη χρονική στιγμή. Τουλάχιστον, λειτούργησε ακαριαία μετά το κακό και δεν άφησε το παιχνίδι να σέρνεται στην αγορά με την υπόσχεση ότι τα διάφορα patch θα δώσουν λύση. Το πήρε πίσω, υπογράμμισε ότι θα γίνει δουλειά, και όταν είναι έτοιμο θα το επαναφέρει. Ναι, αυτό έπρεπε να συμβεί από την αρχή, αλλά κάτι είναι κι αυτό...

Άλλος κανένας

Αν και δεν είμαι οπαδός των happy end σε κινηματογράφο, videogames και TV series (τα προτιμώ στην αληθινή ζωή), το review αυτό δεν πρέπει να λήξει άσχημα. Το παιχνίδι σε PS4 και Xbox One είναι απολαυστικό, και δεν αποτελεί αναγκαία συνθήκη να έχεις παίξει τα προηγούμενα για να το χαρείς. Ότι κι αν επιλέξεις να κάνεις, από το ν’ ασχοληθείς με τα φλέγοντα, έως να απομακρύνεις τις δυνάμεις της militia από δρόμους και towers, το Arkham Knight έχει να σου δώσει μια δυνατή στιγμή να θυμάσαι.

 

Προφανώς, υπάρχουν κάποιες που ξεχωρίζουν, όπως ΑΥΤΟ το τραγούδι, ΑΥΤΗ η ερμηνεία, χωρίς να είμαι σε θέση να προσθέσω κάτι άλλο. Είναι έξυπνο, διαθέτει ποικιλία και επιλογές, ατμόσφαιρα, τις απίστευτες αιωρήσεις, τo grapple gun, έχει τον Batman. Και το Batmobile.

Υ.Γ.: Το Batman: Arkham Knight κατάφερε να με κάνει να ξεχαστώ, έστω και κατά περιόδους, από τις εξελίξεις της προηγούμενης εβδομάδας (εκτός από τη στιγμή που ο Νυχτερίδας στάθηκε μπροστά από ένα ATM που έγραφε «out of order»). Αυτή είναι η ομορφιά των videogames.

ΝΑΙ: Για τους φίλους του Batman και όσους ενδιαφέρονται να βιώσουν ένα κορυφαίο action adventure game

ΟΧΙ: Για τους φίλους του Superman και όσους κατέχουν μόνο PC.

ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

GAMES