7-1 λόγοι για τους οποίους αγαπάμε Hitman και Αgent 47

Κι ευτυχώς, το -1 δεν είναι videogame φύσης. Πάμε μωρή καραφλοσκοτώστρα.

Καραφλός πράκτωρ είναι ένας και αείμνηστος. Κι ο καραφλός δολοφόνος ένας είναι, αλλά ζει ψηφιακά και φέρνει τον θάνατο στους υπόλοιπους, τριχόβιους ή μη. Είναι τόσο χαρακτηριστική και hate to love η φιγούρα του Agent 47, που θεωρώ μάλλον απίθανο να αποζητήσεις ένα Hitman χωρίς τον αντι-ήρωα με το παγωμένο βλέμμα, το μαύρο κοστούμι και το λαμπερό φαρδύ κούτελο.

Με τον πρωταγωνιστή να είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη σειρά παιχνιδιών, ακολουθούν 6 λόγοι (κι ένα μείον) για τους οποίους η ζωή είναι ωραία με το Hitman και τον Agent 47 για παρέα. Μέχρι να εκδοθεί συμβόλαιο θανάτου για τα μάτια σου ή να σε πετύχει κάπου και να θελήσει τα ρούχα σου.

Γιατί είναι ο ορισμός του badass

Επαγγελματίας, λιγομίλητος, κυνικός. Στον κόσμο του, αλλά και στον δικό μας, οι παραπάνω προσδιορισμοί δεν σε κάνουν αυτόματα αγαπητό, μάλλον το αντίστροφο συμβαίνει. Αλλά όταν μιλάμε για χαρακτήρα videogame, o συνδυασμός των στοιχείων αυτών (κι άλλων παρόμοιων) σε τοποθετεί στις κορυφαίες θέσεις της λίστας του gaming κοινού.

 

Κι όχι άδικα. Αυτή η προσέγγιση του αντικοινωνικού φονικού όπλου είναι η ιδανική στα χωράφια μας. Δεν ψάχνουμε για φίλο να πάμε για καφέ, το τέλειο εκτελεστικό όργανο αναζητούμε και το βρίσκουμε. Ύφος Eric Cantona, μαύρα δερμάτινα γάντια, το κοστούμι που λέγαμε, λευκό πουκάμισο, κόκκινη γραβάτα. Τυπικός, ψύχραιμος, ρεαλιστής, με μια κουβέντα άκρως αποτελεσματικός.

Γιατί έχει περάσει πολλά

Στα παραπάνω, έρχεται να κουμπώσει το background. Γεννήθηκε σε άσυλο στην Ρουμανία, είναι κλώνος, ένα πειραματόζωο που σπρώχνει στα άκρα τις ανθρώπινες ικανότητες (είναι και εγκεκριμένος με barcode). Πέρασε χιλιάδες ώρες στο εργαστήριο, τα απάνθρωπα τεστ διαδέχονταν το ένα το άλλο. Δεν είναι ν’ απορείς που βγήκε έτσι όπως βγήκε και, μάλιστα, από τη γενιά του είναι ο μόνος που «πέτυχε».

 

Παρά το γεγονός ότι βασανίστηκε κι αυτό βγαίνει προς τα έξω, σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις φέρθηκε συναισθηματικά, σχεδόν ανθρώπινα. Πρώτον, όταν βοήθησε τον πατέρα Vittorio στο Hitman 2, συν ότι δώρησε στο μοναστήρι του μεγάλο μέρος των χρημάτων από τα συμβόλαια θανάτου που εκτελούσε επιτυχώς. Σεβάστηκε, εκτίμησε τη βοήθεια που του παρείχε, και ανταπέδωσε, αυτό λέγεται πίστη και αφοσίωση. Δεύτερον, στο Hitman Absolution, όταν διαπίστωσε ότι ένα χαρισματικό κορίτσι θα περνούσε τα ίδια με αυτόν, αγνόησε τις εντολές της υπηρεσίας κι έκανε ότι μπορούσε για να το σώσει. Όχι ταξίαρχε Θεοχάρη, δεν είναι αυτό το ανθρωπόμορφο τέρας που ψάχνεις.

 

Γιατί είναι εξαιρετικό παιχνίδι

Καλή η θεωρία και το χτίσιμο του χαρακτήρα, αλλά δίχως gameplay θα πήγαιναν στράφι. Το Hitman ξεχώρισε ως ένα εξαίρετο δείγμα stealth game. Το πρώτο, το Codename 47, έθεσε τις βάσεις παρά τα προβλήματά του. Το δεύτερο, το Silent Assassin, βελτιώθηκε αισθητά και αγαπήθηκε άμεσα. Το Contracts αποτελεί ένα αναβαθμισμένο replay των προηγούμενων, ενώ το Blood Money είναι για μένα το αποκορύφωμα, το αγαπημένο της σειράς. Το Absolution ξέφυγε λίγο, έγινε πιο γραμμικό και σουτεροειδές, αλλά θεωρώ ότι σεβάστηκε τις περισσότερες Hitman αρχές.

 

Βέβαια, καταπάτησε μάλλον την πιο βασική, τα ανοικτά επίπεδα, τον μεγάλο χάρτη με τα περίφημα θαυμαστικά/ points of interest που έμοιαζε με «ενήλικη παιδική χαρά για δολοφόνους». Και δεν ήταν μόνο ο κλασικός διαχωρισμός χτυπάω από μακριά με sniper rifle ή από κοντά, είτε με silverballers είτε με fiber wire (ενέσεις, και τα λοιπά, και τα λοιπά). Περισσότερο ήταν η γενικότερη ελευθερία κινήσεων και προσέγγισης της κάθε αποστολής. Ναι, το Hitman δεν ευνοεί την τακτική πυρ κατά βούληση, για την ακρίβεια θα είναι ιδιαίτερα ζόρικο να επιβιώσεις, ιδίως στα πρώτα παιχνίδια της σειράς. ΟΚ, αλλά δεν την απαγορεύει.

Εξάλλου, ακόμα κι αν είσαι ικανότατος σουτέρ, θα είναι κρίμα να χάσεις τους ευφάνταστους τρόπους δολοφονιών. Η δημιουργία ενός μικρού χαμού μπορεί κάποια στιγμή να μην αποφεύγεται, όμως είναι απείρως πιο αποδοτικό (και χρονοβόρο) να σχεδιάσεις τις κινήσεις σου, να μεταμφιεστείς, να επιλέξεις την αναισθησία από τη δολοφονία για περιπτώσεις άμαχου πληθυσμού, να μείνεις αθέατος, ένας δολοφόνος για τον οποίο όλοι ξέρουν, αλλά ελάχιστοι έχουν δει. Το τέλος μιας αποστολής και η εμφάνιση του rating Silent Assassin, αποτελεί την επιβράβευση των κόπων σου.

 

Η κορυφή του παγόβουνου σε όλα αυτά, είναι τα περίφημα ατυχήματα, εκεί που οι developers ίδρωσαν φουλ τη φανέλα. Για μια δυσλειτουργία μπάρμπεκιου στο Blood Money, νομίζω σου έχω μιλήσει και στο παρελθόν.

Γιατί τέτοιες ταινίες, ΓΙΑΤΙ;

Πριν συνεχίσουμε με τα θετικά, να βγάλουμε από την πλάτη μας τον αρνητικό παράγοντα -1. Κανονικά, το story του Hitman θα μπορούσε να προσφέρει εξαιρετικές ταινίες, να εκμεταλλευτούν το γενικότερο background αλλά και συγκεκριμένες υπο-ιστορίες/ αποστολές. Παρόλα αυτά, οι δύο κινηματογραφικές απόπειρες, 2007 με Timothy Olyphant και Olga Kurylenko και 2015 με Rupert Friend (ο Peter Quinn του Homeland), ήταν απογοητευτικές. Και να φανταστείς ότι, αν δεν κάνω λάθος, ο Uwe Boll δεν είχε καμία ανάμειξη και στις δύο

 

Η δεύτερη, το Hitman: Agent 47, κάτι προσπάθησε να κάνει με το original υλικό, αλλά σύντομα χάθηκε στη μετάφραση. Παρεμπιπτόντως, κάποτε θα πρέπει να ασχοληθούμε στη στήλη αυτή με τις μεταφορές των videogames στον κινηματογράφο, μια μάστιγα όλων των εποχών (check εδώ για το αντίστροφο, τα χειρότερα videogames που προέρχονται από τη μικρή και μεγάλη οθόνη).

Γιατί είναι του σαλονιού και του δρόμου

Τα περισσότερα κορυφαία videogames έχουν πρόβλημα όταν μεταφέρονται από την άνεση της μεγάλης έκδοσης στην καμαρούλα μια σταλιά ενός κινητού, ενός tablet ή μιας φορητής κονσόλας. Ο λόγος είναι προφανής. Ο όγκος πληροφοριών είναι τεράστιος, οι mobile συσκευές δεν μπορούν τεχνικά να σηκώσουν το εγχείρημα, άσε που οι μικρές οθόνες ξενερώνουν. Κάπως έτσι, γίνονται συμβιβασμοί, το παιχνίδι απομακρύνεται από τις ρίζες του και η ποιότητα πέφτει. Αυτά ισχύουν για τους κοινούς θνητούς, όχι για το Hitman Go.

 

Πράγματι, είναι από τις ελάχιστες φορές που ένα mobile game κατάφερε να σταθεί στο ύψος του original. Προφανώς, το Hitman Go δεν αποτελεί έναν «κανονικό» τίτλο της σειράς όπως την μάθαμε, θα ήταν αδύνατο. Παρόλα αυτά, χρησιμοποιώντας το Hitman σκηνικό, μετατράπηκε σε ένα πανέξυπνο turn-based puzzle game, κάτι σαν δολοφονικό επιτραπέζιο παιχνίδι χωρισμένο σε επίπεδα. Οι τύποι των εχθρών και οι μηχανισμοί του gameplay διευρύνονται με την πάροδο του χρόνου, ο βασικός στόχος της εκτέλεσης δεν αλλάζει μεν, αλλά πρέπει να συμβεί μέσω χάραξης στρατηγικής και κινήσεων στα όρια του ταμπλό. 

Ο τίτλος βγήκε πρώτα σε iOS, μετά σε Android, ακολούθησαν τα Windows Phones αλλά και Windows έκδοση (από 8 και άνω). Το διήμερο 23-24 Φεβρουαρίου, το Hitman Go έρχεται στο Steam (και θα παίζεται από Windows XP και άνω), αλλά και σε PS Vita και PS4. Αξίζει, είναι εθιστικό.

Γιατί η μουσική του Jesper Kyd είναι μαγική

Εδώ τα λόγια είναι περιττά. Στο θέμα για τα αγαπημένα μου soundtracks και μουσικά κομμάτια από videogames, σου έβαλα ν’ ακούσεις το main theme του Blood Money. Ήρθε η σειρά του Hitman 2.

 

Γιατί επιστρέφει

Ναι, αυτός δεν είναι ένας «σωστός» λόγος, υπό την έννοια ότι δεν ξέρουμε τι κρύβει το μέλλον, αυτή η επιστροφή. Καταρχάς, να σημειωθεί ότι το νέο Hitman, με τίτλο νέτα-σκέτα Hitman, κυκλοφορεί στις 11 Μαρτίου σε PS4, Xbox One και PC. Publisher (Square Enix) και developer (IO Interactive), μας έχουν υποσχεθεί εδώ και καιρό ότι το νέο μέλος της σειράς θα γυρίσει στα ανοικτά και μεγάλα επίπεδα, στους πολλούς και διάφορους τρόπους εκτέλεσης και στα εναλλακτικά σχέδια, ενώ θα διατηρηθεί το πολύ ενδιαφέρον Contracts mode από το Absolution. Όλα υπέροχα έως εδώ, υπάρχει κάτι το ανησυχητικό;

 

Η αλήθεια είναι ότι η κυκλοφορία του παιχνιδιού έχει αναβληθεί στο παρελθόν, κάτι που ορισμένες φορές βγαίνει σε καλό (γιατί γυαλίζεται και φροντίζεται), άλλες όχι (γιατί δείχνει ότι η μπάλα χάθηκε και προσπαθούμε να σώσουμε ότι σώζεται). Πρόσφατα, ανακοινώθηκε και κάτι που εντείνει τον προβληματισμό. Ο τίτλος, τελικά, θα χωριστεί σε επεισόδια. Στο launch, θα βγει ο πρόλογος και οι αποστολές του Παρισιού, με τις υπόλοιπες μεγάλες ενότητες να κυκλοφορούν σταδιακά εντός του 2016. Ο παίκτης μπορεί να αγοράζει μεμονωμένα το digital περιεχόμενο ή, αν νιώθει σίγουρος, να (προ)αποκτήσει τα μελλοντικά updates. Όλα αυτά σε ψηφιακή μορφή, στο τέλος της χρονιάς θα έρθει η full disc έκδοση.

Σιγουριά δεν νιώθω, το δηλώνω, ούτως ή άλλως δεν προαγοράζω ποτέ. Ένας λόγος παραπάνω τα αρκετά μπρος-πίσω σε σχέση με τη μορφή που θα κυκλοφορήσει ο τίτλος, ενώ και την τελευταία φορά ανακοινώθηκε πως προκρίθηκε η λύση των επεισοδιών για να δοθεί έξτρα χρόνος στην ομάδα ανάπτυξης. Να σημειωθεί ότι προ καιρού, το δυναμικό της IO Interactive κουτσουρεύτηκε από την Square Enix, με ότι αυτό συνεπάγεται (ή όχι). Έτσι, μόνο να ελπίζω μπορώ, ευτυχώς μάλλον βάσιμα, καθώς ακούγονται καλά λόγια για την πρόσφατη beta έκδοση. Άντε να δούμε, γιατί αγαπάμε Hitman και Agent 47 (το ‘παμε αυτό αρθρογράφε).

ADVERTISING
  • top stories

GAMES