<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Πόσο διαβολικό είναι το Churchill Solitaire;

Και πώς εμπλέκεται στο παιχνίδι ο σατανάς Donald Rumsfeld; Στο βάθος απαντήσεις.

Είναι στιγμές που διαβάζεις τίτλους ειδήσεων και λες, δεν μπορεί, αυτός θέλει να ψαρέψει το φτωχό μου κλικ, δεν εξηγείται αλλιώς. Κι όμως, παρά το γεγονός ότι δικαίως είμαστε όλοι υποψιασμένοι και πλέον προκατειλημμένοι (σαν τις διαιτησίες του Ολυμπιακού), πριν λίγες μέρες δεν άντεξα και κλίκαρα πάνω στο βαρύγδουπο και μυρίζει δόλωμα από χιλιόμετρα, "Ο Donald Rumsfeld έβγαλε ένα Solitaire game για κινητά" (σε ελεύθερη μετάφραση). Αυτή τη φορά, το τονίζω αυτή τη φορά, καλά έκανα.

Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι το πράγμα άρχισε να βρωμάει ακόμα περισσότερο όταν διάβασα τον τίτλο του παιχνιδιού-πασιέντζα: Churchill Solitaire. Τι δουλειά έχει ο περίφημος Τσόρτσιλ με τον πρώην υπουργό άμυνας των ΗΠΑ, τον φερόμενο (;) ως κύριο υπεύθυνο για την εισβολή στο Ιράκ το 2003 λόγω του φαντασμαγορικού (τελικά φανταστικού) οπλοστασίου της χώρας; House of cards γίναμε (κλεμμένο από το Eurogamer).

Κοίτα να δεις που θα βγει

Λοιπόν, το μόνο 'παραπλανητικό' στην ιστορία είναι ότι o ίδιος ο Rumsfeld έβγαλε/ ανέπτυξε το Churchill Solitaire. Το κουνάβι της ερήμου έδωσε τα φώτα του στην ομάδα WSC Solitaire και αποτέλεσε τον μεσάζοντα με την οικογένεια Τσόρτσιλ ώστε να δοθεί η σχετική άδεια. Στη συνέχεια, η 83χρονη νυφίτσα ανέλαβε το ρόλο του συμβούλου και του playtester.

Τώρα, απολύτως δικαιολογημένα, θα θέλεις να μάθεις τι σπέσιαλ έχει αυτή η Solitaire εκδοχή. Πριν συμβεί αυτό, όμως, σκέφτομαι να σε πήξω με 2-3 ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία, έχουν τη σημασία τους. Η συγκεκριμένη version είναι επινόησης Τσόρτσιλ, σύμφωνα τουλάχιστον με τα στοιχεία που υπάρχουν, καθώς έβρισκε την απλή, αρκετά απλή, εύκολη, δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός. Σε ανύποπτο χρόνο, τη δίδαξε στον Βέλγο André de Staercke, ο οποίος με τη σειρά του, 30 χρόνια αργότερα (1973), πέρασε τις γνώσεις του στον Rumsfeld.

Σύμφωνα με τον τελευταίο, μία ντουζίνα εκλεκτοί νοματαίοι γνώριζαν μέχρι πρότινος τους κανόνες του εν λόγω παιχνιδιού, γι’ αυτό και ανησύχησε μήπως η εκδοχή χαθεί στους αιώνες των αιώνων. Πρόκειται για το πιο ζόρικο Solitaire ever και γενικότερα ένα από τα πιο ιντριγκαδόρικα παιχνίδια στρατηγικής που υπάρχουν. Κάθε πασιέντζα σε θέλει οπλισμένο με υπομονή (patience, pacienza, δεν θέλει και Celi 2 του πανεπιστημίου της Perugia), όμως η συγκεκριμένη απαιτεί το κάτι παραπάνω, νεύρα από ατσάλι.

Θα σε κανονίσω εγώ

Τι στο διάολο ξεχωρίζει αυτή την πασιέντζα από τις υπόλοιπες, ποιοι είναι οι κανόνες που την μετατρέπουν σε φοβερή και τρομερή; Καταρχάς, να πούμε ότι όποιος ξέρει από Solitaire, ξέρει κι από Churchill Solitaire, τα βασικά δεν αλλάζουν. Το πρώτο στοιχείο που την διαφοροποιεί είναι ότι παίζεται με δύο τράπουλες, αντί για μία. Ψιλά γράμματα θα πεις. Δεύτερον, οι στήλες είναι 10, αντί για 7. Σα να χοντραίνει. Τρίτον, και σημαντικότερο(ν), υπάρχει μια ομάδα 6 καρτών, η περίφημη Devil’s Six. Τα χαρτιά αυτά προσδιορίζονται/ μοιράζονται εξαρχής και δεν πηγαίνουν στις στήλες, αλλά απελευθερώνονται όταν αυτό καταστεί εφικτό. Check tutorial και συνεχίζουμε.

 

Από πασιέντζες δηλώνω μαυρομεσονύκτιος, να μην σου πω κιόλας ότι ως gamer (αλλά κι ως πόκερ τύπος που λατρεύει την αίσθηση της καλής της πλαστικής τράπουλας) απεχθάνομαι τη ψηφιακή μορφή τους. Παρόλα αυτά, ρώτησα κι έμαθα τη γνώμη δύο πασιεντζοφατσών που εμπιστεύομαι. Η μία ειδικά δεν ξεκολλάει το χέρι της από την οθόνη του κινητού όταν βρει 10 λεπτάκια ελεύθερου χρόνου. Να, ορίστε, παίζεις που παίζεις, γιατί δεν παίζεις και τίποτα άλλο, πιο «σοβαρό»;

Τελοσπάντων. Η Churchill Solitaire άρεσε, άρεσε πολύ. Και οι δύο πηγές/ εμπειρογνώμονες τόνισαν ότι το Devil’s Six αποτελεί όντως διαβολική προσθηκή, είναι έργο του σατανά και μπορεί να αλλάξει το gameplay του κλασικού Solitaire. Ελλείψει προσωπικής εμπειρίας θα το δεχθώ, καταθέτεις ελεύθερα άποψη στα σχόλια.

Πού, πώς και πόσο;

H έλλειψη προσωπικής εμπειρίας έχει να κάνει με το γεγονός ότι προς το παρόν το παιχνίδι είναι διαθέσιμο μόνο σε iPhone και iPad, κι εγώ είμαι Android τύπος (αναμένεται εκεί την άνοιξη). Αν είχα όμως, θα το κατέβαζα, το Churchill Solitaire διατίθεται αρχικά δωρεάν αλλά με αστερίσκο (3 deals, συγκεκριμένες μοιρασιές χαρτιών). Για την ακρίβεια, αποτελεί freemium τίτλο υπό την έννοια ότι πληρώνεις (αν θες) 4,99 για την premium έκδοση, η οποία περιλαμβάνει απεριόριστα deals, ενώ διατίθενται και πακετάκια με undos και hints. Μεγάλο μέρος των εσόδων πηγαίνει για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Το επικό είναι ότι για το παιχνίδι απαιτήθηκαν 18 μήνες ανάπτυξης. Ακούγεται γελοίο για μια πασιέντζα, παρόλα αυτά είναι βέβαιο ότι η WSC Solitaire δεν είναι και Rockstar North των 400 ατόμων, συν το γεγονός ότι βοηθήθηκε από την Snapdragon Studios. Όπως δηλώνει στο Polygon ο Matt Fiocca, game designer στο εν λόγω studio και με ενεργή ανάμειξη στο project, η ανάπτυξη αποδείχθηκε μανίκι από τα λίγα. Στην πρώτη του μορφή, το game ήταν απίστευτα δύσκολο για τον παίκτη. Rumsfeld και εταιρεία επιθυμούσαν/ απαιτούσαν να βρεθούν 200 τρόποι για να κερδίζει ο gamer, κάτι που έγινε, μετά από 152 beta versions και πολύπλοκους αλγόριθμους. Σύμφωνα με τον Rumsfeld, υπάρχουν χέρια-μοιρασιές που απλά δεν βγαίνουν, ενώ ακόμη και σε αυτές που μπορείς να κερδίσεις, μία λάθος κίνηση φέρνει την καταστροφή χωρίς επιστροφή (undo, undo).

Ψήθηκες;

Ένα παιχνίδι με τέτοιες προδιαγραφές, πάντα προκαλεί τον άνθρωπο, πόσω μάλλον τον πασιεντζάκια, πόσω μάλλον τον ανταγωνιστικό που του λένε 'αυτό είναι δύσκολο', εξού και η ύπαρξη του ranking system. Επίσης, να σημειωθεί ότι το Churchill Solitaire διανθίζεται από οπτικό-ακουστικό υλικό, ατάκες και photos του Τσόρτσιλ, καθώς και από κάτι σαν story. Μάλιστα, οι αναφορές σε αλκοόλ και κάπνισμα, του χαρίζουν το ίσως υπερβολικό rating 12+, αλλά ούτως ή άλλως όποιο παιδί καταφέρει να βγάλει παρτίδα πριν τα 12 θα πρέπει να το πάρουν στο Χάρβαρντ την ίδια στιγμή.

Από κει και πέρα, δεν ξέρω τι να ευχηθώ. Καλό κάψιμο; Βγάλε μια παρτίδα στο Hard (ευτυχώς υπάρχουν και τα Easy, Medium) και άναψε καπνογόνο; #NeverGiveIn

 

TAGS
ΝΕΑ
ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

GAMES