To τουρνουά NBA 2K16 που (δεν) θα ήθελες να κερδίσεις

Ποιος έφαγε τις πίτσες, τι ρόλο βαράει ο Καίσαρης, ποιος ανόητος τράβηξε την πρίζα και που στο διάολο είναι ο Derrick Rose;

Καλησπέρα σας από την 2K Sports. Είμαι ο Ernie Johnson, και δίπλα μου κάθονται οι Shaquille O’Neal και Kenny Smith. Μαζί θα σας περιγράψουμε το πρώτο ενδο-ομιλικό τουρνουά 24 Media NBA 2K16, με τίτλο OneBasketMan. Και για να μην μασάμε τα λόγια μας, πρόκειται ξεκάθαρα για το τουρνουά της ντροπής, με κλίμα τρομοκρατίας, υπαινιγμούς για στημένο αγώνα, παίκτες που πάνε στα αποδυτήρια και εξαφανίζονται, προβλήματα ηλεκτροδότησης, αποχωρήσεις. Είσαι σίγουρος ότι θα ήθελες να σηκώσεις ΑΥΤΗ την κούπα;  

Προεόρτια

Στην αρχική πρόσκληση του event, o Κωνσταντίνος Αμπατζής δήλωσε μέσω εκπροσώπου του ότι «κατεβαίνει για να το σηκώσει». Η αντίπαλη όχθη μίλησε για πρόκληση, ξεκίνησε ένας πόλεμος ανακοινώσεων και μέσα σε αυτό το κλίμα τρομοκρατίας ακύρωσαν τη συμμετοχή τους οι Μάνος Μίχαλος και Θοδωρής Δημητρόπουλος. Ο κομισάριος του τουρνουά διασφάλισε τη διεξαγωγή του αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι μία ακόμη μαύρη σελίδα του ψηφιακού αθλητισμού είχε ξεκινήσει να γράφεται, ίσως αυτή με τα μελανότερα χρώματα.

 

Όλως τυχαίως, οι όμιλοι καταρτίστηκαν σωστά, ανατολικά και δυτικά. Στον πρώτο, αυτόν του θανάτου, συμμετείχαν οι Κωνσταντίνος Αμπατζής με τους Oklahoma City Thunder, Νότης Ψιλόπουλος με τους Golden State Warriors και Μάκης Ραπτόπουλος με τους Houston Rockets. Στον δεύτερο, αυτόν του θανατά, οι Χρήστος Χατζηιωάννου με τους Cleveland Cavaliers, Ηλίας Αναστασιάδης με τους Chicago Bulls και Στέφανος Τριαντάφυλλος με τους Washington Wizards.

Άπαντες, εξέφρασαν κατόπιν εορτής τη λύπη τους που κανένας δεν επέλεξε τους Bucks του Γιαννάκη Αντετοκούνμπο. Αυτά είναι κροκοδείλια δάκρυα, ο καθένας είχε το σκοπό του, και ήταν η κατάκτηση της κούπας με κάθε μέσο. Καλή η καθαρή, ακόμα καλύτερη όμως όταν στολίζει την τροπαιοθήκη σου και δεν την χαίρεται ο απέναντι. Σε κάθε περίπτωση, αποφασίστηκε οι δύο πρώτοι από κάθε όμιλο να περνούν στο Final Four, με τους αγώνες να είναι 12λεπτης διάρκειας (3 λεπτά το quarter).

Όμιλος Α

Εναρκτήριο jump ball στον όμιλο και το τουρνουά με το παιχνίδι Thunder – Rockets. Το άγχος του φαβορί δεν λύγισε τον Μάκη Ραπτόπουλο, ο οποίος επιβλήθηκε με 28-43 του Κωνσταντίνου Αμπατζή, μάλλον εύκολα. Ο κατάπτυστος νικητής προσπαθούσε να εξιλεωθεί απέναντι σε όλους εξηγώντας τι κάνει το κάθε κουμπί, λόγω των αλλαγών στον χειρισμό του NBA 2K16 (περισσότερα στο τέλος). Εξιλέωση λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού: είχε ήδη παίξει το videogame 25-30 ώρες στο PS4, ενώ οι υπόλοιποι έπαιρναν τώρα την πρώτη γεύση. Τραγέλαφος.

 

Στο επόμενο παιχνίδι όμως, πήρε ένα μάθημα για να το θυμάται. Ανετούλης, χαμογελαστούλης και σιχαμενούλης, έχασε 37-34 από τον Νότη και τους Πολεμιστές του. Εντάξει, κι αυτός δεν ήταν πολύ καλύτερος σε επίπεδο fair play, κάνοντας τάχα μου ερωτήσεις για διάφορα, ενώ αργότερα αποκαλύφθηκε ότι το κατέχει το αντικείμενο. Τουλάχιστον, ήταν τίμιος δίνοντας το περίφημο (credit to Konstantinos Abatzis) «One Game Notis». “Εγώ 10 και μισή πρέπει να φύγω, ό,τι προλάβω να παίξω”.

Και δεν πρόλαβε πολλά. Απέναντι στον Αμπατζή που κυνηγούσε ένα θαύμα και νίκη με 10 πόντους και άνω για να προκριθεί, αποχώρησε στο ημίχρονο (ε)βρισκόμενος στο +2. Ο νικητής στις καρδιές μας ή ηθικός νικητής, έδωσε τη θέση του στον Στέλιο Χαρτζουλάκη. Παρά την απουσία ζεστάματος και διατατικών ασκήσεων, κατάφερε να χάσει μόλις με 6 πόντους, 46-40, και προκρίθηκε ως δεύτερος στο Final Four. Ο Κωνσταντίνος Αμπατζής, εν μέσω χιπστεροκουβέντας και βρισκόμενος σε πανικό (με ποιο κουμπί κάνω ΦΑΟΥΛ;) και μπερδεύοντας χειριστήριο με πληκτρολόγιο, αποχώρησε φανερά ενοχλημένος και καταγγέλοντας τον Μάκη ότι έκατσε να χάσει στο ματς με τον Νότη για να δουν οι Durant και Westbrook τη συνέχεια από τον καναπέ τους. Οι σκιές πυκνώνουν.

Όμιλος Β

Ο Χρήστος Χατζηιωάννου ή Νυφίτσας δήλωνε πριν το τουρνουά ότι έχει να παίξει μπασκετάκι όσα χρόνια έχει ν’ ακουμπήσει και κανονική μπάλα, δηλαδή πολλά. Παρόλα αυτά, τόλμησε να σκορπίσει τους Wizards του Τριαντάφυλλου με 46-32, παίζοντας το εμετικό hack-a, το οποίο εισήγαγε στο σπoρ ο Don Nelson των Mavericks με αντίπαλο τον Shaq. Το ρεπορτάζ ότι ο Νυφίτσας έχει Xbox One και έπαιζε μυστικά και εντατικά το NBA 2K16, δυστυχώς δεν επιβεβαιώνεται. Αλλά ούτε και διαψεύδεται.

 

Οι βολές αποδείχθηκαν πληγή για τον Τριαντάφυλλο καθόλη τη διάρκεια του τουρνουά. Από γραμμή της φιλευσπλαχνίας, μετονομάστηκε σε γραμμή του Αττίλα, πολύ απλά γιατί αρνιόταν να αφήσει το κουμπί του σουτ (ή το μοχλό) πιο αργά. Προς το παρόν, ο Νυφίτσας διέσυρε και τους παθιασμένους, αλλά λειψούς σε ταλέντο, Bulls του Ηλία με 46-27. Πριν φύγει αηδιασμένος, ο Αμπατζής σχολίασε πικρά ότι είναι αήττητος ο άνθρωπος που χρησιμοποίησε τον όρο «αντεπίθεση» στο μπάσκετ. «Περνούν ΑΥΤΟΙ, και μένουμε έξω ΕΜΕΙΣ».

Στον αγώνα δίχως αύριο, ο Τριαντάφυλλος έδειξε ποιος το θέλει περισσότερο (επιστρέφοντας από τους νεκρούς και το -10) και επικράτησε με 40-33. Μόνο που στο δεύτερο ημίχρονο δεν εμφανίστηκε ο Derrick Rose. Μάταια τον αναζητούσε ο Ηλίας, αν και θα μπορούσε να κάνει και χειροκίνητα την αλλαγή. Οι φήμες τον θέλουν αρχικά να ζήτησε άδεια για να επισκεφθεί το μέρος. Παρόλα αυτά, τα γαστρεντερικά ήταν η αφορμή, παραμένει άφαντος και η Aggeliki Nikoloulis τον αναζητά ακόμα στο Light at the end of the tunnel.  

 

Final Four

Ενδιάμεσα είχαν έρθει οι πίτσες. Εξωκοινοβουλευτικά στοιχεία παρεισεφρησάντοσω στην εκδήλωση και τσούρνεψαν αδιευκρίνιστο αριθμό κομματιών ως αυτή την ώρα. Ένας από αυτούς, ο Θέμης Καίσαρης, κάτι σαν τον θρυλικό Μητσάρα, μπήκε μέσα, είπε ότι δεν έχει παίξει ποτέ Pro και Live (2K είναι αδερφέ), διηγήθηκε μια ιστορία για το Manager και έφυγε για να κάνει εκπομπή με τον Τσάρλυ. Καλά να περάσεις.

 

Στον πρώτο ημιτελικό, οι αγριεμένοι βλαχοτινέιτζερ αγροκαουμπόιδες Rockets, παίζοντας άμυνα μπετονίσια και με τον Harden από τον πλανήτη Jordan, διέλυσαν με 39-21 τους πρωτευουσιάνους. Ο Τριαντάφυλλος δήλωσε «Όχι δάκρυα γι’ αυτούς τους Wizards», αναγνώρισε την υπεροχή του αντιπάλου και αποχώρησε σεμνά και ταπεινά. Κύριος.

 

Στον δεύτερο, έγιναν ανήκουστα πράγματα. Cavs εναντίον Warriors, ένα λεπτό πριν το τέλος, 35-35, και ξάφνου, μαύρο. Ή μάλλον άσπρο, γιατί παίζαμε σε προτζέκτορα. Διακοπή ρεύματος, Φωτόπουλος, Μελισσανίδης και Νέα Φιλαδέλφεια, τι; Οι Warriors, μετά από προσπάθεια του Curry, είχαν μόλις ισοφαρίσει, και ο Μάκης (από τον ενθουσιασμό του???) πετάχθηκε από τη θέση του και με καλοζυγισμένη προβολή αφαίρεσε το καλώδιο από την πρίζα. Το δίκαιο θα ήταν ένα ωραιότατο ντισκαλιφιέ. Οι διοργανωτές δεν τόλμησαν το αυτονόητο.

 

Ο αγώνας ξεκίνησε και πάλι από την αρχή. Οι Cavs προηγήθηκαν 22-6, ο Στέλιος πήρε time-out πεντάλεπτης διάρκειας, γύρισε ντοπέ και έφτασε σε απόσταση τρίχας, 36-35. Όμως ένα αρκετά αμφισβητούμενο αντιαθλητικό (clear path foul), περίπου 28 δεύτερα πριν το τέλος, του στέρησε κάθε πιθανότητα. Τελικό σκορ 42-36 υπέρ του βασιλιά, με τον Νυφίτσα να ξεστομίζει ξεδιάντροπα ότι «παραλίγο να μας καταστρέψει ο LeBron». Ευτυχώς δεν είπε το ίδιο και για τον γίγαντα Mozgov.

Ο τελικός έγινε με αυξημένα μέτρα ασφαλείας. Ο σεκιουριτάς στην είσοδο μετακόμισε στον τρίτο όροφο για να φυλάει την πρίζα, αντί για την πόρτα. Τελικά, ο Ραπτόπουλος δεν χρειάστηκε την έξωθεν βοήθεια και κέρδισε με το εμφατικό 44-32. Η κούπα σηκώθηκε στον αττικό ουρανό στη 1 μετά τα μεσάνυχτα και τέτοιες ώρες μόνο υποχθόνια πράγματα συμβαίνουν. Μαύρη νύχτα για το μπάσκετ και το gaming.

 

Λίγα λόγια για το παιχνίδι

Όμως γι’ αυτή τη βρώμα και δυσωδία, δεν ευθύνεται σε τίποτα το NBA 2K16. Αντίθετα, κατά την ταπεινή μου άποψη, η φετινή έκδοση είναι για μία ακόμη φορά ότι πιο κοντινό στην αυθεντική NBA εμπειρία. Ειλικρινά, οι άνθρωποι της Visual Concepts, developer του παιχνιδιού, είναι άξιοι πολλών συγχαρητηρίων που κάθε φορά καταφέρνουν να εμπλουτίζουν και να ανανεώνουν το 2Κ. Οι υπεύθυνοι της Konami και της EA, σχεδόν οφείλουν να παραδειγματιστούν στις ποδοσφαιρικές τους προσπάθειες.

 

Δεν είναι μόνο οι κινήσεις των παικτών και τα καινούρια, κάθε φορά, animations. Περισσότερο χρήζει μνείας ότι η ροή του αγώνα, το gameplay, οι φάσεις, τα πάντα, έρχονται ένα βήμα πιο κοντά στον ρεαλισμό. Φέτος, για παράδειγμα, το τέλειο jump shot και η τρελή ευστοχία παικτών από την περιφέρεια, όπως των Curry, Lillard, Irving, Thompson, Durant και πάει λέγοντας, έχει περιοριστεί. Με τη βοήθεια και της AI, μπορείς να αμυνθείς καλύτερα, και με τον τρόπο αυτό ευνοούνται και διαφορετικά στυλ παικτών ή και μέθοδοι παιξίματος.

Με τους διάφορους τύπους πάσας να έχουν μεταφερθεί στα face buttons, με τα pick n roll (ή fade) να έχουν αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος και το ποστάρισμα να έχει γίνει πιο «ρευστό» (πατάς παρατεταμένα την αριστερή σκανδάλη), το gameplay αλλάζει πρόσωπο. Παράλληλα, οι αγώνες έχουν αποκτήσει πιο γρήγορο ρυθμό, καθώς ο αιφνιδιασμός ευνοείται έναντι του σετ παιχνιδιού. Έτσι, παρά το γεγονός ότι οι άμυνες έχουν ζορίσει, τα σκορ παραμένουν σε υψηλά επίπεδα: αν δυσκολεύεσαι να βρεις ελεύθερο σουτ 5 εναντίον 5, σήκω για τρεις σε fast break πριν οργανωθεί ο αντίπαλος. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης (o παίκτης) θα είναι περήφανος για σένα.

 

To γεγονός ότι το παιχνίδι φέρνει όλο και περισσότερο σε αληθινό NBA, δεν ισχύει για την Euroleague. Τα περσινά ρόστερ, τα οποία αναμένεται να ανανεωθούν αρκετά αργότερα αν ισχύσει ότι και στο NBA 2K15, ο ρυθμός του παιχνιδιού, οι αρκετά χειρότεροι παίκτες σε σχέση με τους συναδέλφους στο NBA (κάποιες φορές, ενδεχομένως και άδικα), και ότι δεν υπάρχει ένα αυθεντικό Euroleague mode, δίνουν σαφώς την εικόνα του φτωχού συγγενή. Το «άλλο μπάσκετ» που παίζουμε στην Ευρώπη δεν αντικατοπτρίζεται ούτε στο NBA 2K16 και αντιλαμβάνομαι ότι δύσκολα θα συμβεί και στο μέλλον, ως ένα βαθμό και δικαιολογημένα. Πόσο εύκολο είναι να φτιάξεις «δύο διαφορετικά παιχνίδια»;

Το παράπονο που ευσταθεί περισσότερο είναι το online του NBA 2K16, γενικά του NBA 2K όσα χρόνια ασχολούμαι. Όσα ωραία modes και να προστεθούν, π.χ. το Play Now Online που φέρνει έντονα στα Seasons και Divisions των FIFA και PES, καταστρέφονται από το lag και κυρίως το latency στο σουτ. Τι σημαίνει latency στο NBA 2K16; Σουτάρεις, αφήνεις το κουμπί ή το μοχλό και η μπάρα συνεχίζει να γεμίζει. Αυτή η διαφορά χρόνου ανάμεσα σε αυτό που «διατάζεις» και σε αυτό που συμβαίνει, διαλύει το περιφερειακό σουτ, τις βολές και τα λοιπά. Η λύση να το αφήνεις νωρίτερα, πέρα από μπακαλίστικη, είναι καμιά φορά και αποτυχημένη, όταν δεν εμφανίζεται το latency και οδηγεί σε very early shots. Καταστρόφα big time.

 

Ευτυχώς, τα δύο παραπάνω σοβαρά ζητήματα αλλοιώνουν ισάριθμες πολύ συγκεκριμένες πτυχές του παιχνιδιού. Με τόσα πολλά και γεμάτα modes καθώς και φρέσκες επιλογές σε αυτά, 12 νέες κλασικές ομάδες (π.χ. οι Miami Heat του LeBron) και, κυρίως, την υπέροχη gameplay αίσθηση, το NBA 2K16 δεν έχει αντίπαλο στο παρκέ. Όχι Καίσαρη, το Live δεν μπορεί, ακόμα τουλάχιστον.

TAGS
ΝΕΑ
ADVERTISING
  • top stories

GAMES