<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Καταλάβατε ή να κάνω και κακά; Ακούσαμε ξανά το '30 Χρόνια Επιτυχίες' των ΗΜΙΖ (και καταλάβαμε)

Ένας ελάχιστος φόρος τιμής ενόψει της μεγάλης συναυλίας των Ημισκουμπρίων το Σάββατο. "Ημίσκουμπρας, αυτό είμαι εγώ".

Στις 3 Αυγούστου 1996 ο Ηλίας Αναστασιάδης έσβηνε στην Ηλιούπολη 13 κεράκια για τα γενέθλιά του, εγώ ήμουν ακόμα 12 και θεωρούσα μαγκιά το να αράζω στην πιλοτή της δίπλα πολυκατοικίας και τρεις και τα Ημισκούμπρια κυκλοφορούσαν την πρώτη επίσημη δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο 30 χρόνια επιτυχίες. Σας αφήνω να διαλέξετε εσείς την σημαντική είδηση εκείνης της ημέρας.

Fast forward 30 χρόνια μετά, σε ένα αυτοκίνητο στην κίνηση της Αθήνας. Κάποιος σταθμός αποφασίζει να παίξει το Βουκολικό. Και η γλώσσα λύνεται μόνη της κι ας είχα να το ακούσω πάνω από 15 χρόνια. Τα Ημισκούμπρια ήταν πάντα ένα κόλημμα για το οποίο δεν μιλούσα. Δεν ερχόταν τόσο εύκολα στη συζήτηση όπως άλλες μπάντες άλλα συγκροτήματα άλλα εφηβικά μουσικά σκαλώματα. Έχω περάσει ώρες ολόκληρες να συζητάω για τους TXC και τους ΖΝ, για κάθε κασέτα που έλιωσα, για κάθε CD που αγόρασα. Αλλά όχι τα Ημισκούμπρια. Γιατί η σχέση με τον Μεντζέλο, τον Μιθριδάτη και τον Πρύτανη ήταν πιο αγνή, πιο φυσιολογική.

Τα Ημισκούμπρια φύτεψαν ρήμες και στίχους στο μυαλό και την καρδιά κάθε μικρού τύπου που πέρασε την εφηβεία του με αυτόν τον δίσκο, κάθε ενός που βρήκε σε αυτούς κάτι διαφορετικό από αυτό που άτσαλα πλάσαρε τότε το ελληνικό hip hop. Τα Ημισκούμπρια εφήυραν τον όρο viral εκείνο το φθινόπωρο του 1996. Τότε που το να έχεις το cd τους στο σπίτι σου και να καταφέρεις να πεις το τραγούδι ολόκληρο χωρίς να σου ξεφύγει στίχος, ήταν ένας μικρός άθλος αλλά και ένα κατόρθωμα. Μια μικρή νίκη απέναντι στον εαυτό σου.

Οι άνθρωποι έπλαθαν λέξεις και έχτιζαν εικόνες. Για πολλά χρόνια. Για όσα χρόνια τους κρατήσαμε στο προσκήνιο. Από έναν διάβολο που κυνηγούσε ένα Lada μέχρι κάποια μυστηριώδη μορφή ανθρώπου να κατραντιπελεκίζει το Εξκάλιμπερ κάποια επόμενα χρόνια. Τα Ημισκούμπρια έγραφαν σε κάθε δίσκο το δικό τους Lord of The Rings και το δικό τους Harry Potter. Έναν τέτοιον δίσκο, αυτόν τον πρώτο δίσκο ακούω ξανά μετά από τόσα χρόνια και σε καλώ να τον ακούσεις κι εσύ παρέα, track by track.

Ημισκούμπρια (Εισαγωγή)

 

Το track που σε κάθε επόμενη ακρόαση έκανες εύκολα skip. Γιατί δεν χρειαζόταν να το ξανακούσεις. Αλλά τώρα έχει μια ξεχωριστή ιστορική αξία. Γιατί είναι αυτό που μας σύστησε τις φωνές τους και κάθε παραλλαγή τους. Αυτό που περιλαμβάνει ουσιαστικά πάρα πολλά από εκείνα τα στοιχεία που θα άκουγες όχι στα άλλα τραγούδια του δίσκου αλλά και στους επόμενους δίσκους.

Ο στίχος που μένει: Ημισκούμπρια που αρέσουν στη χοντρή την κυρία

Ο Μοναχός

 

Μια μικρή εναλλαγή από τα κουπλέ στο ρεφρέν που είναι βγαλμένο από άλλο πλανήτη χάρη στον κύριο Πρύτανη. Για πρώτη φορά ακούμε εκείνη την εποχή τόσα ονόματα, τόσες μάρκες, τόσα οικεία πράγματα σε ένα τραγούδι. Για πρώτη φορά θα γελάσεις με ένα brand, θα αστειευτείς με κάτι της εκκλησίας χωρίς να το ακούς από τον Χάρυ Κλύνν. Η γενιά μας όμως δεν ήθελε τον Κλύνν. Ήθελε κάτι δικό της.

Ο στίχος που μένει: Δεν θα παίζω μπάσκετ με τον φίλο μου τον Γκάλη, γιατί θα 'χω στο πόδι μου το ιερό σαντάλι.

Ο φίλος του Ψαριού

 

Μέσα σε 39 δευτερόλεπτα αντιλαμβάνεσαι ότι αυτοί οι τύποι είχαν έρθει να κάνουν κάτι εντελώς διαφορετικό. Ποιος άλλος θα έβαζε αυτό το “πράγμα” μέσα σε δίσκο; Ποιος θα σπαταλούσε ώρα και χρήμα για να κρατήσει το νούμερο 3 του δίσκου για μία δήλωση; Η απάντηση απλή: Τα Ημισκούμπρια.

Η απολλώνεια κορμάρα (Mr. Sfihterman Mix)

 

Σε μια χρονιά που η Άννα Βίσση έκανε το extreme make over της και τα γυμναστήρια ζούσαν πρωτόγνωρη άνθηση, τα Ημισκούμπρια έδειχναν ότι μπορούν να είναι σύγχρονα, ότι μπορούν να γράψουν για αυτά που συμβαίνουν τριγύρω. Με τον δικό τους τρόπο βέβαια, αυτόν που έκανε πιθανότατα τους γονείς σου να αναρωτιούνται για το μυαλό σου. Mr. Sfihterman, τράβα.

Ο στίχος που μένει: Αγόρι μου η κορμάρα σου με έκανε κουρέλι, θα ανέβω στο τραπέζι να χορέψω τσιφτετέλι.

Τι είναι;

 

Η φάρσα ήταν στο αίμα μας τότε, ήταν η πλάκα του γυμνασίου, η κληρονομιά του Μεντζέλου και τόσων άλλων. Ποιος κάνει φάρσες 20 χρόνια μετά; Ποιος ασχολείται με κάποιον παλαβό που τον παίρνει τηλέφωνο; Τα Ημισκούμπρια έβαλαν αυτά τα τηλέφωνα στον δίσκο τους. Ακούγοντάς το προσεκτικά μετά από τόσα χρόνια, έκαναν απλά τον κόσμο να μάθει μία λέξη που δεν θα σήμαινε ποτέ πια κάτι άλλο. Όχι ότι το Ημισκούμπρια σήμαινε κάτι πριν από αυτό.

Το Hip-Hop δεν σταματά

 

Σν υπενθύμιση στους εαυτούς τους και σε όλη την hip hop σκηνή ότι δεν θα ξεφύγουν από τα όρια του hip hop. Πιο σοβαρός ήχος και στίχος, ντυμένος φυσικά με την φιλοσοφία τους, τις παραλλαγμένες φωνές τους και όσα ήθελαν να εκφράσουν. Μέσα σε ένα τραγούδι και ανάμεσα σε κωμικά στοιχεία, δήλωναν την αγνή αγάπη τους για ένα μουσικό είδος που ήδη είχε παρεξηγηθεί.

Ο στίχος που μένει: Ούτε θα σας πείσω για την μουσική μου, είμαι ο πατέρας της, είναι σαν παιδί μου.

Η κατάντια

 

Τα Ημισκούμπρια ήταν πάνω απ' όλα μια παρέα. Που έκανε τον χαβαλέ της πάνω απ' όλα. Ίσως η πρώτη από τις παρέες που κατάφερε να βγάλει χρήματα πουλώντας απλά αυτό το πράγμα, την μεταξύ τους πλάκα, την μεταξύ τους σχέση. Υπήρχε μια κοινωνία που γελούσε στα κρυφά με αυτόν τον τρόπο και πλέον μπορούσε να το κάνει φανερά. Ναι, με αστεία που τώρα μοιάζουν χαζά ή ανούσια αλλά τότε ήταν όλη μας η ζωή.

Ο εραστής

 

Ο ύμνος του Έλληνα καμακιού, μιας διαχρονικής αξίας στην ελληνική ποπ κουλτούρα, άρχισε να γράφεται και στο hip hop. Και η αλήθεια είναι ότι μόνο τα Ημισκούμπρια μπορούσαν να ανοίξουν αυτό το κεφάλαιο. Με τις συνήθειες του εραστή, το πώς πουλούσε τον εαυτό του στα μέσα της δεκαετίας του 90, ακόμα και αυτή τη μικρή ειρωνεία για όλους εκείνους που τώρα μας μιάζουν αστείοι και κλαρινογαμπροί.

Ο στίχος που μένει: Χαϊδέψτε μου το στήθος, ταϊστε με σταφύλι, φτιάξτε μου μεξικάνικο το χάμπουρκερ με τσίλι.

Κλατς FM

 

Θα μπορούσε να είναι απλά ένα intro στο Βουκολικό. Αλλά είναι περισσότερο ένα σχόλιο στα ραδιόφωνα της εποχή, στην μουσική της εποχής και στην βαθιά ριζωμένη ανάγκη του Έλληνα να μείνει πιστός σε μία παράδοση που δεν έμοιαζε να του ταιριάζει. Τα Ημισκούμπρια σου έλεγαν ότι θα μπορούσαν να παίξουν και υπό αυτούς τους όρους.

Το Βουκολικό

 

Από τα μεγαλύτερη έπη του δίσκου. Τόσο επαναστατικά αστείο, τόσο μεγάλη σφαλιάρα σε όσα κοροϊδεύαμε πιτσιρικάδες από την παράδοσή μας και τις ταινίες με τις οποίες μας μεγάλωσαν. Με πάρα πολλές αναφορές σε πράγματα που τα είχαμε δει ντυμένα μόνο με σοβαρότητα μέχρι τότε. Υπέροχο μουσικά, τεράστιος στίχος, μαγικός Μεντζέλος στα Αγγλικά. Τα Ημισκούμπρια έδειχναν ότι είχαν έρθει για να μείνουν.

Ο στίχος που μένει: Ρε φάτε χώμα ρε, εγώ είμαι ο chief, τραβάω και πιο γρήγορα από τον Λι Βαν Κλιφ, κι αν είναι κάνα πρόβλημα που θέλεις να στο fix, θυμήσουν I can do it μονάχα in the mix.

Τσόντα (Κοριτσάκι μη σε μέλει)

 

Είναι το single που ένα μήνα νωρίτερα είχε γίνει χρυσό σε λίγες μόνο μέρες και έκανε τον δίσκο να είναι πολυπόθητος. Ήταν το απαγορευμένο του δίσκου, αυτό που έκλεινε όλη την ελληνική πορνογραφία των 80s σε λίγους στίχους, σε λίγα λεπτά απελευθέρωσης. Το Κοριτσάκι μη σε μέλει με το πιανάκι να παίζει από πίσω θα γινόταν μαζί με το “καταλάβατε ή να κάνω και κακά” η ατάκα της χρονιάς. Ποιος δεν ήθελε να ακούει αυτό το τραγούδι; Ποιος μικρός Θεός αποφάσισε να παίξει το “και τότε έριξα τον κλήρο” στη μέση του τραγουδιού;

Ο στίχος που μένει: Είμαι ο Καλιγούλας, παίζω στην Αϊντχόβεν, το ματωμένο γύρισα το πιάνο του Μπετόβεν.

Ομόνοια – Βικτώρια

 

Ο Πρύτανης ήταν ο πιο αφανής ήρωας, σίγουρα στο ξεκίνημα. Αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια και όσο καταλάβαινες λίγο από hip hop, αντιλαμβανόσουν την αξία του. Κι ας μην άκουγες πολύ συχνά τη φωνή του όπως εδώ. Τώρα θα σου φαινόταν γραφικό να αναδείξεις ένα τόσο κλασικό σκηνικό. Αλλά ποιος άλλος θα μπορούσε το 1996 να σχολιάσει τους ικέτες στο τρένο μπερδέυοντάς το με τα bootleg;

Η μπαλάντα του ζήτουλα (δώσε κυρά κάτι)

 

Μουσικά σίγουρα το πιο ενδιαφέρον track του δίσκου. Μία απεικόνιση ενός τεράστιου κύματος ζητιάνων που έβλεπες σε κάθε γωνιά της πόλης, ενδεδυμένο με μία χαρωπή μουσική που για κάποιο λόγο το έκανε πιο ανάλαφρο και κατάφερνε να διακωμωδήσει κάτι που σε κάθε άλλη περίπτωση θα ήταν πολύ δύσκολα.

Ο στίχος που μένει: Γι' αυτό λοιπόν βοηθήστε κι εμένα το πτωχό, να φάω και σαν άνθρωπος ένα ψητό ροφό.

Ο μοναχός (Κουασιμόδος Mix)

 

Δε μονάχιστερ για άλλη μια φορά. Αλήθεια δεν ξέρω γιατί έβαλαν κι αυτό το mix στον δίσκο. Έβγαζε πάντως κάτι πιο θεϊκό.

Ο νόθος αδελφός

 

Κάτι είχαν μπερδέψει, δεν εξηγείται αλλιώς. Νόμιζαν ότι κάνουν τηλεόραση, νόμιζαν ότι θα τους δώσει κάποιος εκπομπή. Για κάποιο λόγο πάντως, όλα αυτά μας φαίνονταν τόσο αστεία. Και τα ακούγαμε ξανά και ξανά με τον ίδιο τρόπο που τώρα βλέπεις τις αγαπημένες σου σκηνές από κωμικές σειρές.

Καταλάβατε ή να κάνω και κακά;

 

Το άλλο best seller του δίσκου, κυρίως λόγω τίτλου. Σίγουρα όχι το αγαπημένο μου αλλά εκείνο που έμενε στο μυαλό όλων. Στους μεγάλους γιατί τους ενοχλούσε ο στίχος, στους μικρούς γιατί ήταν σκανδαλιστικούς όσο ήταν και απλοϊκός. Αλήθεια τους θυμάμαι να το λένε σε τηλεοπτικές εκπομπές και οι παρουσιαστές να χασκογελάνε λες και έχουν κάνει μια τηλεοπτική σκανταλιά. Τόσο ωραία ήταν όλα τότε, τόσο αθώα.

Ο στίχος που μένει: Σε ένα κόσμο μέσα που νιώθω δεν του κάνω, θα μείνω Ημισκούμπριο μέχρι να πεθάνω.

Η διάγνωσις (εξαγωγή)

 

Τα Ημισκούμπρια είχαν δώσει τα διαπιστευτήριά τους στο κοινό. Δεν έπασχαν από τίποτα από όλα αυτά αλλά ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι είχαν φέρει ένα είδος τρέλας το οποίο θα υποστήριζαν για πολλά χρόνια ακόμα και ότι θα έμεναν σας μία από τις ελάχιστες παρέες για τις οποίες νιώθουμε υπερήφανοι που γνωρίσαμε.

Ο δεύτερος δίσκος είναι για μένα αριστούργημα σε σχέση με τον πρώτο. Αλλά στο “30 χρόνια επιτυχίες” ξεκίνησαν όλα. Οπότε και για τα επόμενα 10 χρόνια, το μόνο που περιμένουμε είναι επιτυχίες.

ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΜΟΥΣΙΚΗ