Τα μισά ποπ τραγούδια που έχεις ακούσει είναι του Max Martin, top-15

Βάζουμε στη σειρά τα 50 καλύτερα τραγούδια του μυθικού Σουηδού παραγωγού που απειλεί τα ρεκόρ των Beatles.

Με αφορμή το 'Can't Stop the Feeling!', το 20ό #1 hit του Σουηδού παραγωγού Max Martin, κάνουμε μια αναδρομή σε μορφή λίστας στην καριέρα του σημαντικότερου ανθρώπου στην σύγχρονη ποπ.

ΕΔΩ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ 50-36 ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ 35-16 ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ

15, ‘Oops!... I Did It Again’ - Britney Spears (‘Oops!... I Did It Again’, 2000)

Α, μιας και το αναφέραμε, ας πάμε τώρα 16 χρόνια πριν για να ακούσουμε ένα από αυτά τα πράγματα που λέμε ‘τέλειο ποπ κομμάτι’. Ήρθε ακριβώς το 2000, με τον Martin και τους καλλιτέχνες του να επιχειρούν να ξαναβάλουν την ποπ στο προσκήνιο μετά τα ‘90s. Αυτό το κομμάτι θεμελίωσε τη Britney ως legit σούπερ σταρ μετά το ‘One More Time’, κάτι το εμβληματικό κόκκινο δερμάτινο του βίντεο κλιπ, κάτι αυτό το κομμάτι που ακόμα και μετά τη μέση του δε σταματάει να βρίσκει τρόπους να φρεσκάρεται (η γέφυρα “oops! I!” στα 2’.30”, δηλαδή τι να πούμε άλλο), η Britney και ο Max και η ποπ ήταν εδώ για να μείνουν.

Ηχητικά επίσης έχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον για όσους αναζητούν κάθε πιθανή επιρροή στον ήχο του Martin. Αν οι συγχορδίες και οι αρμονίες προήλθαν από τους ΑΒΒΑ και η αίσθηση δομής από τον Denniz Pop, τότε μεγάλο μέρος του ‘Max Martin ποπ κομματιού’ έχει να κάνει και με την R&B. Έχει ειπωθεί από συνεργάτη του πως “ο Max Martin νόμιζε πως έγραφε R&B όταν έφτιαχνε το ‘...Baby One More Time’.” Αυτό είναι νομίζω ακόμα πιο εμφανές στο ‘Oops’.

14, ‘Behind These Hazel Eyes’ - Kelly Clarkson (‘Breakaway’, 2004)

Όταν χτυπιέσαι στους καναπέδες ενός ατομικού καραόκε κάπου σε έναν 5ο όροφο του Τόκυο γκαρίζοντας με όλη σου την ψυχή ένα κομμάτι υποθέτω δεν είσαι και πολύ σε θέση να γράψεις κάτι παραπάνω για αυτό αλλά ναι, ωραίο κομμάτι, ωραία τραγουδίστρια, ωραίο άλμπουμ, ωραίος παραγωγός, όλα καλά παιδιά, πάντα τέτοια.

13, ‘Masquerade’ - Nicki Minaj (‘Pink Friday: Roman Reloaded’, 2012)

Η ποπ είναι στιγμές, είναι αυτά τα μικρά δευτερόλεπτα που έρχονται, σε ξεσηκώνουν και δεν έχει να κάτσεις μετά ούτε να μιλήσεις για το τι σημαίνουν, ούτε τι λένε, ούτε τίποτα. Έχει ας πούμε εδώ στο ‘Masquerade’ ένα σημείο στο ρεφρέν (στο 1’14” ως το 1’28” χοντρικά) που η Minaj απλά κάνει πέρα την ήδη υπάρχουσα Minaj του τραγουδιού και τραγουδά απαλά από πάνω κάτι ελαφρώς ελαφρύτερο. Τι να πούμε δηλαδή, να αρχίσουμε να κάνουμε κριτική και στο απογευματινό αεράκι άμα είναι έτσι.

12, ‘Style’ - Taylor Swift (‘1989’, 2014)

Υπάρχουν στιγμές που αυτό είναι το αγαπημένο μου κομμάτι της Swift, είναι όλα πολύ κοντά όπως φαίνεται από το γεγονός ότι ακόμα δεν έχει εμφανιστεί κανένα στη λίστα και τα έχω όλα στριμωγμένα τόσο ψηλά, αλλά αυτή τη στιγμή που γράφεται η λίστα αυτό έχασε στην ισοβαθμία. To ρομάντζο το σωστό, παιδιά. Γενικά ο κόφτης που έβαλα με τα 2 τραγούδια ανά άλμπουμ ήταν συγκεκριμένα για το ‘1989’ γιατί αλλιώς 5 τραγούδια στο τοπ-20 θα ήταν από αυτό το άλμπουμ. (‘Wildest Dreams’ συγγνώμη, σε αγαπώ ακόμα.)

11, ‘Hold It Against Me’ - Britney Spears (‘Femme Fatale’, 2011)

10, ‘Till the World Ends’ - Britney Spears (‘Femme Fatale’, 2011)

Ναι, μιλώντας παραπάνω για bangers και Britney: Ο Martin μετά τα τρία πρώτα άλμπουμ που ουσιαστικά έκαναν την Spears ποπ σταρ, δεν είχε δουλέψει ξανά εκτενώς μαζί της. Υπήρξαν κάτι διάσπαρτα κομμάτια, όπως ας πούμε το διαβόητο ‘If U Seek Amy’ του 2009 (τι λέγαμε παραπάνω για το πώς οι λέξεις δεν έχουν σημασία για τον Martin; Αυτό το κομμάτι δεν το προσποιείται καν, είναι τέλειο) αλλά η επανένωση έγινε πρακτικά με το φοβερό ‘Femme Fatale’ του 2011, του οποίου ο Σουηδός έβγαλε μεγάλο μέρος. Και δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο άλμπουμ της Britney αλλά είναι νομίζω το πιο υποτιμημένο.

Είναι banger μετά το banger μετά το banger και γενικά το σαγόνι από το πάτωμα δεν ξεκολλάει, δηλαδή άκου τι γίνεται. Το ‘Hold It Against Me’ ας πούμε δε σε αφήνει να ηρεμήσεις, συνεχώς βρίσκει πράγματα να κάνει. Το άλμπουμ ανοίγει με τα δύο καλύτερά του κομμάτια, που είναι και τα καλύτερα της καριέρας της Britney γενικώς ΙΜΗΟ, ίσως με εξαίρεση το ‘Toxic’. (Έχω ένα κομμάτι πιο ψηλά από αυτά τα δύο στη λίστα, αλλά είναι για ευρύτερους ιστορικής σημασίας λόγους.) Ε, μετά πού να πάς από εκεί, στο διάστημα ίσως.

Στο ‘Till the World Ends’ θα μπορούσα να ακούω το “whoa-oh-oh-oh” μπάσιμο της Britney στο ρεφρέν μέχρι το τέλος του κόσμου, ταιριαστά. Πέρα από αυτό, το κομμάτι εμφανίζει ένα middle eight στο τρίλεπτο, σβήνει, νομίζεις ότι τελειώνει, και μετά επανέρχεται με κάτι πυρηνικές βόμβες για να σε αποτελειώσει. Δηλαδή ΟΚ, έβγαλε comeback άλμπουμ η Britney Spears που ξεκινούσε με αυτό το κομμάτι και με το ‘Hold It Against Me’ και μιλάμε μετά για άλλα comebacks.

9, ‘Problem’ - Ariana Grande (‘My Everything’, 2014)

Τι έγραφα παραπάνω για το ‘1989’ και τα πολλά τραγούδια; Ισχύει και για το ‘My Everything’. Γενικά αν ποτέ νιώσετε πολύ ΟΚ με τον εαυτό σας και φοβηθείτε πως μπορεί να το παρακάνετε, να θυμάστε πως ο Max Martin έκανε την ίδια χρονιά την παραγωγή του ‘1989’ και του ‘My Everything’, έτσι, για να μένουμε όλοι προσγειωμένοι.

Το ‘Problem’ είναι φυσικά το τραγούδι που έκανε από μόνο του legitimate ποπ σταρ την Ariana Grande, αν υποθέσουμε βέβαια πως μια τέτοια φωνή χρειάζεται άλλα πειστήρια. Το να έχεις ένα ‘song of summer’ στο βιογραφικό σου πάντα βοηθάει βέβαια, και το καλοκαίρι του 2014 όπου βρισκόσουν τις κόρνες του ‘Problem’ θα άκουγες, ένα τραγούδι αληθινά περίεργο ως προς τα συστατικά και την επιτυχία του: Είναι είναι κομμάτι που μπλέκει μέσα τουλάχιστον 3 διαφορετικές εποχές στις επιρροές του και καταφέρνει να μην του περισσεύει ή να μην προεξέχει τίποτα, είναι ένα ποπ κομμάτι που έχει την Iggy Azalea να μας ενοχλεί αλλά τελικά να μην ενοχλούμαστε, είναι ένα κομμάτι του Max Martin που δεν έχει καν ρεφρέν. Κομμάτι του Max Martin και δεν έχει ρεφρέν! Δεν ξέρω πώς στα κομμάτια προέκυψε το ‘Problem’ τελικά. Ίσως με θεϊκή παρέμβαση, δηλαδή προσωπικά δεν θα το απέκλεια.

8, ‘Raise Your Glass’ - P!nk (‘Greatest Hits… So Far!!!’, ’2010)

Θέλω να πω παιδιά δεν υπάρχουν και πάρα πολλά κομμάτια που είναι πιο απλούστατα ευχάριστα στο αυτί σε ένα εντελώς βασικό και αγνό επίπεδο, από ό,τι αυτό. Ο Martin πετυχαίνει στις συνθέσεις του αρμονία με πολλούς τρόπους, με μελωδίες, με ταιριαστές φωνές, με beats δίπλα σε κιθάρες. Αλλά αυτό που γράφουμε από την αρχή του κειμένου για το πώς δουλεύει με τις λέξεις είναι εκπληκτικά εμφανές εδώ. Όλο το τραγούδι είναι ένας θρίαμβος επαναλήψεων και αντιθέσεων σε ένα παντελώς στοιχειώδες ηχητικό επίπεδο, από τις αντιστροφές στην κιθάρα και τα “right, right” της εισαγωγής μέχρι διαρκείς ηχητικές επαναλήψεις μες στο τραγούδι τύπου “nitty gritty” ή “don’t be fancy, just get dancy” ή “too cool for school”, με αποκορύφωμα φυσικά την εκστατική επανάληψη “never be / never be” του ρεφρέν, που πραγματικά δε γίνεται να μη θες να το φωνάξεις κάθε μα κάθε φορά που ακούγεται. Μπόνους το πόσο αρμονικά σπάει το ρεφρέν στα 2μιση λεπτά και συνεχίζει σαν το σπάσιμο να ήταν κομμάτι του μετρήματος; Τι να λέμε, ο Martin φτιάχνει μια τρίλεπτη αρμονία μέσα από χρήση λέξεων, και μετά καθόμαστε και ψάχνουμε τι σημαίνουν τα λόγια λες κι έχει σημασία.

“Οι Σουηδοί τραγουδοποιοί δεν χρησιμοποιούν μεταφορές ή διπλά νοήματα, δηλαδή στάνταρ τεχνικές,” διαβάζουμε σε ένα περσινό κείμενο του New Yorker με τίτλο “Blank Space: Τι είδους ιδιοφυία είναι ο Max Martin;”. “Έχουν μεγαλύτερη τάση να ταιριάζουν τις συλλαβές στους στίχους και να μην ανησυχούν τόσο για το αν ο στίχος που προκύπτει βγάζει πολύ νόημα.” Ο Max Martin αποκαλεί αυτή την τεχνική “melodic math” και το “Raise Your Glass”, που γράφτηκε για μια συλλογή Best Of της P!nk αλλά κατέληξε το ξεκάθαρα καλύτερο κομμάτι της, είναι μια από τις πιο επιτυχημένες εφαρμογές της. To ρεφρέν του κομματιού λέει “raise your glass if you are wrong in all the right ways” και είναι λες κι ο Max Martin εδώ μιλάει και για τον εαυτό του.

Αν τον ένοιαζε δηλαδή τι σημαίνουν οι λέξεις που τόσο τέλεια χρησιμοποιεί.

7, ‘Dark Horse’ - Katy Perry, Juicy J (‘Prism’, 2013)

Υποθέτω ο Max Martin δικαιούται στη δισκογραφία του ένα αριστούργημα που δεν ακούγεται ιδιαίτερα δικό του για να ισοφαριστεί το ‘Die Young’, που δεν είναι δικό του αλλά ακούγεται σα να ήταν. Σε αυτό το σημείο πια με τον Luke θα πρέπει να ήταν σαν αυτό που λένε για τα ζευγάρια που είναι πολύ καιρό μαζί κι αρχίζουν να μοιάζουν μεταξύ τους. Υπάρχουν βέβαια 2-3 διάσπαρτα σημεία που ήρθαν ξεκάθαρα από το χέρι του (το “so you wanna play with magic”, τα φωναχτά “are you ready for” πάνω από το μπιτάκι της γέφυρας πχ) και τελοσπάντων δεν έχει πολλή σημασία. Απίστευτο κομμάτι.

6, ‘Blank Space’ - Taylor Swift (‘1989’, 2014)

Δεν πρέπει να υποτιμηθεί στην σύγχρονη ιστορία της ποπ μουσικής πώς αυτό το άλμπουμ ουσιαστικά μετέτρεψε μια κάντρι τραγουδίστρια σε μεγα-ποπ σταρ που γεμίζει αρένες, κυριαρχόντας στην zeitgeist αισθητική της περιόδου με μια κατ’επίφαση ρετρό μα στην καρδιά της αναπολογητικά, επιθετικά ρομαντική στροφή. (‘‘Wildest Dreams’, ‘Style’, το παιχνιδιάρικα ‘θα σε σφάξω για αυτό που μού’κανες’ του ‘Bad Blood’ κλπ.) Το ‘1989’ είναι μάλλον το πιο παγκόσμια αποδεκτό από όλα τα παγκοσμίως αποδεκτά καθαρόαιμα ποπ άλμπουμ των ‘10s και σε επίπεδο άλμπουμ παραγωγής είναι μάλλον το συνολικά πιο σημαντικό του Max Martin- του απέφερε και 3 Γκράμι εξάλλου, όσα και #1 στο Billboard.

Επίσης χάρισε στην ανθρωπότητα αυτή τη μπλούζα της οποίας είμαι και περήφανος κάτοχος.

 

Όλα αυτά δε θα έπρεπε να σημαίνουν καλά και ντε ότι το ‘Blank Space’ είναι κομματάρα, αλλά φυσικά είναι. Πιο μετρημένο, με λιγότερα τρικ από ό,τι συνηθίζει ο Martin στα περισσότερα χιτάκια που γράφει εδώ κι εκεί, πολύ πιο ατμοσφαιρικό, με τη μελωδία να επαφίεται στη φωνή σχεδόν αποκλειστικά. Στο μίνι αφιέρωμα στον Martin για το βραβείο Polar που βάλαμε στην αρχή του κειμένου (θυμάσαι τότε παλιά που ήσουν στην κορυφή αυτής της σελίδας; άλλες εποχές) ο Justin Timberlake λέει πως ο Σουηδός ακούει τις φωνές σα να ήταν όργανα, κάτι που είναι εμφανές σε όλα τα του κομμάτια, αλλά στον πανέμορφο μινιμαλισμό του ‘Blank Space’ είναι κάτι τρομερά κυρίαρχο.

5, ‘California Gurls’ - Katy Perry feat. Snoop Dogg (‘Teenage Dream’, 2010)

Το πιο ακούραστο πράγμα που έχει βγει από στούντιο του Martin (και του Luke). Οι μελωδίες του Martin έτσι κι αλλιώς δεν ξεφτίζουν με τίποτα αλλά το ότι ήρθε ο Luke και τους έδωσε και την όποια αιχμή τους έλειπε, αυτό ήταν ακριβώς ό,τι χρειαζόταν για να φτιαχτούν κομμάτια που μπαίνουν από το αυτί και στήνουν πάρτυ μες στο κεφάλι σου. Αυτό εδώ είναι απλά η τέλεια κατασκευή, 4 λεπτά διάρκεια και δεν είναι αμήχανη επανάληψη ούτε ένα δευτερόλεπτο, μέχρι και ο Snoop Dogg ταιριάζει στο κλίμα και το ρυθμό.

Ας τον δούμε εν δράσει σε ένα ακόμα σπάνιο βιντεάκι στουντιακού Max Martin. Πεθαίνω με το πόσο “έλα ποια είναι φάση man mu” είναι ο Snoop Dogg, λες κι απλά πέρναγε απέξω και μπήκε για την καβλάντα, και πεθαίνω και με το πόσο αξιαγάπητα “omggggg!!!! ok!! we need a response!!!!! haha!!!” είναι η Katy Perry.

 

Fun fact: Η συνδυαστική αντίδραση της Perry και του Snoop από το 3’33” ως το 3’54” είναι η ακριβής μου αντίδραση κυριολεκτικά κάθε φορά που ακούω το κομμάτι, από το “όχι όχι μη, δεν τό’κανες” κίνηση του κεφαλιού αριστερά-δεξιά μέχρι το fake σπάσιμο ζαριών κι από το “ώμοι μπρος / ώμοι πίσω” μέχρι το “δικέ μου τι είπες τώρα” ακίνητο δείξιμο.

Μιλώντας για Katy Perry στο στούντιο, το αγαπημένο μου απόσπασμα από το βίντεο-αφιέρωμα-συνέντευξη για το βραβείο Polar είναι αυτό όπου η Katy επιβεβαιώνει τις auteur-ίστικες απαιτήσεις του Martin την ώρα της ηχογράφησης. “He is… extremely detailed when it comes to vocals and a bit of a taskmaster.” Σε ελεύθερη μετάφραση: Μας έχει εκεί πέρα για 5 ώρες και μας βάζει να λέμε και να ξαναλέμε τα ίδια σημεία μέχρι να πετύχουμε το ακριβέστατο πράγμα που έχει μες στο κεφάλι του λες κι είναι ο Stanley Kubrick, αλλά λειτουργεί υπερβολικά καλά όλο αυτό για να γκρινιάξω. Είπαμε, οι φωνές είναι απλώς όργανα, κι ο Martin παίζει με τα όργανα μέχρι να βγάλουν τον τέλειο ήχο. Και σε αυτό το κομμάτι η φωνή της Perry είναι πρακτικά ένα συνεχές εναλασσόμενο ηχητικό gimmick. Ενιγουέι, μπράβο σε όλους τους εμπλεκόμενους. Όταν ακούω το ‘California Gurls’ μία φορά το ακούω πάντα άλλες 5-6 πριν βάλω άλλο κομμάτι.

4, ‘I Want It That Way’ - Backstreet Boys (1999)

Θα μπορούσαν να υπάρξουν λόγια να γραφτούν για τις αρμονίες αυτού του αθάνατου pop classic, αλλά ειλικρινά γιατί να το κάνεις αυτό; Οι τεχνικές του Martin έχουν γίνει πιο εξεζητημένες στο πέρασμα των χρόνων μαζί προφανώς με την ίδια την εξέλιξη της ποπ μουσικής (στην οποία ο ίδιος περισσότερο από όλους έχει συμβάλει), όμως η βάση του πώς φτιάχνεις μια σπουδαία μελωδία δεν εξαρτάται από τίποτα άλλο, πέρα από το να μπορείς απλά να βάλεις νότες και φωνές, τη μία πάνω και δίπλα στην άλλη, με τον τέλειο τρόπο.

Σε ένα ακόμα φανταστικό παράδειγμα για τα όσα λέγαμε παραπάνω για τη σχέση του Max Martin με τις λέξεις και τη μελωδικότητά τους, το ‘melody math’ δηλαδή, είναι φανταστικό εύρημα αυτή η παλιά βερσιόν του τραγουδιού.

 

Οι λέξεις είναι διαφορετικές, αλλά το μουσικό τους αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο.

3, ‘I Knew You Were Trouble’ - Taylor Swift (‘Red’, 2012)

Αυτό το κομμάτι είναι ο τέλειος Max Martin, με ορεξάτες κιθάρες στην αρχή, ρυθμικές υπόνοιες στο κουπλέ που σα να σε τσιγκλάνε μετρώντας αντίστροφα μέχρι να σκάσει το ρεφρέν, και φυσικά φανταστικό ρεφρέν με λίγο πόνο, λίγο θυμό και λίγη έκσταση όλα σε ένα φανταστικό κοκτεϊλάκι από κιθάρες και δυνατά φωνητικά. Για μπόνους πόντους κατασκευαστικής μαγείας, ο Martin έχει ενσωματώσει στο ρεφρέν του ό,τι πιο κοντινό σε αναλογικό dubstep.

Διάβαζα πρόσφατα στο Popjustice έναν ας πούμε επικήδειο της tropical house, όπου ο Peter Robinson έγραφε για την κομματάρα ‘Hotter Than Hell’ της Dua Lipa, όπου υπάρχουν διάσπαρτα tropical στοιχεία σε ένα κατά τα άλλα κλασικό pop banger, ότι η καλύτερη ποπ αυτό κάνει: Παίρνει τα καλύτερα στοιχεία από κάθε νέα τάση και τα χρησιμοποεί στην κλασική φόρμα της, μένοντας -πάντα- φρέσκια. Ξερωγώ, θέλω να πω, αν ήμουν ο Skrillex και άκουγα το ‘I Knew You Were Trouble’ δε ξέρω αν θα ενθουσιαζόμουν ή αν θα στεναχωριόμουν.

Η ουσία είναι ότι η Taylor Swift, που δε ξέρω αν θυμάστε αλλά κάποτε ήταν μια “awww! τι γλυκό εκ μέρους σας!” κάντρι τραγουδίστρια, αποφάσισε κάποια στιγμή ότι θέλει να γίνει ποπ σταρ. Και όπως και ένα σωρό άλλοι ανερχόμενοι, ξεπερασμένοι ή εγνωσμένης αξίας μουσικοί σε αυτή την τεράστια λίστα, ήξερε πως ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχει, θα ήταν να πετάξει μέχρι τη Σουηδία και να κάτσει δύο βδομάδες στο στούντιο με τον Max Martin. Έγραψαν μαζί (και παρέα με τον νεότερο protege του Martin, τον τότε 27(!) χρονών Shellback) λίγα κομμάτια για το ‘Red’, το αβέβαιο ενδιάμεσο άλμπουμ που σε τόσες παραπάνω περιπτώσεις έχουμε συναντήσει και για άλλους τραγουδιστές. Εκεί υπήρχε το επίσης κλασικό ‘We Are Never Ever Getting Back Together’ που πήγε καρφί στο #1 του Billboard και δεν έβαλα στη λίστα επειδή, τι να πω, δεν χρειάστηκε. Υπήρχε κι ετούτο εδώ το διαμάντι, και κάπως έτσι ο Max Martin κι η Taylor Swift αποφάσισαν πως, Α ρε συ, μήπως να κάναμε ένα άλμπουμ μαζί να δούμε τι θα γινόταν;

2, ‘...Baby One More Time’ - Britney Spears (‘...Baby One More Time’, 1999)

Όλα θα έπαιζαν σε μια τέτοια λίστα εκτός υποθέτω από το να μπουν οποιαδήποτε άλλα δύο πρώτα τραγούδια, σε όποια σειρά (και τα δύο είναι απολύτως legit #1). Εν ολίγοις είμαστε πλέον στο ‘Και κάπως έτσι άλλαξε η ποπ’ section της λίστας. Το 1999 η δισκογραφική της νεαρής Britney έψαχνε να της βρει κάποιο σίγουρο χιτάκι για να #γίνει, και το βρήκαν όταν οι TLC απέρριψαν το κομμάτι που είχαν στείλει οι θαυματοποιοί από τη Σουηδία.

O Martin έστειλε ένα demo στο οποίο περιλαμβάνονταν όλα τα βασικά hooks αλλά πολλοί στίχοι δεν υπήρχαν καν, στη θέση τους έβρισκες απλά ήχους, φωνήεντα. Ο Martin, λέγεται, τραγουδούσε ακόμα και με όλα τα “μπέιμπεεεεε” και όλους τους γνωστούς Britney-ισμούς που έχουμε μάθει στη διάρκεια των χρόνων, διότι ήταν πάντα πάρα πολύ ακριβής ως προς τον ήχο, το ρυθμό και την τονικότητα κάθε ωνής σε κάθε στίχο. Κάνοντας το research για το βιβλίο του ‘The Song Machine’, ο John Seabrook του New Yorker άκουσε το demo αυτό από έναν άνθρωπο της δισκογραφικής που το είχε στο κινητό του. “Ο Σουηδός ακουγόταν ακριβώς σαν τη Spears,” γράφει.

“Αν δεν τους αρέσει το τραγούδι ως αυτό το σημείο τότε να πάνε να γαμηθούν,” λέγεται πως είπε ο Martin αλλά φυσικά η Jive, η δισκογραφική της Britney, το λάτρεψε. Το ‘...Baby One More’ έγινε όχι απλά το #1 που δηιούργησε την καριέρα της Spears και απογείωσε εκείνη του Martin, αλλά παραμένει ακόμα και σήμερα μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία της ποπ μουσικής. Το κομμάτι είναι ακόμα η βάση της σύγχρονης Σουηδοκρατούμενης ποπ, ο Martin είναι ακόμα ο μεγαλύτερος παραγωγός, η Spears είναι ακόμα super star, και τα φρέσκα πρόσωπα του χώρου πατούν πάνω σε εκείνα τα ίδια βήματα.

1/ ‘Since U Been Gone’ - Kelly Clarkson (‘Breakaway’, 2004)

Λοιπόν.

Γενικά ο μόνος λόγος που το ίντερνετ έχει γλιτώσει ένα longread 16,000 λέξεων γραμμένο από εμένα αποκλειστικά και μόνο για αυτό το τραγούδι, είναι ότι σπάω τις αναφορές διαρκώς σε οτιδήποτε έστω και σχετικώς παρεμφερές γράψω ποτέ.

Είναι το κομμάτι που τραγουδάγαμε φωνάζοντας στο ίδιο παραπάνω καραόκε (στο δωμάτιο που τραγούδησε ο Bill Murray στο ‘Lost in Translation’), είναι το κομμάτι που έχω ταξιδέψει αυθημερόν στο Λονδίνο απλά για να το δω live σε συναυλία. Προφανώς έχω προσωπικά πάρε-δώσε με αυτό αλλά ας το δούμε και πιο εξωτερικά.

O Max Martin έκανε δύο #1 hits εκεί στο γύρισμα της χιλιετίας και από τότε έπρεπε να φτάσουμε στα τέλη των ‘00s για να επιστρέψει ισχυρότερος από πριν, με περισσότερεα κόλπα και ιδέες, και όλα αυτά οφείλονται στο ‘Since U Been Gone’. Γνώρισε τον Dr. Luke ο οποίος τον οδήγησε προς πιο περιπετειώδεις ήχους, τους οποίους ο Martin εξερεύνησε χωρίς να χάσει ποτέ την μελωδικότητα των συνθέσεών του. Γι’αυτό η συνεργασία τους ήταν τόσο αποδοτική, γι’αυτό ο Martin έγραψε τόσες περισσότερες επιτυχίες μετά τα μέσα των ‘00s από ό,τι πριν, αντί να ακολουθήσει την πολύ πιο φυσιολογική πορεία της δημιουργικής εξάντλησης.

Η ιδέα είναι πως ήθελε να γράψει ένα κομμάτι α λα Strokes, υπό την έννοια πως ήταν τσαντισμένος που οι Strokes ποτέ δεν έκαναν κάποιο mainstream χιτάκι. Του άρεσαν πολύ οι ρυθμοί τους και οι ιδέες τους, αλλά τσαντιζόταν που μετά το τύπου-αδιάφορο-υφάκι στο κουπλέ, το ρεφρέν συνέχιζε έτσι αντί να απογειώνεται. Έτσι έγραψε το ‘Since U Been Gone’ με αυτό κατά νου: Ένα κουπλέ που πουλάει μούρη και τουπέ και ‘δε σε βλέπω καν’ ύφος για να φτάσει το ρεφρέν και να γκρεμιστεί το σύμπαν. Σε αυτό έδωσαν πολλά ο Dr. Luke, που του χάρισε μια ροκ αιχμή και μερικά ανεπαίσθητα ηλεκτρονικά χαϊδέματα, και φυσικά η Kelly Clarkson, η μεγαλύτερη φωνή της σύγχρονης ποπ.

Πριν πάμε στην Kelly είναι σημαντικό να θυμίσουμε αυτό που λέγαμε παραπάνω για τον Martin και τα demo. Ο Σουηδός έγραφε τα τραγούδια και τα έπαιζε στην κιθάρα μόνος του, κάνοντας φωνές και ήχους και στροφές, τα πάντα. Όταν γράφτηκε το ‘Since U Been Gone’, ο θρυλικός μεγα-παραγωγός Clive Davis τον παρακάλεσε να το δώσει στην Clarkson, η οποία ήταν η πρώτη νικήτρια του ‘American Idol’ κι ο Davis ήθελε να της δώσει γερό υλικό για το δεύτερο άλμπουμ της. Η  Clarkson όταν άκουσε το τραγούδι στη demo μορφή του έβαλε τα γέλια, δεν πολυκατάλαβε ποια η φάση, αλλά το είπε παρόλ’αυτά. Το ανέβασμα μιας οκτάβας στο ρεφρέν ήρθε από εκείνην κατευθείαν.

Είναι ένα από τα μεγάλα σύγχρονα pop culture εγκλήματα το γεγονός ότι η Clarkson ποτέ δεν πολυθέλησε να έχει πάρα-δώσε με τυος Σουηδούς. Πολέμησε πολύ τον Davis για να βγάλει το επόμενο άλμπουμ με δικά της τραγούδια, και προσωπικά το χάρηκα πάρα πολύ αυτό γιατί είχε να δώσει πράγματα, αλλά παραμένει μια συνεργασία υπερβολικά τέλεια για να έχει βγάλει μόλις 3 τραγούδια. (Εκείνο που δε χώρεσε στη λίστα είναι το συμπαθές 'My Life Would Suck Without You' του μεθεπόμενου άλμπουμ της.)

Τελοσπάντων, το αποτέλεσμα της αρχικής συνεργασίας τους ήταν ένα από τα καλύτερα τραγούδια της μοντέρνας ποπ, το καλύτερο τραγούδι της δισκογραφίας του Max Martin, το καλύτερο του Dr. Luke, το καλύτερο της Clarkson, ένα κομμάτι που έδωσε Γκράμι και λόγο ύπαρξης εντός της βιομηχανίας στο όλο brand του ‘American Idol’, ένα κομμάτι που μετακίνησε σχεδόν από μόνο του το κέντρο βάρους της mainstream ποπ σε σχέση με την ‘αποδεκτή μουσική’. Δεν πήγε ποτέ στο #1 αλλά η επίδρασή του είναι σήμερα πιο ισχυρή από ότι ήταν 12 χρόνια πριν, όταν κυκλοφόρησε. Αν το ‘...Baby One More Time’ είναι το τραγούδι που άλλαξε τη σύγχρονη ποπ, το ‘Since U Been Gone’ είναι εκείνο που τη θεμελίωσε.

Και μπορεί να μην είχε υπάρξει ποτέ στην σπουδαία, επιδραστική μορφή του αν έστω ένας από τους εμπλεκόμενους δεν ήταν εκεί (η Kelly Clarkson, ο Dr. Luke, ο Clive Davis), όμως είναι ο Max Martin που πάνω σε αυτό έχτισε μια σύγχρονη αυτοκρατορία.

Ιδού:

ΘΕΣΕΙΣ 50-36

ΘΕΣΕΙΣ 35-16

ADVERTISING
  • top stories

ΜΟΥΣΙΚΗ