<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Ο Μπράιαν Φέρι πάντα ήταν λίγο τζαζ

Είναι τέσσερις δεκαετίες από τον πρώτο δίσκο του Μπράιαν Φέρι. Αφορμή δηλαδή για να θυμηθεί την ένοχη μουσική του απόλαυση

Τη δεκαετία του ‘70, την εποχή που κυκλοφόρησε το ιστορικό πλέον “Roxy Music” , όλοι ονειρεύονταν τη μουσική του 2020. Ή, για να είμαστε ακριβείς, ονειρεύονταν τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία και τη μουσική του 2020 μαζί με μια αποικία στον κοντινότερο πλανήτη.

Και με αυτό ως δεδομένο κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τους Roxy Music που έσκασαν στη Βρετανική μουσική σκηνή με αλλόκοτα ρούχα και avant-garde μουσικές για να στείλουν τους μαλλιαρούς ροκάδες στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Ακόμα και σε αυτές τις “εξωγήινες” εμφανίσεις, όμως, ο Μπράιαν Φέρι θα έβαζε ένα μεσάτο γυαλιστερό πουκάμισο, ένα παντελόνι σε ίσια σχεδόν skinny γραμμή και θα χτένιζε τα μαλλιά του καρέ-φράντζα. Στη χειρότερη περίπτωση.

Γιατί στην καλύτερη θα έβγαινε με πλήρη “εμφάνιση εργασίας”. Καλοραμμένο κοστούμι, γραβάτα και γιλέκο

 

Κάπως έτσι έχτισε το προφίλ του πιο cool και καλοντυμένου Βρετανού. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που ακόμα και σήμερα, 40 χρόνια μετά, οι περισσότεροι φαντάζονται -σύμφωνα με τα δικά του λόγια πάντα- ότι “ξυπνάει, φοράει το σμόκιν του”, μπαίνει στη Bentley του και πάει για τσάι με τη Βασίλισσα.

Καμία σχέση δηλαδή με το φτωχόπαιδο από τα ανθρακωρυχεία του Newcastle.

Βλέπεις είναι και ο χαρακτήρας του ανθρώπου. Στο παιδικό του δωμάτιο, ο Φέρι είχε αφίσες της Μέριλιν Μονρόε. Μεγάλωσε βλέποντας ταινίες της Γκρέις Κέλι και της Ρίτα Χέιγουορθ. Άκουγε δίσκους του Τσάρλι Πάρκερ και του Μάιλς Ντέιβις. Σπούδασε καλές τέχνες. Η πρώτη του δουλειά ήταν δάσκαλος κεραμικής.

“Τα είδωλα του Χόλιγουντ υπόσχονταν έναν διαφορετικό κόσμο" και σίγουρα δε θα πέρναγε μια ζωή πίνοντας μπύρες στις παμπ της περιοχής.

Το ότι στην εργατική τάξη οι Roxy Music δημιούργησαν τον πρώτο πυρήνα οπαδών, προτού γίνουν γνωστοί σε όλο το νησί και μετά σε όλο τον κόσμο, έχει και αυτό την εξήγηση του. Για τον Φέρι ήταν ακριβώς η εργατική τάξη που χρειαζόταν μια μικρή ένεση γκλάμουρ για να νιώσει ότι κάτι συμβαίνει στη ζωή της.

Στο κάτω κάτω, ακόμα με τον Μπράιαν Ίνο που ήταν το ξωτικό της μπάντας από κάθε άποψη, οι Roxy Music ήταν οι ροκάδες που (με τα εύστοχα λόγια του Νίκι Χάσλαμ) “ήταν πιο πιθανό να ανακαινίσουν το δωμάτιο ενός ξενοδοχείου παρά να το καταστρέψουν”.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι στο μυαλό του Φέρι η τζαζ μουσική είχε πάντα περίοπτη θέση. Το πρώτο σόλο του άλμπουμ, άλλωστε, που κυκλοφόρησε την ίδια περίοδο με τους πρώτους δίσκους των Roxy, ήταν διασκευές σε πολύ γνωστά soul, jazz και rock ‘n’ roll τραγούδια.

Το 1999 κυκλοφόρησε το “As Time Goes By” μόνο και μόνο για να τραγουδήσει Cole Porter

 

Βέβαια στο “The Jazz  Age”, το δίσκο με τον οποίο γιορτάζει τα σαραντάχρονα του στη μουσική έχουμε τραγούδια του ίδιου του Φέρι σερβιρισμένα με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Ναι μεν οι μελωδίες είναι οι ίδιες, αλλά τα τέμπο είναι ελαφρώς πειραγμένα και οι ενορχηστρώσεις θυμίζουν την περίφημη Dixieland και τις πρώτες ορχήστρες του Λούις Άρμστρονγκ.

Που μάλλον ήταν και ο αρχικός στόχος δεδομένου ότι διάλεξε σχεδόν την ίδια παρέα Βρετανών τζαζ μουσικών που είχε μαζέψει και το 1999 για το "As Time Goes By".

Εδώ δεν τραγουδάει και αφήνει τα σαξόφωνα των Alan Barnes and Richard White να κάνουν την περισσότερη δουλειά. Δεν μπορείς να πεις... ένα ταξιδάκι το κάνεις. Ένα ταξιδάκι στην εποχή που η Jazz ήταν ότι η ποπ των 80s, το alternative rock των 90s και η pop των 60s. Η δημοφιλής μουσική.

Μια εποχή που απαθανάτισε ο Fitzgerald στο Great Gatsy, η εποχή της ευφορίας, των κοκτέιλ party, η εποχή που για πρώτη φορά παρατηρείται χρήση κοκαΐνης, η εποχή των πρώτο μοντέρνων καλλιτεχνικών ρευμάτων. Η εποχή που το παλιό αμερικάνικο χρήμα της ανατολικής ακτής μπορούσε ακόμα να κάνει ότι θέλει.

Η πρώτη σύγχρονη εποχή που η αμαρτία επιτρέπεται.

Κάτι τέτοιο είναι και το “The Jazz Age”.

Μια από τις πολλές ένοχες απολαύσεις του Φέρι που δεν ντρέπεται να παραδεχτεί.



Σχόλια, διαφωνίες, προτάσεις στο @artemoo ή από κάτω

ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΜΟΥΣΙΚΗ