<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Ο Robbie Williams μάς έδειξε πώς γίνεται

Μέσα σε ένα δίωρο show, ο 41χρονος Άγγλος ανάγκασε τον Έλληνα που βρέθηκε στο Rockwave Festival να μην μπορεί να κάνει το αγαπημένο του πράγμα. Να γκρινιάξει.

Σε ένα μήνυμα μία ώρα πριν την συναυλία, έγραφα «θα περάσω σίγουρα ωραία. Περιμένω τόσα χρόνια να δω τον Robbie Williams live» και ήμουν σίγουρος ότι ανεξαρτήτως αποδόσεως του Williams επί σκηνής, εγώ θα το ζούσα. Για όσα τραγούδια του κάνω quote στις συζητήσεις μου, για όσα cd του έχουν περάσει από το αυτοκίνητό μου, για όσες ατελείωτες ώρες έχω περάσει βλέποντας ξανά και ξανά τη συναυλία στο Knebworth. Μόνο που χθες το βράδυ στη Μαλακάσα, δεν το έζησα γιατί έβλεπα ένα από τα είδωλά μου επί σκηνής. Το έζησα γιατί αυτός ο υπέροχος τύπος το έδωσε με όλη του την ψυχή.

Και το κλασικό "My name is Robbie fucking Williams and for the next two hours, your ass is mine" βγήκε πέρα για πέρα αληθινό.

 

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μάρκου

Θα αναφερθώ ελάχιστα στην παραδοσιακή Ελληνική γκρίνια λίγο πριν περάσω στις στιγμές της συναυλίας. Αυτή τη γκρίνια που θέλει κάθε σταρ που έρχεται «να μην τραγουδάει τελικά τόσο καλά», «να έχει παχύνει», «να μην άξιζε τα λεφτά του», «να τραγούδησε σαν να κάνει καταναγκαστικό έργο». Ο Robbie Williams στη Μαλακάσα έκανε και τους αδιάφορους να κουνάνε τα χέρια τους δεξιά αριστερά στο The Road to Mandalay, να παίζουν με τα μπαλόνια του μεγάλου χορηγού της συναυλίας COSMOTE σαν να είναι παιδιά, να σιγοτραγουδούν το Angels στο φινάλε. Ο Robbie Williams έκανε τον κόσμο ό,τι ήθελε.

 

Είπε τραγούδια που δεν ήταν να πει, χόρεψε σαν πιτσιρικάς, έκανε τα γνώριμα αστεία του, μιλούσε στην κάμερα γιατί ήξερε ότι εκείνοι εκεί πίσω ανάμεσα στα μιλιούνια του κόσμου δεν θα τον έβλεπαν αλλιώς καλά, δεν άρπαξε ευκαιρίες να λαϊκίσει γιατί δεν το έχει ανάγκη και αποχώρησε σαν πραγματικός κύριος, δίνοντας και μία υπόσχεση ότι θα επιστρέψει μετά από 18 μήνες στην Ελλάδα.

A video posted by քouքée® (@afroditexig) on

 

Και σε μια βδομάδα να ξαναρχόταν, το Rockwave Festival θα ήταν και πάλι γεμάτο.

 

Θα σταθώ σε μερικές στιγμές της χθεσινής συναυλίας, όχι με τη σειρά που συνέβησαν. Σε εκείνες τις στιγμές που ξεχώρισα εγώ με το φτωχό μου το μυαλό και παρακαλώ όποιον θέλει, να συμπληρώσει στα σχόλια τις δικές του στιγμές. Υπάρχει εξάλλου ένας Θέμης Καίσαρης που χθες βράδυ μετά την συναυλία και φορώντας περήφανα από το πρωί του Σαββάτου το RW jacket του, με ρώτησε αν θα γράψω κείμενο για την συναυλία, πιθανολογώ όχι για να είναι σίγουρος ότι όλα αυτά θα γραφτούν κάπου αλλά γιατί ήταν έτοιμος εκείνη την ώρα να γράψει 3.000 αποθεωτικές λέξεις.

Στιγμή πρώτη: Η έκρηξη του Let me entertain you

Σε όσα πάρτι έχω κάνει στη ζωή μου, είτε παίζει μόνο του ένα cd είτε υπάρχει ένας άνθρωπος στον ρόλο του DJ, η βραδιά έχει ξεκινήσει με το «Let me entertain you». Γιατί θεωρώ ότι έτσι πρέπει να ξεκινά κάθε πάρτι που σέβεται τον εαυτό του. Η έκρηξη του κόσμου στο πρώτο τραγούδι που είπε ο Robbie και τα πόδια του που άνοιξαν στα δύο στην τελευταία νότα μετά από ένα τρελό χορευτικό, σήμαιναν ένα πράγμα. Ότι αυτό που θα ακολουθούσε, θα ήταν ένα τεράστιο party.

 

Στιγμή δεύτερη: Το Me and my Monkey που δεν ήταν να πει

Πολλοί νομίζουν ότι ο Robbie έκανε πλάκα όταν έλεγε ότι δεν ήταν να πει το «Me and my monkey» και ότι του είπε κάποιος ότι είναι γνωστό πολύ στην Ελλάδα. Γιατί ναι, είναι γνωστό στην Ελλάδα περισσότερο από πολλές γωνιές του πλανήτη και πράγματι σε αυτό το tour όπως και στα δύο προηγούμενα, το τραγούδι αυτό δεν είναι μέσα στη λίστα των τραγουδιών που λέει.

 

Ο Robbie τραγούδησε αυτό το τραγούδι για εμάς και μόνο για εμάς με τον κόσμο να παραληρεί και να του δείχνει έμπρακτα ότι αυτά τα χρόνια που πέρασαν για να έρθει εδώ ήταν πάρα πολλά.

 

Στιγμή τρίτη: Εγώ και ο πατέρας μου

Προσωπικά, η αγαπημένη μου σκηνή της βραδιάς και χαίρομαι πολύ που δεν είχα ψάξει νωρίτερα ποια τραγούδια λέει στο tour και το παρακολούθησα αspoilάριστος. Το Better Man είναι από τα λιγότερο γνωστά τραγούδια του Williams στην Ελλάδα αλλά είναι το αγαπημένο μου παρέα με το Angels και το Come Undone. Και είναι από τα τραγούδια που ήλπιζα όσο τίποτα άλλο να πει. Με τον κόσμο να μην του απαντά ένθερμα στο «Send someone to love me» και να παρακαλάω μην το μετανιώσει και δεν το πει. Αλλά το είπε. Ανάμεσα στον κόσμο, με μια άδεια καρέκλα δίπλα του, στην οποία θα ερχόταν ο πατέρας του (όπως σε κάθε συναυλία φέτος) για να πάρει ένα μικρόφωνο και να τραγουδήσει δίπλα του «Go easy on my conscience, cause it's not my fault, I know I've been taught, to take the blame. Rest assured my angels, will catch my tears, walk me out of here, I’m in pain».

 

Στιγμή τέταρτη: Όλοι στο δρόμο για το Mandalay

Το «πομ πομ πομ» του κόσμου, τα χέρια στον αέρα, το χαμόγελο του Robbie Williams επί σκηνής είναι από τα δευτερόλεπτα που θα μου μείνουν αξέχαστα από αυτό το βράδυ. Γιατί πάλι με ένα τραγούδι που πιθανολογώ ήξεραν μόνο οι μισοί στη Μαλακάσα, σήκωσε τον κόσμο στο πόδι. Κι έβλεπα από μπροστά στη σκηνή μέχρι πολύ μακριά πίσω τον κόσμο να χορεύει και να περνάει καλά, με τον απλούστερο τρόπο που μπορεί κάποιος να περάσει καλά. Χορεύοντας και τραγουδώντας.

Στιγμή πέμπτη: Μια κάποια Μαριλέτα

Ας συμφωνήσουμε όλοι ότι ήταν στημένο το ποια κοπέλα θα επέλεγε – βασικά κάποια που θα υποστήριζε το show στο οποίο θα έπαιζε – και ας προχωρήσουμε παρακάτω. Δεν ήταν όπως στις άλλες συναυλίες που έπαιρνε απλά μια ωραία κοπέλα από το κοινό, την αγκάλιαζε, τη φίλαγε, την άφηνε να πιάσει τον κώλο του με το κοινό να κοιτά αποσβολωμένο. Εδώ έπρεπε να υπηρετηθεί ένα story και με κάποια τυχαία επιλογή θα είχαμε άλλα. Ομολογώ ότι δεν το ευχαριστήθηκα, ότι ήθελα κάτι random. Αλλά και πάλι. Μια κάποια Μαριλέτα πήρε τον Robbie Williams αγκαλιά και χόρεψε μαζί του. Δεν το λες και λίγο.

Στιγμή έκτη: Το δεύτερο βίντεο στον φίλο του

Το χαρτί γράφει «Something went wrong with the video» και ο Robbie παίρνει ξανά το κινητό του στα χέρια. Το είχε πάρει και νωρίτερα για να ευχηθεί εκείνος και όλο το κοινό της Αθήνας χρόνια πολλά σε έναν φίλο του. Δεν έγραφε την πρώτη φορά. Έγραψε τη δεύτερη. Και όσο υπερβολικό κι αν σου φαίνεται αυτό, το ότι δεν είπε «fuck it», το ότι εκείνη την ώρα πραγματικά ήθελε να το κάνει αυτό για τον φίλο του και το ότι κανείς από κάτω δεν δυσανασχέτησε αλλά φώναξε Happy Birthday, μου κάνει φοβερά ωραίο.

A video posted by քouքée® (@afroditexig) on

 

Στιγμή έβδομη: Ο σεβασμός στο Bohemian Rhapsody

Δεν είναι εύκολο να δώσεις μία παράσταση με τους Queen επί τη οθόνης. Και δεν είναι εύκολο γιατί τραγούδια όπως το Bohemian Rhapsody (greatest song ever written κατά την ταπεινή μου γνώμη) δεν τα αγγίζεις. Αλλά ο Robbie Williams το έκανε με τον απόλυτο σεβασμό προς τα δικά του είδωλα. Με τα πρόσωπά τους στο video wall και τις φωνές τους πάνω στο τραγούδι. Μην ξεχνάμε ότι στον αχανή χώρο του Knebworth, ο Robbie Williams ήταν εκείνος που μάζεψε 125.000 ανθρώπους επί τρία συνεχόμενα βράδια το 2003 στην μεγαλύτερη pop συναυλία στην ιστορία της Βρετανίας, κάτι παραπάνω από τους 120.000 που είχαν συγκεντρώσει οι Queen το 1986 στην τελευταία τους live εμφάνιση με το original line up τους πριν το θάνατο του Freddie Mercury.

 

Στιγμή όγδοη: Η καζούρα στον Gallagher

Πολλοί σίγουρα δεν γνωρίζουν την όποια κόντρα είχε ο Robbie Williams με τους Oasis και τον Liam Gallagher συγκεκριμένα οπότε απλά χάρηκαν που τραγούδησαν και μερικούς στίχους από το Wonderwall με τον Robbie να λέει ότι έγραψε εκείνος αυτό το τραγούδι χαριτολογώντας. Και δεν ξέρω αν το ίδιο αστειάκι έπαιξε και στις άλλες συναυλίες φέτος αλλά την Παρασκευή ο Robbie είχε κάνει την καζούρα του στον Gallagher για τα κιλά που έχει πάρει και το στήθος που έχει αποκτήσει λόγω ηλικίας με το παρακάτω tweet.

 

Στιγμή ένατη: Το παιχνίδι στο Come Undone

Στο τραγούδι που οι στίχοι πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία μαζί με την ιστορία και τα αρχαία, ο Robbie Williams έκανε το πρώτο παιχνίδι με τον κόσμο για τη βραδιά. Το είπε πολύ νωρίς το Come Undone στην συναυλία. Αλλά το είπε αρκετά νωρίς για να καταλάβει ότι αυτοί οι τύποι που στο «so self-aware» απαντούσαν «so full of shit» τον περίμεναν πάρα πολλά χρόνια για να τραγουδήσουν παρέα.

 

Στιγμή δέκατη: Η υπόκλιση στο κοινό της Αθήνας

Πριν δύο εβδομάδες στη Μαλακάσα, οι άνθρωποι της DI-DI music, εκείνοι που έφεραν τον Robbie Williams στην Αθήνα για τα 20 χρόνια του Rockwave Festival παρέα με τους Black Keys, τους Prodigy, τον Manu Chao και τόσους άλλους, έκαναν μια σχετικά άβολη για το κοινό υπόκλιση επί σκηνής. Εν μέρει γιατί γιόρταζαν τα 20 χρόνια του μεγαλύτερου συναυλιακού φεστιβάλ στην Ελλάδα και λίγο γιατί οι Black Keys δεν είχαν κάνει το αυτονόητο. Να δώσουν μία τέτοια παράσταση που να δικαιολογήσει στο τέλος μία βαθιά υπόκλιση στο κοινό της Αθήνας.

Ο Robbie Williams, αυτός ο φανταστικός τύπος, αυτός ο υπέροχος καλλιτέχνης, πήρε την μπάντα του από το χέρι και αποχαιρέτησε την Αθήνα όπως πρέπει. Ευχαριστώντας τους τόσες χιλιάδες που έφτασαν στην Μαλακάσα για να τον δουν, υποκλινόμενος επαγγελματικά αλλά και από καρδιάς σε ένα κοινό που θέλω να πιστεύω ότι του έδωσε έναν λόγο να ξανάρθει.

«Thank you Athens, this is Angels»

 

ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΜΟΥΣΙΚΗ