<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Όχι πια βιντεοκλίπ, μόνο ταινίες

Όλο και περισσότεροι επιδραστικοί μουσικοί του σήμερα (από τον Kanye West μέχρι τους Arcade Fire κι από την Lady Gaga μέχρι τους Sigur Ros) βλέπουν τα μουσικά βίντεο όχι ως απλό πρόμο, αλλά ως τέχνη. Αυτά είναι τα 6 μουσικά φιλμ που το αποδεικνύουν.

Το ωραιότερο με αυτά τα μικρού και μεσαίου μήκους φιλμ που γυρίζονται σαν τύπου βίντεο-κλιπ τραγουδιών, είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες για αυτά. Είναι ό,τι οι δημιουργοί τους (δηλαδή τα συγκροτήματα από πίσω τους) θέλουν να είναι. Συνεπώς μπορούν να ποικίλλουν, από πειραματικές συρραφές εικόνων μέχρι στυλιζαρισμένες ασκήσεις μνήμης, κι από video art μέχρι ιστορίες με κανονική αφήγηση.

Μόνο τους κοινό στοιχείο, η μουσική. Ότι είναι δηλαδή γεμάτα από μουσική, από την αρχή ως το τέλος.

(Κι ότι είναι πανέμορφα.)

Δεν είναι μια τάση για την οποία μπορείς εύκολα να βρεις προέλευση, ας πούμε ο Prince το έκανε πριν δεκαετίες (ή αν θέλουμε να το πάμε ακόμα πιο μακριά, το έκαναν και οι Pink Floyd στο σινεμά), αλλά σίγουρα είναι κάτι που βρίσκει όλο και μεγαλύτερο πάτημα στη σημερινή εποχή, και δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις το γιατί. Κάποτε αρκούσε να βγάλει ένα πρόμο βιντεάκι και να το στείλει η δισκογραφική σου στο MTV κι είχες καθαρίσει, αλλά στην εποχή του YouTube και της σπασμένης σε χίλια κομμάτια πληροφορίας, χρειάζεται κάτι παραπάνω για να τραβήξεις την προσοχή και να φτιάξεις κάτι μαζικό viral.

Συν του ότι είναι, πολύ απλά, ευκολότερο το να φτιάξεις ένα 15λεπτο φιλμ που δεν κατηγοριοποιείται με κανέναν άλλο τρόπο, κι απλά να το στείλεις στο ίντερνετ ντυμένο με τη μουσική (σου). Αν το καλοσκεφτείς, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί γίνεται αυτό τώρα, αλλά είναι πού πήγαιναν όλες αυτές οι ιδέες πριν το ίντερνετ.

Αυτά είναι 6 μουσικά φιλμ που εκπροσωπούν επάξια αυτή την τάση.

 

Lady Gaga, “Marry the Night”

 

Εν συντομία: Η Lady Gaga μεταφέρεται σε χειρουργικό κρεβάτι μέσα από διαδρόμους που δε μοιάζει να ανήκουν σε ιατρείο, από νοσοκόμες με αψεγάδιαστο στυλ και, όπως λέει κι η ίδια, με "ωραίο κώλο".

Σκηνοθεσία: Lady Gaga

 

"Δεν είναι πως υπήρξα ανειλικρινής, είναι απλά πως απεχθάνομαι την πραγματικότητα," λέει στην αρχή του φιλμ η ίδια η Gaga στο voice-over αυτής της παραποιημένης ανάμνησης. Για την ακρίβεια το φιλμ είναι σχετικά συμβατικό βίντεο στο τελευταίο 1/3 του, απλώς προηγείται μια μεγάλη εισαγωγή, για πάνω από το μισό της διάρκειας, που μας βάζει στο κλίμα των όσων σημαίνει για την ίδια το τραγούδι. Δηλαδή, βασικά, πως δε μας παρατάνε κι αυτές οι ρημάδες οι αναμνήσεις, εγώ δε θέλω να διδαχτώ τίποτα, θα ξανακάνω τα ίδια επειδή αν δε γούσταρα δε θα τα έκανα εξαρχής. ΟΚ. You go girl...;

 

Dirty Projectors, “Hi Custodian”

 

Εν συντομία: Ένα σουρεαλιστικό ταξίδι θανάτου και αναγέννησης στη διάρκεια του οποίου... συμβαίνουν καταστάσεις.

Σκηνοθεσία: David Longstreth

 

Όχι τόσο βίντεο για συγκεκριμένο τραγούδι, όσο κάτι εμπνευσμένο από όλο το δίσκο των Dirty Projectors, "Swing Lo, Magellan". "Ξεκίνησα κάποια στιγμή να γράφω οπτικές διασκευές για τα τραγούδια του δίσκου," λέει ο frontman της μπάντας, David Longstreth, "μέχρι που άρχισαν να διαχέονται το ένα μες στο άλλο." Το αποτέλεσμα είναι ένα φιλμ γεμάτο σουρεάλ εικόνες πάνω σε μια, ας πούμε, ενιαία θεματική, που κοιτώντας το σίγουρα δε θα μπορούσες να μαντέψεις πως είχε για οπτικό οδηγό ταινίας σαν τους "Ghostbuster" και το "Die Hard". Επίσης μεγάλη έμπνευση; Το "Runaway" του Kanye West. Μιλώντας για το οποίο...

 

Kanye West, “Runaway”

 

Εν συντομία: Άντρας ερωτεύεται ένα κορίτσι-φοίνικα που έπεσε από τον ουρανό. Η κοινωνία δεν αποδέχεται τον έρωτά τους.

Σκηνοθεσία:  Kanye West

 

Μακράν ό,τι πιο εντυπωσιακό υπάρχει εδώ, χάρη σε ένα συνδυασμό πραγμάτων: Τη χρήση των χρωμάτων. Τα φανταστικά κομμάτια. Το ταίριασμα των τραγουδιών (παίζουν 9 κομμάτια από το αριστουργηματικό άλμπουμ "My Beautiful Dark Twisted Fantasy" του Kanye) με τις εικόνες. Την ίδια τη δύναμη αυτού του περίεργου love story. Το πώς ο Kanye παίρνει μια ατελείωτη λίστα επιρροών και τις ρίχνει όλες μαζί σε ένα video-art καζάνι, βγάζοντας κάτι αποστομωτικά όμορφο. (Οι επιρροές του ξεκινάν από τον Πικάσο και φτάνουν ως τον Kubrick, περνώντας από Michael Jackson και αγγίζοντας λίγο από Fellini.) Το πιο περίεργο είναι πως στο τέλος φτάνεις να νοιάζεσαι και γι'αυτή την παράξενη ερωτική ιστορία και τον τρόπο με τον οποίο μιλάει για την ανάγκη αποδοχής του διαφορετικού. Τελοσπάντων, κάποια στιγμή θα κάνουμε ένα αφιέρωμα μόνο στον Kanye που απλώς θα αποτελείται από διαδοχικό copy/paste της φράσης "ο άνθρωπος είναι θεός" για περίπου 3-4 οθόνες μήκος κειμένου, και τότε θα λυθούν όλες οι απορίες.

 

Sigur Rós, "Fjögur Píanó"

 

Εν συντομία: Μάλλον έχει να κάνει με ανεκπλήρωτο έρωτα ή/και με τη δύναμη της φαντασίας. Αυτό που συγκρατήσαμε είναι πως ο Shia LaBeouf τρέχει γυμνός πέρα δώθε ζωγραφίζοντας τα στήθη μιας κοπέλας με μαρκαδόρο.

Σκηνοθεσία: Alma Har' el

 

Οι Ισλανδοί το πήγαν ένα ακόμα βήμα πιο πέρα. Ανέθεσαν σε 12 σκηνοθέτες να πάρουν ένα μινιμαλιστικό μπάτζετ και με αυτό να γυρίσουν μικρού μήκους φιλμ εμπνευσμένα από το κάθε τραγούδι του δίσκου τους. Το πρότζεκτ ονομάστηκε "Valtari Mystery Film Experiment" κι από όλα τα φιλμάκια ξεχώρισε αυτό για το "Fjögur Píanó", a.k.a. Εκείνο Που Βγαίνει Γυμνός Ο Τύπος Από Το "Transformers". Μην πας να βγάλει άκρη από αυτή την αφήγηση, είναι 8 αφαιρετικά, ονειρικά λεπτά (που πάντως πάνε τέλεια με τη μουσική) στα όρια του video art, μια απόδειξη του τι είναι διατεθειμένος να κάνει ένας νεαρός ηθοποιός προκειμένου τον πάρουμε στα σοβαρά ως καλλιτέχνη μετά από 3 ταινίες με τον Michael Bay. Και όχι, δεν αναφερόμαστε τόσο στο full frontal, όσο στη στυλιστική επιλογή του λουκ 'Αναρχικός Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς'. Ή 'mainstream Thom Yorke'. Που είναι το ίδιο πράγμα αν το καλοσκεφτείς.

 

The Black Keys, “Gold On the Ceiling”

 

Εν συντομία: Δεν έχουμε ιδέα.

Σκηνοθεσία: Harmony Korine

 

Οι Black Keys έβαλαν τον Harmony Korine να τους γυρίσει βίντεο-κλιπ κι εκείνος πήγε full retard, όπως θα έλεγε κι ο Κερκ Λάζαρους από το "Tropic Thunder". Ο Korine είναι πιο γνωστός ως σεναριογράφος του "Kids", και πιο πρόσφατα σκηνοθέτης του 'ενήλικου βήματος' των Vanessa Hudgens και Selena Gomez με το "Spring Breakers", αλλά στο ενδιάμεσο είχε κάνει ένα από τα πιο πειραματικά πράγματα που έχω δει στη ζωή μου, το "Trash Humpers". Μια ταινία δίχως αφήγηση, δομή ή χαρακτήρες, μια απλή συρραφή ενοχλητικών εικόνων χωρίς νόημα, σε στυλ ευρήματος χαλασμένης βιντεοκασέτας από τα '90s, που με κάποιο περίεργο τρόπο κατάφερνε να σε κάνει να αισθανθείς κάτι μέχρι να τελειώσει. Αυτό κάνει και σε αυτό το βίντεο, αλλά ευτυχώς όχι για μιάμιση ώρα, παρά για 4 μόλις λεπτά. Το "δύο άντρες κουβαλάνε πέρα δώθε κάτι μωρουδίστικες εκδοχές του εαυτού τους" είναι ό,τι κοντινότερο ξεχωρίσαμε σε 'πλοκή'.

 

The Arcade Fire, “Scenes from the Suburbs”

 

Εν συντομία: Μέσα από διάσπαρτες αναμνήσεις ακολουθούμε την ιστορία του πώς μια παρέα εφήβων χάθηκαν μεταξύ τους στη διάρκεια ενός καλοκαιριού. Επίσης υπάρχει κάποιο είδος στρατιωτικού πραξικοπήματος γύρω από την κοινότητά τους στα προάστια ή απλά έτσι θα ζούμε στο μέλλον.

Σκηνοθεσία: Spike Jonze

 

Το φιλμ το έχει σκηνοθετήσει ο Spike Jonze που είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους αμερικάνους σκηνοθέτες έτσι κι αλλιώς, οπότε δεν είναι έκπληξη που έφτασε μέχρι και στο Φεστιβάλ Βερολίνου με αξιώσεις 'κανονικού' φιλμ. Βασισμένο σε μια ιδέα του frontman Win Butler και του αδερφού του, Will, και σε αφήγηση του πρώτου, η ταινία είναι ουσιαστικά μια μεγάλη, αφηρημένη, υπέροχη, καταστροφική σκέψη, μια ανάμνηση πάνω στην ωρίμανση και των όσων αφήνουμε πίσω μεγαλώνοντας, δοσμένη με τον τρόπο που οι αναμνήσεις συνήθως ζωντανεύουν μέσα σου εποχές περασμένες: Ως μια συρραφή σκηνών που δεν ξέρεις πώς και γιατί έχουν επιβιώσει. Το φιλμ γυρίστηκε σαν συμπληρωματικό υλικό για το άλμπουμ "The Suburbs" (ένα από τα πιο πολυβραβευμένα άλμπουμ του 21ου αιώνα), και όπως συμβαίνει συνήθως με οποιαδήποτε λίστα περιλαμβάνει τις λέξεις "Arcade Fire" μέσα της, είναι το καλύτερο από όλα τα παραπάνω.

TAGS
VIDEOCLIPS
ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΜΟΥΣΙΚΗ