Ποδοσφαιρικοί θρύλοι σε vintage posters

Αν αναρωτιέσαι πώς θα έμοιαζε μια ταινία με θέμα την καριέρα του Ζιντάν, του Μέσι ή του Μπάτζο, αυτό το gallery πρέπει να το δεις.

Ένας Βόσνιος graphic designer κάνει εδώ και καιρό πραγματικότητα την ένωση ποδοσφαίρου και γραφιστικής, σχεδιάζοντας φανταστικές προσωποκεντρικές vintage αφίσες με θέμα τους μεγαλύτερους ποδοσφαιρικούς ήρωες όλων των εποχών - παλιών και σύγχρονων.

Επιλέξαμε και σου παρουσιάζουμε τις 25 αγαπημένες μας, αλλά εσύ μπορείς να τις δεις όλες στη σελίδα του ίδιου του καλλιτέχνη, του Zoran Lucic, καθώς και άλλες ενδιαφέρουσες δουλειές του.

 Ξεθωριασμένο πράσινο της θρυλικής Σελεσάο επί Πελέ, και κατά τα άλλα λιτό, χωρίς άλλα περιττά. Δε τα χρειάζεσαι κιόλας.

 Λατρεύω το μοτίβο με τα τετραγωνάκια, φέρνει στο νου και την οργάνωση στο παιχνίδι του μεγάλου Ολλανδού.

 Είναι η αγαπημένη μου ποδοσφαιρική στιγμή ever, κι είναι υπέροχο το πώς την συνοδεύει τέλεια αυτό το ξεφτισμένο, απαλό μπλε. Μου αρέσει και η πρόσθετη λεπτομέρεια με όλο το παλμαρέ του θεϊκού κοτσιδάκια πάνω αριστερά.

 H προφανής επιλογή θα ήταν ίσως ένα στιγμιότυπο από την κούρσα με τους Άγγλους ή το Χέρι, όμως το μοναχικό περπάτημα του τεράστιου Ντιέγκο εδώ συμβολίζει ιδανικά το πώς ήταν ουσιαστικά πάντα μια ομάδα μόνος του, εκείνος εδώ κι οι άλλοι κάπου αλλού, πιο πίσω.

 Πάντα στο μυαλό μου ο Γκούλιτ είναι χαρούμενος για κάποιο λόγο οπότε αυτό μου κάνει τέλειο. Ο συνδυασμός του κόκκινου και αυτής της γραμματοσειράς κάνει και κάτι από φλόγα που καίει.

 Δίκαιο. Κανείς δε φώναζε τόσο μέσα από την ψυχή του στους πανηγυρισμούς όσο ο Μέγας Αλέξανδρος.

 Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι, αλλά αυτό το πόστερ πιάνει τέλεια όλη την ουσία του Μέσι.

 Γουστάρω που είναι ήδη δεδομένη η πόζα που θα συνοδεύσει τον Κριστιάνο στο πάνθεον.

 Λεπτομέρεια που κερδίζει, η προσθήκη της ατάκας του Ζλάταν για την περίοδο που πέρασε στη Μπαρτσελόνα.

 Η επιλογή αυτής της πόζας βγάζει μια αύρα υπολογισμένης ηρεμίας από τον Doctor, έναν από τους πιο δραματικά υποτιμημένους αρτίστες που έχει βγάλει το άθλημα.

 Φυσικά τόσο σωστή ιδέα να χρησιμοποιηθούν τα διχτάκια του τέρματος για προσθήκη γραφιστικών στοιχείων.

 Μπορεί να γίνει ένα πολύ καλό επιχείρημα ότι ο Ινιέστα είναι το ποδόσφαιρο. Κι ας μη μοιάζει καθόλου με σούπερ σταρ, κι ας μη βγάζει 197 γκολ τη σεζόν. Σε αυτό το στιγμιότυπο είναι λες και χορεύει στο κενό με μια μπάλα, και δε θα μπορούσε να υπάρξει πιο δίκαιη απεικόνιση για αυτόν τον ποιητή.

 Ευτυχώς δεν επελέγη στιγμιότυπο από το Μουντιάλ του 2002, αυτό θα πω μόνο.

 Δεν είχα πιο απολαυστικό από το να βλέπω τον Batigol να τρέχει φωνάζοντας για κάποια από τις γκολάρες που συνήθως έβαζε. Επίσης δεν είχα συνειδητοποιήσει ποτέ σε πόσες πολλές ομάδες έπαιξε στην καριέρα του.

 Κάτι μεταξύ δύσκολου κοντρόλ, ξεροκόμματου σουτ και της Κίνησης του Πελεκάνου. Ραούλ, δηλαδή.

 Απλότητα και δεξιότητα. Περιέργως λειτουργεί τέλεια το ότι δε φαίνεται το πρόσωπό του - είναι σαν χαμένος μέσα στον έλεγχο του παιχνιδιού.

 Ε, ναι.

 Δεν είμαι σίγουρος γιατί έπρεπε να γίνει αυτό, αλλά είναι γαμάτο το αποτέλεσμα. Φοβερός Τιερί Ανρί κι ας έπαιζε πάντα αντίπαλος των ομάδων που υποστήριζα.

 Οι γραμμές του σκυθρωπού και αποφασιστικού προσώπου του Καν πάντα έλεγαν όσα χρειαζόταν να ξέρεις αντιμετωπίζοντάς τον.

 Αδερφός Πούσκας.

 Τέλεια εκπροσώπηση για τον Μίλερ, από την χρωματική επιλογή μέχρι την πόζα μέχρι τα ίχνη που αφήνει η τροχιά του σουτ του. Από τα πόστερ που θα ήθελες να υπάρχουν για να τα κάνεις δώρο στον 12χρονο εαυτό σου να τα κρεμάσει στον τοίχο του.

 Ποδοσφαιρική αλητεία. Βερόν μόνο. Τέλος.

ADVERTISING
  • top stories

PRINT