Το Cards Against Humanity είναι το πιο αστείο και κάφρικο παιχνίδι που θα παίξεις ποτέ

Ένας τσάρος, μαύρες κάρτες, άσπρες κάρτες. Λένε ότι τα πιο απλά παιχνίδια είναι και τα πιο ωραία. Και σε αυτή την περίπτωση ισχύει 100%.

Θα σου μιλήσω για το πρόβλημα που έχω αυτή τη στιγμή. Έπαιξα Cards Against Humanity για πρώτη φορά στη ζωή μου την Κυριακή το βράδυ. Έπαιξα για δεύτερη φορά, σήμερα το μεσημέρι, με τα υπόλοιπα παιδιά του Oneman. Και αυτή τη στιγμή, με ένα κουτί γεμάτο κάρτες του Cards Against Humanity στα χέρια (δανεικό από τον κολλητό μου τον Gael), ψάχνω σαν μανιασμένος την επόμενη παρέα για να παίξω. Τους επόμενους στους οποίους θα κολλήσω το μικρόβιο. Γιατί όπως ισχύει με κάθε τι που γράφουμε εδώ στο Oneman και αφορά την ψυχαγωγία μας, το φαγητό μας και το ποτό μας, όταν έχουμε ανακαλύψει έναν θησαυρό, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το μοιραζόμαστε μαζί σου.

Οι εικόνες που θα δεις παρακάτω είναι από το παιχνίδι που στήσαμε σήμερα στο γραφείο. Εγώ, ο Ηλίας, ο Θοδωρής, ο Κωνσταντίνος και η Έρρικα, με την Φραντζέσκα να αφήνει σε κάποια φάση την φωτογραφική γιατί πολύ απλά ήθελε να παίξει μαζί μας. Δεν θα δεις τα πρόσωπα τον ανθρώπων που βρίσκονταν έξω από την αίθουσα συσκέψεων αλλά είχαν όλοι τους ζωγραφισμένη την απορία “τι κάνουν αυτοί εκεί μέσα και έχουν πεθάνει στα γέλια;”.

 

Το Cards Against Humanity είναι το πιο αστείο, το πιο κάφρικο αλλά και το καλύτερο παρεϊστικο παιχνίδι που έχω παίξει εδώ και πάρα πολύ καιρό.

 

Θα καταλάβεις παρακάτω το γιατί. Μαζί με κάθε πληροφορία που θα χρειαστείς για να παίξεις κι εσύ με τη δική σου παρέα.

Πώς παίζεται;

 

Υπάρχουν μερικές εκατοντάδες λευκές κάρτες που αντιστοιχούν σε 'απαντήσεις' και μερικές δεκάδες μαύρες κάρτες που αντιστοιχούν σε 'ερωτήσεις'. Κάθε παίκτης (μπορείτε να είστε όσοι θέλετε) παίρνει δέκα λευκές κάρτες στα χέρια του. Η λογική θέλει έναν “τσάρο” σε κάθε γύρο να τραβά μια μαύρη κάρτα από τον σωρό και να απευθύνει την ερώτηση προς όλους. Μπορεί να είναι μια απλή ερώτηση ή μπορεί να είναι μια πρόταση την οποία καλούνται οι παίκτες να συμπληρώσουν. Κάθε ένας από τους παίκτες (εκτός από τον 'τσάρο') διαλέγει μία από τις δέκα λευκές κάρτες που έχει στα χέρια του και θεωρεί ότι είναι η ιδανική απάντηση. Την βάζει ανάποδα στο τραπέζι, ο 'τσάρος' παίρνει όλες τις αναποδογυρισμένες απαντήσεις, τις ανακατεύει για να μην ξέρει ποιανού είναι η κάθε απάντηση και αρχίζει να διαβάζει δυνατά τις απαντήσεις επαναλαμβάνοντας κάθε φορά και την σχετική ερώτηση. Κερδίζει εκείνη η λευκή κάρτα που ο 'τσάρος' θεωρεί ως την καλύτερη.

 

Τι σημαίνει τώρα καλύτερη; Αν δεις τις λευκές κάρτες του παιχνιδιού, θα καταλάβεις πολύ γρήγορα ότι δεν μιλάμε για νορμάλ απαντήσεις. Δεν μιλάμε για νορμάλ καταστάσεις. Οπότε και η δουλειά του 'τσάρου' είναι ουσιαστικά να μετρήσει με τη δική του λογική την πιο “γαμάτη” απάντηση. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αμερικανοί που έφτιαξαν το παιχνίδι, λένε ότι σε κάθε γύρο, εκείνη η λευκή κάρτα που κερδίζει, χαρίζει σε εκείνον που την έδωσε ένα 'awesome point'. Άρα αυτό που προσπαθείς στις απαντήσεις σου είναι όχι να βρεις μια λογική απάντηση αλλά να βρεις εκείνη την απάντηση που θα κάνει τους γύρω να γελάσουν ή να σε παραδεχτούν.

 

Ο παίκτης που κέρδισε το γύρο κρατά τη μαύρη κάρτα σα λάφυρο, όλοι οι παίκτες που έδωσαν μια λευκή κάρτα παίρνουν άλλη μία για να συμπληρώσουν δέκα στο χέρι και αναλαμβάνει 'τσάρος' ο επόμενος στη σειρά. Το πώς ορίζεται ο πρώτος που θα γίνει 'τσάρος' στο παιχνίδι, δικαιολογεί απόλυτα αυτά που θα πω παρακάτω. Πρώτος 'τσάρος' κάθε παιχνιδιού είναι εκείνος από την παρέα που έχει πάει τουαλέτα για το 'χονδρό' του τελευταίος.

Πόσο κούλνες χωρά ένα παιχνίδι;

 

Αυτή είναι μια βασική έκδοση του παιχνιδιού. Με patches και έξτρα τρόπους παιχνιδιού να προστίθενται συνεχώς από τους δημιουργούς. Και μπορείς όλα να τα βρεις στο επίσημο site του παιχνιδιού. Αλλά με το που θα πάρεις τις λευκές κάρτες στα χέρια σου και ξεψαχνίσεις λίγο τις απαντήσεις, θα καταλάβεις ότι οι τύποι που το έφτιαξαν είναι τόσο καμμένοι και αστείοι που θα ήθελες να είναι στην παρέα σου. Σε ένα παιχνίδι που βγάζει κάτι το πάρα πολύ φοιτητικό και πιθανότατα για αυτό το λόγο κολλάς σε όποια ηλικία κι αν παίξεις. Ακριβώς γιατί θα σου θυμίσει την καφρίλα και την ξεγνοιασιά μιας άλλης ενδεχομένως ξεχασμένης εποχής.

 

Μπορεί κάποιους να θιγεί που πολλές απαντήσεις λένε για καρκίνο, για σεξουαλικές πράξεις, για δολοφόνους και για πρόσωπα της showbiz. Αλλά σε μια παρέα που δεν φοβάται να συζητήσει οτιδήποτε και να αστειευτεί για οτιδήποτε, στην ερώτηση “τι είναι πιο τραγανό;”, οι απαντήσεις μπορούν κάλλιστα να ποικίλουν από “ένας πέος σε στύση επί 4 ώρες” μέχρι το “νεκρά μωρά” ή το “κομμένο αρ*&%δι του Λανς Άρμστρονγκ”. Κοινώς αν δεν μπορείς να δεχτείς λίγο black και κάφρικο χιούμορ, καλύτερα να μην παίξεις. Αλλά πίστεψέ με, αν παίξεις, θα γελάσεις όπως δεν έχεις γελάσει ποτέ. Κι αυτό γιατί με δέκα κάρτες στο χέρι και όλα τα μυαλά της παρέας να δουλεύουν, πίστεψέ με, οι συνδυασμοί είναι φανταστικοί.

 

Το πόσο κουλ είναι το παιχνίδι φαίνεται και από εκείνους που το δημιούργησαν. Στο site του παιχνιδιού, σε υποδέχεται η ατάκα περιγραφής του παιχνιδιού: “A party game for horrible people”. Λίγο πιο κάτω, αντί για το κλασικό FAQ, υπάρχει το “Your dumb questions”. Πριν κλείσουν τα credits του site με το “You will die someday”.

Δεν θα μπορέσω να σε πείσω κάπως για το παιχνίδι. Και θα ήταν – πίστεψέ με – τεράστιο λάθος να σου αποκαλύψω μερικές από τις καλύτερες κάρτες του παιχνιδιού. Γιατί το πιο ωραίο είναι να είσαι με την παρέα σου και να πέσει μια αστεία κάρτα στο τραπέζι. Μια κάρτα που να μην την έχεις ξαναδεί και να γελάσεις με την ψυχή σου μέχρι δακρύων.

Πώς θα το αποκτήσεις

 

Υπάρχει λοιπόν το site του Cards Against Humanity, από το οποίο μπορείς είτε να αγοράσεις τις κάρτες έτοιμες φτιαγμένες ή ακόμα καλύτερα να τις κατεβάσεις σε pdf και να τις τυπώσεις μόνος σου γλιτώνοντας έτσι τα έξοδα. Πέρα από την Αμερικάνικη έκδοση υπάρχουν και σε άλλες γλώσσες (ευτυχώς και ελληνική), με την σημείωση ότι είναι μεταφράσεις από χρήστες και όχι από τους δημιουργούς του παιχνιδιού. Η ελληνική version πάντως είναι μια χαρά μεταφρασμένη και πολύ αστεία. Τα δυο τρία ορθογραφικά που έχει τα δικαιολογούμε απολύτως.

* Για την ιστορία, στο πρώτο παιχνίδι Cards Against Humanity στο Oneman, νικητής αναδείχτηκε ο Θοδωρής Δημητρόπουλος.

ADVERTISING
  • top stories

PRINT