<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Το 'Πάρε τη Γάτα απ' το Κεφάλι μου' είναι μια κομεντί για το για πάντα

Η Δώρα Τσαμπάζη βρέθηκε στην πρόβα τζενεράλε της θεατρικής παράστασης "Πάρε τη Γάτα απ' το Κεφάλι μου" από την Dinos Film στην Θεσσαλονίκη και αναρωτήθηκε αν υπάρχει τελικά η συνταγή για το "για πάντα".

Η ώρα της πρόβας ξεκινά. Η Νικολέτα Παπαδοπούλου και ο Νίκος Κουνέλης, οι δύο πρωταγωνιστές παίρνουν τις τελευταίες οδηγίες από τον σκηνοθέτη της παράστασης Παύλο Δανελάτο και είναι έτοιμοι για το πέρασμα. Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα τους στο Black Box.

Mε συνεπήρε αρχικά ο τίτλος, καθώς φιλόζωη με ιδιαίτερη αδυναμία στις γάτες, το αδικημένο αυτό κατοικίδιο και το μυαλό μου άρχισε να στροφάρει περίεργα, σκεπτόμενη ότι κάποιος σε αυτήν την παράσταση δεν γουστάρει τις γάτες. Δεν έπεσα και πολύ έξω.

 

Κωμωδία, κομεντί, δράμα. Βλέποντας το έργο δεν ήμουν σίγουρη αν περιγράφει την πραγματικότητα ενός σύγχρονου αστικού ζευγαριού διακωμωδώντας τα όσα βιώνουν ή αν είναι απλώς η αλήθεια το πώς η συμβίωση μπορεί να σκοτώσει τον έρωτα σε τέτοιο βαθμό ώστε το γέλιο ή το γελοίο να παράγεται αυθόρμητα μέσα από αυτή τη στενάχωρη κατάληξη ενός ζευγαριού. Θυμήθηκα αποτυχημένες σχέσεις, σκέφτηκα όλα όσα δεν πρέπει να κάνω ποτέ στον γάμο μου και αναρωτήθηκα αν υπάρχει συνταγή για να κρατήσει η αγάπη για πάντα. Απαντώ στην ερώτηση αυτή λίγο πιο κάτω.

Η κωμωδία του Μιχαήλ Άνθη, "Πάρε τη Γάτα απ' το Κεφάλι μου", που παίζεται σε πρώτη φορά στο κοινό από την Dinos Films, περιγράφει ακριβώς αυτήν την σύμβαση μέσα από την ανατροπή: ένα ζευγάρι, η Αγγέλα και ο Πέτρος, "γιορτάζουν" την επέτειο του χωρισμού τους. Σε ένα ευρηματικό σκηνικό, όπου βρίσκονται ταυτόχρονα στην σκηνή οι δύο πρωταγωνιστές, σε διαφορετικά σπίτια ωστόσο, ξενικά να ξετυλίγεται το γαϊτανάκι της σχέσης τους, μέσα από ατάκες, υπονοούμενα που ανταλλάσσουν ο ένας στον άλλο οι πρωταγωνιστές. Στην ουσία επικοινωνούν, κάνουν διάλογο, βρισκόμενοι σε άλλους χώρους, όπως ακριβώς θα συνέβαινε ή συμβαίνει σε ένα ζευγάρι που χωρίζει, αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο, επικοινωνεί τηλεπαθητικά.

 

Η Αγγέλα, υποφέρει μετά το χωρισμό της από δυσκοιλιότητα, και η μόνη της λύση στο πρόβλημα είναι ένα νοθευμένο μείγμα χασίς. Έχει βρει παρηγοριά στα ζώα της, τις γάτες της, τα σκυλιά της, την πάπια και τα ινγκουάνα που ενοχλούσαν τον Πέτρο.

Ο Πέτρος, δεν υποφέρει από δυσκοιλιότητα, ίσως έχει ένα θεματάκι με το ποτό, βρίσκει παρηγοριά στον Ηρακλή, τον παπαγάλο, που είναι ο εξομολογητής τους.

Ο χωρισμός, αυτός ο μικρός θάνατος, στη σκηνή του οποίου κάθε άνθρωπος έχει υπάρξει πρωταγωνιστής, μπορεί να είναι λύτρωση ή πραγματικός ψυχικός θάνατος. Αυτό που σκοτώνει τον έρωτα είναι ο εγωισμός, ανάμεσα σε άλλα. Πολλοί άνθρωποι πιστεύω ότι έχουν βρεθεί μπροστά στο αναπάντητο ερώτημα "αφού χώρια δεν κάνουμε γιατί δεν μπορούμε μαζί;".

Όλα τα προβλήματα της συμβίωσης τους, ξεγυμνώνονται μπροστά στην σκηνή, το σεξ που ελαττώθηκε με το πέρασμα του χρόνου, ο οργασμός που κατάντησε να γίνει ανέκδοτο, ακόμα και το πώς αντιλαμβάνεται η γυναίκα τα "μέτρια" προσόντα του άντρα, ενώ εκείνος θεωρεί ότι τους ξεπερνά όλους. Η καθημερινή μάχη της γυναίκας με την αποτρίχωση, την κυτταρίτιδα, τα "κατηγορώ" στον εαυτό της για τα βράδια που βαρέθηκε του να κάνει στοματικό έρωτα.

 

Όλα αυτά μέχρι να χτυπήσει το ρολόι και να ξημερώσει η μέρα των γενεθλίων του Πέτρου. Η Αγγέλα φαντάζεται ότι ο Πέτρος θα τα "σπάει" κάπου έξω με δίμετρες καλλονές, ενώ εκείνος είναι μόνος και πίνει μέχρι να γίνει λιώμα. Πάνω στην μοναξιά τους λοιπόν, άρχισαν να σκέφτονται τις παραχωρήσεις ή ακόμη και τις υποχωρήσεις που ενδεχομένως θα μπορούσαν να έχουν κάνει.

 

Ο ρεαλισμός εναλλάσσεται επί σκηνής με τον σουρεαλισμό, όπως και τα συναισθήματα. Μόλις γελάσεις, θα μελαγχολήσεις και λίγο πριν σε πάρουν τα δάκρυα, ο παπαγάλος θα βρίσει για άλλη μια φορά. Η γάτα που την λένε Σμπάρα και το ινγκουάνα που κάνει παρέα με την πάπια μες την μπανιέρα, δίνουν την θέση τους στην πραγματικότητα. Στον έρωτα, στην καψούρα, στην αγάπη, στην εξάρτηση, στον εγωισμό.

 

Σας χρωστάω μία απάντηση για την συνταγή της αιώνιας αγάπης. Μου την έδωσε ο Νίκος Κουνέλης, ένας εκ των πρωταγωνιστών στο τέλος της παράστασης, θυμίζοντας μου τα λόγια του Πέτρου:

"Δυστυχώς όταν ο εγωισμός μπαίνει στη μέση, φέρνει το χωρισμό. Η σημαντικότερη ατάκα του έργου, «Τον έρωτα τον δανείζεις, η αγάπη όμως είναι δανεική και αγύριστη», αυτή πρέπει να μείνει στο τέλος στον θεατή".

Νικολέτα Παπαδοπούλου:

"Η Αγγέλα και ο Πέτρος ίσως να είναι μαζί ίσως και όχι. Το σίγουρο είναι ότι θα καταλάβουν, αν θα μπορούσαν να είναι τελικά συμβατοί με μία άλλη πραγματικότητα. Μαζί με τους ήρωες, θέλω να ελπίζω ότι θα ταυτιστούν και οι θεατές μας. Στο τέλος της ημέρας θα πρέπει να είμαστε σε θέση να σκίζουμε τη γάτα μαζί και όχι μόνοι μας".

Παύλος Δανελάτος:

"Το έργο είναι κομεντί, έχει και δραματικά και κωμικά στοιχεία. Θα λέγαμε ότι είναι μια πικρή κωμωδία για τη σχέση δύο ανθρώπων που έχουν ζήσει όλες τις φάσεις της σχέσης τους, ερωτικά, συζυγικά, και τώρα χωριστά πλέον αναρωτιούνται και αντιλαμβάνονται τα λάθη τους. Είναι πολύ βαθύ στην πραγματικότητα, λέει πράγματα που μας αφορούν όλους και η σκηνοθεσία έχει τονίσει όλα αυτά τα πιο βαθιά πράγματα, χωρίς να θυσιάζει το κωμικό του πράγματος".

"Πάρε τη Γάτα απ' το Κεφάλι μου"

Σκηνοθεσία: Παύλος Δανελάτος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Λαφτσίδου

Σκηνικά-Κοσούμια: Λευκή Χαρίτου

Πρωταγωνιστούν: Νικολέτα Παπαδοπούλου, Νίκος Κουνέλης

Χορογραφία: Ιωάννα Μήτσικα

Παραγωγή: Dinos Films

Υπεύθυνος Παραγωγής: Χάρης Ευστρατίου

Μαλλιά-Μακιγιάζ: Γεωργία Κόνιαρη

Θέατρο ΒLACKBOX, Θεσσαλονίκη https://www.facebook.com/blackboxthessaloniki

τηλ.  2310829254

ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

"Γιάννης, ένας νεαρός LeBron"

Λίγη ώρα πριν την τέταρτη φετινή του μονομαχία με τον LeBron James, o Γιάννης Αντετοκούνμπο βλέπει να τον συγκρίνουν (ξανά) με τον "Βασιλιά" του ΝΒΑ.

ΘΕΑΤΡΟ