<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

‘The Knick’: Επιστροφή στο μέλλον

Στο 2ο επεισόδιο της σεζόν ο Τζον Θάκερι επιστρέφει στο νοσοκομείο έχοντας νέο σκοπό στη ζωή του, ενώ ένα μεγάλο μυστικό αποκαλύπτεται.

Ο Θάκερι επιστρέφει στο νοκομοκείο με τη βοήθεια του Γκάλιντζερ, αλλά τα οράματα τον στοιχειώνουν ακόμα. Η Κορνίλια ερευνά έναν ύποπτο θάνατο. Η κατάσταση του Έντουαρντς δεν βελτιώνεται. Ο Κλίρι κάνει πράξη την υπόσχεσή του απέναντι στη Χάρι. Και ο Πινγκ έρχεται για να εισπράξει.

Ακολουθούν spoilers για το επεισόδιο “You’re No Rose”, το 2x02 του “The Knick”.

Στην κόλαση και πάλι πίσω

Ο Θάκερι επιστρέφει στο Knick και μαζί με αυτόν γυρνάει η ψυχή των μελών του διοικητικού συμβουλία από την κούλουρη. Ο Θάκερι, που μάλλον είναι κάτι και σαν κράχτης για χρηματοδότες και για πελάτες, είναι πίσω και μαζί και η απαράμιλλη ικανότητά του στο χειρουργικό τραπέζι, σωστά; Όχι, αλλά θα επιστρέψουμε σε αυτό.

Για την ώρα, είναι πίσω. Αυτό μετράει. Με τη διαφορά πως τώρα δεν θέλει να κάνει τα ίδια, δε θέλει να πιάσει το νυστέρι. Ύστερα από την εμπειρία του με τον εθισμό πρώτα στην κοκαϊνη κι έπειτα στην ηρωίνη, συνειδητοποιεί πως αυτό που θέλει, είναι να λύσει το πρόβλημα του εθισμού. Από την πρώτη στιγμή της σειράς ο χαρακτήρας αυτός ήταν ένας άνθρωπος που έμοιαζε διατεθειμένος να τα βάλει με θεούς και δαίμονες ώστε να μας σύρει βίαια στο μέλλον, αλλά η αληθινή του ευφυία πηγάζει από το γεγονός πως βλέπει ένα επιλύσιμο πρόβλημα εκεί που οι υπόλοιποι βλέπουν απλώς μια ανεξήγητη σταθερά.

 

“Ο εθισμός δεν είναι αρρώστια, είναι αδυναμία χαρακτήρα”, του λένε αφ’υψηλού οι λευκοί γέροι του τραπεζιού, σπεύδοντας να διευκρινίσουν πως, ενώ βλέπουν το ζήτημα ως ταξικό (αλίμονο), οι παρόντες εξαιρούνται. Κοινώς, οι φτωχοί είναι που πάνε και μπλέκουν, όχι εμείς οι λεφτάδες, εκτός από όσους από εμάς μπλέκουν, που δε θα το κάνουμε και ζήτημα. Ο Θάκερι παραμερίζει γρήγορα όλες αυτές τις ανοπησίες και ξεκαθαρίζει πως αυτός είναι πλέον ο σκοπός του. Ο εθιμός είναι κάτι που προσβάλει τους πάντες και σε πολλές μορφές, και είναι κάτι που σκοπεύει να γιατρέψει, κι όταν το κάνει οι πάντες θα έρχονται σε αυτό το νοσοκομείο με τα λεφτά τους.

Μόλις οι άλλοι ακούνε για λεφτά βέβαια ξεχνούν τις όποιες ηθικοκοινωνικές τους ενστάσεις και είναι σε φάση tell me more tell me more, στο οποίο ο Θάκερι αποκρίνεται με το τίμιο “Δεν έχω ιδέα”. Αλλά θα είναι συναρπαστικό να τον βλέπουμε να τα βάζει με έναν δράκο που παραμένει ανίκητος.

Λούσι και τσον τσον

Η Λούσι όπως είναι φυσικό ενθουσιάζεται όταν μαθαίνει πως ο Τζον έχει επιστρέψει, αλλά εκείνος είνια λίγο πιο ψύχραιμος απέναντί της, όπως εξάλλου είχαμε υποπτευθεί από τη σκηνή που άνοιξε το προηγούμενο επεισόδιο, με το γράμμα της νοσοκόμας να είναι περίπου “ω αγάπη μου πότε θα σε ξαναδώ αγάπη μου” και τον Θάκερι να είναι κάπως “την ηρωίνη μου πλς”.

Αφού της ξεκαθαρίζει πως δεν είναι στο ίδιο συναισθηματικό σημείο με εκείνη, η νοσοκόμα βρίσκεται στην άβολη θέση να πρέπει να παραμείνει κοντά του. Το νοσοκομείο της έχει αναθέσει τον έλεγχο του σώματος του Θάκερι, επειδή “ξέρει τα μυστικά του σημεία” (και λίγα λες), να τον τσεκάρει δηλαδή για νέες τρύπες από βελόνες. Κοινώς, η Λούσι είναι εκείνη που θα εξασφαλίζει πως ο χειρούργος είναι καθαρός. Καλά θα πάει αυτό.

Αργότερα, ο πατέρας της καταφθάνει και με έναν μαγικό τρόπο καταφέρνει να είναι πιο ενοχλητικός κι από τον αληθινό πατέρα της ηθοποιού. Η Λούσι τον ξεναγεί στο Knick και σε ένα φανταστικό καδράρισμα, ο Σόντερμπεργκ τοποθετεί τον Θάκερι ανάμεσά τους. Μιλά στον πατέρα της με τα πιο λαμπρά λόγια για την κόρη του, σα να επρόκειτο για έναν άγγελο που βρίσκεται στη Γη. Μερικές στιγμές μετά, ο πατέρας παραδίδει ένα κήρυγμα στην εκκλησία που δε μοιάζει να έχει καθόλου να κάνει με αγγέλους, με την διεισδυτική ηλεκτρονική μουσική του Κλιφ Μαρτίνεζ και το κυκλικό κρεσέντο της κάμερας να σκιαγραφούν τον πατέρα ως κάτι σαν διάβολο.

Όμως όσο περιμένουμε να δούμε αυτή η σχέση πώς θα εξελιχθεί, μια άλλη βρίσκεται σε ξεκάθαρη κρίση. Ο Μπέρτι παραδίδει στον Θάκερι την παραίτησή του, έξαλλος με το πώς το αφεντικό του βρώμισε την ‘αγνότητα’ της Λούσι. Με έναν μαγικό τρόπο, δεν αναφερόταν καν στο σεξ, το οποίο ειλικρινά πίστευε πως δεν είχαν κάνει ακόμα. Ο Θάκερι μένει ψιλο-έκπληκτος και ψιλο-αδειάζει τον NiceGuy Μπέρτι λέγοντάς του πως η αγνότητα είναι κάτι που οι άντρες εφηύραν για να μπορούν να τιμωρούν τις γυναίκες. Υποπτεύομαι πως τα κίνητρά του πίσω από αυτή την εξήγηση ήταν λιγότερο φεμινιστικά και περισσότερο απόγνωση μπροστά στη συνειδητοποίηση πως ξαφνικά το νοσοκομείο βρισκόταν με τον Έντουαρντς ανήμπορο, τον Τσίκερινγκ στην πόρτα της εξόδου, και τον ίδιο τον Θάκερι να μη θέλει να χειρουργεί άλλο.

Eye-opener

Ο Θάκερι, επειδή είναι από τους ελάχιστους ανθρώπους εκεί μέσα που κοιτούν τον Έντουαρντς σαν άνθρωπο (όχι σαν ισότιμο, γιατί παρά τον βίαιο προοδευτισμό του παραμένει ρατσιστής), δεν χρειάζεται πολύ για να καταλάβει πως κάτι δεν πάει καλά. Πρώτα χαρίζει ένα χειρουργείο στον Γκάλιντζερ, τον οποίον μισεί, κι έπειτα τον πετυχαίνει να βάζει σταγόνες. Μη τα πολυλογούμε, ο Έντουαρντς παραδέχεται τι του συμβαίνει και ο Θάκερι αναλαμβάνει να τον βοηθήσει, εφαρμόζοντας πάνω του την πειραματική μέθοδο που ο Έντουαρντς ως τότε δοκίμαζε σε κουνέλια.

 

Ανάμεσα στη διάθεσή του να κάνει τον εαυτό του πειραματόζωο και την υπεράσπιση του θαλάμου πυρετού που έφερε στο νοσοκομείο παρότι φαινομενικά δεν εξυπηρετεί παρά πολύ συγκεκριμένες ασθένειες, ο προσωρινός διευθυντής εμφανίζει επίσης μια διάθεση προόδου, αν και εκφρασμένη με διαφορετικό τρόπο από εκείνη του Θάκερι. Η ανταγωνιστική ενέργεια μεταξύ των δύο ανδρών θα δώσει πολύ καύσιμο στη σεζόν, νομίζω.

 

Τελοσπάντων, την ώρα του χειρουργείου ο Θάκερι βλέπει πάλι το κοριτσάκι που του εμφανίστηκε σε όραμα στη βάρκα στο προηγούμενο επεισόδιο. Επίσης βλέπει αίματα στο νεροχύτη κι επίσης ακούει καμπάνες και γενικά τα έχει χαμένα. Το χέρι του τρέμει κι ο Έντουαρντς κόβει την εγχείρηση πριν καν αυτή ξεκινήσει. Να κάτι που έχει πολύ ενδιαφέρον: Χωρίς τα ναρκωτικά του, ο Θάκερι ίσως να μη μπορεί καν να χειρουργήσει. Θέλω πάρα πολύ να δω πού θα πάει η σειρά με αυτή την ιδέα.

The abominable bride

Το επεισόδιο ξεκινά με τον επιθεωρητή Σπέιτ να βρίσκεται νεκρός στην όχθη του ωκεανού, γεγονός που αργότερα αποδίδεται σε μεθύσι που ξέφυγε από τον έλεγχο. Η Κορνίλια δεν το χάφτει το παραμύθι και τηλεφωνεί στον Έντουαρντς με εντελώς ψιθυριστό-μη-μας-πάρουν-χαμπάρι τρόπο, σαν αληθινός Σέρλοκ, και τον ρωτά πώς μπορεί να ανιχνεύσει το αλκοόλ σε ένα πτώμα, επειδή είναι σίγουρη πως ο Σπέιτ δεν έπινε.

Όταν δεν της δίνεται η άδεια να ξεθάψει τη σωρό του επειδή κάποιοι πληρώνουν περισσότερο ακριβώς ώστε αυτό να αποφευθεί, η Κορνίλια αναθέτει στον Κλίρι να ανοίξει τον τάφο για χάρη της. “Τα πιο αποτρόπαια εγκλήματά μου τα έχω κάνει χάρη σε μια κυρία της υψηλής κοινωνίας και σε μια μοναχή”, λέει ο Κλίρι καθώς σκάβει για να βρει τον τάδο. Η Νίλι γελά. Είναι το δεύτερο σημείο μες στο ίδιο επεισόδιο (μετά το όλο “οι φτωχοί παθαίνουν ναρκωτικά όχι εμείς οι πλούσιοι” της αρχής) που η σειρά υποσκάπτει την ιδέα της ηθικής, της παρανομίας και της αδυναμίας χαρακτήρα ως κάτι το οσοδήποτε ταξικό.

 

Ο Κλίρι ανοίγει εν τέλει τον τάφο μόνο για να ανακαλύψει πως είναι άδειος. Αυτό αν μη τι άλλο επιβεβαιώνει πως ο Σπέιτ πράγματι δεν πέθανε επειδή το έριξε στο barhopping, αλλά τότε τι εξυπηρετούσε ο θάνατός του; Στο προηγούμενο επεισόδιο υπήρξε μια αναφορά πως ερευνούσε ενδείξεις ενός νέου ξεσπάσματος αρρώστιας στη Νέα Υόρκη. Κάποιος δε θέλει να αποκαλυφθεί κάτι τέτοιο; Όπως και να έχει, ένα whodunnit είναι καλοδεχούμενο στη σειρά.

 

Ειδικά αν είναι η Κορνίλια που θα το λύσει, η οποία για ένα ακόμα επεισόδιο συνεχίζει να δίνει στον Σόντερμπεργκ τρομερή έμπνευση ως προς το πώς να την καδράρει. Στο προηγούμενο υπήρχε εκείνη η απίστευτη σκηνή με την κάμερα κολλημένη στο πρόσωπό της ενώ εκτός κάδρου άντρες μιλούσαν για αυτήν και κανόνιζαν τη ζωή της. Εδώ, στη διάρκεια ενός δείπνου όπου η ελίτ προσπαθεί να καταλάβει πώς στα κομμάτια ξεχωρίζονται μεταξύ τους οι άνθρωποι εκεί όπου δεν υπάρχει προνομιούχα τάξη σαν αυτούς (σε λίγο θα μας πούν ότι οι φτωχοί θα ψηφίζουν κιόλας!), η Κορνίλια εμφανίζεται εκτός εστίασης όχι μόνο όταν της μιλάνε, αλλά ακόμα και όταν μιλάει.

Μέχρι το τέλος της σεζόν ο Σόντερμπεργκ θα την σκηνοθετεί μέσα από το app του snapchat, τοποθετώντας ένα δυσαρεστημένο emoticon πάνω στο πρόσωπό της.

 

Code black

Στο μεταξύ ο Κλίρι τραβάει τα δικά του ζόρια όντας μέρος μιας φανταστικής αλυσίδας οικονομικής εξαπάτησης. Ο Μπάροου χρωστάει τόσα λεφτά στον Πινγκ που ανεβάζει όσο μπορεί το κόστος κατασκευής του νέου νοσοκομείου ώστε να βουτήξει όσα περισσότερα γίνεται από εκεί. Ο Πινγκ φέρνει τις γυναίκες του για εξέταση κι ενώ ο αρχικός δισταγμός της Λούσι φαίνεται πως θα δημιουργήσει πρόβλημα στη συμφωνία, ξαφνικά εμφανίζεται ο Δρ. Πίνκι (δεν τον λένε Πίνκι αλλά έτσι του αξίζει να τον λέμε, κι εξάλλου δε θυμάμαι το όνομά του) ο οποίος προσφέρεται να εξετάσει τις γυναίκες χωρίς καν εργαλεία. Επειδή τα χέρια τι τα έχει; Και εξάλλου μπορούν να ακουμπήσουν τα πόδια τους στους ώμους τους.

 

Με έναν τρόπο, πιο ενοχλητική σκηνή κι από εκείνες τις ωμές στο χειρουργείο.

 

Αλλά ας γυρίσουμε στον Μπάροου ο οποίος είναι έξαλλος με τον Κλίρι. Του έδωσε λεφτά για να πάρει νέο ασθενοφόρο αλλά το νέο ασθενοφόρο είναι όλο προβλήματα. Ο Κλίρι πρέπει να το φτιάξει, επειδή όλο φεύγουν κάτι ρόδες και όλο δεν παίρνει μπροστά η μηχανή (κανείς δεν είπε ότι το μέλλον έρχεται από τη μια μέρα στην άλλη), όμως τα λεφτά τα έχει φάει ώστε να προσλάβει δικηγόρο για τη Χάρι. Δε του βγήκε και το ρίσκο με τα στοιχήματα στην αρένα (του πούλησαν τζούφιο προϊόν), οπότε γενικά δεν πάνε πολύ καλά τα πράγματα.

 

Δεν ξέρουμε καν αν η Χάρι (που φυσικά και δεν είναι Ρόουζ) θα τη γλιτώσει, καθώς ο δικηγόρος μιλά για παραθυράκια του νόμου που δεν ξέρουμε κατά πόσο θα μπορέσουν όντως να εκμεταλλευτούν.

Στο δρόμο της επιστροφής, το ασθενοφόρο χαλάει.

 

Στο μεγάλο σπονδυλωτό δράμα των αρχών του 20ου αιώνα, γύρω από την αιματηρή καθημερινότητα ενός νοσοκομείου στη Νέα Υόρκη μπορεί να βρέθηκαν απρόσμενα σημεία τομής στις ζωές ενός σπουδαίου χειρούργου, μιας κυρίας της υψηλής κοινωνίας, ενός άντρα της τίμιας εργατιάς κι ενός ταλαντούχου επιστήμονα που πέφτει διαρκώς θύμα φυλεκτικών διακρίσεων. Τι μπορεί να ενώνει όλους αυτούς τους διαφορετικούς ανθρώπους που έρχονται (και κατευθύνονται) σε τόσο απομακρυσμένες περιοχές της κοινωνίας; Η μάχη που δίνουν με το παρελθόν μαίνεται, ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιούν.

Μια ταινία του Σόντερμπεργκ για αυτή τη βδομάδα

Ο Θάκερι σταματά την κοκαϊνη και την κοκαϊνη αλλά τώρα αρχίζει και κατεβάζει το αλκοόλ ενώ εξάλλου μοιάζει ανήμπορος να εξασκήσει το ταλέντο του όπως πριν. Γιατί, υποθέτω, ο εθισμός έχει να κάνει περισσότερο με τα κενά του καθενός, παρά με τον τρόπο με τα οποία αυτά γεμίζουν.

Το οποίο δεν είναι κάτι που εξερευνά το φανταστικό θρίλερ “Side Effects”, η τελευταία κινηματογραφική σκηνοθεσία του Σόντερμπεργκ, αλλά είναι σίγουρα ένα καλό σημείο εκκίνησης για το γεμάτο ανατροπές ψυχολογικό γαϊτανάκι που ακολουθεί. Η ταινία αυτή μου αρέσει τόσο πολύ που η Ρούνεϊ Μάρα δεν είναι καν το καλύτερο πράγμα σε αυτήν: Αντιθέτως, ο τρόπος με τον οποίο η οπτική μετακινείται στα μισά της ιστορίας, εντελώς από το πουθενά, σε υποχρεώνει να αμφισβητήσεις οτιδήποτε έβλεπες ως εκείνο το σημείο, αλλάζοντας τα πάντα. Χάρισμα σπουδαίου θρίλερ.

 

TAGS
RECAPS
ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ