<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

The X-Files: 'My Struggle II': Πεθαίνω, πεθαίνεις, γιατί να το σκεφτόμαστε;

Όσα είδαμε στο έκτο και τελευταίο επεισόδιο της επιστροφής των X-Files. Το κείμενο περιέχει spoilers που μπορούν να ταράξουν την ισορροπία σε πάνω από έναν πλανήτη.

Μίνι σειρά ήταν και πάει. Η εξάδα των επεισοδίων της επιστροφής των X-Files τέλειωσε με cliffhanger, κάτι που πραγματικά δεν ξέρω ποιον μπορεί να απασχολήσει μετά από έξι εβδομάδες που η σειρά του Chris Carter θύμισε σπασμένο καθρέφτη που κάποιος προσπάθησε -εις μάτην- να κολλήσει στα εξ ων συνετέθη.

Στο 'My Struggle II', τη λογική εξέλιξη του 'My Struggle', αυτή που ξεδιπλώνει στο ξεκίνημα τη ζωή της με φωτογραφίες και ντοκουμέντα είναι η Scully. Όσο κοιτάμε τις φωτογραφίες να πέφτουν στο τραπέζι, μας πιάνει ένας μικρός τρόμος για το αν το φορμάτ του επεισοδίου θα πατάει πάνω στο πρώτο της μίνι σειράς και πιο συγκεκριμένα, για το αν θα δούμε τον Joel McHale στο ρόλο του λιακοπουλικού Tad O'Malley.

Σύντομα στο επεισόδιο, το δυσοίωνο σενάριο γίνεται πραγματικότητα. 

Μάνα, είναι μόνο (πανδη)μία (συγγνώμη, προσπαθούμε να διασκεδάσουμε τις εντυπώσεις)

Σε συνέχεια της φοβερής συνωμοσίας που έφερε στο φως η αμφιλεγόμενη εκπομπή του Tad O'Malley στην πρεμιέρα -ότι δηλαδή ο Άνθρωπος έκλεψε την Τεχνολογία του Εξωγήινου-, προκύπτει το εξής, εκ νέου δυστοπικό σενάριο: οι ίδιοι μπαγάσες που έκλεψαν το βιος των εξωγήινων, έχουν μπολιάσει το ανθρώπινο είδος με έναν μεταδοτικό ιό που θα μας πεθάνει όλους. Εγκέφαλος του πραξικοπήματος προκύπτει πως είναι ο Cigarette Smoking Man. Γιατί τώρα; Γιατί στο τελευταίο επεισόδιο; Αν βρεις το τηλέφωνο του Carter, δώστο και σε εμάς να υποβάλλουμε τις ερωτήσεις.

Με έναν τρόπο που θα 'πρεπε να βλέπουμε να έρχεται, η Scully, το κορίτσι με το εξωγήινο DNA είναι η μόνη που δεν έχει στο αίμα της το κακό και άρα η μόνη που μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα, εχμ, στο ομολογουμένως μικρό χρονικό διάστημα που έχει στη διάθεσή της. Οι ντοπελγκάνγκερ πράκτορες Miller και Einstein που γνωρίσαμε την προηγούμενη εβδομάδα μάλλον κατάφεραν να πείσουν το FBI και υπέγραψαν συμβόλαιο με την Υπηρεσία και τους είδαμε να πλαισιώνουν το θρυλικό δίδυμο κατά τη διάρκεια της εξάπλωσης της πανδημίας.

Α ναι. Ξεχάσαμε να αναφέρουμε ότι ο Mulder το 'χει σκάσει, μετά από έναν βαλτό του Cigarette Smoking Man που τον επισκέφθηκε (μάλλον, δεν παίρνω κι όρκο) για να τον σκοτώσει. Άρα η Scully δεν έχει ιδέα πού είναι ο Mulder, αλλά συμπεραίνει (πολύ εύκολα για Scully) ότι έχεις κι αυτός το σαράκι μέσα του. Ότι αργοπεθαίνει μα δεν το ξέρει.

Ο Mulder το 'χει σκάσει και οδηγεί αιμόφυρτος από το ξύλο με τον εισβολέα προς το σπίτι του Cigarette Smoking Man που καπνίζει πλέον από την τραχεία. Ο Cigarette Smoking Man λέει κάτι θείτσικα τύπου “εγώ για το καλό σου το έκανα” και “τι μου έμεινε εμένα, τι θα ήμουν χωρίς εσένα και τη Scully”, αλλά δεν πείθει ούτε τον πιο καλοπροαίρετο.

Εν τω μεταξύ, η Scully προσπαθεί να φτιάξει το εμβόλιο που θα σώσει τον κόσμο (ο οποίος παρεμπιπτόντως αρρωσταίνει με γεωμετρική πρόοδο) με τη βοήθεια της Einstein. Αυτά είναι σχεδόν όλα όσα χρειάζεται/πρέπει/θέλουμε να συζητήσουμε για το έκτο επεισόδιο.

Scully, ό,τι πολυτιμότερο είδαμε

Δεν τίθεται θέμα για το ποιος είναι ο πολυτιμότερος παίκτης αυτών των εβδομάδων. Η Gillian Anderson πήρε πιο σοβαρά απ' όλους τη δουλειά της στη σειρά, αλλά και την υστεροφημία της, προσφέροντας πολύ καλές ερμηνείες, παρότι τις περισσότερες φορές οι ίδιες ερμηνείες σαμποτάρονταν από τους διαλόγους που τις έντυναν. Η Scully ήταν, κατά τη γνώμη μου, το μοναδικό στοιχείο της επιστροφής που φάνηκε να γύρισε στην πραγματικότητα πιο ώριμο.

Το κρίμα είναι ότι, υπό συνθήκες, θα την είχαμε να δει να λάμπει πραγματικά αν για παράδειγμα, το επεισόδιο με τον θάνατο της μητέρας της δεν κοβόταν στη μέση από μια side ιστορία -αυτή του Trashman- ή η πρεμιέρα στην οποία η Anderson ξεχώριζε σαν τη μύγα μες στο γάλα, τόσο ως διάθεση όσο και ως ερμηνεία. Αλλά τα θυμάσαι. Οι εξοντωτικοί και ατέρμονοι διάλογοι της πρεμιέρας σκότωναν κάθε μομέντουμ.

Ενδεχομένως, το storyline του William που όλο αναφέρονταν και όλο δεν βλέπαμε τελικά στην οθόνη, να ήταν μια χρυσή ευκαιρία για ένα κομμάτι τηλεόρασης που θα συζητούσαμε για χρόνια. Αντ' αυτού, μόνο το επεισόδιο του Darin Morgan θα παλέψει με την Ιστορία και κατά το ταπεινό μου γούστο, η αυθεντικά Californication στιγμή με το 'Achy Breaky Heart' του μπαμπά Cyrus, που όπως διαπίστωσα βέβαια, δεν σας ξετρέλανε και τόσο.

Mulder, τι να πιάσουμε και τι ν' αφήσουμε;

Το σκεφτόμουν σήμερα το πρωί πριν ανοίξω τα μάτια μου. (Ναι, το ότι σκέφτομαι τα reviews των X-Files πριν ανοίξω τα μάτια μου είναι όσο ανησυχητικό ακούγεται). Δεν ξέρω αν θα ήταν ριζικά διαφορετική η συζήτηση αν δεν βλέπαμε ποτέ τον Duchovny στο Californication, αλλά τον είδαμε και η συζήτηση είναι πολύ διαφορετική πια. Η ρετσινιά του Hank Moody δεν του έχει κολλήσει απλά σε έναν επίπεδο ρόλου-ηθοποιού. Του έχει κολλήσει και στο από κάτω επίπεδο, σε αυτό του ρόλου-ανθρώπου.

Αν βγεις αύριο στα Πατήσια και πετύχεις τον Duchovny να πίνει το ποτό του ή να την πέφτει σε ένα κορίτσι ή να παίζει ΚΙΝΟ στο προποτζίδικο, θα τον φωνάξεις Hank. Τούτου δοθέντος, το έργο του στην επιστροφή του X-Files ήταν a priori δύσκολο. Το χειρότερο είναι ότι ο Duchovny δεν έκανε και πολλά για να αποτινάξει το ζυγό της ταύτισης με τον πρότερο τηλεοπτικό του ήρωα.

Δεν φταίει απόλυτα αυτός. Δεν φταίει που στην πρεμιέρα τον είδαμε αξύριστο με τον κάζουαλ τρόπο που ήταν αξύριστος ο Moody. Δεν φταίει αυτός για το τετράλεπτο της αγνής παράνοιας στο πέμπτο επεισόδιο που παριστάνει τον καουμπόι. Φταίει που έχασε το 'I want to believe' που φώτιζε στη φάτσα του στα παλιά X-Files. Φταίει για αυτό το ημι-αφελές, ημι-κουλ στιλάκι που ξέχασε πίσω στα 90s. Φταίει γιατί φαίνεται να έπαιζε στα επεισόδια (σ.σ. με εξαίρεση αυτό του Darin Morgan) με την όρεξη με την οποία ξυπνούσαμε στις 7.30 για να πάμε στο σχολείο.

Ο Mulder ήταν σαν να λείπει σχεδόν από όλα τα επεισόδια. Ψέματα. Δεν έλειπε. Ήταν σαν να μην τον ένοιαζε που είναι εκεί.

Ο γιος που δεν είδαμε και η υπόσχεση(;) για νέα επιστροφή

Στο τέλος των τίτλων αρχής του επεισοδίου, το κλασικό 'The Truth is Out There' έχει αντικατασταθεί από το 'This is the End'. Πριν αρχίσει δηλαδή το επεισόδιο, οι δημιουργοί μας προειδοποιούν (ή μας υπόσχονται, ανάλογα τη σκοπιά που το κοιτάς) ότι μέχρι εδώ ήταν, φτάνει. 42 λεπτά μετά, υπάρχουν δύο σαφείς ενδείξεις ότι δεν τελειώσαμε ακόμη. (Υπάρχει και μια πιο βαθιά και σταθερή ένδειξη ότι θα έχουμε συνέχεια κι αυτή δεν είναι άλλη από το τεράστιο publicity που πήρε η επιστροφή της σειράς).

Πρώτον, ο ερχομός του William, που χτίστηκε με (α)συνέπεια στη μίνι σειρά δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα. Συνεπώς, μιλάμε είτε για μια αχρείαστη αστοχία του ξεδιπλώματος της πλοκής των επεισοδίων είτε για κάτι που πρέπει να περιμένουμε αργότερα.

Δεύτερον, το επεισόδιο κλείνει με ένα UFO που πλησιάζει πάνω από τα κεφάλια χιλιάδων ανθρώπων που ζουν ένα τεράστιο μποτιλιάρισμα στις γέφυρες της χώρας (και οι οποίοι σε περίπτωση που το ξέχασες, βρίσκονται λίγο πριν την τελευταία τους πνοή από τον θανατηφόρο ιό). Το UFO πλησιάζει, άπαντες κοιτάζουν προς τα πάνω και το επεισόδιο τελειώνει.

Είναι σαφές ότι ο Carter ήθελε να μας δημιουργήσει ένα πολύ διαφορετικό συναίσθημα με αυτό το cliffhanger από αυτού που μας δημιούργησε τελικά. Μπορεί αυτό το δοκάρι λοιπόν να επισφραγίζει με τον καλύτερο (δηλαδή με τον πιο ασαφή) τρόπο μια άκρως ασαφή σειρά έξι επεισοδίων.

Is this the end, λοιπόν;

Η σειρά προβλήθηκε αποκλειστικά στο FOX. Το κανάλι FOX είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα μέσω Nova, OTE TV, Vodafone TV και Cyta Hellas, ενώ όλα τα νέα επεισόδια θα είναι διαθέσιμα on-demand, μέσω FOX Play.

TAGS
RECAPS
ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ