Vinyl, ‘Pilot’: Sex, Drugs αλλά όχι πια Rock N’ Roll

Όλα όσα είδαμε στο πρώτο, δίωρο επεισόδιο της ολοκαίνουριας σειράς του Martin Scorsese. Εκτός από πολλά συγκροτήματα, ακολουθούν και πολλά spoilers.

Μια σειρά πίσω απ’ την οποία βρίσκονται οι Martin Scorsese και Mick Jagger, προβάλλεται στο HBO και ασχολείται με τη μουσική σκηνή της Νέας Υόρκης στις αρχές της δεκαετίας του 1970, θεωρητικά δεν γίνεται να χάσει.

Το Vinyl είναι ένα πρότζεκτ το οποίο βρίσκεται στο μυαλό του Jagger εδώ και περίπου είκοσι χρόνια κι αντί για ταινία, κατέληξε να γίνει μια σειρά-υπερπαραγωγή, με την προσθήκη των Terence Winter και Rich Cohen στην ομάδα των δημιουργών. Μια σειρά που γεννήθηκε και φτιάχτηκε από ανθρώπους οι οποίοι έζησαν από πολύ κοντά όσα έγιναν εκείνα τα χρόνια και πλέον μεταφέρουν στο σήμερα το πνεύμα, τη φιλοσοφία και την αισθητική της εποχής.

 

Μην ξεχνάς ότι τα επεισόδια του Vinyl προβάλλονται κάθε Κυριακή στις 4.00 τα ξημερώματα ταυτόχρονα με την προβολή στην Αμερική και κάθε Δευτέρα στις 22.10 το βράδυ αποκλειστικά στα κανάλια Novacinema 1 και Novacinema 1 HD.

Ο διάρκειας σχεδόν δυο ωρών και σκηνοθετημένος απ’ τον ίδιο τον Scorsese πιλότος, μας έδωσε ένα πρώτο δείγμα του τι θα ακολουθήσει. Ας τα δούμε όλα αναλυτικά.

Όλα γύρω απ’ τον Finestra

 

Ο πρωταγωνιστής της σειράς είναι ο Bobby Cannavale στο ρόλο του Richie Finestra, του ιδιοκτήτη της δισκογραφικής εταιρείας American Century. Ενώ το περιβάλλον και αρκετές αναφορές της σειράς βασίζονται σε αληθινά πρόσωπα και γεγονότα, τόσο ο ίδιος ο Finestra όσο κι η δισκογραφική του, είναι προϊόντα μυθοπλασίας. Μην ψάχνεις λοιπόν στο Google να βρεις περισσότερα στοιχεία για τον χαρακτήρα και την εταιρεία του, θα απογοητευτείς. Το μόνο σίγουρο πάντως, είναι ότι έχει εμπνευστεί από αληθινά πρόσωπα που δρούσαν στη μουσική βιομηχανία του 1960 και 1970.

Η σειρά ξεκινάει με τον Richie σε μια ημί-χαμένη κατάσταση μέσα στο αυτοκίνητό του, ενώ αγοράζει λίγη κόκα από ένα βαποράκι. Χρησιμοποιώντας τον καθρέφτη του αυτοκινήτου για να τη σνιφάρει και την κάρτα ενός ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών για να την κόψει (είπαμε, σκηνοθετεί ο Scorsese), φροντίζει να αποκτήσει ένα ωραίο high πριν μπουκάρει στο Mercer Arts Center για μια συναυλία των New York Dolls, ενός 100% υπαρκτού συγκροτήματος το οποίο ερμηνεύει την επίσης απολύτως υπαρκτή επιτυχία τους “Personality Crisis”.

 

Χαζεύοντας τους Dolls, ο Finestra δέχεται μια επιφοίτηση και εκεί ξεκινά να εκτυλίσσεται το κουβάρι του πρώτου επεισοδίου, με απανωτά flashbacks τα οποία θα οδηγήσουν ξανά στην αφετηρία για το κλείσιμο του πιλότου.

Αυτή είναι η ιστορία μου θολωμένη από αρκετά χαμένα εγκεφαλικά κύτταρα, υπερβολές και κάποιες μαλακίες απ΄ το μυαλό μου”, εξηγεί ο Finestra στην αρχή του επεισοδίου, βοηθώντας μας να καταλάβουμε δυο πολύ βασικά πράγματα:

 

Όλα όσα θα δούμε είναι η ιστορία απ’ τη δική του οπτική γωνία και θα υπάρχει μεγάλο περιθώριο για παραποίηση αληθινών γεγονότων, επειδή το θολωμένο απ’ τα ναρκωτικά μυαλό του πρωταγωνιστή έτσι τα θυμάται.

Με μια σειρά από flashbacks, η σειρά μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε ο Finestra στον ιδιοκτήτη της American Century. Ως μπάρμαν ακόμα τη δεκαετία του 1960, ανακάλυψε τον  Lester Grimes και ανέλαβε να γίνει ο ατζέντης του. Τον έσπρωξε στις δισκογραφικές, όπου ο ταλαντούχος Grimes έβγαλε τον πρώτο του δίσκο ως “Little Jimmie Little”, με την μεγάλη επιτυχία “The Cha Cha Twist” να παραπέμπει στο “The Twist” του Chubby Checker.

 

O Finestra απέκτησε μερίδιο στη δισκογραφική, το οποίο και πούλησε για να εξασφαλίσει τα λεφτά να ανοίξει επιτέλους τη δική του εταιρεία, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τον Grimes, ο οποίος όταν αποφάσισε να τα παρατήσει επειδή δεν τον άφηναν να ηχογραφήσει με το δικό του όνομα, άλλαξε γνώμη χάρη στις κλωτσιές και τις ροπαλιές των μπράβων της δισκογραφικής.

Σε εκείνο το σημείο πήραμε και την πρώτη γερή γεύση του χαρακτήρα του νεαρού ακόμα Finestra. Κάνει μια τίμια προσπάθεια να πάρει μαζί του τον Grimes στην καινούρια δισκογραφική, όπως του είχε υποσχεθεί, όμως όταν βλέπει ότι δεν γίνεται, προχωρά στο σχέδιό του χωρίς αυτόν. Τι να κάνουμε, αυτά έχουν οι business.

Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας

 

Φτάνουμε λοιπόν στο σωτήριο έτος 1973, το έτος στο οποίο εκτυλίσσεται η σειρά. Η μουσική βιομηχανία δεν είναι πια η ίδια, καθώς όλα τα μεγάλα συγκροτήματα όπως οι Led Zeppelin κι οι Rolling Stones έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι δισκογραφικές τους πίνουν το αίμα και ζητάνε παχυλά συμβόλαια, οδηγώντας τις εταιρείες σε κρίση. (Κάτι παραπάνω θα ξέρει άλλωστε ο Jagger, ο οποίος τα έζησε στο πετσί του).

Η American Century του Finestra βρίσκεται κι αυτή σε κακό χάλι, το ίδιο χάλι με τον εθισμένο στην κόκα και το αλκοόλ ιδιοκτήτη της. Μοναδική σωτηρία μοιάζει η πώληση της δισκογραφικής στον γερμανικό κολοσσό της Polygram. Ο Richie, μαζί με τους συνεργάτες του,  Zak Yankovich, Skip Fontaine και τον δικηγόρο Scott Levitt, παλεύουν να κλείσουν το μεγάλο deal το οποίο θα τους φέρει εκατομμύρια και θα σώσει και το γάμο του Richie με την νοικοκυρά σε απόγνωση Olivia Wilde -στη σειρά θα τη λέμε Devon-, η οποία από μοντέλο του Andy Warhol βρέθηκε να σφουγγαρίζει πατώματα στα προάστια.

Η αγορά προχωράει κανονικά με μια μικρή, πάρα πολύ μικρή λεπτομέρεια. Οι Γερμανοί θεωρούν δεδομένη τη συμφωνία της American Century με τους Led Zeppelin, οι οποίοι όντως το 1973 έψαχναν ένα καλό συμβόλαιο αφού αυτό με την Atlantic είχε λήξει. Το συμβόλαιο αυτό δεν ήρθε ποτέ, με τον έξαλλο μάνατζερ των Zeppelin, Peter Grant (άλλο ένα απόλυτα αληθινό πρόσωπο) να φεύγει έξαλλος απ’ τα γραφεία της εταιρείας, λέγοντας ότι δεν θα συνεργαστεί ποτέ με ναζί. Η συμφωνία με τους Γερμανούς κρέμεται από μια κλωστή ενώ η πραγματικότητα μπλέκεται γλυκά με την φαντασία (εμφανίζεται και ο χαρακτήρας του τραγουδιστή της μπάντας, Robert Plant).

Δεν ξέρω αν η έκφραση “ενός κακού, μύρια έπονται” είναι γνωστή και στη Νέα Υόρκη, πάντως όσο η συμφωνία με τους Γερμανούς είναι στον αέρα, ο ιδιοκτήτης ραδιοφωνικών σταθμών Frank "Buck" Rogers απειλεί να μποϊκοτάρει όλα τα τραγούδια της δισκογραφικής απ’ τα ραδιόφωνά του, λόγω μιας παρεξήγησης με τον καλλιτέχνη της American Century, Donny Osmond. O Finestra επιστρατεύει τον Joe Corso, έναν promoter δίσκων με διασυνδέσεις με τη μαφία, ο οποίος πείθει τον Rogers να αποσύρει την απειλή του και καταλήγει σπίτι του να πίνει κόκες για τις επόμενες δυο ημέρες.

Ο Finestra βλέπει ότι η εταιρεία χρειάζεται οπωσδήποτε νέους καλλιτέχνες για να πάρει πάλι τα πάνω της και ξεσπάει στην ομάδα ανιχνευτών ταλέντων, η οποία σνομπάρει τους Abba, για τους οποίους ο έμπειρος Richie προβλέπει ότι σύντομα θα γεμίζουν ποδοσφαιρικά στάδια και γενικά κοιμάται όρθια, χάνοντας διαρκώς ταλέντα, σε σημείο που τη δουλειά την κάνει πια η γραμματέας-βαποράκι της εταιρείας Jamie Vine (Juno Temple) η οποία ανακαλύπτει τους “Nasty Bits” μια μπάντα ωμού πανκ με τραγουδιστή τον γιο του Mick Jagger στο ρόλο του Kip Stevens.

 

Ο Kip κι η Jamie μας χαρίζουν και τα τρία σκέλη του γνωστού τρίπτυχου “sex, drugs & rock n’ roll” και η μουσική της -φανταστικής- μπάντας χαρίζει στον Finestra μια πρώτη επιφοίτηση, πριν απ’ αυτή της τελευταίας σκηνής. Μια επιφοίτηση που τον αναγκάζει να πάρει στο χέρι την κιθάρα του κι ένα μπουκάλι αλκοόλ και να τσακωθεί για ακόμη μια φορά με την Devon, η οποία ασφυκτιά στο Connecticut και δεν μπορεί να ανεχθεί και τα τερτίπια του εθισμένου σε όλες τις ουσίες άντρα της.

MVP του επεισοδίου πάντως ανακηρύσσεται ο δικηγόρος της American Century, Scott Levitt, ο οποίος δικαιολογεί το μίσος των Zeppelin προς τους Γερμανούς με την επικά άβολη ατάκα “κι αν κάποιος ξέρει το μίσος καλύτερα απ΄τον καθένα, αυτοί είστε εσείς οι Γερμανοί”. Ναι ρε παιχταρά, ναι. (βασικά όχι).

Ο απαραίτητος φόνος

 

Μέσα στο χαμό της επικείμενης συμφωνίας με τους Γερμανούς, η Devon είπε να κάνει ένα πάρτι για τα γενέθλια του άντρα της, απ’ το οποίο ο Richie έφυγε άρον-άρον, για να πάει να βρει τον κακόμοιρο τον Corso, που είχε παγιδευτεί στο σπίτι του Rogers. O Rogers έχει πάρει ό,τι ναρκωτικό υπάρχει κι αφού απειλεί τον Finestra και τον Corso με όπλο, αποφασίζει να προσπαθήσει να φασώσει τον Richie. Το ένα φέρνει το άλλο, ο Rogers προσπαθεί να τον στραγγαλίσει αφού ο Finestra δεν πήρε το φιλί πολύ θερμά και του έριξε μπουνιά στη μούρη και τη λύση δίνει ο Corso, ο οποίος χτυπάει με ένα βάζο στο κεφάλι τον παλαβό ιδιοκτήτη των ραδιοφώνων, ο οποίος πεθαίνει στα χέρια τους.

Ο μαφιόζος Corso έχει και πάλι τη λύση, οι δυο τους στη μέση της νύχτας θάβουν τον Rogers στην ερημιά κι ο πρωταγωνιστής μας προσθέτει ακόμη ένα άχγος στο κεφάλι του, εξηγώντας και την προέλευση της κάρτας του ντετέκτιβ στο ξεκίνημα του επεισοδίου. Πώς να σταματήσει να πίνει ο άνθρωπος; Μετά το άχγος της οικονομικής καταστροφής της εταιρείας του να τον βασανίζει, πλέον έχει και το βάρος ενός φόνου στην πλάτη του.

Το σουρεαλιστικό φινάλε

 

Μετά τη δολοφονία του Rogers, ο Richie βιώνει ένα τεράστιο meltdown, το οποίο τον οδηγεί στο ποτό, τα ναρκωτικά, την κιθάρα και τους “Nasty Bits”. Οι συνεργάτες του τον ενημερώνουν ότι οι Γερμανοί δέχτηκαν την συμφωνία, κάτι που πλέον δεν δείχνει να τον χαροποιεί ιδιαίτερα.

Φτάνουμε λοιπόν στην σκηνή με την οποία άνοιξε το επεισόδιο. Ο Finestra μπαίνει στο Mercer Arts Center, εκεί όπου οι New York Dolls δίνουν μια συναυλία η που αλλάζει την κοσμοθεωρία του πρωταγωνιστή, ο οποίος βλέπει προφανώς το μέλλον της μουσικής μπροστά του, ένα μέλλον που του δίνει δύναμη να συρθεί ζωντανός απ’ τα συντρίμμια του κτιρίου, το οποίο καταρρέει στη μέση της συναυλίας.

Η σκηνή μοιάζει να είναι εντελώς συμβολική. Αυτό που βλέπει ο Finestra επί σκηνής είναι μια αποκάλυψη ικανή να τον αναγεννήσει, να τον κάνει να αναστηθεί από τις στάχτες του. Βέβαια η κατάρρευση του κτιρίου δεν είναι και τόσο συμβολική.

Η οροφή του Mercer Arts Center είχε όντως καταρρεύσει το καλοκαίρι του 1973, όταν το συμπαρέσυρε το University Hotel, οδηγώντας στο θάνατο 4 ανθρώπων. Μόνο που το σκηνικό συνέβη ένα απόγευμα όπου δεν υπήρχε συναυλία των New York Dolls, οι οποίοι όντως πάντως είχαν παίξει εκεί αρκετές φορές.

Είπαμε όμως, η θολωμένη απ’ τα ναρκωτικά μνήμη του Finestra θυμάται τα γεγονότα λιγάκι αλλοιωμένα και η ουσία των πραγμάτων δεν βασίζεται σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες.

Όσα έχτισε ο πιλότος

 

Το πρώτο επεισόδιο του “Vinyl” χτίζει σιγά σιγά το σύμπαν στο οποίο θα εκτυλιχθεί η σειρά, παρουσιάζοντας πολλούς χαρακτήρες κι αρκετές ιστορίες που τρέχουν ταυτόχρονα. Φαντάζομαι ότι στα επόμενα επεισόδια θα χτίσει πάνω στους χαρακτήρες και τις ιστορίες αυτές, δείχνοντας και την πορεία που θέλει να ακολουθήσει.

Το κλείσιμο του επεισοδίου πάντως μας προδιαθέτει για την αλλαγή φιλοσοφίας του Finestra. Θα αρνηθεί τα εκατομμύρια των Γερμανών της Polygram και θα προσπαθήσει να επανεφεύρει τη μουσική βιομηχανία επενδύοντας σε νεανικές πανκ μπάντες όπως οι Nasty Bits κι οι New York Dolls, εγκαταλείποντας την corporate λογική του rock n’ roll για λίγο ρομαντισμό;

Η τελευταία σκηνή υποδεικνύει ξεκάθαρα αυτή την αλλαγή ρότας. Το σίγουρο είναι ότι μας περιμένει πολλή μουσική, πολλοί guest stars, πολύ σεξ, πολλά ναρκωτικά και πάρα πολύ rock n’ roll (αλλά και πανκ).

Ανυπομονούμε.

Μην ξεχνάς ότι τα επεισόδια του Vinyl προβάλλονται κάθε Κυριακή στις 4.00 τα ξημερώματα ταυτόχρονα με την προβολή στην Αμερική και κάθε Δευτέρα στις 22.10 το βράδυ αποκλειστικά στα κανάλια Novacinema 1 και Novacinema 1 HD.

TAGS
RECAPS
  • top stories

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ