<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Sense 8, ευχαριστώ που υπάρχεις

Η 'αλλοπρόσαλλη' -με την καλή και την κακή έννοια- τηλεοπτική σειρά των αδελφών Matrix (Wachowski) και του Mr Babylon 5 (Straczynski) είναι από άλλο πλανήτη.

Για το Sense 8 ήθελα να γράψω ήδη από το πρώτο επεισόδιο. Αλλά είπα να περιμένω να καταλάβω τι γίνεται. Την πρώτη σεζόν μόλις κατάφερα να την τελειώσω. Οι σκληροπυρηνικοί φαν ζητούν επίμονα μια 2η. Και εγώ ακόμη ξύνω το κεφάλι μου και αναρωτιέμαι wtf μόλις είδα.

Πρωτότυπο. Πρωτοποριακό. Και γεμάτο φρέσκες ιδέες. Αυτοί είναι τρεις χαρακτηρισμοί που ταιριάζουν ταμάμ στην εγκεφαλική αυτή σειρά επιστημονικής φαντασίας. Τρία πράγματα που, ακόμη και αν την δεις και την σιχαθείς (ή, το πιο πιθανό, μπερδευτείς), είσαι αναγκασμένος να της το αναγνωρίσεις. Εκτός και αν θυμάσαι εσύ άλλο αντίστοιχο project που να έβαλε στην σειρά και τσάκισε τόσα τηλεοπτικά 'αν το κάνεις, θα σε φάει το μαύρο σκοτάδι' ταμπού ταυτόχρονα.

 

Είναι πραγματική απόλαυση να ασχολείται κανείς με θέματα φύλου, σεξουαλικότητας και προστασίας της ιδιωτικής ζωής που ποτέ πριν δεν έχουν βρει χώρο στην τηλεόραση.

 

Στο επίκεντρο όλων βρίσκονται οχτώ out of the box χαρακτήρες (όλοι νέοι και κουκλιά), ένας οδηγός λεωφορείου από το Ναϊρόμπι, μια Κορεάτισσα κόρη επιχειρηματία από τη Σεούλ, μια transgender hacktivist από το Σαν Φρανσίσκο (πολύ στην μόδα μετά τον/την Jenner-αν και εδώ τα πράγματα είναι πιο ουσιαστικά αφού και η ηθοποιός που την παίζει και μια από τους σκηνοθέτες είναι trans) , μια Ινδή φαρμακοποιός, μια Ισλανδή Dj, ένας Βερολινέζος κλειδαράς, ένας Μεξικάνος ηθοποιός και ένας μπάτσος από το Σικάγο, όλοι με κρυμμένα μυστικά, που βρίσκονται να 'νοιώθουν' ο ένας ότι ο άλλος. Στην πορεία, έχουν κάποιους άλλους στο πλευρό τους, κάποιους πανίσχυρους εναντίον τους και μπόνους την αγέραστη 'γοργόνα' Daryl Hannah ως κάτι σαν την 'μητέρα' τους.

 

Η σύνδεση που λέγαμε ότι νοιώθουν αυτοί οι οχτώ, δεν είναι απλά ψυχική. Βλέπεις ξαφνικά τον ένα να κλείνει τα μάτια και να βρίσκεται στο ίδιο χώρο με τον άλλο. Να είναι μέσα στη ζωή του. Να μοιράζονται σκέψεις, ταλέντα, ορέξεις και όχι μόνο.

Με συγχωρείς που δεν μπορώ/θέλω να στο περιγράψω καλύτερα, αλλά και δεν πρέπει και δεν υπάρχει λόγος. Το αν το Sense 8 -εμφανώς μακρινό 'ξαδελφάκι' του Cloud Atlas- βγάζει ή όχι νόημα, είναι κάτι που πρέπει να δεις και να αποφασίσεις για τον εαυτό σου. Όπως και για το κατά πόσο είναι πειστική ή όχι η μυθολογία που -όπως οφείλουν- προσπαθούν να χτίσουν οι δημιουργοί του.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η σειρά -και οι δημιουργοί της- έχουν 'κοχόνες'. Χρησιμοποιώντας την δύναμη του ονόματός τους έβαλαν ένα τηλεοπτικό δίκτυο να πει το ΟΚ για κάτι που δεν είναι εύκολο να το καταλάβει ο μέσος θεατής. Για τον οποίο, μεταξύ μας, φαίνονται να αδιαφορούν πλήρως.

 

Με άλλα λόγια, αν το δεις, καλό είναι να μην έχεις κανένα στο πλευρό σου που έχει την τάση να κάνει ερωτήσεις. Και θα σε εκνευρίσει και θα εκνευριστεί ο ίδιος και, τις περισσότερες φορές, δεν θα μπορείς να του δώσεις πειστική απάντηση. Στο λέω γιατί έπαθα αυτό ακριβώς με την γυναίκα μου η οποία, μετά από δυο επεισόδια, πήγε κανονικά να με καρυδώσει.

Όπως και να'χει το -βαθιά ανθρωπιστικό- Sense 8 αγαπά τους χαρακτήρες του. Αγαπά να μας επιτρέπει να τους γνωρίσουμε. Χαλαρά και όχι αγχωμένα. Αγαπά να τους βλέπει, στην πορεία, να συνεργάζονται. Και αγαπά να τους βλέπει να 'αγαπιούνται'. Όχι απαραίτητα στη λογική άντρας-γυναίκα, ούτε (SPOILER) στο παραδοσιακό one on one format.

 

Αυτό που δεν αγαπά είναι ο γρήγορος ρυθμός, οι εντυπωσιακές σκηνές δράσεις (spoiler-έχει, αλλά όχι στην αρχή και όχι όπως νομίζεις) και ότι άλλο έχει στο μυαλό του κάποιος που ακούει ότι αυτή είναι μια σειρά φτιαγμένη από τα αδέλφια πίσω από το Matrix. Αυτό που δεν αγαπά είναι τα τηλεοπτικά κλισέ, τα ψεύτικα cliffhanger και οτιδήποτε άλλο θεωρείται ο σωστός, λογικός και 'σώφρων' τρόπος να φτιάξει κανείς καλή τηλεόραση.

Προσοχή. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι η 1η σεζόν του Sense 8 είναι αψεγάδιαστη ή ανήκει στην κατηγορία 'αν δεν την δεις, εσύ χάνεις'. Ωστόσο αυτό που καταφέρνει, ο τρόπος που σε 'ανταμείβει' αν ανήκεις σε αυτούς που αντέξουν να δουν το πρώτο μισό, είναι ότι σε νοιάζει, σε νοιάζει πραγματικά τι θα συμβεί σε αυτούς τους χαρακτήρες.

 

Επίσης σε νοιάζει τι θα συμβεί συνολικά σε αυτή την -παράτολμη και ριψοκίνδυνη- σειρά. Σε νοιάζει γιατί ελπίζεις να είναι το πρελούδιο για ακόμη καλύτερα και πιο μεγαλεπήβολα πράγματα. Και από τους σκηνοθέτες, που τα τελευταία χρόνια μας είχαν απογοητεύσει, και από το ίδιο το μέσο.

TAGS
REVIEWS
ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ