<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Το Vikings δεν είναι μια σειρά για όλη την οικογένεια

Ένας no spoiler ύμνος στην παραγωγή του History Channel και το δαιμονικό βασίλειο του Ragnar Lothbrok. Αυτού του μικρού μέγα.

Θα δηλώσω προκαταβολικά ότι βρίσκομαι στο S02E07 (μία σεζόν πίσω από την υπόλοιπη υφήλιο) και τo trailer του επόμενου επεισοδίου δηλώνει να προετοιμαστώ για μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία της τηλεόρασης. Κι αντί να γελάσω χαιρέκακα με την υπερβολή, είμαι σχεδόν όρθιος στον καναπέ, έτοιμος για το επόμενο raid. Έτοιμος να βαφτώ κι εγώ με το αίμα μιας θυσίας και να πολεμήσω στο πλευρό του Lothbrok.

Κι ομολογώ ότι αυτή την έξαψη και το άγχος για μία σειρά την έχω νιώσει μόνο στο Game of Thrones και το Breaking Bad

 

(Τα Mad Men, Friday Night Lights, Boss, Fargo και Scandal κυλούν διαφορετικά)

Αυτό το μικρό ιστορικό αριστούργημα κυλά με γρήγορο ρυθμό σε πλοκή, αναπάντεχη εναλλαγή συναισθημάτων από επεισόδιο σε επεισόδιο και φοβερή πιστότητα σε αυτό που θεωρώ ότι υπηρετεί σχεδόν καλύτερα από κάθε άλλη σειρά. Το χτίσιμο των χαρακτήρων. Με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να μπορείς δύσκολα να πεις για κάποιον από τους βασικούς χαρακτήρες ότι δεν θα μπορούσε να μετατραπεί εν μία νυκτί σε κεντρικό πρωταγωνιστή της σειράς. Sorry όμως παιδιά, η θέση είναι πιασμένη.

 

Η φιγούρα του Ragnar Lothbrok δεσπόζει τόσο εμφατικά στη σειρά που δεν χωρά αμφιβολία για το ποιος κάνει τον κόσμο του Vikings να γυρνά. Ο Lothbrok με αυτό το ημίτρελο στο βλέμμα (το ολότρελο το έχει ο λατρεμένος Floki) και με το πεπρωμένο θαρρείς χαραγμένο στο μέτωπό του, παίρνει τη σειρά στις πλάτες του ακόμα και σε εκείνα τα επεισόδια που νιώθεις ότι τίποτα δεν κινείται όπως θα έπρεπε. Εκείνα τα επεισόδια που δεν αποζημιώνουν και τόσο τους πολεμοχαρείς φαν της σειράς.

Γιατί είναι λογικό. Σε αυτή τη σειρά, όπως και στο Game of Thrones άλλωστε, υπάρχουν δύο είδη θεατών. Εκείνοι που διψούν για μάχες, αίμα και ειδικά εφέ και εκείνοι που ζουν για την πλοκή, τους χαρακτήρες, την υπόθεση. Στη μέση αυτών των δύο κατηγοριών βρίσκεται θέλω να ελπίζω ο ιδανικός θεατής του Vikings. Και αυτόν ακριβώς τον θεατή, η σειρά τον έχει καθηλωμένο εδώ και 3 σεζόν.

Παρακάτω, θα προσπαθήσω να αναλύσω λίγο τον αχταρμά που έχω στο κεφάλι μου για αυτή τη σειρά. Και να κάνω break down σε 4-5 πράγματα, όσα με κάνουν να βλέπω αυτή τη σειρά.

Οι χαρακτήρες που βγαίνουν από την οθόνη

 

Λατρεύω τον ρεαλισμό των χαρακτήρων σε αυτή τη σειρά. Το πόσο ζωντανοί είναι στον ρόλο τους. Από τον Rollo στην Siggy κι από τον Athelstan στον υπέροχο Floki. Σε πολλά reviews έχω διαβάσει ότι ο Floki είναι υπερβολικός στο ρόλο του. Τηλεόραση βλέπουμε διάολε, όχι έξω από το παράθυρό μας. Ο χαρακτήρας του Floki είναι μία πάρα πολύ δυνατή απόδειξη του πόσο έντονα μπορεί να σε επηρεάσει ένας χαρακτήρας αν η σκηνοθεσία και η σκηνογραφία στήνουν τις σκηνές γύρω από τον άνθρωπο περισσότερο απ' ό,τι τις στήνουν γύρω από την πλοκή. Για τον Ragnar Lothbrok τα έχει πει καλύτερα ο Πάνος Κοκκίνης. Με αυτό το παγωμένο αλλά και τόσο ζωντανό βλέμμα να σε στοιχειώνει για αρκετά λεπτά αφού τελειώσει το κάθε επεισόδιο.

Οι ρεαλιστικές (περίπου) σκηνές μάχης

 

Το “περίπου” το έβαλα γιατί σε όλη την εξέλιξη της σειράς, μου φαίνεται απελπιστικά μικρός ο αριθμός των μαχητών κάθε φυλής. Μου φαίνονται πολύ λίγοι αριθμητικά κάθε φορά οι πολεμιστές που είτε σαλπάρουν δυτικά είτε επιτίθενται στις άλλες φυλές. Αλλά όταν φτάνουμε στη μάχη, είναι εκπληκτικά προσεκτική η δουλειά όσων εμπλέκονται ώστε να κουβαλάς μέσα στην ψυχή σου την κάθε μάχη. Ώστε να νιώθεις ότι όχι κάπως έτσι αλλά πραγματικά έτσι έπεφταν τα κεφάλια στην εποχή των Vikings.

Οι γυναίκες του Vikings

 

Στα πρόσωπα της Lagertha και της Porunn αλλά και σε εκείνο της Aslaug, βλέπεις τρεις γυναίκες με σχετικά παρόμοια οπτικά χαρακτηριστικά, στο πρότυπο το οποίο (θέλουμε να) πιστεύουμε ότι ήταν οι γυναίκες της εποχής. Εδώ βέβαια μιλάμε για δυναμικές γυναίκες που διεκδικούν πολύ πιο ισχυρά τη θέση του στην κοινωνία, την οικογένεια ή και το πεδίο της μάχης από ό,τι οι απόγονοί τους στις Σκανδιναβικές χώρες μέχρι τον περασμένο αιώνα. Με την Siggy να ξεφεύγει λίγο από το μοτίβο αλλά να είναι και εκείνη μια πολύ όμορφη γυναίκα. Αλλά πες αλήθεια. Αν έπρεπε να διαλέξεις ανάμεσα σε Lagertha, Aslaug και Porunn, ποια θα επέλεγες;

Η ιστορικότητα της πλοκής

 

Αυτό που απολαμβάνω σε αυτή τη σειρά είναι ότι σε σχέση με τις υπόλοιπες που υποτίθεται αφηγούνται ιστορικά γεγονότα – και τους πετάνε τα μάτια έξω – το Vikings έχει έναν τεράστιο σεβασμό στην ιστορία και κάθε πιθανό ιστορικό λάθος. Ακριβώς επειδή είναι μια παραγωγή του History Channel, υπηρετεί πιστά τα γραπτά και καταφέρνει μέσα από εικόνες και ιστορίες να σε βάλει σε ολόκληρο τον κόσμο της εποχής, κοντινό για τους Vikings ή και πιο μακρινό. Δεν τα πάω καθόλου καλά με την ιστορία και με την όποια αντικειμενικότητά της αλλά ο ρεαλισμός της αναπαράστασής της είναι κάτι που απολαμβάνω επί της οθόνης.

Δεν βαριέμαι ποτέ

 

Ειλικρινά αυτό. Δεν έχω νυστάξει σε επεισόδιο, δεν με έχει πάρει ο ύπνος, δεν έχω παραπονεθεί ότι η πλοκή έχει χαλάσει. Ίσα ίσα που στο τρίτο κιόλας επεισόδιο της πρώτης σεζόν έλεγα σε κάποιον εδώ στο γραφείο ότι πηγαίνει γρήγορα η σειρά. Με είχε ξενίσει η ταχύτητα μέχρι που κατάλαβα ότι δεν πήγαινε γρήγορα. Πήγαινε εκστατικά. Με αιφνίδιες εναλλαγές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό, με θανάτους εκεί που δεν το περιμένεις, με συμμαχίες και προδοσίες που σε κάνουν να βρίζεις φωναχτά την οθόνη.

Το Vikings δεν είναι μια σειρά για όλη την οικογένεια. Το Vikings είναι μια σειρά αποκλειστικά για εσένα.

 

Για να την απολαμβάνεις μόνος σου στον καναπέ, περιμένοντας να έρθει το καλοκαίρι για να σε φωνάξει ο Ragnar στο επόμενο raid.

ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ