Ένας πατέρας στο σχολείο

Πρώτη μέρα στο σχολείο μέσα από τα μάτια του πρωτάρη πατέρα!
SHARES
Ο Βασιλάκης μεγάλωσε! Έξι χρονών, ώρα να περάσει την πόρτα του «μεγάλου σχολείου» και να αρχίσει η … οδύσσεια των γονέων, ζωή να’ χουμε.



Η ξεγνοιασιά του Νηπιαγωγείου, ή του Παιδικού Σταθμού, πήγαν περίπατο. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Δηλαδή στρατιωτικό εγερτήριο στις 6:15πμ (πρωί-πρωί με την δροσούλα) για να προλάβουμε το πούλμαν των 7πμ.



Ούτε που θυμάσαι πότε ο μικρούλης μαθητής, ήταν μωρό, τον είχες στην αγκαλιά σου για να του περάσουν οι κολικοί, θαύμαζες την Δήμητρα που τον θήλαζε με ιώβεια υπομονή και «έπαιζε» με τις ώρες στο πάρκο του.



Μήπως θυμάσαι την πρώτη μέρα στο δικό σου σχολείο; Σεπτέμβριος του 1971, παρέα με τον αδερφό σου. Εσύ με μπλε ποδίτσα και μια δερμάτινη τσαντούλα που είχε αγοράσει ο μπαμπάς, εκείνος με σακάκι και κοντό παντελονάκι (!) για να μπει στην Πρώτη Τάξη του Γυμνασίου.



Για κάνε τον λογαριασμό. Τριανταπέντε χρόνια πριν. Ούτε ο …Ριβάλντο δεν είχε γεννηθεί ακόμη.

Το αναγνωστικό, ίδιο και απαράλλαχτο, εκείνα τα χρόνια. Λα-λα η Λόλα, Πα-πί, το Παπί.

Πενήντα τόσα παιδάκια, στην αίθουσα του Πρώτου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, απέναντι από το Άλσος Παγκρατίου. Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια, χούντα στα ντουζένια της.



Επιστρέφοντας από την Ιαπωνία και το Μουντομπάσκετ, έχοντας ακόμη στο μυαλό μου, τα «κοζάι μας» και τα «αριγκάτο» των ευγενικών Γιαπωνέζων, η σχολική χρονιά που ξεκινά σε προσγειώνει. Καλή η Εθνική μπάσκετ, καλύτερος ο Βασιλάκης.



Η επίσκεψη στο Σχολείο (Τοσίτσειο Εκάλης, διότι οι εποχές αλλάζουν, το ίδιο κι οι γονείς, οι καταστάσεις, αλλά και τσιτάτα του στυλ «τα δικά μου παιδιά δεν πρόκειται να πάνε σε ιδιωτικό σχολείο», μας τα’ παν κι άλλοι μεγάλε), η γνωριμία με την δασκάλα, η λίστα με τα βιβλία και τα παρελκόμενα.

Ζάλη!



Διαβάζω στην αρχή και δεν το πιστεύω. Βιβλία (και τετράδια) για την γλώσσα, τα Μαθηματικά, τη Μελέτη Περιβάλλοντος, την Φυσική Αγωγή και δήλωση επιλογής ξένης γλώσσας.



«Όλα αυτά για τον Βασιλάκη;» ρωτάω μεγαλοφώνως και προσθέτω από μέσα μου: «Μπας και έκανα λάθος;» Ξαναρωτάω την ευγενική και χαμογελαστή δασκάλα: «Είστε σίγουρη ότι μιλάμε για την Α Δημοτικού;» Με κοιτάζει χαμογελώντας συγκαταβατικά. Λίγο έλειψε να πιστέψω ότι μια διαβολική συνομωσία πήγαν τον μικρό στο…Γυμνάσιο.



Στην δήλωση για την ξένη γλώσσα μπερδεύομαι και γράφω το δικό μου όνομα! Η δύναμη της συνήθειας, ή μήπως η άρνηση να αποδεχθείς τον χρόνο που περνάει;



Δυο μέρες πριν από τον Αγιασμό, πάμε στο βιβλιοπωλείο για τα πρώτα ψώνια. Η λίστα, σχεδόν, ατέλειωτη. Την βλέπω και καταλαβαίνω ελάχιστα. Τα περισσότερα βιβλία έχουν εξαντληθεί. «Πρωτάκια» γονείς, την πατήσαμε. Είχαν προλάβει οι άλλοι. Ναι, αλλά το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι, σε άλλα βιβλιοπωλεία.



Τουλάχιστον να μαζέψουμε τα βασικά. Και μετά διάφορα ντοσιέ, μαρκαδόροι, μια ωραία κασετίνα, μολυβάκια, ξύστρες, γόμες, ψαλιδάκια, τετράδια μαθηματικών, τετράδια εκθέσεων (!), τετράδια χωρίς περιθώρια, λαδοπαστέλ, ντοσιέ …σουπλ (είναι αυτά με τις διαφάνειες), χαρτόνια, χαρτί κανσόν, μπλοκ ακουαρέλας (νο 4, σαν του …Παπαλουκά!) κι άλλους μαρκαδόρους, μια ποδιά για την ζωγραφική.



Με δυσκολία τα κουβαλάμε, σκέφτομαι ότι ο Βασιλάκης δεν είναι ο Πύρρος Δήμας, για να κάνει άρση βαρών, από τα έξι του χρόνια.



Δίπλα μου, δεκάδες παιδιά, γονείς που ψωνίζουν με επαγγελματισμό (μεγαλύτερων τάξεων) τα παιδιά του Βιβλιοπωλείου δεν προλαβαίνουν να χτυπάνε στο Ταμείο, αποδείξεις. Είναι η εποχή που κάνουν χρυσές δουλειές, στη ζούλα αγοράζω και ένα βιβλίο (Ζουλφί Λιβανελόι: Ο μεγάλος ευνούχος της Κωνσταντινούπολης).



Δεν θα ξεχάσω τον Άγγελο, ο μικρούλης πάει στο Νηπιαγωγείο, έχει…τρελαθεί από την χαρά (και την ζήλια του) άρα δεν πρέπει να τον αφήσουμε παραπονεμένο. Θα του αγοράσουμε την δική του κασετίνα, τους δικούς του μαρκαδόρους, το δικό του κανσόν. Όχι όμως και ντοσιέ …σουπλ.



Μια μέρα πριν, άγχος τεράστιο. Να βρούμε τον δρόμο που θα έρχεται το πούλμαν για να πάρει τον μαθητάκο μας. Με το κινητό στο χέρι, ψάχνω που είναι καλύτερα. Στην Αγία Παρασκευή, όπως σε όλους τους Δήμους φαντάζομαι, ο Δήμαρχος βρίσκει την ώρα (και τον χρόνο) να κάνει έργα της τελευταίας (και της κακιάς) ώρας.

Με τα πολλά και τις απανωτές διευκρινήσεις θα βρούμε την άκρη.



Πέντε λεπτά, με το αυτοκίνητο. Κάνω τους υπολογισμούς, έξι και τέταρτο ξύπνημα, να φάμε πρωινό, να ντυθούμε, αν φύγουμε παρά δέκα, μια χαρά θα είμαστε.



Κυριακή βράδυ, ο Βασίλης πέφτει για ύπνο νωρίς. Πρέπει να συνηθίσει το …χειμερινό ωράριο. Μέχρι πριν από μια εβδομάδα έκανε βουτιές στην θάλασσα, έτρωγε παγωτό σε τρίμηνες (μεγάλη η χάρη του) διακοπές!

Και τώρα θα πάει σχολείο. Από το άγχος δεν κοιμάμαι και πολύ.



Πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι πετάγομαι όρθιος, η Δήμητρα το ίδιο. Κοιταζόμαστε. «Είναι αλήθεια;» σκέφτομαι. Το ίδιο, μάλλον, και εκείνη. Ο Βασιλάκης έχει σηκωθεί, θα φορέσει την στολή του, θα πάρει την τσάντα στους ώμους και θα έρθει χαρούμενος (αν όχι ανυπόμονος) για το Σχολείο.



«Τι να έχει στο μυαλουδάκι του;» αναρωτιέμαι. Θα πάμε μαζί μέχρι εκεί που θα΄ρθει το πούλμαν. Λίγο μετά τις 7πμ, έρχεται και το σχολικό. Πάω να τον φιλήσω, μου φεύγει από τα χέρια, ανεβαίνει λίγο έκπληκτος, λίγο χαρωπός τα σκαλιά, κάθεται στην θέση του και τον χάνω από τα μάτια μου.



Σαν το περιστεράκι που ανοίγει τα φτερά του...

Share
 

24Media Network

VAR, όλη η αλήθεια: Τέρμα στα fake news

Τι ισχύει με την γραμμή του οφσάιντ και πότε θα μπει στο ελληνικό πρωτάθλημα; Γιατί δεν χρησιμοποιείται αυτή της NOVA; Ισχύει ότι έχουμε τη "φθηνή" έκδοση του VAR; Πόσο κοστίζει σε κάθε αγώνα της Super League; Οι διαιτητές όντως δεν έχουν προετοιμαστεί σωστά για τη χρήση του; Το Sport24.gr έχει όλες τις απαντήσεις για το σύστημα που συζητείται όσο τίποτα άλλο στη χώρα μας.

Το ιταλικό στοίχημα ζωής του Κυριακόπουλου

Ο Γιώργος Κυριακόπουλος έπρεπε να περάσει πρώτα από φροντιστήριο τακτικής και... γλώσσας μέχρι να τον εμπιστευτεί και να τον κάνει βασικό ο Ρομπέρτο Ντε Τσέρμπι, ο οποίος ετοιμάζει τον "Γεωργάτο της Σασουόλο"!

 

Print

Οι αγαπημένοι ήρωες των αστυνομικών μυθιστορημάτων

Από τον Σέρλοκ Χολμς στη Νάνσι Ντρου και από τον Ηρακλή Πουαρό στον Φίλιπ Μάρλοου, οι χαρακτήρες των αστυνομικών βιβλίων έχουν γράψει τη δική τους ιστορία όχι μόνο στη λογοτεχνία, αλλά και στο σινεμά και την τηλεόραση.

POP για τις δύσκολες ώρες

Η Κυψέλη είναι υπερβολικά κουλ

Περιπλανηθήκαμε στα άδυτα της πιο εδώ και τώρα γειτονιάς της Αθήνας.

Social Man
PROMO