Πόσο καλά ξέρεις τον Μιχάλη "Iron Mike" Ζαμπίδη

O 'Iron Mike' μιλάει για το Kick Boxing, τη ζωή του εντός και εκτός ρινγκ και υπόσχεται ένα πολύ 'δυνατό' θέαμα στο 'Iron Challenge'
SHARES

Όποιος, για το Μιχάλη Ζαμπίδη, έχει κατά νου το στερεότυπο του νταή Kick Boxer στο συνοικιακό γυμναστήριο δεν μπορεί να φανταστεί πόσο έξω πέφτει. Δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για έναν επαγγελματία αθλητή υψηλού επιπέδου. Δεν είναι ότι έχει διατηρηθεί σε αυτό το επίπεδο για πάνω από μια δεκαετία κάτι που ελάχιστοι Έλληνες αθλητές ατομικών αθλημάτων έχουν καταφέρει. Δεν είναι οι 9 τίτλοι σε διεθνείς διοργανώσεις Kick Boxing στα 28 του χρόνια ή οι 139 νίκες σε 152 αγώνες με 84 νοκ άουτ.





Το πρώτο «ντιρέκτ» που σου δίνει ο Μιχάλης είναι με το λόγο. Επαρκέστατο λεξιλόγιο με κάποια μπόλια καθαρεύουσας, εύστοχες αναλογίες που σου δίνουν αμέσως την εντύπωση ότι πρόκειται για άνθρωπο με οργανωμένη σκέψη. Προσπαθείς να τον στριμώξεις και δεν σε αποφεύγει. Κινείται αέρινα όπως και στο ρινγκ και σου απαντά με μπαράζ από ξεκάθαρα επιχειρήματα. Φιλοσοφημένος παρά το νεαρό της ηλικίας του, σου δίνει τη δική του άποψη για τη ζωή! Και τελικά σε κερδίζει!





-Μιχάλη, πες μας λίγο τι είναι αυτό που ξεχωρίζει Kick Boxing από τα υπόλοιπα αθλήματα;

«Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι, πιστεύω ότι ο κόσμος γυμνάζετε με το Kick Boxing στα γυμναστήρια γιατί του δίνει αυτοπεποίθηση, ρεαλιστικότητα και καλογυμνασμένο σώμα. Δεν είναι τυχαίο που 9 στα 10 γυμναστήρια έχουν Kick Boxing ενώ υπάρχουν και πάνω από 10 χιλιάδες ενεργά δελτία αθλητών».





-Στον άνθρωπο ως προσωπικότητα νομίζεις το Kick Boxing προσφέρει κάτι παραπάνω;

«Τα ατομικά αθλήματα γενικότερα προσφέρουν περισσότερα πράγματα και ειδικότερα το Kick Boxing που απαιτεί πειθαρχία».





-Γιατί η πειθαρχία είναι τόσο σημαντική;

«Γιατί ο βασικός σου αντίπαλος είναι το μυαλό σου. Πρέπει να το έχεις φίλο σου αλλά και να μπορείς να το ελέγξεις για να μπορείς να ανταπεξέλθεις σε όσα πρέπει να κάνεις, σε όλα αυτά τα πρέπει και σε όλα αυτά τα θέλω που δεν πρέπει. Ένα παιχνίδι με το μυαλό είναι στην ουσία. Αν καταφέρεις και τιθασεύσεις το μυαλό τόσο καλύτερα μπορείς να το κάνεις».





-Τι θυσίες απαιτούνται για να γίνει κάποιος αθλητής υψηλού επιπέδου όπως εσύ;

«Οι γνώμες διίστανται για το τι είναι θυσία. Π.χ. εμένα δεν μου αρέσει να καπνίζω οπότε δεν είναι θυσία. Επίσης δεν πίνω. Αλλά μου αρέσει να φάω π.χ. ένα γλυκό. Αυτό είναι θυσία. Η ανεμελιά επίσης είναι κάτι που μου έχει λείψει πολύ ή το να μη ζεις με ένα ρολόι. Ομως τα αγαθά κόποις κτώνται. Όταν θέλεις κάτι, όταν αγαπάς κάτι, το κάνεις και αργά ή γρήγορα ανταμείβεσαι. Και στο τέλος επέρχεται μια γενικότερη ισορροπία. Όταν στερείσαι κάποια πράγματα τα εκτιμάς καλύτερα από όταν παθαίνεις κορεσμό».





-Ανώτατη εκπαίδευση, που είναι το όνειρο των περισσοτέρων γονιών για το παιδί τους και πρωταθλητισμός πάνε μαζί;

«Κακά τα ψέματα όταν εξειδικεύεσαι σε κάτι σίγουρα γίνεσαι καλύτερος. Η γνώση όμως είναι δύναμη και χρειάζεται ο άνθρωπος, γενικότερα, να είναι μορφωμένος. Το καλύτερο είναι να μπορείς να τα συνδυάσεις και μετά αν κάποιος είναι γεννημένος για κάτι θα πάρει το δρόμο του».





-Εσύ εγκατέλειψες κάποιο όνειρο για να ασχοληθείς με το Kick Boxing;

 



«Εγώ είμαι από μικρό παιδί μέσα στα γυμναστήρια και τα υπόλοιπα ήταν δευτερεύοντα ή τριτεύοντα. Στα πέντε μου ξεκίνησα ενόργανη για δυόμιση χρόνια, μετά στα 8 περίπου έκανα δυόμιση χρόνια Shotokan Karate και κάπου στα 11 ήρθα κοντά στο Kick Boxing. Από τότε και ειδικότερα μετά τα 20 που έγινα επαγγελματίας εξειδικεύομαι σε αυτό».





-Οπότε δεν είχες ποτέ κάποιο δίλλημα;

«Όχι. Και όταν ξεκίνησα εγώ στα έντεκα «δεν υπήρχε» Kick Boxing στην Ελλάδα. Θέλω να πω δεν υπήρχε κάποιος που να πεις "

Α! Αυτός έχει πετύχει, βγάζει χρήματα, είναι γνωστός, οπότε θα γίνω σαν κι αυτόν

". Κι όταν μου έλεγαν ότι δεν έχει μέλλον, μια φωνή έλεγε μέσα μου "

Για εσάς, όχι για μένα

". Εγώ πήγαινα καθημερινά προπόνηση, περίμενα την επόμενη προπόνηση, και κοίταζα ψηλά αλλά με το κεφάλι χαμηλά. Ονειρευόμουν να ήμουν στα μεγάλα σαλόνια, να έχω τον παγκόσμιο τίτλο αλλά όταν ξύπναγα έμενε μόνο ένα χαμόγελο. Αλλά είναι αυτό που λέμε ότι το σύμπαν συνωμότησε και τελικά κατέκτησα τα όνειρα μου».





-Ας πάμε λίγο στη καριέρα σου; Θυμάσαι κάποια δυσάρεστη στιγμή στο ρινγκ;

«Μετά από 152 αγώνες έχουν υπάρξει πολλές δύσκολες στιγμές, έχω χτυπηθεί, έχω έρθει σε δύσκολη θέση αλλά την έχω ξεπεράσει. Μπορώ και δουλεύω κάτω από μεγάλη πίεση και είναι πολύ σημαντικό για κάθε αθλητή να μπορεί να ξεπερνάει τις δυσκολίες. Και υπήρξαν φορές που χτυπήθηκα αλλά κατάφερα να μη δει κανείς τίποτα. Είναι πολύ σημαντικό να είσαι και καλός ηθοποιός».





-Αυτό σημαίνει να κερδίσεις το ψυχολογικό πλεονέκτημα από τον αντίπαλο…

«Ναι, να μην αντιληφθεί ο αντίπαλος ότι είσαι σε δύσκολη στιγμή».





-Έχεις πει κατ’ επανάληψη ότι η μεγαλύτερη σου στιγμή αγωνιστικά δεν έχει έρθει ακόμα! Τι ακριβώς εννοείς; Υπάρχει κάτι που ακόμα θες να πετύχεις; Με τι θα είσαι ευχαριστημένος;

«Το μόνο που λείπει από τη συλλογή μου είναι ο τίτλος του Κ1… Αυτό για την καριέρα μου. Ίσως να είναι και κάτι άλλο. Δεν ξέρω. Έχω μια πολύ καλή αίσθηση για το μέλλον. Θα έλεγα ότι "νοσταλγώ το μέλλον". Άλλοι νοσταλγούν το παρελθόν. Εγώ, όμως, νοιώθω ότι πρόκειται να έρθουν ωραία πράγματα στο μέλλον. Για αυτό το λέω».





-Ποιος αθλητής είναι ο καλύτερος στον κόσμο αυτή τη στιγμή!

«Με βάση τα στατιστικά εννοείται ότι είναι ο Schilt που έχει τα περισσότερα Κ1. Αλλά δεν είναι καλύτερος. Στα τουρνουά δεν κερδίζει ο καλύτερος πάντα. Παίζεις τρεις αγώνες στο ίδιο βράδυ. Παίζεις τον πρώτο και χτυπάς το καλάμι. Στο δεύτερο πας τσακισμένος. Το Kick Boxing θέλει ταχύτητα, δύναμη, αντίληψη αλλά πάνω από όλα ψυχικά αποθέματα. Και υπάρχουν κάποιοι που αφήνουν την ψυχή τους στα αποδυτήρια».





-Τελικά ποιος είναι καλύτερος για σένα;

«Στα βαρέα βάρη οι πιο ολοκληρωμένοι αθλητές είναι ο Ερνέστο Χουστ και ο Πίτερς Αρτς. Άσχετα που ο δεύτερος δεν είναι και ο πιο τεχνίτης. Έχει άλλα πλεονεκτήματα».





-84 νοκ άουτ σε 152 αγώνες είναι ένα εντυπωσιακό ρεκόρ! Ποιο νομίζεις ότι είναι το συγκριτικό σου πλεονέκτημα; Το καλό boxing; Η ταχύτητα;

«Πιστεύω ότι είναι ο συνδυασμός των χαρακτηριστικών. Σίγουρα η έκρηξη, το χαμηλό κέντρο βάρους, τα δυνατά χτυπήματα από την πυγμαχία μου -άλλωστε τα περισσότερα νοκ άουτ είναι με τα χέρια. Ίσως στο επιθετικό μου παιχνίδι, στην ταχυδύναμη και την αντίληψη του πότε να χτυπάω πολύ δυνατά και γρήγορα. Είναι πολλά μικρά πράγματα...»





-Είναι το αδύνατο σου σημείο η άμυνα στα low kicks;

«Όχι δεν νομίζω ότι ισχύει κάτι τέτοιο. Όταν επιτίθεμαι με τα χέρια σίγουρα η καλύτερη άμυνα για τον αντίπαλο είναι τα χαμηλά λακτίσματα. Αλλά δεν έχω πέσει ποτέ νοκ άουτ από χτύπημα στα πόδια. Όταν είσαι επιθετικός παίκτης πρέπει να δεχτείς υποχρεωτικά κάποια χτυπήματα και να συνεχίσεις».





-Ωραία. Πάμε τώρα στον άνθρωπο Μιχάλη Ζαμπίδη; Τι είναι αυτό που δεν ξέρει ο κόσμος για σένα;

«Ότι έχω δύο ζωές. Όταν μπαίνω στο ρινγκ μεταμορφώνομαι. Έξω από αυτό είμαι ακριβώς το αντίθετο. Μετά τον αγώνα όμως επέρχεται μια ηρεμία. Είμαι ήρεμος, ευδιάθετος και μπορώ να πω ότι ο αθλητισμός μου προσφέρει κάποια ισορροπία».





-Πως περνάς τις ελεύθερες σου ώρες;

«Τις στιγμές μου εκτός προπόνησης, εκτός δουλειάς, κοιτάω να τις περνώ με ανθρώπους που αγαπάω, που περνάω καλά, που είμαστε ξεκάθαροι και μου μεταδίδουν "θετική ενέργεια". Προσπαθώ να χαλαρώνω συνειδητά και υποσυνείδητα».





-Έχεις κάποιο χόμπι;

«Μου αρέσει να διαβάζω και κυρίως βιβλία που με βοηθούν να ισορροπήσω σε αυτό που κάνω. Από εκεί και πέρα μου αρέσει ο κινηματογράφος…»





-Αγαπημένη ταινία...

«Θα πρωτοτυπήσω (γέλια)… Οι "300". Και μάλιστα θυμάμαι ότι την παλιότερη ταινία την έβλεπα συνεχώς σε βίντεο και ίσως μου πέρασε μηνύματα τα οποία αργότερα να αναπτύχθηκαν. Ο Λεωνίδας ήταν ο μεγάλος μου ήρωας στα έξι μου. Όταν στο τέλος πέθαινε για δύο τρεις ώρες δεν μιλιόμουνα».





-Η βία, γενικότερα στη ζωή, είναι μέσο επίλυσης διαφορών;

«Είναι αλλά χωρίς να φταίει ο κόσμος. Πιστεύω ότι ο κόσμος είναι πολύ πιεσμένος… κάτι σαν χύτρες με κλειστή βαλβίδα. Υπάρχουν μεγάλες πιέσεις καθημερινά, υπάρχει κρίση και ζορίζεται ο άνθρωπος με την κίνηση όταν πάει στη δουλειά του, στα οικονομικά, σε όλα. Και όταν έχεις ένα σώμα και δεν το εκτονώνεις κάπου στο τέλος σε κάνει βίαιο αυτό. Δηλαδή μπορεί να κορνάρεις σε κάποιον και να κατέβει κάτω να σε δείρει… Αν είχε, όμως, κάνει μια προπόνηση μιας ώρα στο Kick Boxing πιο πριν δεν θα αντιδρούσε το ίδιο. Εγώ έχω δει σε γυμναστήρια, όταν δίδασκα, ότι ο κόσμος ερχόταν και μεταμορφωνόταν. Δεν ήθελε να φύγει από το γυμναστήριο. Γέλαγε. Γινόταν δέκα χρόνια πιο νέος».





-Πες ότι οδηγείς στο δρόμο και τρακάρεις. Ο άλλος οδηγός αρχίζει και σε βρίζει. Τι κάνεις;

«Ξέρω στην ουσία ότι δεν βρίζει εμένα αλλά την παλιοκατάσταση. Και αν δεν έρθει να με χτυπήσει οπότε να χρειαστεί να αμυνθώ, το καλύτερο είναι να τον αφήσω να πει ότι έχει να πει και μετα τα βρίσκουμε με τις ασφαλιστικές. Και φυσικά θα με πληρώσει γιατί… σίγουρα θα φταίει αυτός (γέλια). »





-Πάμε λίγο στο "Iron Challenge" στις 23 Ιουνίου. Τι να περιμένει ο κόσμος που θα βρεθεί εκεί;

«Καταρχήν θα είναι η καλύτερη διοργάνωση του είδους που έχει γίνει στην Ελλάδα. Μετά το ΣΕΦ και το ΟΑΚΑ που ήρθαν δεκατρείς και δέκα χιλιάδες θεατές, ο πήχης έχει ανέβει ακόμα πιο ψηλά. Το σόου θα είναι καταπληκτικό -κρίμα που δεν θα μπορώ και εγώ να το δω από κοντά- με Σαο-Λιν μοναχούς που κάνουν εξωπραγματικά πράγματα, με διάσημους χορευτές από το “So You Think You Can Dance”, πολύ χρώμα και εφτά πολύ σκληρά ματς. Πιστεύω ότι για δυόμιση ώρες, από τις εφτάμιση που ξεκινάει μέχρι τις 10 που θα τελειώσει, ο κόσμος θα είναι «αλλού». Θα ξεφύγει από το οτιδήποτε!»





-Εσύ μάχεσαι για τον τίτλο του King of the Ring τον τίτλο σου απέναντι σε έναν πολύ δυνατό αθλητή όπως ο Muslic Sanel. Που νομίζεις ότι θα κριθεί ο αγώνας;

«Ο Muslic Sanel είναι ένας σκληρός αντίπαλος και πρώτος στην παγκόσμια κατάταξη του «King of the Ring». Έρχεται να διεκδικήσει τον παγκόσμιο τίτλο με 60 νίκες σε 66 αγώνες -6 ήττες στα σημεία μόνο νομίζω- και εξειδικεύεται στο Taibox. Οπότε εγώ πρέπει να τον πιέσω από κοντά με μποξ. Επειδή είναι και ψηλός και θα έχει καλή μέση και μακρινή απόσταση εγώ θα πρέπει να είμαι μέσα στα «κόκκινα» για… να τελειώσω όσο πιο γρήγορα γίνεται τον αγώνα (γέλια).»





-Μια υπόσχεση για το ελληνικό κοινό..

«Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι είμαι πανέτοιμος και ανυπομονώ να χτυπήσει το καμπανάκι! Μετά θα γίνω πολύ «κακός» με τον κύριο Muslic (γέλια).»





-Σε ευχαριστούμε πολύ.

«Και εγώ ευχαριστώ».





Ο Μιχάλης Ζαμπίδης υπερασπίζεται τον παγκόσμιο τίτλο "King of the Ring", στις 23 Ιουνίου, στην Ολυμπιακή Εγκατάσταση Καλαθοσφαίρισης Ελληνικού, στα πλαίσια της διοργάνωσης "

Iron Challenge

".





Share
 

24Media Network

ΑΕΚ είσαι, πρέπει να νικάς

Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για την επιστροφή στην κανονικότητα, τον καταπληκτικό Μάρκο Λιβάγια και τη δίψα του κόσμου να ξαναδεί από κοντά την ομάδα.

Ένας ουρανός... ασήκωτος

Παύλος και Θανάσης "πέταξαν" ψηλά και ο Γιάννης Κουβόπουλος γράφει για την οροφή του ΟΑΚΑ που ζυγίζει πολλά κιλά και τους Μπερτομέου-Ζαγκλή που έζησαν φοβερή ατμόσφαιρα.

 
POP για τις δύσκολες ώρες

Λόγω Τιμής, η προφορική ιστορία

Οι συντελεστές της σειράς εξομολογούνται στιγμές από την πιο 'εσύ κι εγώ' παρέα της ελληνικής τηλεόρασης.

Social Man
PROMO