HOMME ALONE

Τρεις σουρεάλ παραμονές πρωτοχρονιάς

Ένας δημοσιογράφος του Oneman θυμάται τρεις παραμονές πρωτοχρονιάς στο εξωτερικό. Οκ, τη μια δεν τη θυμάται καθόλου, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία!

Μόλις πριν λίγα 24ωρα έγραψα στο Oneman αυτό! Και επειδή αυτά δεν ήταν λόγια του αέρα, αλλά χαρακτηρίζονται από απόλυτη συνέπεια θεωρίας-πράξης στην πορεία των 50 μου χρόνων, ακολουθεί το σημερινό κείμενο. "Έχεις καμία ωραία ιστορία από παραμονές πρωτοχρονιάς που να θέλεις να γράψεις;" με ρώτησε πριν λίγες μέρες ο διευθυντής του site. Μεταξύ μας, αυτό που πρέπει να σκεφτόταν, λογικά ήταν το εξής: "Τόσες μαλακίες έχεις κάνει στη ζωή σου, δεν μπορεί, κάποια θα έγινε παραμονή πρωτοχρονιάς". Και δεν είχε άδικο. Όχι μόνο μία, αλλά πολλές. Και για να μην ξεφύγει σε έκταση το κείμενο, είπα να αρκεστώ στις τρεις που έχουν λάβει χώρα εκτός Ελλάδας. Έχω περάσει σαφώς περισσότερες στο εξωτερικό, αλλά αυτή η τριάδα σίγουρα ξεχωρίζει. Η πρώτη το 1984 στη Βρέμη, στη Γερμανία. Την οποία και δεν θυμάμαι. Οι άλλες δυο το 1993 και το 1994, αμφότερες στο Παρίσι, αλλά όχι έτσι όπως θα μπορούσε να τις φανταστεί κάποιος φυσιολογικός άνθρωπος.

Διαβάστε περισσότερα

Η ραψωδία του μαλάκα

Ένας δημοσιογράφος του Oneman προσπαθεί να προσεγγίσει με διάφορους τρόπους την προαιώνια πολυδιάστατη αλήθεια της μαλακίας.

Γεια σας και χρόνια πολλά! Πριν ξεκινήσω, θα μου επιτρέψετε να ξεκαθαρίσω κάτι σημαντικό. Μπορεί η πολιτική ορθότητα να απαιτεί τη χρήση του όρου 'αυνανισμός', όμως αυτός (ο όρος) δεν έχει καμία θέση σε αυτό το κείμενο.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς είναι να φροντίζεις κάποιον που πάσχει από άνοια

"Τι μέρα είναι σήμερα;". Ή αλλιώς, "η μέρα της μαρμότας". Όταν ένα αγαπημένο σου πρόσωπο πάσχει από ανοϊκή συνδρομή, το τερέν έχει ανάγκη από ήρωες.

Τι μέρα είναι σήμερα; Μια απλή ερώτηση που την έχουμε κάνει όλοι, η οποία προδίδει προσωρινό, συνήθως, κοκομπλόκο και είτε την απαντάμε μόνοι μας μετά από λίγα nanoseconds είτε βρίσκεται εκεί κάποιος και μας βοηθάει πριν επαναλειτουργήσει ο εγκέφαλός μας. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή. Για μας τους «υγιείς», κάθε μέρα είναι διαφορετική, έστω κι αν μέσα από τη ρουτίνα μας συνηθίζουμε να σιχτιρίζουμε, «όλο τα ίδια και τα ίδια», «βαρέθηκα», «πάλι φακές θα φάμε;».

Διαβάστε περισσότερα

Πώς είναι να ζεις χωρίς παχύ έντερο

Ένας δημοσιογράφος του Oneman γράφει για το Γολγοθά του μέχρι το χειρουργείο, το χειρουργείο και την ποιότητα ζωής του που βελτιώθηκε 200% μετά την επέμβαση.

Ήμουν 51 κιλά (70 είναι το φυσιολογικό μου βάρος) και μόλις είχα πάρει εξιτήριο από μια δεκαήμερη νοσηλεία στο Λαϊκό λόγω αφυδάτωσης και έξαρσης της ελκώδους κολίτιδας, ενός αυτοάνοσου νοσήματος που χτυπά το παχύ έντερο. Αυτό ήταν το προτελευταίο επεισόδιο της εντεκαετούς σχέσης μου με το συγκεκριμένο νόσημα. Το τελευταίο επεισόδιο της συγκεκριμένης σχέσης θα παιζόταν ένα μήνα αργότερα στο χειρουργείο του Αρεταίειου.

Διαβάστε περισσότερα

Τι, εσύ δεν σου στέλνεις μηνύματα στο facebook;

Ένας συντάκτης του Oneman παραδέχεται ότι στέλνει pm, mail, αλλά και sms στον εαυτό του.

Πριν μία εβδομάδα, οι πιθανότητες να γράψω το παρόν κείμενο ήταν λιγότερες από όσες να γράψω ένα άρθρο για την εμπειρία του να βάζω σ' ένα ποτήρι νερό (και μην ξεχνάς ότι δεν είμαι ο Βασίλης Τσιάρτας). Στο μεσοδιάστημα, χρειάστηκε μία συνάδελφος να με πιάσει επ' αυτοφόρω να γράφω μηνύματα στον εαυτό μου στο facebook.

Διαβάστε περισσότερα

Έκανα μπλοκ την μητέρα μου στο facebook

Ένας δημοσιογράφος του Oneman, έκανε το λάθος να ανοίξει λογαριασμό στην μητέρα του στο facebook και μας περιγράφει το δράμα που έζησε μέχρι να την μπλοκάρει.

Στη ζωή μου έχω δώσει δύο όρκους. Να μην πάω ποτέ με κοπέλα μου στο γήπεδο και να μην αφήσω τη μητέρα μου να φτιάξει λογαριασμό στο facebook. Καταπάτησα χωρίς καμία αιδώ και τους δύο. Το πρόβλημα με τον δεύτερο μου όρκο, είναι ότι τον καταπάτησα δις.

Διαβάστε περισσότερα

Είναι πολύ ζόρικο να προσπαθείς να μάθεις κολύμπι στα 32

Ένας δημοσιογράφος του Oneman, που δεν ξέρει μπάνιο, βούτηξε στην πισίνα του κολυμβητηρίου στο Γουδί και μας εξιστορεί την τραγελαφική εμπειρία του.

Από την αρχή φάνηκε πως το πρώτο μου μάθημα κολύμβησης θα ήταν ιστορικό, αφού η μοναδική συγκοινωνία που πλησιάζει το κολυμβητήριο στο Γουδί σε ακτίνα μικρότερη του 1 1/2 χιλιομέτρου είναι το '140'. (Ένιωσα ήδη το συγκαταβατικό χτύπημα στον ώμο μου όσων ξέρουν τι εστί '140'. Για τους υπόλοιπους, υπόσχομαι ότι θα υπάρξει σύντομα σχετικό κείμενο, αφού πρόκειται για ένα από τα θρυλικότερα λεωφορεία Αθηνών και περιχώρων). Έφτασα, όλως περιέργως, κάμποση ώρα νωρίτερα και κάθισα στις κερκίδες του κολυμβητηρίου χαζεύοντας τους λουόμενους.

Διαβάστε περισσότερα
1 2 3 4 5 6 7
PROMO
Social Man