Όσο κι αν ψάχνω δεν βρίσκω άλλο Παπουτσάνη

Ενα συντάκτης εξηγεί γιατί τα σαπούνια Aromatics είναι σαν το ελαιόλαδο. Και το κρύο νερό χειμώνα-καλοκαίρι.
SHARES

Δεν μπορώ να ξεκινήσω να γράφω βιωματικά για τα Aromatics του Παπουτσάνη. Δεν θυμάμαι πότε ήταν που άρχισα να τα χρησιμοποιώ. Ή γιατί ξεκίνησα να τα χρησιμοποιώ; Έιναι κάτι τόσο απαραίτητο όσο το ελαιόλαδο. Μπορείς να θυμηθείς εσύ πότε πήρες το πρώτο σου μπουκάλι έξτρα παρθένο; Στο είχε δώσει η μαμά σου; Το αγόρασες; Ή σαν το παγωμένο νερό στο ψυγείο χειμώνα καλοκαίρι. Νερό ίσον μόνο παγωμένο νερό. Ξεκάθαρα.

Σε αυτή τη λογική σαπούνια Aromatics από πάντα!

Και σε τέτοιο βαθμό που δεν θα έγραφα για κάτι που θεωρώ αυτονόητο αν δεν ήταν αυτό το κείμενο του Χρήστου Χατζηιωάννου “Δεν είναι κακό να πλένεσαι με τα σαπούνια της”. Που λέει τι δηλαδή; Ότι το πλύσιμο με σαπούνι είναι κατά βάση μια γυναικεία συνήθεια. Από που κι ως που;  Το λέει ποιος; Είναι γραμμένο κάπου και δεν το ξέρουμε; Ο Ζαμπούνης;

Και αυτός ο αυτόκλητος υπερασπιστής, ο Χριστόδουλος Ξηρός της γλυκερίνης, προσπαθεί να μας πείσει ότι “δεν είναι κακό” λες και πρέπει να απολογηθούμε. Ότι τόσα χρόνια οι σαπουνόφιλοι κρυβόμασταν και βγήκαμε από τα λαγούμια μας. Και αλήθεια να είναι, έτσι ήταν κάποτε οι Χριστιανοί. Λίγοι, πιστοί, διωγμένοι.

Ότι τόσα χρόνια οι σαπουνόφιλοι κρυβόμασταν και βγήκαμε από τα λαγούμια μας. Και αλήθεια να είναι, έτσι ήταν κάποτε οι Χριστιανοί. Λίγοι, πιστοί, διωγμένοι.

Αλλά όχι να μας λέει ότι θέλουμε ISO 4000 για να μπούμε στην κοινωνία των ανδρών. Θα αποδείξω αμέσως (εδώ το γνωστό ύφος χιλίων καρδιναλίων) γιατί είναι αντρικό.

Πρώτον γιατί είναι τέσσερις  φορές πιο εύκολο. Βρέχεσαι, σαπουνίζεσαι πάνω κάτω, μέσα έξω, ξεπλένεις και έτοιμος. Ούτε αλλάζεις μπουκάλια, ούτε τα μπερδεύεις, ούτε γεμίζει ο τόπος τζιτζιμίρτζουλα, ούτε πρέπει να μαζεύεις μετά. Το αφήνεις εκεί και αυτό θα σε περιμένει μέχρι την επόμενη φορά. Είμαι σίγουρος θα παρακαλάει για την επόμενη φορά. Αντρίκια πράγματα  φίλε.

Είναι και πιο γρήγορο. Εκείνες τις λίγες καταραμμένες φορές που πλύθηκα με αφρόλουτρο ακόμα προσπαθώ να τις ξεχάσω. Ναι υπάρχουν κι αυτές οι φορές αλλά ήταν περισσότερο έλλειψη οργάνωσης παρά έλλειψη πίστης. Σε ταξίδια ή διακοπές ας πούμε που ξεχνάω τα πάντα. Που τρέχω σε μίνι μάρκετ και υποχρεούμαι στην αγορά αφρόλουτρου.

Ήταν φάση βρέχομαι, βάζω λίγο αφρόλουτρο, πάω να πλυθώ, τίποτα, βάζω λίγο ακόμα, τίποτα, αδειάζω το μισό μπουκάλι, κάτι γίνεται, πάω να ξεπλυθώ, νομίζω ότι έχω τελειώσει, μετά βλέπω τη λίγδα που έχει απομείνει, ξαναξεπλένω, τρίβω καλά και ξαναξεπλένω. Πόσα λεπτά μέτρησες, ε;

Ξεπλένω, ξαναξεπλένω, τρίβω καλά και ξαναξεπλένω. Πόσα λεπτά μέτρησες, ε;

 

Και πες τώρα ότι το ρήγμα της Κεφαλονιάς, ενεργοποιεί όλο το τόξο του Αιγαίου και πέφτουν τα μισά σπίτια στην Αττική. Αυτό είναι μια καταστροφή. Και έχουμε επιζήσει τέσσερα άτομα που ψάχνουμε το τελευταίο σπίτι που να δουλεύει ο θερμοσίφωνας. Και να το βρούμε θα παραχωρήσω ευχαρίστως τη σειρά μου στους υπολοίπους. Ναι, κανένα πρόβλημα. Αν δεν έχει Aromatics προτιμώ να μην πλυθώ.

Να στο πω κι αλλιώς, κάποιοι άντρες δεν χρησιμοποιούν αφρόλουτρο γιατί δε θέλουν να μυρίζουν σαν δεκαεξάχρονοι που έχουν παστωθεί κολόνιες για να πάνε στα Goody’s. Ή αμούστακα παλικάρια που πάνε στα γυμναστήρια να φουσκώσουν. Προσοχή κανένα πρόβλημα με τους 16χρονους, κανένα πρόβλημα με τα Goody’s, κανένα πρόβλημα με τα παλικάρια. Όλοι θέλουμε να μυρίζουμε άντρες. Απλά κάποιοι άντρες θέλουν να αποπνέουν μια εξαιρετικά διακριτική οσμή.

Είναι τα αρώματα που φέρνουν κοντά τις γυναίκες. Το λέω αυτό με πάσα γνώση. Έχω κάνει πειράματα με ή χωρίς. Τα στατιστικά μου είναι αδιάψευστα. Τις είκοσι φορές που πρέπει να έχω πλυθεί με οτιδήποτε άλλο έχω αποτέλεσμα μηδέν. Ενώ με Aromatics μετράω ότι μετράω, δηλαδή εκεί στα δάχτυλα του ενός χεριού αλλά μετράω.

Βλέπεις είναι και το περιτύλιγμα. Ο Παπουτσάνης άρχισε να τα φτιάχνει γύρω στο 1960 και το 1980 τους έδωσε έκανε ένα facelift για να τα φέρει στη πραγματικότητα. Ηταν η πρώτη συσκευασία που εγώ θυμάμαι. Ενώ για την τωρινή τρέφω ψιλοουδέτερα συναισθήματα. Δεν την έχω συνηθίσει και μου φαίνεται λίγο too much.

Όχι κύριοι, θα σας κάνω και σε εσάς μαθήματα marketing τώρα. Ενα Αromatics δεν χρειάζεται περίτεχνο  περιτύλιγμα. Όταν το πιάνεις στα χέρια σου δεν πρέπει να σου αποσπάνε την προσοχή τα σχέδια. Πρέπει να είναι μινιμάλ, να συνδέεις το χρώμα με το άρωμα.  Δηλαδή έχεις το  iPhone της ανδρικής περιποίησης και θα του βάλεις πολύχρωμο bumper; Θα το βάλεις μέσα σε δερμάτινη θήκη;

Και τα χαρτάκια από τα Aromatics δεν τα πετάς αμέσως στα σκουπίδια. Η διαδικασία έχεις ως εξής. Παίρνεις μια εξάδα Tabac, για να σου δώσω ένα τυχαίο παράδειγμα,  βάζεις ένα στο μπάνιο και το χαρτάκι το βάζεις στο συρτάρι με τα εσώρουχα. Ανοίγεις τα υπόλοιπα πέντε, τα απλώνεις στην ντουλάπα ανάμεσα στα ρούχα να διώξει την απορυπαντικίλα. Και όταν πάρεις το σαπούνι αφήνεις εκεί το χαρτάκι για ένα διάστημα.

Τα χαρτάκια έχουν αντίστοιχη σημασία με ένα σαπούνι Aromatics.

Γι’ αυτό θα ήθελα πολύ να δω τα original χαρτάκια των sixties. Ναι είμαστε λίγο ρετρό εμείς οι τύποι που χρησιμοποιούμε σαπούνια. Γραφικοί. Ξεπερνάμε και την Οία. Ακούμε post rock, δεν μας αρέσουν τα ριάλιτι, βλέπουμε ταινίες του Jarmusch, αγαπάμε το σπίτι στο χωριό (με τον ασβέστη κι όχι την επένδυση πέτρας), τα άνθη της ελληνικής φύσης. Κέδρος και κεχριμπάρι στο αγαπημένο μου Tabac. Τύφλα να έχουν τα νησιά του Ειρηνικού και οι καρύδες. Μεσόγειος ρε. Ξεραΐλα και κατανυκτικά αρώματα. Μανόλια. Να μυρίζει άνοιξη, Πάσχα. Levanda. Λεβάντα.

Τύφλα να έχουν τα νησιά του Ειρηνικού και οι καρύδες. Μεσόγειος ρε. Ξεραΐλα και κατανυκτικά αρώματα. Μανόλια. Να μυρίζει άνοιξη, Πάσχα. Levanda. Λεβάντα.

 

Και περιμένω τα επόμενα, αυτά που έχετε βγάλει σε αφρόλουτρο. Την κανέλα, το λεμονόχορτο, το άνθος βαμβακιού.

Περιμένω λέω.

Share
 

24Media Network

 
POP για τις δύσκολες ώρες

Η Κυψέλη είναι υπερβολικά κουλ

Περιπλανηθήκαμε στα άδυτα της πιο εδώ και τώρα γειτονιάς της Αθήνας.

Social Man
PROMO