ONEDAD

Ένα τελευταίο γράμμα στον μπαμπά μου

Η Άννα Κ., μια αναγνώστρια του Oneman, πήρε τη σπαρακτική απόφαση να αποχαιρετήσει πρόωρα τον πατέρα της. Το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να δημοσιεύσουμε το 'αντίο' της.

Μπαμπά, είσαι ακόμη εδώ, αλλά δεν ξέρω για πόσο. Σου τα λέω τα βράδια, αλλά δεν ξέρω αν με ακούς. Θα στο έδινα να το διαβάσεις, αλλά δεν ξέρω αν θα σου έκανε καλό. Όπου και να πας όμως θα υπάρχει κάπου για σένα αυτό το γράμμα. Έτοιμος;

Διαβάστε περισσότερα

Πόσο κακό κάνει το Survivor στην κόρη μου, γιατρέ;

Είναι 6,5 χρονών και η μεγαλύτερη φαν των Διάσημων στην τάξη της. Κλαίει στις αποχωρήσεις και πορώνεται με τα αγωνίσματα. Επίσης είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Απ' ό,τι μου έχει πει η μικρή, υπάρχει μόνο ένα παιδί στην τάξη της (πηγαίνει Α' Δημοτικού) που δεν το αφήνουν οι γονείς του να βλέπει Survivor. Και αυτό το καθιστά εντελώς δακτυλοδεικτούμενο καθώς είναι το μοναδικό που δεν μπορεί να συμμετέχει στις σχετικές ' Κοίτα πόσο έχει αδυνατίσει ο Σπαλιάρας και η Βαλαβάνη είναι καλύτερη από τη Σάρα' συζητήσεις και, κυρίως, στα τύπου Survivor αγωνίσματα που παίζουν πλέον ανελλιπώς σε κάθε διάλειμμα.

Διαβάστε περισσότερα

Άλλαξε το Δημοτικό ή εγώ γέρασα;

Εδώ και ενάμιση μήνα η κόρη μου πηγαίνει Δημοτικό. Εκείνη συνήθισε την αλλαγή, εγώ όχι ακόμη.

Δεν υπάρχει πιο in your face δείγμα ότι μεγαλώνεις, από το να κουνάς το κεφάλι και να μονολογείς πως παλιά, στην εποχή σου, τα πράγματα υπήρξαν διαφορετικά. Καλύτερα. Όχι, τόσο γραφικός δεν είμαι. Ούτε ισχυρίζομαι ότι το παλιομοδίτικο δημοτικό των 80s στην πλατεία Αγίας Ελεούσας στην Καλλιθέας, απέναντι από το σπίτι μου (με την μάνα μου να βγαίνει και να μου φωνάζει από το μπαλκόνι) μπορεί να συγκριθεί με τίποτα με το μοντέρνο δημοτικό των '10s στον Άλιμο.

Διαβάστε περισσότερα

Όχι άλλο πάρτι σε παιδότοπο

Η φάση που σε φέρνει ένα προκάτ πιτσο-λουκανοπιτάκι μακριά από την Breaking Bad τύπου έκρηξη.

Γονάτισα. Ράγισα. Έσπασα. Η προηγούμενη Κυριακή, όπου χρειάστηκε να πάω διαδοχικά σε τρία παιδικά πάρτι (ένα Καπανδρίτι, ένα Καλλιθέα και ένα Βουλιαγμένης) με έκανε να θέλω να μπήγω κανονικά τα κλάματα κάθε φορά που αντικρίζω πολύχρωμα μπαλάκια και άγευστα πιτσάκια.

Διαβάστε περισσότερα

Οικογενειακές σειρές, η κατάρα του 'τηλεφίλ' μπαμπά

Ποιος να το περίμενε ότι είναι όντως φτιαγμένες για να τις βλέπει όλη η οικογένεια μαζί... Και ότι επίσης, προκαλούν πλύση πατρικού εγκεφάλου.

Mέχρι που έφυγε για το Αμέρικα η Βασούλα, η μέρα μου τελείωνε με Μουρμούρα. Κάτι που τρωγόταν. Εδώ και κάποιους μήνες, όμως, το μενού περιλαμβάνει τουλάχιστον δυο επεισόδια από το 'Σόι σου'. Σε καθημερινή βάση. Ανελλιπώς και αδιαλείπτως.

Διαβάστε περισσότερα

Οι παιδικές φιλίες με κρατάνε ξάγρυπνο

Όχι οι δικές μου, της κόρης μου. Συγκεκριμένα η αέναη εξιστόρηση του τι 'στραβό', 'παλαβό' και 'άδικο' συμβαίνει στην παρέα της. Μήπως μπορείς να βοηθήσεις;

Το συγκεκριμένο 'φλέγον' ζήτημα, του τι δηλαδή συμβαίνει στην αίθουσα και την αυλή του συγκεκριμένου σπιτιού των μικρών στον Άλιμο, μου τρώει καθημερινά -εδώ και 1 1/2 χρόνο- μια ώρα από τη ζωή μου. Και λίγο λέω.

Διαβάστε περισσότερα

Oι 6+1 σκέψεις ενός πατέρα για τη χρονιά που έρχεται

Κάποιες είναι σκοτεινές και αγχωτικές, άλλες ανάλαφρες και με soundtrack παιδικό γέλιο. Όλες έχουν να κάνουν με το πιο πολύτιμο πράγμα στον κόσμο, τα παιδιά μας.

Τι τεμπέλιασα/ δεν είχα το χρόνο να κάνω μαζί της (βλέπε κόρη, 5 1/2 ετών, πανέξυπνη, πανέμορφη, παμπόνηρη και ολίγον ψευτρόνι) φέτος; Τι πρέπει να κάνω διαφορετικά του χρόνου; Πως μπορώ να την κάνω πιο χαρούμενη και δημιουργική; Και, πάνω από όλα, πως μπορώ να την προστατέψω από όλη την ασχημία του κόσμου και οτιδήποτε κακότυχο ενδεχομένως την παραμονεύει στην κούρμπα του νέου χρόνου;

Διαβάστε περισσότερα
1 2 3 4 5 6 7
equalizer
POP για τις δύσκολες ώρες

Ο δρόμος έχει τη δική του μουσική

Συναντήσαμε τους ανθρώπους που δίνουν ήχο στην καλοκαιρινή Αθήνα.

Social Man
PROMO