Κάτι μικρά, ακανόνιστα, άσπρα στίγματα

Μικρές ιστορίες για τυχαίους ανθρώπους από τον Οδυσσέα Ιωάννου.
SHARES

Τόσα χρόνια κανένας δεν κατάφερε να αποδείξει τίποτα. Βγήκαν πολλές φήμες και θεωρίες, αλλά μέχρι εκεί. Το παράτησε και η αστυνομία, τον έκλεισε τον φάκελο.

Ήταν Αύγουστος του 1984, στην Τήλο. Είχαν κατασκηνώσει με σκηνή στην Έριστο οι δυο τους, οι υπόλοιποι προτιμήσαμε να μείνουμε σε δωμάτια. Βρισκόμαστε όλοι τα μεσημέρια για μπάνιο και τα βράδια για φαγητό και ποτό.

Όλοι είχαμε διακρίνει μια ένταση μεταξύ τους αλλά δεν ρωτήσαμε περισσότερα. Κουβέντιαζαν πάντα με όλους τους άλλους, σπάνια μεταξύ τους, και όταν έπρεπε για κάποιο λόγο να επικοινωνήσουν μέσα στην παρέα δεν ήσουν σίγουρος ότι δεν είχαν αποδεχτεί την ειρωνεία σαν μοναδικό τρόπο.

Είχαν ξαναπεράσει κρίσεις, όλοι τους δίναμε μέρες κι εκείνοι συνέχιζαν σαν να αφορούσαν άλλους οι μεγάλοι καυγάδες και οι χοντράδες που πετούσαν ο ένας στον άλλον.

“Θα κάνουν καλό sex μάλλον, γι αυτό μένουν μαζί...”.

Ένα μεσημέρι, εκείνη δεν βγήκε καθόλου από την σκηνή. Πήγαν τα κορίτσια να την δουν, ήταν χτυπημένη στο πρόσωπο.

-Σε χτύπησε ο μαλάκας;

-Δεν θα με χτυπούσε ποτέ, τους είπε.

Τον ρωτήσαμε κι εμείς τι είχε συμβεί.

-Ρε συ διαλύστε το πια αφού δεν μπορείτε αλλά όχι και ξύλο ρε μαλάκα!

Δεν την έχω αγγίξει ποτέ. Μόνη της...

-Πώς μόνη της ρε;

-Μόνη της σας λέω, είχε άλλη μία αποτυχημένη προσπάθεια. Δεν ξέρω πια τι άλλο να κάνω, δεν ξέρω πώς να τη βοηθήσω. Στην αρχή με κατανόηση και όση τρυφερότητα μπορούσα. Της πρότεινα να την δει και κάποιος. Σχεδόν με μίσησε και με παρασύρει κι εμένα.

Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια, να κάνει τί;

Να πετάξει.

Τον κοιτούσαμε όλοι όπως ταιριάζει όταν έχεις ακούσει κάτι τέτοιο.

Τι λες; Τι να πετάξει;

Να πετάξει, όπως το ακούτε. Είναι μερικοί μήνες τώρα που δεν σκέφτεται τίποτα άλλο. Να πετάξει. Χθες ανέβηκε στον βράχο. Την πρόλαβα αλλά μου γλίστρησε από το χέρι κι έπεσε με τα μούτρα στα σκίνα. Είμαστε φτιαγμένοι για να πετάμε, αυτό λέει συνέχεια.

Το τελευταίο βράδυ πριν επιστρέψουμε όλοι στον Πειραιά, χάθηκε.

Η αστυνομία τον ανέκρινε ώρες, από τις γειτονικές σκηνές είχαν ακούσει τους καυγάδες τους. Την είχαν δει κι εκείνη τη μέρα - όπως όλοι μας - χτυπημένη.

Όργωσαν όλο το νησί, τίποτα. Και κανένα πλοίο δεν έφυγε από το λιμάνι. Δεν κατάφεραν να δέσουν κατηγορία.

Στην Αθήνα κόψαμε όλοι μαζί του. Ακόμη και η ελάχιστη υποψία δεν μας άφηνε να προσποιούμαστε κανονικότητα.

Έχουν περάσει κοντά 33 χρόνια. Τον είδα πρώτη φορά από τότε, να κατεβαίνει την Πανεπιστημίου. Πέρασε σχεδόν δίπλα μου. Χαρούμενος, φωτεινός, είχε το πρόσωπο εκείνου που βιάζεται να πάει εκεί που αγαπάει.

Δεν του μίλησα. Τα μαλλιά του μαύρα όπως τότε. Στο σκούρο μπουφάν του διέκρινα κάτι μικρά, ακανόνιστα άσπρα στίγματα, σαν να τον είχε πασπαλίσει κάποιος.

Μου φάνηκαν σαν πούπουλα.

“Έλα ρε μαλάκα...” σκέφτηκα.

> Ο Οδυσσέας Ιωάννου και οι 'Πρώτες Λέξεις' του, ακούγονται καθημερινά 18:00 - 20:00 στο Ραδιόφωνο 24/7, στους 88.6 στα FM.

Share
 

24Media Network

Το δίκιο και το άδικο του Χιμένεθ

Ο Τσάρλυ γράφει για τις ευθύνες του Μανόλο Χιμένεθ στο ντέρμπι εναντίον του Ολυμπιακού, την "κληρονομιά" του Ουζουνίδη και τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει ο Ισπανός τεχνικός.

Ελευθερόπουλος: "Κοιμόμουν σε τριώροφη κουκέτα καραβιού με τα αδέρφια μου"

Η τελευταία του συνέντευξη χάνεται στο βάθος των χρόνων. Από τη μία, αμφιβάλλει αν αυτά που σκέφτεται έχουν ενδιαφέρον για τον αναγνώστη. Από την άλλη, αμφιβάλλει για το αν υπάρχει λόγος να μοιραστεί αυτά που έχει στο μυαλό. Ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος, απελευθερωμένος από οπαδικές ταμπέλες και με θαυμαστή εσωτερική ισορροπία, μιλάει στο Contra.gr για ιστορίες, ποδοσφαιρικές και μη, που γνωρίζουν πολύ λίγοι.

Παίζοντας μπάλα για 1,5 δις ανθρώπους

Ο Παναγιώτης Τριάδης, ο οποίος παίζει πλέον στη North East United της Ινδίας, περιγράφει στο Sport24.gr τη ζωή και το ποδόσφαιρο στη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα παγκοσμίως.

 
PROMO
Social Man