<img height="1" width="1" style="display:none" src="//www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Ο εγκέφαλος της Marvel μιλάει για το "Ant-Man"

To PopCode εξασφάλισε ένα αποκλειστικό Q&A με τον Kevin Feige, τον εγκέφαλο πίσω από το κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel, με αφορμή την κυκλοφορία του "Ant-Man".

Στο "Ant-Man" της Marvel που παίζεται ήδη στις αίθουσες, συναντάμε έναν διαφορετικό τύπο υπερήρωα. Ο Σκοτ Λανγκ, όπως τον ερμηνεύει ο Πολ Ραντ, δεν είναι ούτε πάμπλουτος, ούτε πλεϊμπόι, ούτε στρατιώτης, ούτε θεός. Είναι ένας κατεργάρης με καλή καρδιά.

Αρκεί αυτό για να γίνει κάποιος ήρωας;

Ο Χανκ Πυμ, που τον παίζει ο Μάικλ Ντάγκλας, γίνεται μέντορας για τον Σκοτ, όταν του ζητά να φέρει εις πέρας μια επικίνδυνη διάρρηξη από την οποία μπορεί να κριθεί η μοίρα του κόσμου. Όμως ετούτη τη φορά, ούτε πόλεις κατεδαφίζονται, ούτε εξωγήινοι στρατοί απειλούν τον πλανήτη. Τα πάντα, έτσι, σαν δροσιά, είναι μικρότερου βεληνεκούς.

Απολύτως ταιριαστό με έναν ήρωα που μπορεί να μικραίνει σε μέγεθος, ώσπου να φτάσει να καβαλάει ένα μυρμήγκι ή να χάνεται στα ραγίσματα ενός πατώματος.

Η 'μικρή' ταινία της Marvel αγαπήθηκε από το κοινό ακριβώς επειδή δεν επιχειρεί να μοιάζει larger than life όπως κάθε άλλη, παρά αγκαλιάζει τον γοητευτικό της χαρακτήρα, αφηγούμενη μια ιστορία εξιλέωσης με χιούμορ και καρδιά- αλλά και δράση, σε σκηνικά που δεν περίμενες πως θα δεις ποτέ σου σκηνές δράσης.

Το ΟΝΕΜΑΝ εξασφάλισε ένα αποκλειστικό Q&A με τον Kevin Feige, τον εγκέφαλο της Marvel όλα αυτά τα χρόνια, και #1 υπεύθυνο για την γιγάντωση του στούντιο, ως αρχιτέκτονας του κινηματογραφικού Marvel σύμπαντος. Ο Feige μιλάει για το "Ant-Man" και τον Πολ Ραντ, αλλά και για το ευρύτερο σύμπαν της Marvel και το τι διαφορετικό φέρνει ετούτη η περιπέτεια σε έναν κινηματογραφικό κόσμο γεμάτο θεούς και δαίμονες.

Ποια ήταν η προσέγγιση των δημιουργών ώστε να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα;

Έχουμε πλέον κάνει πολλές ταινίες. Πολλοί ήρωες έχουν κατοικοίσει το κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel, οπότε νιώσαμε πως ήταν ώρα να κάνουμε κάτι διαφορετικό και να δούμε μια σκηνή δράσης από μια εντελώς νέα γωνία. Γι’αυτό κάναμε το “Ant-Man”, γιατί ο Ant-Man μικραίνει. Μέσα από την δύναμη των σωματιδίων Πυμ που εφηύρε ο χαρακτήρας του Μάικλ Ντάγκλας, Χανκ Πυμ, μπορεί να μικραίνει μέχρι και στη μισή ίντσα ή και ακόμα περισσότερο. Και ξαφνικά κάθε τοποθεσία, το εσωτερικό μιας βαλίτσας, το μπάνιο σε ένα κουκλόσπιτο, τα πάντα μπορούν να γίνουν σκηνικά επικών μαχών, όμοιες των οποίων δεν έχουν ξαναδεί ποτέ σε ταινία δράσης.

Δεν έχει υπάρξει ταινία με ήρωα που μικραίνει για πολλά χρόνια. Οπότε την τελευταία φορά που είδε κάτι τέτοιο το κοινό, η τεχνολογία ήταν εντελώς διαφορετική. Σήμερα μπορούμε να κάνουμε σχεδόν οτιδήποτε φανταστεί κανείς. Μπορείς να δεις τι σημαίνει να είσαι τόσο μικρός, να στέκεσαι ας πούμε μπροστά σε ένα μολύβι. Είναι μοναδικό.

Ο κόσμος έχει συνηθίσει να βλέπει μεγάλα κύματα να σκάνε πάνω σε ουρανοξύστες ή μια ολόκληρη πόλη να σηκώνεται στον ουρανό και να ξαναπέφτει κάτω. Αλλά πώς παίρνεις αυτή την ίδια τεχνολογία και την χρησιμοποιείς ώστε να κάνεις τις λεπτομέρειες μιας τσιμέντινης επιφάνειας να μοιάζουν πιο λεπτομερή από όσο έχουν υπάρξει ποτέ; Πώς τα χρησιμοποιείς για να μπεις στο εσωτερικό ενός σωλήνα που στα αλήθεια έχει διάμετρο μιας ίντσας;

Σε αυτό τον κόσμο είναι τα μικρότερα πράγματα που είναι δημιουργούν τα μεγαλύτερα προβλήμα στον Ant-Man, σωστά;

Ναι. Σκέψου, σχεδόν κάθε μέρα κάνουμε όλοι το ντουζάκι μας και ετοιμαζόμαστε για τη μέρα μας, αλλά όταν είσαι τόσο μικρός η μπανιέρα είναι εντελώς άλλο μέρος και έχει άλλη αίσθηση, το νερό ανοίγει και ξαφνικά κινδυνεύεις. Αυτό συμβαίνει στον Ant-Man στην ταινία, καταλήγει να γλιστρά από την κορυφή και να πέφτει στο πάτωμα, στα πλακάκια. Ποτέ δεν δίνουμε σημασία στα πλακάκια όταν περπατάμε, αλλά όταν είσαι εκεί κάτω μοιάζει σαν ένα τεράστιο περιπετειώδες τοπίο. Τότε σκέφτεσαι πόση λεπτομέρεια υπάρχει στο σχέδιο του κάθε κομματιοπυ. Πώς μοιάζει ας πούμε όταν ένα από αυτά είναι ραγισμένο; Ή όταν υπάρχει ένα σπάσιμο στο πάτωμα πάνω από το οποίο πατάμε κάθε μέρα;

Γυρίσατε πολλά από αυτά με πρακτικά εφέ. Ποια ήταν η προσέγγισή σας;

Έχει συμβεί μια τρομερή ανάπτυξη στην τεχνολογία της κάμερας και των φακών, που σου δίνουν τη δυνατότητα πλέον να εστιάσεις σε πολύ, πολύ μικρές εικόνες. Οπότε σε πολλές μεγάλες ταινίες έχεις ένα πρώτο unit, ένα δεύτερο, και μετά έχεις το unit που κάνει τα stunts. Αλλά σε αυτή την ταινία είχαμε κι αυτό που αποκαλούσαμε το unit της μακροφωτογράφισης, όπου περνούσαμε βδομάδες ολόκληρες γυρίζοντας τις μικροσκοπικότερες λεπτομέρειες μέσα από θυρίδες τράπεζας, μηχανήματα ΑΤΜ, μέσα σε ντουζιέρες, στα πλακάκια του μπάνιου, στην περιοχή ανάμεσα στα πατώματα στις πολυκατοικίες. Είχαμε 4Κ ψηφιακές κάμερες αλλά με φακούς που μπορούσαν να εστιάσουν σε αυτά τα πράγματα.

Και μετά δεν το δουλεύαμε μόνο ψηφιακά, αλλά βάζαμε και τον Πολ σε αυτά τα περιβάλλοντα αφού τα είχαμε αποτυπώσει. Όλα αυτά πρόσθεσαν ένα επίπεδο ρεαλισμού που δεν έχουμε δει ποτέ ξανά σε ταινίες τέτοιας κλίμακας.

 

Η στολή του Ant-Man είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου ο ηθοποιός το φοράει όντως. Σχεδιάστηκε ώστε να μπορεί να φορεθεί;

Με τη στολή του Iron Man, ας πούμε, ήταν κάτι που κάποια κομμάτια της ήταν πρακτικά αλλά ήταν κυρίως κάτι που χτίσαμε αργότερα, ψηφιακά. Του Ant-Man δεν είναι έτσι. Είναι όντως κομμάτι μιας γκαρνταρόμπας, το τμήμα κουστουμιών έκανε τρομερή δουλειά. Ο Πολ Ραντ μπόρεσε να το φορέσει περήφανα και να μοιάζει τρομερά κουλ με αυτό.

Ειλικρινά, είναι κάτι που δεν παλιώνει ποτέ, το να βλέπεις για πρώτη φορά τον ηθοποιό να φοράει την τελική εκδοχή του κουστουμιού. Αγαπώ τα οπτικά εφέ και όλη τη δουλειά που κάνει η ομάδα μας στο post-production ώστε να μοιάζουν οι ταινίες όπως μοιάζουν, αλλά είναι πιο διασκεδαστικό όταν οι ήρωες είναι εκεί στο σετ και περπατούν ανάμεσά μας. Ο Ant-Man ήταν μια από αυτές τις σπάνιες ευκαιρίες ο ήρωας να είναι ήρωας όλη την όλη. Πέραν της μάσκας που ανοιγοκλείνει ψηφιακά, όλα τα άλλα είναι αληθινά και μοιάζουν εκπληκτικά.

Ο Πολ Ραντ μίλησε για το κουστούμι αυτό και το πώς τον έκανε να περπατά σαν υπερήρωας.

Το έχω δει πολλές φορές τώρα πια με τους ηθοποιούς μας, πως όταν το κουστούμι τους ταιριάξει, το φορέσουν και κοιτάξουν στον καθρέφτη, αλλάζει η ίδια η στάση τους. Αναλαμβάνουν λίγη περισσότερη από την σημασία της εικονογραφίας του κάθε ήρωα. Αυτό σίγουρα συνέβη και με τον Πολ.

Τι σας οδήγησε στον Πόλ Ραντ για το ρόλο του Σκοτ Λανγκ;

Κάθε φορά που βρίσκουμε τον ηθοποιό για τον κάθε μας ήρωα, ο πύχης είναι πολύ ψηλά πια. Έχουμε τόσους τρομερούς ηθοποιούς να παίζουν τους χαρακτήρες που όποτε ένας καινούριος εμφανίζεται πρέπει να είναι τέλειος, και όχι μόνο από μόνοι τους ως πρωταγωνιστές, αλλά και στο πώς αλληλεπιδρούν με τους άλλους ηθοποιούς. Και για να είμαι ειλικρινής, για τον Σκοτ Λανγκ δεν είχαμε άλλη επιλογή, πάντα ήταν μόνο ο Πολ Ραντ.

Θέλαμε κάποιον που να μπορεί να παίξει αυτό τον μικροεγκληματία, που κάνει εγκλήματα αλλάπου επίσης έχει την εξυπνάδα και που να μπορείς να καταλάβεις για ποιο λόγο ο Χανκ Πυμ θα τον προσλάμβανε για τη ληστεία. Ταυτόχρονα έπρεπε να είναι τρομερά συμπαθής, κάποιος τον οποίο υποστηρίζεις καθόλη τη διάρκεια της ταινίας. Θες να ξαναβρεί την κόρη του, θες να εξιλεωθεί επειδή μοιάζει με καλός τύπος βαθιά μέσα του. Ακόμα κι αν χρησιμοποιεί το χάρισμά του για διαρρήξεις.

Απλά μοιάζει με έναν πολύ πολύ καλό τύπο πίσω από αυτά τα μάτια και τον υποστηρίζεις διαρκώς. Ήμασταν πολύ τυχεροί όταν του στείλαμε το σενάριο και συμφώνησε κατευθείαν να το κάνει. Είναι τρομερός.

 

Πάντα φροντίζατε να περιτριγυρίζετε τους ήρωές σας με τους καλύτερους ηθοποιούς. Εδώ έχετε τον Μάικλ Ντάγκλας. Πώς τον καταφέρατε;

Ο ρόλος του Χανκ Πυμ είναι ενός άντρα μεγαλύτερους στην ταινία, αλλά που είχε τέτοιου είδους περιπέτειες στο παρελθόν. Λέγαμε πάντα πως θέλουμε στο ρόλο κάποιον μεγαλύτερο, που να πίστευες πως είχε κάποτε τέτοιες περιπέτειες. Αναρωτιόμασταν, αν κάναμε αυτή την ταινία στα ‘70s ή στα ‘80s, ποιον θα βάζαμε στο ρόλο; Έπρεπε να πιστέψουμε πως αυτός ο άνθρωπος ήταν κάποτε ο Ant-Man και σήμερα είναι στωικός, μια φιγούρα γερασμένη που όμως παραμένει ηρωική και είναι μέντορας για το νέο μας ήρωα.

Όταν ακούστηκε το όνομα του Μάικλ Ντάγκλας ήταν τέλειο. Θα ήταν τέλειος Ant-Man, και ακόμα θα μπορούσε να δέρνει κόσμο. Παραμένει εξάλλου ένας τρομερά γοητευτικός κινηματογραφικός σταρ, μα δέχτηκε να παίξει ένα ρόλο πιο γερασμένο από τον ίδιο. Η ιστορία του είναι πως ουσιαστικά αυτο-παραμερίστηκε ώστε να προστατέψει τον κόσμο από την ίδια του την εφεύρεση.

Την ίδια στιγμή, έχει μια τρομερή αίσθηση του χιούμορ επειδή υπάρχουν σκηνές στην ταινία όπου πρέπει να εκπαιδεύσει τον Σκοτ Λανγκ, ο οποίος κανονικά δεν είχε καμία δουλειά να είναι υπερήρωας. Ο Χανκ Πυμ τον εκπαιδεύει πώς να γίνει μικρότερος και να αποκτά ταχύτητα και να τα βάλει με τα μυρμήγκια- το οποίο όταν κοιτάς ψηλά και βλέπεις ένα γιγάντιο μυρμήγκι είναι διαφορετική εμπειρία από το να κοιτάς κάτω και να τα βλέπεις να σέρνονται στη γωνία του πατώματος.

Ο Μάικλ Ντάγκλας ήταν τέλειος για όλο αυτό. Έχει κάτι το εμβληματικό. Η φωνή του, η όλη του παρουσία, είναι κάτι το πολύ εντυπωσιακό. Υπάρχουν στιγμές στην ταινία όπου πρέπει να πει την ιστορία του στον Σκοτ ώστε ο Σκοτ να συμφωνήσει να το κάνει αυτό. Και κανείς δε μπορεί να υφάνει μια διήγηση σαν τον Μάικλ Ντάγκλας. Είπε το μονόλογό του με έναν τρόπο που ο Σκοτ δε θα μπορούσε να του αρνηθεί.

Ο Σκοτ έχει κι άλλους φίλους σε αυτή την ταινία.

Το κρυφό όπλο αυτής της ταινίας είναι ο Μάικλ Πένια που παίζει τον Λούις. Το κοινό τον λατρεύει. Κερδίζει κάθε σκηνή στην οποία παίζει.

Ο Λούις ήταν στο ίδιο κελί με τον Σκοτ στις φυλακές του Σαν Κουέντιν και βγήκε λίγο νωρίτερα από εκείνον. Οπότε όταν ο Σκοτ βγαίνει στην αρχή της ταινίας, ο Λούις τον περιμένει. Βλέπεις την φιλία που αναπτύσσεται μεταξύ τους. Ο Λούις του λέει για ένα κόλπο κι ο Σκοτ λέει “δε θέλω να ξαναμπλέξω με αυτό τον κόσμο. ‘Εχω μια κόρη. Θέλω να καθαρίσω.” Κι ο Λούις τον αφήνει γιατί δεν είναι εύκολο για κατάδικους να καθαρίσουν. Κάτι που μαθαίνει κι ο Σκοτ με τον χειρότερο τρόπο, οπότε σύντομα επιστρέφει στον Λούις και του λέει ναι.

Ξέρουμε πως ο Σκοτ είναι καλός άνθρωπος και το ίδιο συμβαίνει και με τον Λούις. Έχει κι αυτός, όπως ο Σκοτ, την ίδια ηρωική διαδρομή στην ταινία. Είναι ωραίο να παίζουμε αυτή την ταινία για τον κόσμο γιατί το κοινό διασκεδάζει με τον Λούις και τον βλέπει ως καλό άνθρωπο από την αρχή της ιστορίας.

Στην αρχή δίνει πολύ κωμικό υπόβαθρο στο έργο αλλά σταδιακά γίνεται κι εκείνος ήρωας. Μέρος των θεματικών της ταινίας είναι πως όταν οι άνθρωποι πιστεύουν σε εσένα και όταν πιστεύουν πως θα κάνεις το σωστό, τότε αυτό σε εμπνέει για να κάνεις όντως το σωστό. Υπάρχει ένα σημείο στην ταινία όπου ο Λούις βοηθάει με αυτή τη ληστεία, που είναι μια καλή ληστεία, ώστε να αποτρέψουν τους κακούς από το να πάρουν στα χέρια τους την πολύ επικίνδυνη αυτή τεχνολογία. Ο Λούις φοράει μια στολή σεκιουριτά για να τους βοηθήσει να μπουν στις εγκαταστάσεις και σώζει τον Ant-Man από κάτι τύπους με όπλα, και λέει στον Σκοτ, “Είμαστε οι καλοί σε αυτό; Νομίζω πως είμαστε οι καλοί. Είναι περίεργη αίσθηση.” Αλλά το καταλαβαίνεις πως του αρέσει.

Είναι τρομερή η ευχαρίστηση του να συνθέτεις ένα καστ όπου όλοι λάμπουν κι έχουν τις δικές τους στιγμές και κλέβουν την ταινία ο ένας από τον άλλον, σκηνή μετά τη σκηνή. Αυτό συμβαίνει στο “Ant-Man”.

 

Ο Πέυτον Ριντ ως σκηνοθέτης τι φέρνει στην ταινία;

Ο Πέυτον Ριντ βοήθησε πάρα πολύ ώστε να φέρουμε αυτή την ταινία στον κόσμο. Τον ξέρω εδώ και 12 χρόνια και παραλίγο να κάνουμε μια ταινία μαζί πριν λίγο καιρό. Ήταν επίσης μιας από τις τοπ επιλογές μας για το προηγούμενο original μας, το “Guardians of the Galaxy”. Οπότε όταν συμφώνησε να αναλάβει το “Ant-Man” ήταν σαν όνειρο που έγινε πραγματικότητα για εμάς, επειδή είχαμε πλησιάσει πολλές φορές.

Ο Πέυτον καταλάβαινε τον χαρακτήρα από την αρχή. Καταλάβαινε τον κόσμο αυτό, και δε θα βρεις μεγαλύτερο fanboy από τον Πέυτον. Έχουμε βαθιά σύνδεση ως προς αυτές τις ταινίες και τα κινηματογραφικά είδη σαν ετούτο. Τα αγαπάμε κι οι δύο. Μου έδειξε κάτι αφού πήρε τη δουλειά:  Ήταν μια ζωγραφιά που είχε κάνει στο σχολείο για μια πανκ μπάντα στην οποία ήταν μέλος, και ήταν μια ζωγραφιά με μολύβι του τεύχους Avengers #1, όπου κάθε μέλος της μπάντας ήταν ένας άλλος Εκδικητής. Και φυσικά ο ίδιος ήταν ο Ant-Man.

Με τον Πολ τα βρήκαν επίσης πολύ γρήγορα όπως και με τον Μάικλ. Ξέρει αυτού τους είδους τις ταινίας, είναι φαν, οπότε ήξερε πού ήθελε να κάνουμε τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Και ήταν τρομερός στο να δημιουργεί τα μυρμήγκια ως χαρακτήρες. Και την ίδια στιγμή ξέρει από χιούμορ και πώς να δημιουργήσει κάτι ελαφρύ αλλά όχι υπερβολικά ευρύ. Το “Ant-Man” είναι από τις αστειότερες ταινίες που έχουμε κάνει αλλά κι από τα πιο συναισθηματικά. Και στο κέντρο όλων είναι ο Πέυτον που μας καθοδηγεί.

Ποια θα είναι πιστεύεις η θέση της ταινίας μέσα στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel;

Το πιο διασκεδαστικό με το “Ant-Man” εντός του σύμπαντος της Marvel είναι ότι εισάγουμε χαρακτήρες που ήταν κλειδί για τη δημιουργία των Avengers στα κόμικς στις αρχές των ‘60s και επιτέλους εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη. Οπότε αυτό μας βοηθά να συνεχίσουμε και να επεκτείνουμε τη μυθολογία των Avengers, της οποίας ο Ant-Man είναι πολύ σημαντικό κομμάτι.

Αλλά ταυτόχρονα η ταινία είναι και εντελώς διαφορετική από ό,τι έχουμε κάνει ως τώρα, και όπως με το “Guardians of the Galaxy” νιώθω πως συνεχίζουμε να εκπλήσσουμε το κοινό με το πόσο βαθύ μπορεί να είναι αυτό το σύμπαν και το πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η εμπειρία από ταινία σε ταινία.

Οπότε μετά το “Avengers: Age of Ultron”, το οποίο είναι ένα τεράστιο επικό φιλμ, έχουμε το “Ant-Man” το οποίο, ναι, είναι πολύ μικρότερου βεληνεκούς αλλά έχει το ίδιο επίπεδο ενθουσιασμού και δράσης α λα Marvel. Και την ίδια στιγμή λέει μια πολύ ξεχωριστή, αυτοτελή ιστορία, για αυτούς τους ανθρώπους που παλεύουν με πράγματα για όλη τη ζωή τους και δύο ήρωες που προσπαθούν να κερδίσουν ξανά το σεβασμό των παιδιών τους.

*Το “Ant-Man” παίζεται στις αίθουσες από την Feelgood Entertainment.

ADVERTISING
  • ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • top stories
  • 24MEDIA NETWORK

ΣΙΝΕΜΑ