<img height="1" width="1" style="display:none" src="//www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Οι 7 ταινίες που κράχτηκαν στις Κάννες αλλά έκαναν επιτυχία

Το Φεστιβάλ των Καννών έχει χλιδή, αλλά έχει και δράμα. Συγκεντρώσαμε τις ταινίες που γιουχαρίστηκαν στις Κάννες, αλλά βρήκαν τελικά τον δρόμο της επιτυχίας.

Κάτι οι arthouse ταινίες, κάτι το κόκκινο χαλί με τους φινετσάτους αστέρες, κάτι η χλιδή με την ατέλειωτη σαμπάνια και τα afterparties, το Φεστιβάλ των Καννών έχει περάσει στον σκληρό μας δίσκο ως ένα από τα πιο κλασάτα event της χρονιάς.

Παραλείπονται έτσι, όμως, οι λιγότερο κλασάτες στιγμές που - όχι και τόσο σπάνια - αποτελούνται από εκρήξεις, γιουχαρίσματα και χειρονομίες που χαλάνε, όχι μόνο το κλίμα, αλλά και τη διάθεση των συντελεστών που βρίσκονται συνήθως στον χώρο κατά τη διάρκεια των προβολών.

Εμείς διαλέξαμε τις ταινίες που, παρά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσαν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, είχαν επιτυχία μετά τη λήξη του.

Γιατί η εκδίκηση είναι ένα πιάτο και τα λοιπά, και τα λοιπά.

'ANTICHRIST'

Εάν έπρεπε να διαλέξουμε μία ταινία από τη λίστα που ως ένα βαθμό αντιλαμβανόμαστε γιατί προκάλεσε τις αντιδράσεις που προκάλεσε, θα ήταν το ‘Antichrist’ του Lars Von Trier. Στο ψυχολογικό θρίλερ του Trier, ο γάμος του ζευγαριού που υποδύθηκαν με θέρμη οι Willem Dafoe και Charlotte Gainsbourg, αρχίζει να ξυλώνεται μετά τον χαμό του γιου τους και μαζί τους, ξυλώθηκε και η υπομονή του ακροατηρίου.

Το κοινό γιούχαρε και γελούσε απροκάλυπτα σε διάφορα σημεία της ταινία, από τις σκηνές με μία αλεπού που μιλούσε, μέχρι ακρωτηριασμούς γενετικών οργάνων. Τα λιγοστά χειροκροτήματα στο τέλος της ταινίας πνίγηκαν μέσα στην οχλοβοή ουρλιαχτών και χαρακτηρισμών.

Τελικά η φήμη που απέκτησε το ‘Antichrist’ από τη συγκεκριμένη προβολή, του έδωσε τη δυσφήμιση που έγινε διαφήμιση και έτσι, εκτός από το καλτ στάτους της, η ταινία απέκτησε t-shirts και memes με την αλλόκοτη ομιλούσα αλεπού.

'THE TREE OF LIFE'

O Terrence Malick φαίνεται γενικά να είναι ένας αμφιλεγόμενος δημιουργός, ανάμεσα σε κοινό και κριτικούς εξίσου. Είναι γνωστός ωστόσο για την αισθητική του - και για το γεγονός ότι κόβει ολόκληρους ρόλους στο μοντάζ - αλλά το ‘The Tree of Life’ δεν κέρδισε αμέσως τις εντυπώσεις. Όχι τουλάχιστον σύσσωμου του κοινού που παρακολούθησε την πρεμιέρα του στις Κάννες.

Μία μικρή, αλλά εξαιρετικά ηχηρή μερίδα όσων παρεβρέθησαν στην προβολή, άρχισε να φωνάζει δυνατά στο τέλος της ταινίας, προκαλώντας τους υπόλοιπους να χειροκροτήσουν ακόμα πιο δυνατά για να καλύψουν τον θόρυβο.

Ο Malick τελικά έφυγε με το Palme d’ Or, η ταινία ήταν υποψήφια για τρία Όσκαρ εκείνη τη χρονιά και πλέον θεωρείται μια από τις κορυφαίες ταινίες όλων των εποχών.

'THE DA VINCI CODE'

Η μεταφορά του ομώνυμου μπεστ-σέλερ του Dan Brown από τον Ron Howard με τον Tom Hanks και την Audrey Tautou, όχι μόνο δεν ενθουσίασε κατά την πρεμιέρα του, αλλά έγινε και ο περίγελος εκείνων των ημερών, με διάφορους κριτικούς να ανταλλάσσουν για μέρες ατάκες από την ταινία που βρήκαν γελοίες. Εκτός από τους κριτικούς όμως, αυτό που ισοπέδωσε το έργο ήταν το Γαλλικό κοινό, που όπως είχε γραφτεί τότε στο Bloomberg, κινήθηκε μεταξύ γέλιου και ενός ήχου που θύμιζε χουχούτισμα κουκουβάγιας.

Παρά τις άθλιες κριτικές, το ‘The Da Vinci Code’ πήγε πολύ καλά στο box office κι έτσι δόθηκε συνέχεια στις περιπέτειες του καθηγητή Robert Langdon, με τον Hanks να παραμένει στον ρόλο.

'TAXI DRIVER'

Δεν είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τις Κάννες ως επικίνδυνο μέρος, αλλά έναν χρόνο πριν την πρεμιέρα του ‘Taxi Driver’ του Martin Scorsese, εξερράγη μία βόμβα σ’ ένα από τα πιο κεντρικά σημεία του χώρου του φεστιβάλ. Έναν χρόνο μετά την πρεμιέρα μάλιστα, τοποθετήθηκε άλλη μία βόμβα στο ίδιο σημείο χωρίς να εκραγεί τελικά, λόγω της έγκαιρης επέμβασης της αστυνομίας.

Η τεταμένη ατμόσφαιρα των ημερών μάλλον δε σήκωνε το νιχιλιστικό και βίαιο ‘Taxi Driver’ κι έτσι η ταινία προκάλεσε πολύ έντονες αντιδράσεις, όχι μόνο κατά την προβολή της, αλλά και κατά τη διάρκεια της τελετής των βραβείων.

Αφού κέρδισε τελικά το Palme d’Or, η ταινία ήταν υποψήφια για τέσσερα Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης και μίας υποψηφιότητας για Καλύτερη Ταινία. Σήμερα θεωρείται κλασική.

'PULP FICTION'

Το ‘Pulp Fiction’ του Quentin Tarantino δεν προκάλεσε τα πλήθη κατά τη διάρκεια της προβολής. Ήταν όταν κέρδισε το Palme d’Or που άρχισαν να ακούγονται ιαχές κι αποδοκιμασίες. Ο λόγος ήταν ότι πολλοί από τους παρευρισκομένους θεώρησαν ότι το βραβείο θα έπρεπε να το είχε πάει το ‘Trois couleurs: Rouge’, η τελευταία ταινία στην τριλογία των χρωμάτων του Krzysztof Kieslowski.

Τελικά η νεο-νουάρ μαύρη κωμωδία έσκισε στα ταμεία και επηρέασε τον κινηματογράφο όχι μόνο καλλιτεχνικά, αλλά και σε σχέση με το μάρκετινγκ ανεξάρτητων ταινιών.

'INGLOURIOUS BASTERDS'

Ο Tarantino δεν την έχει πατήσει μία μόνο φορά, αλλά δύο. Η δεύτερη - και ευτυχώς αρκετά κοσμιότερη - ήταν με το ‘Inglourious Basterds’, το οποίο απέσπασε κι αυτό αποδοκιμασίες, σε μικρότερο βαθμό αυτή τη φορά από την προηγούμενη εμπειρία του σκηνοθέτη. Το πιο ηχηρό ράπισμα για τον Tarantino όπως αποδείχτηκε, ήταν οι πολύ μέτριες κριτικές που είχε η ταινία μετά την πρεμιέρα της.

Όταν γύρισε στην Αμερική το έριξε στο μοντάζ και με το άνοιγμά του στους κινηματογράφους, το ‘Inglorious Basterds’ κέρδισε και τους κριτικούς και 300 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Αργότερα τιμήθηκε με οχτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ, εκ των οποίων η μία ήταν και η νικητήρια για τον Christopher Waltz που κέρδισε το βραβείο Β΄Ανδρικού Ρόλου.

'L’ AVVENTURA'

Σήμερα θεωρείται το μεγαλύτερο αριστούργημα του Michelangelo Antonioni και μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, αλλά το ‘L’ Avventura’ δεν είχε ενθουσιάσει το κοινό του το 1960.

Για την ακρίβεια, οι θεατές έδειξαν τέτοια αποστροφή για την ταινία - σύμφωνα με τον κριτικό Gene Youngblood δεν άρεσαν στον κόσμο οι μακροσκελείς σεκάνς - που ο Antonioni και η πρωταγωνίστρια Monica Vitti χρειάστηκε να απομακρυνθούν από τον χώρο για να αποφύγουν το παθιασμένο κοινό.

Η ταινία προβλήθηκε τελικά για δεύτερη φορά και κέρδισε το βραβείο της κριτικής επιτροπής.

BONUS ΓΙΟΥΧΑ: ‘THE BROWN BUNNY’

Εντάξει, εδώ κλέβουμε ξεκάθαρα γιατί η ταινία δεν πέτυχε απολύτως τίποτα τελικά, αλλά η περίπτωση είναι τόσο ακραία που δε γίνεται να μην τη μοιραστούμε. Τόσο πολύ είχε στεναχωρηθεί με τις αντιδράσεις για την ταινία του ο Vincent Gallo, που τότε είχε ορκιστεί να μην ξανασκηνοθετήσει ποτέ ξανά.

Το ‘The Brown Bunny’, μία ταινία για έναν μοτοσυκλετιστή που υποδυόταν ο ίδιος ο Gallo, προκάλεσε έντονο γέλιο αλλά και βρισιές, ειδικά κατά τη διάρκεια μίας σκηνής στοματικού έρωτα. Ο Roger Ebert μάλιστα, ένας από τους πιο ευρέως γνωστούς κριτικούς, είχε βαρεθεί τόσο πολύ κατά τη διάρκεια της ταινίας που άρχισε να τραγουδάει δυνατά το Raindrops Keep Falling On My Head. Αργότερα έγραψε στο blog του, ότι ο Gallo καταράστηκε το παχύ του έντερο και γρουσούζεψε τον προστάτη του. Αλήθεια.

Ο Gallo κατέληξε να ζητάει δημοσίως συγνώμη στους χρηματοδότες του και να κόβει 30 λεπτά από την ταινία πριν βγει στις αίθουσες.

Το Δίδαγμα της Ημέρας: Την επόμενη φορά που θα αισθανθείς άσχημα κατά τη διάρκεια ταινίας επειδή γέλασες σε άσχετο σημείο ή επειδή άθελά σου μίλησες δυνατά, σκέψου τα παραπάνω.

ADVERTISING
  • ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • top stories
  • 24MEDIA NETWORK

ΣΙΝΕΜΑ