<img height="1" width="1" style="display:none" src="//www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Immanuel Kant: ένας φιλόσοφος προς αποφυγήν

Σε αντίθεση με την παράσταση που ασχολείται με την ύπαρξη και ζωή του Γερμανού Διαφωτιστή δια -σκηνοθετικής- χειρός Γιάννου Περλέγκα.

Εν πλω και αρόδο. Αρόδο και εν πλω. Το πλοίο κινείται πρόσω ολοταχώς όσο το μυαλό ακινητοποιείται και αφήνεται να το παρασύρει το κύμα. Σε ένα πλωτό «ασθενοφόρο» παπαγαλίας και μνήμης, γνώσης και ανουσιότητας, ο Γιάννος Περλέγκας επιλέγει να συστήσει στο κοινό του Θεάτρου Τέχνης έναν από τους σημαντικότερους Γερμανούς φιλοσόφους του 18ου αιώνα πλαισιομένο από «μακρινούς» συγγενείς και γνωστούς-αγνώστους συνταξιδιώτες. Όλοι τους «καντικά» φερέφωνα γνώστες της αμερικανικής (κυρίως προφοράς) με μοναδικό λόγο -σκηνικής- ύπαρξης την επιβεβαίωση της πνευματικής παντοδυναμίας του πνευματικά αδύναμου Ιμμάνουελ.

Ντροπή! Καντ ήθελα να πω.

Πρώτο Κουδούνι: Η υπόθεση...

Ο μέγιστος Γερμανός διαφωτιστής του 18ου αιώνα Ιμμάνουελ Καντ ταξιδεύει με ένα υπερωκεάνιο προς την Νέα Υόρκη, στη δική μας σύγχρονη εποχή. Πρόκειται να ανακηρυχθεί Επίτιμος Διδάκτορας κι ελπίζει ταυτοχρόνως, πως οι γιατροί της Αμερικής θα θεραπεύσουν το γλαύκωμα από το οποίο πάσχει. Ο συγγραφέας του έργου Τόμας Μπέρνχαρντ τα «βάζει» με τη φιλοσοφία θεωρώντας την υπεύθυνη για την πνευματική αρρώστια των ανθρώπων ενώ θρηνεί σαρκαστικά για την αντιπνευματική εποχή μας, που μοιάζει να τελειώνει.

 

Δεύτερο Κουδούνι: Το έργο...

Μεταγενέστερος του Ιμμάνουελ Καντ (1724-1804), ο Τόμας Μπέρνχαρντ (1931-1989) «πειράζει» τη ζωή του διάσημου Γερμανού διαφωτιστή «αμφισβητώντας» ως γεγονός ότι ο τελευταίος έζησε και απεβίωσε στο Καίνιξμπεργκ της Πρωσίας χωρίς να φύγει λεπτό από εκεί.

Υπό την απειλή της τύφλωσης, ο Μπέρνχαρντ επιβάλει στον Καντ ένα ταξίδι δίχως γυρισμό στην πατρίδα αλλά κυρίως, δίχως επιστροφή στη φιλοσοφία του.

 

«Ο Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική. Η Αμερική ανακαλύπτει τον Καντ» παπαγαλίζουν ο ένας μετά τον άλλο οι επιβάτες του πλοίου. Υψώνουν ποτήρια από κοκτέιλ και μπουκάλια σαμπάνιας υμνώντας την «μυαλωμένη» κούκλα, τον ευφυή «τσαρλατάνο» που συνταξιδεύει μαζί τους με καμπίνα στο υπόγειο.

Στο υπόγειο; Και βέβαια στο υπόγειο. Μερικές σανίδες ξύλου μακριά από τη θάλασσα. Ένα επίπεδο και ώρες ώρες πιο κάτω από αυτήν. Δεν αξίζει τίποτα μία φιλοσοφία ικανή να τυφλώσει. Τίποτα περισσότερο από διαπόμπευση προς παραδειγματισμό και αποφυγήν.

 

Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο στο θέατρο Τέχνης ο Γιάννος Περλέγκας δεν παρεκκλίνει της θέλησης του Μπέρνχαρντ να υποβιβάσει τη φιλοσοφία σε μίασμα. Να την «κράξει» και να την παρουσιάσει ως παράδειγμα προς αποφυγήν όχι σε άτομα φυσιολογικά. Όχι. Σε άτομα ήδη μιασμένα και άρρωστα από άλλες «αξίες» όπως ο δηθενισμός, η ημιμάθεια, η Τέχνη.

Η Τέχνη; Ναι, αυτή. Αυτή που -ευρηματικά- κοσμεί το κατάστρωμα με τα επιβλητικά πορτρέτα των εκπροσώπων της. Αυτή για την οποία -αριστουργηματικά- ο πιστός υπήκοος και συλλέκτης της αναγνωρίζει ότι «παπαγαλίζει». «Η Τέχνη παπαγαλίζει την Τέχνη».

 

«Η Τέχνη παπαγαλίζει την Τέχνη», επαναλαμβάνει ο Καντ κοιτώντας έναν παπαγάλο ονόματι Φρήντριχ (ένα εμβληματικό όνομα του επομένου αιώνα που θα ασπαστεί το καντικό φιλοσοφείν. Το μυαλό πάει αμέσως στο Νίτσε. Μπορεί ωστόσο να σφάλλει. Άλλωστε δεν είπε κάποιος ότι η φιλοσοφία παπαγαλίζει τη φιλοσοφία). Ο Καντ κλείνει τον εαυτό του σε κλουβί και τον διδάσκει. Τον εξυψώνει καθώς βλέπει τον εαυτό του να χάνεται.

 

 

Και οι υπόλοιποι τι κάνουν; Χάνονται και αυτοί. Μέσα στη μέθη και τα λούσα. Την υπερβολή και την αμερικανική προφορά. Γιατί η φιλοσοφία που ασθενεί δεν είναι μόνο αυτή του Καντ. Δεν θα μπορούσε να είναι μόνο αυτή.

Το τρίτο κουδούνι είναι έτοιμο να χτυπήσει, δεν αργούμε. Η σύζυγος του φιλοσόφου έχει κάνει έναν τρομακτικά καλό μονόλογο συνειδητοποιώντας ότι αδυνατεί να συνειδητοποιήσει την κατάστασή της. Έχω απορροφηθεί. Σχεδόν χαθεί σε σκέψεις όταν η συνεπιβάτης και πιστή συνεχίστρια της φιλοσοφίας του «αμερικανισμού» θα πει την εξής ατάκα: «Προτιμώ να κάνω ένα ζεστό ποδόλουτρο παρά να πάω στο θέατρο». Δεν θα το σχολιάσω. Το κουδούνι μόλις χτύπησε.

Τρίτο Κουδούνι: Χειροκρότημα...

Εκπληκτική Σύρμω Κέκε στο ρόλο της πιστής ακολούθου του συζύγου και της εποχής αλλά και ταυτόχρονα επαναστάτριας κυρίας Καντ.

Μοναδικός -όπως πάντα- στο ρόλο του φιλοσόφου Καντ, Μάκης Παπαδημητρίου.

Μούδιασμα...

Με τις κάπως άκυρες κούκλες-εκπροσώπους της πίστης και του χρήματος στο πλοίο.

Πριν την αυλαία, να αναφέρουμε ότι σήμερα, το Θέατρο Τέχνης θρηνεί το χαμό του Διαγόρα Χρονόπουλου, δάσκαλου, σκηνοθέτη και διευθυντή του.

Αυλαία παρακαλώ...

"Kategorischer Imperativ". Εκεί που υπάρχει ομορφιά και ενδιαφέρον. Εκεί είναι οι συγγενείς. #immanuelKant

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης @hysterrika στις

 

Πληροφορίες παράστασης

Πότε:  Κάθε Τετάρτη στις 20.00, Πέμπτη & Κυριακή στις 21.15, Σάββατο στις 18.15

Παίζουν (αλφαβητικά): Γιάννης Καπελέρης, Σύρμω Κεκέ, Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Γιάννος Περλέγκας, Μιχάλης Τιτόπουλος

Στο ρόλο του Immanuel Kant, ο Μάκης Παπαδημητρίου

Συντελεστές:  Γιάννος Περλέγκας  & Ισμήνη Θεοδωροπούλου (Μετάφραση), Γιάννος Περλέγκας (Σκηνοθεσία), Χριστίνα Κάλμπαρη &  Αττάρτ Βίλλυ (Σκηνικά – Κοστούμια - Κούκλες), Γιάννος Περλέγκας (Μουσική), Νίκος Βλασόπουλος (Φωτισμοί), Μυρτώ Αποστολίδου( Φωτογραφίες)

ADVERTISING
  • ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • top stories
  • 24MEDIA NETWORK

ΘΕΑΤΡΟ