Γιώργο η νύχτα είναι ατέλειωτη απόψε, φοβάμαι το μυαλό μου δεν θα αντέξει
- 22 ΜΑΙ 2026
«Παίρνουν τόσα εκατομμύρια, πώς γίνεται να χάνουν βολές;», αναρωτιέται ο κυρ Νίκος από τη Μαρτίου. Οι συνδαιτυμόνες στηρίζουν, σα να μην ακούν κάτι παράξενο. Στη καφενειακή διάλεκτο, όλα επιτρέπονται, γιατί εκεί δεν κόβουν ένσημα εκπροσωπώντας το άθλημα που γέννησε ο Τζέιμς Νέισμιθ.
Μεταξύ μας, δεν θα είχε θέμα ούτε εκείνος. Όταν όμως ακούμε στα διάφορα πλατό να λένε ότι «θα κερδίσει αυτός που το θέλει περισσότερο», πολύ πιθανό να τρέμουν τα κοκκαλάκια του πατέρα του μπάσκετμπολ.
Οι τέσσερις διεκδικητές του φετινού Final Four, το θέλουν εξίσου. Καμία ομάδα δεν ήρθε στην Αθήνα φέτος για να χαρίσει, ή να χαριστεί στον αντίπαλο. Παίκτες και προπονητές γνωρίζονται καλά μεταξύ τους, με τα συναπαντήματα να είναι πολλά και τα κόζια, λίγο πολύ γνωστά.
Δε μπορούμε να μπούμε στο μυαλό τους, αλλά σίγουρα φανταζόμαστε πως όταν φτάνεις στη τελική φάση της Ευρωλίγκας, το μυαλό σου είναι το μόνο που αξίζει, αυτό που διαλαλούν οι πρωταγωνιστές ως «πνευματική συγκέντρωση», χρήσιμη ντρίπλα σε νερόβραστες ερωτήσεις στις συνεντεύξεις τύπου.
Αυτό που μερικοί αποκαλούν children’s game, μόνο παιχνιδάκι δεν είναι. Όχι μόνο επειδή επηρεάζει και επιδρά στην ψυχολογία μιας τεράστιας μερίδας ανθρώπων, αλλά και γιατί η στρατηγική αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι στην παρτίδα.
Το φορμάτ του Final Four μπορεί να αμφισβητείται από τους άμεσα εμπλεκόμενους ως μη αξιοκρατικό, αλλά αν εξαιρέσουμε το φόβο και την παράνοια στο Κάουνας, τις περισσότερες φορές κερδίζει ο καλύτερος του διημέρου.
Μαζευτήκαμε εδώ σήμερα για ένα άτυπο pre game show, ενόψει Final Four. Αν περιμένετε να πάει πέντε για να φύγετε και η ώρα δε περνά, σας κρατάμε συντροφιά σκαλίζοντας λίγο πιθανούς και απίθανους παράγοντες του διημέρου.
Ας ξεκινήσουμε με τον πρώτο ημιτελικό ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Φενέρ.
Δαφνοστεφανωμένε έφηβε, όλα αυτά που φοβάσαι είναι ακόμα εδώ;
Αγαπητοί ερυθρόλευκοι, δεν θέλω να γίνω δυσάρεστος αλλά πρέπει να μιλήσουμε για κάτι σοβαρό. Η ομάδα του Πειραιά αν θέλει να σπάσει την κατάρα, χρειάζεται πρωτίστως, να σπάσει τον καθρέφτη της. Στις τελευταίες 4 συμμετοχές, ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος όταν νιώσει την πίεση, ή κρυφοκοιτάξει την εικόνα με το στέμμα στο κεφάλι, τα χάνει.
Άγχος στο Βελιγράδι, ταχυπαλμίες στο Κάουνας, μούδιασμα στο Βερολίνο, παράλυση στο Άμπου Ντάμπι. Τα συμπτώματα είναι γνωστά πλέον και ξέρουμε που οδηγούν. Ο ημιτελικός είναι άλλο ένα ματς κι αν ο Ολυμπιακός το προσεγγίσει μέσα από τις συνήθειές του, τότε θα καθορίσει εκείνος το ριζικό του.
Στα μεγάλα ματς, χρειάζεται πρωτίστως ηρεμία και πίστη στο πλάνο, όχι καουμποϊλίκια και ζογκλερικά. Διαφορετικά, οι Harlem Globetrotters θα κατέβαιναν στα πρωταθλήματα και δεν θα έβγαζαν το ψωμί τους στο Half Time show.
Ταλιράκια δε μπορούμε να τα κάνουμε, ούτε να μαντέψουμε το ποσοστό του Walkup στο τρίποντο κι αν αυτό θα ανοίξει την άμυνα, ούτε φυσικά και τη μέρα που θα ξημερώσει για Baldwin και Tucker. Στο μαντείο, παίρνουν ρεπό απόψε.
Δεν υπάρχουν χρησμοί, μόνο μπάσκετ και παίκτες που βγαίνουν μπροστά και παίρνουν αποφάσεις. Αν όμως χρειάζεται να κάνουμε προβλέψεις που αργότερα μπορεί να γίνουν screenshots ετεροντροπής, θα πάρω την ευθύνη και θα πω ότι αν μετά το 5ο χαμένο σουτ στο πρώτο δεκάλεπτο, οι παίκτες του Μπαρτζώκα νιώσουν ότι πλησιάζει ένα μαύρο ντεζαβού, το ξημέρωμα του Σαββάτου θα είναι εφιαλτικό για τους κόκκινους και λυτρωτικό για τους πράσινους που έμειναν κλειδωμένοι έξω από το σπίτι τους.
Αν δε πανικοβληθούν στο υποθετικό σενάριο που τους βρίσκει πίσω στο πρώτο μέρος και μείνουν μαζί στο ματς, η ποιότητα θα συναντήσει την εμπειρία και μαζί μπορούν να κλείσουν εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό της Κυριακής.
Ευτυχώς τελείωσε και το αστείο με τον αμήχανο μικρό τελικό.
Τα παιδιά της παλαιότητας ενάντια στην ακόρεστη αλεγρία των νυχτερίδων
Ας περάσουμε και στο δεύτερο πιάτο της ημέρας. Ήμουν κάπως φειδωλός στις προβλέψεις για την πρώτη πράξη του διημέρου, αλλά εδώ, θα ανοιχτώ κι ας εκτεθώ.
Δε βλέπω κανέναν τρόπο να μη μετατρέψουν οι Montero, Badio και Taylor το T-Center σε γιορτή που θα θυμίζει Fallas στην El Carmen. Η Βαλένθια έρχεται με ένα τρομακτικό μομέντουμ μετά το Reverse Sweep επί του οικοδεσπότη Παναθηναϊκού και δε βλέπω τρόπο να κόβει ταχύτητα κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Η εμπειρία είναι σίγουρα ένας ασφαλής δρόμος αλλά και η άγνοια κινδύνου δίνει σημαντικά καύσιμα στο μεγάλο ταξίδι προς την κορυφή της Ευρώπης. Η απουσία του Tavares ανοίγει τον ουρανό στην άμυνα της Βασίλισσας και ο αεροδιάδρομος δύσκολο να παραμείνει κλειστός από τον φιλότιμο Garuba.
Η απειρία μπορεί να φέρει τρικυμία, αλλά ο στόλος του Martinez έχει μάθει πια από θάλασσες. Αν καταφέρει η Ρεάλ Μαδρίτης να αποκλείσει τη Βαλένθια από τον τελικό, θα μιλάμε για έκπληξη κι ας πιστεύουν αρκετοί ότι έχει τη «φανέλα» για να το κάνει.
Φιλική υπενθύμιση. Μέσα από τη φανέλα υπάρχουν προσωπικότητες που δεν κολλάνε στο έμβλημα, παρά μόνο στον τελικό στόχο.
Από το βράδυ της Παρασκευής, θα φανεί αν τα λόγια που διαβάσατε παραπάνω ήταν προφητικά, ή αν τελικά οδηγούμαι και εγώ σιωπηλώς στο παρεάκι της πρώτης παραγράφου, πλάι στο παρεάκι της Μαρτίου.
Εντάξει, δε θα με χάλαγε και τόσο.
Καλό Final Four.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.