Η απόκοσμη και ποιητική πλευρά των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων μέσα από ένα κλικ
- 11 ΦΕΒ 2026
Η φωτιά νικάει τον πάγο, όλοι το ξέρουν αυτό. Και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Milano Cortina 2026, εκεί που το χιόνι και η παγωνιά κυριαρχούν, δεν μπορεί να συμβαίνει το αντίθετο. Εκεί, τα σώματα των αθλητών και των αθλητριών κάτω από τις στολές έχουν κόκκινο και κίτρινο χρώμα και το χιόνι και ο πάγος βάφονται με αποχρώσεις του κυανού και του μπλε indigo.
Στον σκοτεινό θάλαμο που επεξεργάστηκαν το υλικό που τράβηξαν, οι τρεις φωτογράφοι του πρακτορείου Getty Images, Pauline Ballet, Ryan Pierse και Hector Vivas, δεν θα περιμένουν να δουν ούτε συναισθήματα αποτυπωμένα σε πρόσωπα, ούτε καθαρές κινήσεις και τεχνικές. Ήξεραν άλλωστε τι τραβούσαν όταν πατούσαν το κλικ στις θερμικές κάμερες τους.
Αυτό που ήθελαν να αποτυπώσουν είναι την αθέατη ενέργεια που κρύβεται στα σώματα των αθλητών που επιχειρούν και πετυχαίνουν το ακατόρθωτο. Τη θερμότητα που μοιάζει με ένα ποτάμι λάβας αλλά σε σχήμα ανθρώπου.
Και το πέτυχαν.
«Ως εικαστικοί καλλιτέχνες, μας ελκύει η φωτογραφία ως μια μορφή τέχνης που μας επιτρέπει να εκφραστούμε, να δημιουργούμε και να πειραματιζόμαστε», λέει η Ballet για το έργο τους που περισσότερο θυμίζει έργα ζωγραφικής.
«Οι θερμικές κάμερες καταγράφουν την υπέρυθρη ακτινοβολία που εκπέμπεται από τα σώματα, αποκαλύπτοντας έτσι τη θερμότητα, τη μυϊκή προσπάθεια και τις θερμικές ανταλλαγές μεταξύ του αθλητή και του περιβάλλοντος στο οποίο αγωνίζεται. Είναι ταυτόχρονα ένα εργαλείο τεκμηρίωσης και ένα ποιητικό μέσο».
Στην πραγματικότητα, κάθε κάμερα έχει δύο φακούς – έναν θερμικό και έναν φωτογραφικό – επιτρέποντας στον χειριστή να δημιουργήσει ένα περίεργο προμηνύον αποτέλεσμα αν συνδυαστούν και οι δύο εικόνες. Αυτό φαίνεται καλύτερα για παράδειγμα στις εικόνες του λουτζ και του ελεύθερου πατινάζ.
«Μπορείτε να δείτε το σώμα σε κίνηση και το καθυστερημένο θερμικό αποτύπωμά του, σαν μια ανάμνηση της κίνησης», λέει η Ballet. «Δημιουργεί έναν οπτικό διάλογο μεταξύ του ορατού και του αόρατου», προσθέτει.
Εξηγώντας τις διαφορές ανάμεσα στη λήψη παραδοσιακών φωτογραφιών και στις θερμικές εικόνες, η φωτογράφος εξηγεί πως είναι σαν να μαθαίνεις από την αρχή να φωτογραφίζεις.
«Η κύρια διαφορά έγκειται στην οπτική γλώσσα. Στην κλασική φωτογραφία δουλεύουμε με το φως, τη σύνθεση και τις γρήγορες ή αργές ταχύτητες κλείστρου. Στην θερμική απεικόνιση δουλεύουμε με τη θερμοκρασία, τη διάχυση ενέργειας, το χρώμα και τα θερμικά ίχνη της κίνησης.
Προφανώς αντιμετωπίζουμε διάφορους περιορισμούς, με τους οποίους όμως παίζουμε. Είναι αδύνατο για εμάς να επιλέξουμε ρυθμίσεις όπως η ταχύτητα έκθεσης, το διάφραγμα και η εστιακή απόσταση.
Επίσης, υπάρχουν τεχνικοί περιορισμοί, όπως η καθυστέρηση μεταξύ του πατήματος του κλείστρου και της λήψης της εικόνας. Αυτό μας ωθεί να ανακαλύψουμε εκ νέου τη σύνθεση, καθώς τα οπτικά μας σημεία αναφοράς αλλάζουν εντελώς».
Το φωτογραφικό τρίο πειραματίζεται επίσης και με διάφορα άλλα δημιουργικά έργα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπως για παράδειγμα η υπέρυθρη φωτογραφία, οι vintage φωτογραφικές μηχανές Graflex και οι ψηφιακές συνθέσεις.
Όπως είπε ο Vivas, οι φωτογραφικές μηχανές Graflex «αποτίνουν φόρο τιμής στον τύπο φωτογραφικής μηχανής που θα είχε χρησιμοποιηθεί πριν από 70 χρόνια, όταν η Κορτίνα φιλοξένησε τους Αγώνες το 1956».
Ωστόσο, με μια σύγχρονη πινελιά, «οι φωτογραφικές μηχανές [μας] έχουν προσαρμοστεί ώστε να καταγράφουν εικόνες σε smartphone, επιτρέποντας τη ζωντανή μετάδοση του περιεχομένου που καταγράφεται».
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.