
Οι αριθμοί που έγιναν θρύλοι: 25 φανέλες που ταυτίστηκαν με ποδοσφαιριστές
- 21 ΝΟΕ 2026
Στο ποδόσφαιρο, ένας αριθμός στη φανέλα μπορεί να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από ένα πρακτικό στοιχείο της εμφάνισης. Με τα χρόνια, ορισμένοι αριθμοί απέκτησαν τη δική τους ιστορία και συνδέθηκαν τόσο έντονα με συγκεκριμένους παίκτες, ώστε σήμερα αρκεί να τους ακούσεις για να σκεφτείς αμέσως ένα όνομα. Το 10 παραπέμπει στον Maradona, το 7 στον Cristiano Ronaldo, το 3 στον Maldini.
Υπάρχουν, βέβαια, και αριθμοί που πέρασαν από πολλές μεγάλες φανέλες, αλλά τελικά κατέληξαν να έχουν έναν και μόνο ιδιοκτήτη στη συλλογική ποδοσφαιρική μνήμη. Από τους τερματοφύλακες και τους αμυντικούς μέχρι τους μεγάλους σταρ της επίθεσης, ο Guardian έκανε μια περιήγηση στους ποδοσφαιριστές που έδωσαν στους αριθμούς τους ξεχωριστή σημασία.
Η επιλογή είναι αναπόφευκτα υποκειμενική από τους συντάκτες της εμβληματικής εφημερίδας και αφήνει αρκετό χώρο για διαφωνίες. Γιατί, άλλωστε, αν υπάρχει ένα πράγμα που ξέρουν να κάνουν καλά οι ποδοσφαιρόφιλοι, είναι να διαφωνούν για το ποιος ήταν ο καλύτερος.
1 – Lev Yashin
Το 1 είναι ο κατεξοχήν αριθμός του τερματοφύλακα, όμως στην περίπτωση του Lev Yashin απέκτησε μια ξεχωριστή σημασία. Ο σχεδόν μυθικός γκολκίπερ της Σοβιετικής Ένωσης και της Ντιναμό Μόσχας, που κυριάρχησε τη δεκαετία του ’50 και του ’60, ξεχώριζε όχι μόνο για τις αποκρούσεις του αλλά και για την επιβλητική του εμφάνιση. Συχνά αγωνιζόταν με τραγιάσκα και μαύρη εμφάνιση, γεγονός που του χάρισε τα προσωνύμια Μαύρη Αράχνη και Μαύρος Πάνθηρας.
Ο Yashin παραμένει μέχρι σήμερα ο μοναδικός τερματοφύλακας που έχει κατακτήσει τη Χρυσή Μπάλα. Η σύνδεσή του με το 1 θεωρείται, επομένως, σχεδόν αυτονόητη.
2 – Cafu
Ο αριθμός 2 έχει παραδοσιακά συνδεθεί με τους δεξιούς αμυντικούς και δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί πιο χαρακτηριστικός εκπρόσωπός του από τον Cafu. Παρότι ορισμένοι από τους μεγάλους Βραζιλιάνους δεξιούς μπακ, όπως ο Djalma Santos και ο Carlos Alberto, αγωνίστηκαν με το 4, ο Cafu ταυτίστηκε όσο λίγοι με τη δεξιά πλευρά του γηπέδου.
Με τη φανέλα της Βραζιλίας, της Ρόμα, της Μίλαν και άλλων συλλόγων, ο Cafu κάλυψε αμέτρητα χιλιόμετρα πάνω-κάτω στη δεξιά πτέρυγα. Κατέκτησε δύο Παγκόσμια Κύπελλα και παραμένει ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε τρεις διαδοχικούς τελικούς της διοργάνωσης.
3 – Paolo Maldini
Στην περίπτωση του Paolo Maldini, ο αριθμός 3 μοιάζει σχεδόν συνώνυμος με το ίδιο το όνομά του. Η Μίλαν έχει αποσύρει τη φανέλα και επιτρέπει να φορεθεί ξανά μόνο εφόσον κάποιος από τους γιους του αγωνιστεί για τον σύλλογο.
Ως αριστερός μπακ αλλά και ως αριστερός στόπερ, ο Maldini θεωρείται ένας από τους τελειότερους αμυντικούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Οι σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες αντίπαλοι όπως ο Chris Waddle ή ο Karel Poborsky κατάφεραν να τον αφήσουν πίσω έμειναν στη μνήμη ακριβώς επειδή ήταν τόσο ασυνήθιστες.
Παρά το γεγονός ότι δεν φόρεσε το 3 με την Ιταλία στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1990 και του 1994, σε ολόκληρη σχεδόν τη συλλογική του καριέρα ο αριθμός παρέμεινε άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί του. Ο Maldini με άλλη φανέλα μοιάζει σχεδόν τόσο παράταιρος όσο ο James Bond με φόρμα.
4 – Javier Zanetti
Η διάρκεια, η συνέπεια και η ποιότητα του Javier Zanetti τον τοποθετούν στην κορυφή των υποψηφίων για το 4. Ο Αργεντινός υπήρξε ένας από τους πιο ευέλικτους ποδοσφαιριστές της εποχής του, αποδεικνύοντας ότι ένας δεξιός μπακ μπορούσε να κινηθεί με την ίδια αποτελεσματικότητα και στον χώρο του κέντρου.
Σε 19 χρόνια στην Ίντερ κατέκτησε 16 τρόπαια, τα 15 από αυτά ως αρχηγός, και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στην ιστορία του συλλόγου. Ο José Mourinho είχε χαρακτηρίσει τιμή του το γεγονός ότι τον προπόνησε, ενώ ο Paolo Maldini τον είχε αποκαλέσει «τον αντίπαλο που σεβόταν περισσότερο».
Η Ίντερ απέσυρε τη φανέλα του, όπως έκανε και η Μίλαν με εκείνη του Maldini, επιβεβαιώνοντας τη θέση του Zanetti στην ποδοσφαιρική ιστορία του Μιλάνου.
5 – Franz Beckenbauer
Ο αριθμός 5 έχει συνδεθεί με σπουδαίους ποδοσφαιριστές, όμως δύσκολα κάποιος μπορεί να ξεπεράσει τον Franz Beckenbauer. Ο αρχηγός και λίμπερο της Δυτικής Γερμανίας και της Μπάγερν Μονάχου τη δεκαετία του ’70 έκανε τη θέση του κεντρικού αμυντικού να μοιάζει σχεδόν με τέχνη.
Ο Beckenbauer είχε μια μοναδική ικανότητα να ελέγχει το παιχνίδι από την άμυνα, κινούμενος με χαρακτηριστική άνεση και κομψότητα. Ο βιογράφος του, Uli Hesse, έχει σημειώσει ότι ο αριθμός 5 έγινε συνώνυμος με τη δική του, ξεχωριστή ερμηνεία του ρόλου του λίμπερο.
Κανείς δεν κατάφερε να δώσει στη θέση την ίδια διάσταση. Γι’ αυτό και η Μπάγερν απέσυρε τη φανέλα με το 5 τον Δεκέμβριο του 2024.
6 – Franco Baresi
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, το 6 συνδέεται κυρίως με τους αμυντικούς μέσους. Για πολλές δεκαετίες, όμως, ο αριθμός είχε ταυτιστεί με έναν διαφορετικό τύπο ποδοσφαιριστή, τον ηγέτη της άμυνας, τον αρχηγό και τον μεγάλο στόπερ.
Ο Franco Baresi αποτελεί ίσως την πιο χαρακτηριστική περίπτωση. Αρχηγός και ηγετική φυσιογνωμία της Μίλαν στη χρυσή εποχή των Arrigo Sacchi και Fabio Capello, λειτουργούσε ουσιαστικά ως προπονητής μέσα στο γήπεδο. Η Μίλαν απέσυρε τη φανέλα του το 1997, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική θέση του στην ιστορία του συλλόγου.
Μαζί με τους Bobby Moore και Tony Adams, ο Baresi αποτελεί μία από τις εμβληματικότερες μορφές που φόρεσαν το 6. Η παρουσία του στην ποδοσφαιρική μνήμη παραμένει τόσο ισχυρή ώστε ο αριθμός δύσκολα μπορεί να αποσυνδεθεί από το όνομά του.
7 – Cristiano Ronaldo
Το 7 θα μπορούσε κάλλιστα να ανήκει στον Garrincha, ο οποίος φόρεσε τον συγκεκριμένο αριθμό όταν η Βραζιλία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, δύσκολα υπάρχει ποδοσφαιριστής που να έχει μετατρέψει έναν αριθμό σε τόσο ισχυρό προσωπικό brand όσο ο Cristiano Ronaldo.
Το CR7 έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια του ποδοσφαίρου και συνδέεται πλέον με αρώματα, εσώρουχα, παπούτσια, ξενοδοχεία, εφαρμογές γυμναστικής και ακόμη και εμφιαλωμένο νερό.
Η ιστορία ξεκίνησε το 2003, όταν ο Sir Alex Ferguson έδωσε στον νεαρό Πορτογάλο τη φανέλα με το 7 της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, έναν αριθμό που προηγουμένως είχαν φορέσει θρύλοι όπως οι George Best, Bryan Robson, Eric Cantona και David Beckham. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ωστόσο, ο C. Ronaldo είναι εκείνος που ταύτισε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον το όνομά του με το 7.
8 – Marcel Desailly
Ο Marcel Desailly απέκτησε μια ιδιαίτερη σχέση με το 8, όταν στη Μίλαν μετακινήθηκε από την άμυνα στη μεσαία γραμμή. Ο ίδιος αριθμός τον συνόδευσε και στην εθνική Γαλλίας, ακόμη και όταν επέστρεψε στη θέση του στόπερ.
Με τη φανέλα της Γαλλίας κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και το Euro 2000, ενώ η πιο χαρακτηριστική στιγμή του με το 8 ήρθε στον τελικό του Champions League του 1994. Τότε, σε ηλικία μόλις 25 ετών, πρωταγωνίστησε στη νίκη της Μίλαν επί της Μπαρτσελόνα και πέτυχε το τελευταίο γκολ της αναμέτρησης.
Οι Xavi, Andrés Iniesta και Sócrates αποτελούν επίσης ισχυρές επιλογές για τον συγκεκριμένο αριθμό, όμως ο Desailly ξεχωρίζει ακριβώς επειδή απέδειξε ότι το 8 μπορούσε να ανήκει και σε έναν ποδοσφαιριστή με τόσο έντονα αμυντικό προφίλ.
9 – Ronaldo
Ο αριθμός 9 δύσκολα θα μπορούσε να ανήκει σε άλλον από τον Ronaldo Nazário Da Lima. Η επιλογή είναι ταυτόχρονα αυτονόητη και νοσταλγική, καθώς ο Βραζιλιάνος υπήρξε ένα από τα πιο εντυπωσιακά νεαρά ταλέντα που γνώρισε ποτέ το ποδόσφαιρο.
Δύναμη, ταχύτητα και τεχνική συνδυάζονταν με τρόπο που δεν είχε προηγούμενο. Ο Ronaldo μπορούσε να διαλύσει μια άμυνα μόνος του και να μετατρέψει μια απλή επίθεση σε ποδοσφαιρικό θέαμα.
Η εικόνα του συνδέθηκε και με τα Nike Mercurial R9, τα οποία παρουσιάστηκαν πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και αποτέλεσαν σύμβολο της ολοένα και μεγαλύτερης εμπορευματοποίησης του ποδοσφαίρου.
Παρότι εκείνη την περίοδο φορούσε το 10 στην Ίντερ, ο αριθμός 9 θα έμενε τελικά στην ποδοσφαιρική ιστορία συνδεδεμένος με τον R9, τον πρώτο μεγάλο «ποδοσφαιριστή του PlayStation» και μία από τις πιο αυθεντικές εκφράσεις της βραζιλιάνικης ποδοσφαιρικής ιδιοφυΐας.
10 – Diego Maradona
Αν υπάρχει ένας αριθμός που έχει ξεπεράσει τα όρια της φανέλας και έχει γίνει συνώνυμος με έναν ποδοσφαιριστή, αυτός είναι το 10 του Diego Maradona.
«Ό,τι κι αν συμβεί και όποιος κι αν είναι στην εξουσία, η φανέλα με το 10 θα είναι πάντα δική μου», είχε δηλώσει ο Αργεντινός. Και η ιστορία φαίνεται να τον δικαιώνει, παρά την παρουσία τεράστιων αντιπάλων για τον συγκεκριμένο αριθμό, όπως ο Pelé, ο Lionel Messi και ο Ferenc Puskás.
Για τον Maradona, το 10 ήταν κάτι περισσότερο από ένας αριθμός. Αντιπροσώπευε την αργεντίνικη παράδοση του pibe, του χαρισματικού παιδιού της γειτονιάς που ξεκινά από δύσκολες συνθήκες, αλλά διαθέτει ένα σχεδόν υπερφυσικό ποδοσφαιρικό ταλέντο και μια ατίθαση, αλύγιστη προσωπικότητα.
Η ταύτιση ήταν τόσο απόλυτη ώστε ο Maradona είχε κάνει το 10 ακόμη και τατουάζ στην πλάτη του. Στην περίπτωσή του, ο αριθμός δεν ήταν απλώς μέρος της εμφάνισης. Ήταν κομμάτι της ίδιας του της ταυτότητας.
11 – Ryan Giggs
«Θυμάμαι την πρώτη φορά που τον είδα», είχε πει ο Sir Alex Ferguson. «Ήταν 13 ετών και έμοιαζε να αιωρείται πάνω από το έδαφος, σαν ένα κόκερ σπάνιελ που κυνηγά ένα κομμάτι ασημόχαρτο στον άνεμο».
Ο Ryan Giggs πέρασε από αρκετούς αριθμούς στα πρώτα χρόνια της καριέρας του –2, 4, 5, 7 και 10– όμως από το 1993, όταν η Premier League καθιέρωσε τους αριθμούς στις φανέλες, το 11 έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της εικόνας του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ακόμη και όταν στα τελευταία χρόνια της καριέρας του αγωνίστηκε σε διαφορετικό ρόλο, ο αριθμός παρέμεινε ίδιος.
Υπήρχαν αρκετοί ακόμη σπουδαίοι υποψήφιοι, από τον Garrincha και τον Rivellino μέχρι τους Éder, Romário, Rivaldo και Ronaldinho. Κανείς, όμως, δεν συνδύασε το 11 με τόση διάρκεια και τόσους τίτλους όσο ο Giggs.
12 – Marco van Basten
Το 12 συνδέθηκε με τον Marco van Basten σε μια από τις πιο απρόβλεπτες ιστορίες της καριέρας του. Μετά από μια σεζόν γεμάτη τραυματισμούς στη Μίλαν, ο Ολλανδός ξεκίνησε το Euro 1988 στον πάγκο. Κυριολεκτικά αλλά και… αριθμητικά, αφού φορούσε το 12.
Στο δεύτερο παιχνίδι της διοργάνωσης, απέναντι στην Αγγλία, πήρε τη θέση του στην ενδεκάδα και πέτυχε χατ-τρικ. Από εκείνο το σημείο και μετά δεν σταμάτησε. Ακολούθησε το εκπληκτικό γκολ απέναντι στη διοργανώτρια Δυτική Γερμανία και, στον τελικό με τη Σοβιετική Ένωση, το μυθικό βολέ που έμεινε στην ιστορία.
Στη συνέχεια καθιερώθηκε ως το 9 της Ολλανδίας. Το 12, όμως, παρέμεινε συνδεδεμένο μαζί του, σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Thierry Henry να επιλέξει τον αριθμό όταν αγωνίστηκε με τη Γαλλία, ακριβώς λόγω του van Basten. Χωρίς τον Ολλανδό, η επιλογή για το 12 θα μπορούσε να είχε καταλήξει στον σπουδαίο Γάλλο Alain Giresse.
13 – Gerd Müller
Σε αντίθεση με αρκετές άλλες ποδοσφαιρικές κουλτούρες, οι Γερμανοί δεν φαίνεται να φοβήθηκαν ποτέ το 13. Ο αριθμός έχει φορεθεί σε μεγάλες διοργανώσεις από παίκτες όπως οι Rudi Völler, Karl-Heinz Riedle, Michael Ballack και Thomas Müller.
Κανείς, όμως, δεν τον έκανε πιο εμβληματικό από τον Gerd Müller.
Ο Bomber επέλεξε το 13 στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1970 και του 1974, αλλά και στο θριαμβευτικό Euro του 1972, ως φόρο τιμής στον παιδικό του ήρωα Max Morlock, ο οποίος είχε σκοράρει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954 απέναντι στην Ουγγαρία.
Ο Müller αγωνίστηκε σε 13 παιχνίδια σε Παγκόσμια Κύπελλα και έφτασε πολύ κοντά στο να ολοκληρώσει την παρουσία του με 13 γκολ. Τελικά, το 14ο ήταν και το πιο σημαντικό: το πέτυχε στον τελικό του 1974 απέναντι στην Ολλανδία και χάρισε στη Δυτική Γερμανία το τρόπαιο.
14 – Johan Cruyff
Η σχέση του Johan Cruyff με το 14 ξεκίνησε σχεδόν τυχαία. Σε έναν αγώνα του Άγιαξ, ο Gerrie Mühren δεν έβρισκε τη συνηθισμένη φανέλα με το 7. Ο Cruyff του έδωσε το 9 και πήρε από την τσάντα την πρώτη διαθέσιμη φανέλα: το 14.
Ο Άγιαξ κέρδισε το παιχνίδι και ο Cruyff αποφάσισε να κρατήσει τον αριθμό. Από εκεί και πέρα, το 14 έγινε μέρος της ταυτότητάς του και ο ίδιος φρόντισε να ενισχύσει κάθε πιθανό συμβολισμό γύρω από αυτό.
Ακόμη και η ημερομηνία του γάμου του με την Danny, στις 2 Δεκεμβρίου 1968, μπορούσε να συνδεθεί με το 14, αφού τόσο το 2+12 όσο και το 6+8 δίνουν 14. Αργότερα, το Ίδρυμα Cruyff δημιούργησε το Schoolyard14, βασισμένο στις περίφημες «14 αρχές του Johan Cruyff».
Αν ο Cruyff ήταν ένας νεαρός ποδοσφαιριστής το 2026, πιθανότατα θα είχε επιλέξει ένα σύμβολο αντί για αριθμό.
15 – Falcão
Το 15 είναι ένας από τους αριθμούς όπου η επιλογή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Τελικά ξεχωρίζει ο Falcão, παρότι φόρεσε τον συγκεκριμένο αριθμό μόλις σε πέντε αγώνες.
Ο Βραζιλιάνος μέσος, ένας από τους πιο χαρισματικούς box-to-box δημιουργούς της εποχής του, δεν αγωνίστηκε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982, καθώς η Ρόμα δεν ήταν υποχρεωμένη να τον αποδεσμεύσει για τους συγκεκριμένους αγώνες. Έτσι, όταν έφτασε στην τελική φάση, δεν βρέθηκε μεταξύ των βασικών παικτών που φορούσαν τους αριθμούς 1 έως 11. Και στα πέντε παιχνίδια της Βραζιλίας στην Ισπανία αγωνίστηκε με το 15.
Η ομάδα εκείνη θεωρείται μία από τις πιο θεαματικές επιθετικές ομάδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο Falcão αναδείχθηκε δεύτερος καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης, κατακτώντας τη Silver Ball. Για μόλις πέντε εμφανίσεις, η σύνδεση με το 15 είναι εντυπωσιακή.
16 – Rodri
Η επιλογή του Rodri για το 16 μπορεί να μοιάζει κάπως παράδοξη, όμως τα επιτεύγματά του είναι δύσκολο να αγνοηθούν. Ο Ισπανός μέσος είχε κατακτήσει σχεδόν τα πάντα πριν ακόμη συμπληρώσει τα 30. Παγκόσμιο Κύπελλο, Euro, Χρυσή Μπάλα, Golden Ball και Treble.
Το 16 τον συνόδευσε για χρόνια και έγινε συνώνυμο της παρουσίας του στη Μάντσεστερ Σίτι. Όταν μετακόμισε στην Μπαρτσελόνα το καλοκαίρι, μάλιστα, ζήτησε από τον Fermín López να του παραχωρήσει τον αριθμό. Η συνεννόηση, δεδομένης της σχέσης του Rodri με το 16, πιθανότατα δεν χρειάστηκε και πολύ χρόνο.
17 – Kevin De Bruyne
Η ιστορία του 17 του Kevin De Bruyne ξεκινά από τον Wilfried Bony. Ο Βέλγος είχε φορέσει το 14 στη Βόλφσμπουργκ, όμως όταν μετακόμισε στη Μάντσεστερ Σίτι το 2015, ο αριθμός ανήκε ήδη στον Bony. Έτσι κατέληξε στο 17.
Η επιλογή αποδείχθηκε ιδανική. Το 7 υπάρχει μέσα στο 17, όπως υπήρχε και κάτι από τη μαγεία των μεγάλων δημιουργών στο παιχνίδι του De Bruyne. Για μια ολόκληρη δεκαετία στο Etihad, ο Βέλγος υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς παίκτες της Premier League.
Οι Emmanuel Petit, Frank Rijkaard, Vitinha και ακόμη και ο νεαρός Cristiano Ronaldo αποτελούσαν ισχυρές εναλλακτικές για τον αριθμό. Η δημιουργική ιδιοφυΐα, η ακρίβεια στις μεταβιβάσεις και η ικανότητά του να διαλύει τις άμυνες από τη δεξιά πλευρά, όμως, έδωσαν το 17 στον De Bruyne.
18 – Ivan Zamorano
Όταν ο Ronaldo πήρε το 9 στην Ίντερ το καλοκαίρι του 1998, ο Ivan Zamorano βρέθηκε μπροστά σε ένα πρόβλημα. Ο Χιλιανός είχε φορέσει το 9 στην εθνική ομάδα, στη Σεβίλλη, στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Ίντερ και ήταν ιδιαίτερα περήφανος για τη συμβολική σημασία του αριθμού.
Η λύση ήταν ευρηματική. Μετακινήθηκε στο 18 και πρόσθεσε ένα «+» ανάμεσα στα δύο ψηφία, δημιουργώντας το 1+8=9.
Χρόνια πριν από την εποχή του Lionel Messi και της ευρύτερης έννοιας του false nine, ο Zamorano είχε δημιουργήσει τη δική του εκδοχή ενός αριθμητικού τεχνάσματος. Το 18 έμεινε έτσι για πάντα συνδεδεμένο με την εφευρετικότητα και το χιούμορ του Χιλιανού.
19 – Paul Gascoigne
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, το 19 ανήκε στον Paul Gascoigne. Ο Άγγλος μέσος εξελίχθηκε σε μία από τις μεγάλες μορφές της διοργάνωσης και οδήγησε την εθνική ομάδα μέχρι τα ημιτελικά, πολύ πέρα από τις αρχικές προσδοκίες.
Η αυθόρμητη και σχεδόν παιδική ιδιοφυΐα του Gascoigne άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπιζόταν το αγγλικό ποδόσφαιρο και δημιούργησε μια από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες της εθνικής ομάδας.
Η σύνδεση με το 19 επιβεβαιώθηκε χρόνια αργότερα. Το 2009, η Αγγλία και η Δυτική Γερμανία συναντήθηκαν ξανά σε φιλανθρωπικό αγώνα, αναπαριστώντας τον ημιτελικό του 1990. Οι Άγγλοι φόρεσαν τους αριθμούς 1 έως 11, με μία εξαίρεση: ο Gascoigne αγωνίστηκε ξανά με το 19.
Ο Bobby Robson, που είχε καθοδηγήσει εκείνη την ομάδα, παρακολούθησε τον αγώνα καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι και πέθανε πέντε ημέρες αργότερα. Στον δρόμο της επιστροφής, είχε μόνο μία ερώτηση για τον γιο του, «Πώς έπαιξε ο Gascoigne;».
20 – Diogo Jota
Ο αριθμός 20 έχει φορεθεί από σημαντικούς ποδοσφαιριστές όπως οι Paolo Rossi, Clarence Seedorf και Ole Gunnar Solskjær. Κανείς, όμως, δεν ταυτίστηκε μαζί του όσο ο Diogo Jota.
Ο Πορτογάλος επιθετικός συνδέθηκε τόσο έντονα με το 20, ώστε ο αριθμός πέρασε και στη μουσική παράδοση των οπαδών της Λίβερπουλ. Έγινε σύνθημα όσο ο Jota ήταν ζωντανός και απέκτησε ακόμη πιο συγκινητικό χαρακτήρα μετά τον θάνατό του.
Η Λίβερπουλ απέσυρε τη φανέλα με το 20 και δημιούργησε έξω από το Anfield το μνημείο Forever 20, σφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη σύνδεση του αριθμού με τον αδικοχαμένο Πορτογάλο.
Ο Jota έφυγε πολύ νωρίς, όμως το 20 αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ποδοσφαιρικής του κληρονομιάς.
Το 21 τον συνόδευσε σε Ίντερ, Μίλαν, Γιουβέντους και New York City. Με αυτόν τον αριθμό κατέκτησε έξι πρωταθλήματα Serie A, δύο Champions League και, φυσικά, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 με την Ιταλία.
Η σύνδεση με το κρασί δεν έμεινε μόνο στη μεταφορά. Όταν ο Pirlo απέκτησε δικό του αμπελώνα, δημιουργήθηκε το 21 Brut Rosé από την Pratum Coller, προς τιμήν του χαρακτηριστικού αριθμού του.
22 – Kaká
Το 2007 ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο ότι η Χρυσή Μπάλα θα κατέληγε στον Kaká. Ο Βραζιλιάνος μεσοεπιθετικός είχε πραγματοποιήσει μια εκπληκτική σεζόν και είχε οδηγήσει τη Μίλαν στην κορυφή της Ευρώπης.
Όταν έφτασε στο Μιλάνο από τη Σάο Πάολο, ήθελε αρχικά το 8 ή το 10. Και οι δύο αριθμοί, όμως, ανήκαν ήδη στους Gennaro Gattuso και Rui Costa. Ο νεαρός Βραζιλιάνος δεν θέλησε να αμφισβητήσει δύο τόσο μεγάλες μορφές και κατέληξε στο 22.
Ο αριθμός έγινε τελικά αναπόσπαστο κομμάτι της εικόνας του. Η μεταγραφή του στη Ρεάλ Μαδρίτης έναντι 67 εκατ. ευρώ δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν και, όταν επέστρεψε στη Μίλαν τέσσερα χρόνια αργότερα, πήρε ξανά το 22.
23 – David Beckham
Όταν ο David Beckham μετακόμισε στη Ρεάλ Μαδρίτης το 2003, το 7 ήταν ήδη κατειλημμένο από τον Raúl. Χρειαζόταν έναν νέο αριθμό και η έμπνευση ήρθε από έναν άλλον θρύλο του αθλητισμού, τον Michael Jordan.
Ο Beckham ζήτησε το 23, τον αριθμό που είχε κάνει διάσημο ο Jordan στο NBA, και τον κράτησε στη συνέχεια και όταν μετακόμισε στη Los Angeles Galaxy τέσσερα χρόνια αργότερα. «Η σύνδεση με τον Jordan και το πόσο σημαντικό ήταν το 23 για εκείνον με έκανε να αισθανθώ ότι ήταν η σωστή επιλογή», είχε εξηγήσει ο ίδιος.
Υπήρχαν και άλλοι ισχυροί υποψήφιοι, όπως ο Sol Campbell, που φόρεσε το 23 τόσο στην Τότεναμ όσο και στην Άρσεναλ. Ξεχωριστή θέση έχει και ο Marc-Vivien Foé, του οποίου η φανέλα με το 23 αποσύρθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι μετά τον ξαφνικό θάνατό του το 2003.
24 – Lorenzo Insigne
Ο Lorenzo Insigne συνέδεσε το 24 με τη Νάπολι τόσο έντονα, ώστε κάποια στιγμή εξέφρασε την επιθυμία να αποσυρθεί ο αριθμός από τον σύλλογο.
Ο γεννημένος στη Νάπολη επιθετικός πέρασε 16 χρόνια στην ομάδα της πατρίδας του και έγινε μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της σύγχρονης ιστορίας της. Αρκετοί οπαδοί είχαν φτάσει να τον παροτρύνουν να πάρει τη φανέλα με το 10 του Diego Maradona.
Ο ίδιος, ωστόσο, προτίμησε να παραμείνει στο 24. Όπως είχε εξηγήσει, εκτός από το γεγονός ότι είναι ιδιαίτερα προληπτικός, ο αριθμός αντιστοιχεί στα γενέθλια της συζύγου του και, όπως πίστευε, του έφερνε τύχη.
25 – Gianfranco Zola
Η σχέση του Gianfranco Zola με το 25 ήταν τόσο ισχυρή ώστε χρειάστηκε η δική του έγκριση για να περάσει ο αριθμός σε άλλον ποδοσφαιριστή.
Τον Αύγουστο του 2023, ο Zola έδωσε το πράσινο φως στον Moisés Caicedo να φορέσει τη φανέλα με το 25 στην Τσέλσι, έπειτα από δύο ολόκληρες δεκαετίες κατά τις οποίες κανείς δεν είχε καταφέρει να αποσυνδέσει τον αριθμό από τον Ιταλό.
Η σύνδεση αυτή δεν ήταν υπερβολική. Στα επτά χρόνια του στο Stamford Bridge, ο Zola πρόσφερε ποδόσφαιρο γεμάτο τεχνική, γκολ, δημιουργικότητα και, κυρίως, χαρά. Ήταν ένας από εκείνους τους παίκτες που δεν χρειάζονταν πολλά για να κερδίσουν το κοινό.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.