8 αξιοσημείωτα βιβλία ξενόγλωσσης πεζογραφίας που μας ξέφυγαν πέρυσι
- 3 ΦΕΒ 2026
Σαντάλ Άκερμαν – Η μητέρα μου γελάει (μτφρ. Μυρτώ Ταπεινού, εκδ. Πλήθος)
Προβάλλοντας πάντα αντίσταση σε χαρακτηρισμούς όπως «φεμινίστρια», «λεσβία», «Εβραία», η Άκερμαν ένιωθε άνετα μόνο μέσα στη λέξη «κόρη». Γι’ αυτό, μπροστά στον αδιανόητο θάνατο της μητέρας της, κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: καταγράφει τον χρόνο. Βάζει σε λέξεις τις επώδυνες επαναλήψεις, τις λεπτομέρειες, τις μακρόσυρτες σιωπές λεπτό προς λεπτό.
Όσο γράφει διαπιστώνει ότι θυμάται και καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα θα ήθελε για τις παλιές ερωμένες της, τις παλιές φιλίες της, για όλες εκείνες τις σχέσεις που έχουν τελειώσει οριστικά. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα γαλλικά δύο χρόνια πριν τον θάνατο της Άκερμαν και μια δεκαετία πριν το περιοδικό Sight & Sound ανακηρύξει την ταινία της, «Ζαν Ντιλμάν», ως την καλύτερη όλων των εποχών.
Ζαν-Μπατίστ Αντρεά – Διάβολοι και άγιοι (μτφρ. Γιάννης Στρίγκος, εκδ. Πατάκη)
Ένας ηλικιωμένος πιανίστας παίζει σονάτες του Μπετόβεν σε δημόσιους χώρους, ώσπου η μουσική του ανοίγει μια ιστορία που ξεκινά πενήντα χρόνια πριν. Ο δεκαεξάχρονος Τζο, χαρισματικός πιανίστας από εύπορη οικογένεια, χάνει τους γονείς και τη μικρή αδελφή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1969 και καταλήγει σε ένα μακάβριο ορφανοτροφείο στα Πυρηναία. Εκεί έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρότητα, την υποκρισία και τον συντηρητισμό της εκκλησίας, αλλά και με τη φιλία, την ελευθερία και τον πρώτο έρωτα.
Μέλος μιας μυστικής ομάδας τροφίμων, θα συμμετάσχει σε μια επικίνδυνη απόδραση που θα σημαδέψει για πάντα τη ζωή του. Το τρίτο μυθιστόρημα του βραβευμένου με Goncourt συγγραφέα θα μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον Ζαν-Πιερ Ζενέ, τον σκηνοθέτη της Αμελί.
Τζαν Κάρσον – Οι αρπαγές (μτφρ. Βίκυ Πορφυρίδου, εκδ. Βακχικόν)
Βόρεια Ιρλανδία, δεκαετία του ’90. Όλα ξεκινούν με μια μυστηριώδη ασθένεια. Ένα εντεκάχρονο αγόρι καταλήγει νεκρό. Θα ακολουθήσουν κι άλλα παιδιά, με τα ερωτήματα για το τι –ή ποιος– είναι υπεύθυνος, να βυθίζουν ένα ολόκληρο χωριό στον φόβο και την απελπισία. Η μικρή Χάνα μοιάζει να είναι η μόνη που παραμένει υγιής ενώ οι φίλοι της πλήττονται από την αρρώστια.
Απομονωμένη και τρομαγμένη, βασανίζεται από τύψεις και προσεύχεται για βοήθεια. Θα καταφέρει να βρει τη δύναμη να παραμείνει διαφορετική, σε έναν τόπο όπου η συμμόρφωση μοιάζει αν είναι η μοναδική επιλογή; Μια τραγωδία που ενώνει -και την ίδια στιγμή διαλύει- μια μικρή κοινότητα, μια ιστορία για την απώλεια και την ελπίδα, για τα μικρά θαύματα που μπορεί να γεννηθούν μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι.
Ούρσουλα Κ. Λε Γκεν – Μαλαφρένα (μτφρ. Κλαίρη Παπαμιχαήλ, εκδ. Αίολος)
Γύρω στο 1820, στην Ορσίνια, που διοικείται από ένα αυταρχικό καθεστώς, ένας νέος άνδρας εγκαταλείπει τη γενέτειρά του στην κοιλάδα της Μαλαφρένα και πηγαίνει στην πρωτεύουσα, μέρος που πάλλεται από προοδευτικές ιδέες και προσδοκίες για αλλαγή. Εκεί θα έρθει αντιμέτωπος με διλήμματα ανάμεσα στις προσωπικές του επιθυμίες και τη δράση ενός οργανωμένου κινήματος.
Τι νόημα έχει η ελευθερία όταν το τίμημα γι’ αυτήν είναι βαρύ; Με το συγκεκριμένο πολυεπίπεδο μυθιστόρημα μια συγγραφέας και ποιήτρια με τεράστια συμβολή στο χώρο του φανταστικού και από τους σπουδαιότερους αμερικανούς λογοτέχνες του εικοστού αιώνα, αποτίει φόρο τιμής στα διαβάσματα που τη διαμόρφωσαν.
Αντρέι Μπίτοφ – Οίκος Πούσκιν (μτφρ. Βιργινία Γαλανοπούλου, εκδ. Gutenberg)
Ο φιλόλογος Λιόβα Οντόγιεφτσεφ βρίσκεται νεκρός στον Οίκο Πούσκιν της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Πλάι του, δύο πιστόλια μονομαχίας που κάποτε ανήκαν στον ίδιο τον Πούσκιν. Λάτρης των τεχνών, ο Λιόβα μεγάλωσε στη σκιά του εξόριστου παππού του και του καταξιωμένου επιστήμονα πατέρα του.
Πιεσμένος από το καθεστώς, αντιμέτωπος με οικογενειακά μυστικά και ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες, είχε χάσει σταδιακά τον έλεγχο της ζωής του ανάμεσα σε παρέες, λογοτεχνικές αναζητήσεις, άφθονη βότκα και αδιέξοδους έρωτες. Από τα πιο ευρηματικά έργα της σύγχρονης ρωσικής λογοτεχνίας, κυκλοφόρησε αρχικά στις ΗΠΑ, ενώ στη Σοβιετική Ένωση διαδιδόταν μυστικά, από χέρι σε χέρι.
Σίλβιο Ντ’ Άρτσο – Το σπίτι των άλλων (μτφρ. Δήμητρα Δότση, εκδ. Μεταίχμιο)
Σε ένα φτωχικό ορεινό χωριό ένας ηλικιωμένος ιερέας συναντά μια μοναχική γυναίκα, η οποία ζητά απεγνωσμένα μια απάντηση: την άδεια να δώσει τέλος στη ζωή της ή ίσως έναν λόγο να συνεχίσει να ζει. Ο ιερέας, διχασμένος ανάμεσα στο καθήκον και στη συμπόνια, αναζητά μέσα του εκείνη την αλήθεια που θα μπορούσε να τη λυτρώσει.
Μέσα από λιγοστούς διαλόγους και απέραντες σιωπές, αυτό το κλασικό, σύμφωνα με τον Παζολίνι, έργο του 20ού αιώνα συμπυκνώνει την αγωνία του ανθρώπου μπροστά στο ανείπωτο και την αδυναμία της πίστης να απαντήσει στα πιο ουσιώδη ερωτήματα της ύπαρξης. Μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ – Το πιστοποιητικό (μτφρ. Σταύρος Νικολαΐδης, εκδ. Κριτική)
Κεντρικός ήρωας στο μυθιστόρημα του σπουδαίου νομπελίστα είναι ο νεαρός Νταβίντ Μπέντιγκερ, επίδοξος συγγραφέας, φτάνει στη Βαρσοβία της δεκαετίας του 1920 αναζητώντας εκδότη για το δοκίμιό του και νόημα στη ζωή του. Εμπλέκεται σε έναν λευκό γάμο και ταλαντεύεται ανάμεσα στην πολιτική, τον έρωτα και τη φιλοσοφία. Περιμένοντας την έκδοση του δοκιμίου του, εντέλει μένει μετέωρος, αρνούμενος τον χρόνο και την πραγματικότητα.
Ελίζαμπεθ Στράουτ – Πες μου τα πάντα (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, εκδ. Άγρα)
Στο φθινοπωρινό Μέην ο δικηγόρος Μπομπ Μπέρτζες αναλαμβάνει την υπεράσπιση ενός μοναχικού άνδρα που ζει αποκομμένος από την πόλη και κατηγορείται ότι σκότωσε τη μητέρα του. Ταυτόχρονα, τον απορροφά η φιλία του με τη διάσημη συγγραφέα Λούσυ Μπάρτον, με την οποία μιλάνε για τη ζωή και τις ελπίδες τους, για όσα έχουν μετανιώσει και για όσα θα μπορούσαν να ήταν αλλιώς.
Στο μεταξύ η Λούσυ έχει γίνει φίλη με μια από τις παλιότερες κατοίκους του Κρόσμπυ, την Όλιβ Κίτριτζ, και μαζί περνάνε πολλά απογεύματα ανταλλάσσοντας ιστορίες. Η Ελίζαμπεθ Στράουτ φωτίζει το πώς οι σχέσεις μας με τους άλλους μας βοηθούν να αντέχουμε και να προχωράμε παρακάτω στη ζωή.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.