A Child of my Own: Πώς μια ψεύτικη εγκυμοσύνη έγινε ένα true-crime ντοκιμαντέρ

Στις 17 Ιουνίου 2009, στην πόλη του Μεξικό, η Alejandra Mendoza φεύγει από το τοπικό νοσοκομείο με ένα μωρό. Ένα μωρό που δεν ήταν δικό της. Το A Child of my Own, που κάνει πρεμιέρα στις 13 Αυγούστου στο Neftlix, είναι η ιστορία μιας γυναίκας που έφτασε στα άκρα για να γίνει μητέρα.

Το true crime ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία της Χιλιανής Maite Alberdi, μοιράζεται ανάμεσα στην αναπαράσταση των γεγονότων από ηθοποιούς – την οποία παρακολουθούμε στο πρώτο μέρος – και συνεντεύξεις από τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της ιστορίας.

Όταν η Alejandra και ο Arturo παντρεύτηκαν, εκείνη ήταν 17 ετών και έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Η Alejandra όμως απέβαλε, κάτι που επαναλήφθηκε στη δεύτερη και την τρίτη εγκυμοσύνη της. Όταν πήγε στο ιατρικό κέντρο για την τρίτη αποβόλη, η ίδια υποστηρίζει ότι συνάντησε τη Mayra, μια γυναίκα που ήταν έγκυος αλλά δεν ήθελε το παιδί.

Η Alejandra κράτησε κρυφή την τρίτη αποβολή από τον σύζυγό της και την οικογένεια του, φοβούμενοι τις αντιδράσεις τους, καθώς της ασκούσαν συνεχώς πίεση για το πότε θα αποκτήσουν παιδί. Η ιδέα ωστόσο, πως για να ολοκληρωθεί σαν γυναίκα πρέπει να αποκτήσει παιδί, ήταν κάτι που κουβαλούσε μέσα της από μικρή ηλικία.

Στο δραματοποιημένο κομμάτι της σειράς βλέπουμε την Alejandra να είναι ντυμένη στα ροζ και τον γάμο της να είναι σαν παραμύθι. «Έκανα αυτές τις σκηνές με έναν τρόπο που θυμίζει την πραγματικότητα ή το πώς αφηγείται η ίδια την ιστορία στον εαυτό της. Όπως θα δείτε, το ροζ είναι το αγαπημένο της χρώμα. Έχω επιλέξει να τα απεικονίσω με αυτό τον τρόπο έτσι ώστε να είναι αντιπροσωπευτικά του ονείρου της για τον γάμο και το μωρό», εξηγεί η Alberdi.

Luis Antonio Rojas/Netflix

Όταν η Alejandra ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της, άρχισε να λαμβάνει από την οικογένεια του συζύγου της αρκετή φροντίδα. «Ήθελα κάποιος να σκάσει αυτή τη φούσκα που αποτελείται από ψέματα», ακούμε την ίδια να λέει στο τρέιλερ.

Η στιγμή που γνώρισε τη Mayra της άλλαξε τη ζωή. Όταν την άκουσε να λέει ότι προτιμά να δώσει το παιδί της, αποφάσισε ότι θα ήταν εκείνη που θα το έπαιρνε. Κατά τη διάρκεια της ψεύτικης εγκυμοσύνης, άρχισε να καταναλώνει τροφές σε μεγάλη ποσότητα για να πάρει βάρος και το ψέμα της να γίνει πειστικό. Γεγονός που το κατάφερε καθώς από 54 κιλά έφτασε στα 89. Η δουλειά της στο γυναικολογικό τμήμα ενός νοσοκομείου της επέτρεπε να μεταποιεί τα αποτελέσματα των εξετάσεών της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σύζυγός της δεν γνώριζε τίποτα για το ψέμα που η ίδια είχε αναπτύξει και έμαθε την αλήθεια παρά μόνο όταν η Alejandra του παρουσίασε το μωρό.

Όταν η Mayra γέννησε, η Alejandra μπήκε στο δωμάτιό της, την στιγμή που εκείνη έλειπε, έβαλε το παιδί σε μία τσάντα και έφυγε από το νοσοκομείο.

Θέλοντας να δώσει μια σφαιρική άποψη για την ιστορία, η Alberdi έδωσε την ευκαιρία στη Mayra να πει τη δική της πλευρά. Στο δικαστήριο, η ίδια περιγράφει πως όσο ήταν στο νοσοκομείο, χρειάστηκε να πάει για λίγο στο μπάνιο και όταν επέστρεψε το μωρό της δεν ήταν εκεί. Ακόμη, αρνείται ότι είχε κάνει κάποια συμφωνία με την Alejandra για το μωρό και καταρρίπτει τα όσα είπε η δεύτερη για τον τρόπο συνάντησής τους. Η ίδια ισχυρίζεται ότι δεν συναντήθηκαν ποτέ σε εκείνη την αίθουσα αναμονής, όπως υποστήριξε η Alejandra αλλά ότι ήρθε στο δωμάτιο και παρουσιάστηκε σαν κοινωνική λειτουργός.

«Δεν νιώθω καμία συμπόνια για εκείνη. Εκείνη δεν ένιωσε καμία συμπόνια όταν πήρε το μωρό μου», δηλώνει η Mayra. Έπειτα από τη σύλληψη της Alejandra, το μωρό δόθηκε στους βιολογικούς γονείς του.

Οι πράξεις της Alejandra συνιστούν ένα έγκλημα που την καταδίκασε σε 13 χρόνια φυλάκισης (σ.σ. και ο σύζυγός της αντιμετώπισε κάποιες κυρώσεις αλλά απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες). Η σκηνοθέτις όμως ρίχνει φως και στις βαθύτερες κοινωνικές πιέσεις που υφίστανται οι γυναίκες σχετικά με τη μητρότητα.

Όσο η Alejandra αφηγούνταν τα γεγονότα, τόνισε ότι τόσο ο σύζυγός της όσο και το οικογενειακό του περιβάλλον, την κατηγορούσαν για την αποβολή της, επειδή συνέχισε να πηγαίνει στη δουλειά της, ισχυριζόμενοι ότι δεν ήταν ενδιέφερε η κατάσταση της. Μάλιστα, ο σύζυγός της δεν ήθελε απλά ένα παιδί, αλλά συγκεκριμένα γιο, κάνοντας την Alejandra να νιώθει ακόμα πιο πιεσμένη. «Ένιωθα αναγκασμένη να ευχαριστήσω αυτή την οικογένεια», δήλωσε.

«Πιστεύω ότι η Alejandra δημιούργησε ένα ψέμα αλλά ποτέ δεν ήξερε πόσο μακριά θα πάει», είπε η Alberdi.

Η συζήτηση που γεννάται από αυτή την ιστορία, για ακόμη μία φορά, είναι η πίεση της κοινωνίας ως προς τις γυναίκες και την αυτοδιάθεση του σώματος και των επιλογών τους γενικότερα. «Υπάρχει πολλή πίεση στο Μεξικό (όπου και διαδραματίζεται η ιστορία) και στη Λατινική Αμερική γενικά προς τις γυναίκες για να γίνουν μητέρες. Η Alejandra είχε και μία πάθηση που προκαλούσε τις συνεχείς αποβολές, για την οποία δεν υπήρχε κάποια ιατρική γνωμάτευση να εξηγήσει το γιατί. Ζούσε σε μία φαντασία ως αμυντικό μηχανισμό στην σκληρή πραγματικότητα», είπε στο BBC, η Norma Romero Sanchez, ψυχολόγος που την εξέτασε μετά τη σύλληψή της. Η ίδια πιστεύει μάλιστα ότι αν είχε λάβει την κατάλληλη ψυχιατρική φροντίδα δεν θα είχε οδηγηθεί σε αυτή την πράξη.

Έχοντας πια βγει από τη φυλακή, η πρωταγωνίστρια εξομολογήθηκε: «Η επιθυμία μου ήταν πάντα να ευχαριστώ τους άλλους. Πάντα πίστευα πώς “τι άλλο υπάρχει από το να γίνω μητέρα”; Τελικά κατάλαβα πως υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορείς να ζήσεις».

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ