House of the Dragon: Τελικά, πώς απέκτησαν καν οι Targaryens δράκους;

Οι Targaryens κληρονόμησαν τους δράκους από το Valyrian Freehold, τον αρχαίο πολιτισμό των δρακοκαβαλάρηδων από τον οποίο κατάγονταν, χιλιετίες πριν το House of the Dragon.

Οι Targaryens είναι απλώς η τελευταία επιζώσα οικογένεια μίας αυτοκρατορικής δύναμης δρακοκαβαλάρηδων που κυριάρχησε σε μεγάλο μέρος του Essos, πριν καταφθάσουν στο Dragonstone δώδεκα χρόνια πριν το Doom της Valyria, όπου και διαμορφώθηκαν στο House of the Dragon που γνωρίζουμε πλέον.

Από βοσκοί, σε άρχοντες των δράκων

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Η Valyria ξεκίνησε σε μια ηφαιστειακή χερσόνησο στο κεντρονότιο Essos, περικυκλωμένη από τις Fourteen Flames — μια αλυσίδα από τεράστια ηφαίστεια. Σύμφωνα με τη βαλυριανή παράδοση, οι πρόγονοί τους ήταν ταπεινοί βοσκοί που ανακάλυψαν δράκους σε εκείνα τα βουνά και, με κάποιον τρόπο, έμαθαν να τους εξημερώνουν, να τους εκτρέφουν και να τους ιππεύουν.

Αυτό το «με κάποιον τρόπο» έχει σημασία. Τα βιβλία υπονοούν πως η συνηθισμένη ιππασία δεν αρκούσε. Οι Valyrians ασκούσαν μαγεία αίματος, μαγεία της φωτιάς και μαγικές πρακτικές εκτροφής, ενώ πολλοί μέσα στον κόσμο του A Song of Ice and Fire πιστεύουν ότι η ικανότητά τους να δένονται με δράκους ήταν συνδεδεμένη με τη γενεαλογία τους. Δεν γνωρίζουμε αν άλλαξαν κυριολεκτικά τον εαυτό τους μέσω μαγείας, αλλά είναι σαφές πως η ιππασία δράκων έγινε κληρονομικό αριστοκρατικό προνόμιο και όχι κάτι που μπορούσε να μάθει οποιοσδήποτε στρατιώτης.

Οι Targaryens ήταν μία από περίπου σαράντα οικογένειες αρχόντων των δράκων που κυβερνούσαν το Freehold. Δεν ήταν βασιλιάδες της, επειδή η Valyria δεν ήταν μοναρχία. Ήταν μια ολιγαρχική αυτοκρατορία: ισχυρές ευγενείς οικογένειες που ανταγωνίζονταν, συνεργάζονταν, παντρεύονταν μέσα στους δικούς τους κύκλους και κυβερνούσαν μέσω πλούτου, στρατών, σκλάβων, μαγείας και δράκων.

Οι δράκοι ως αυτοκρατορικά όπλα

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Ένας δράκος ήταν πιο κοντά σε ένα ζωντανό όπλο μαζικής καταστροφής.

Ένας άρχοντας των δράκων μπορούσε να πετάξει πάνω από τείχη, να κάψει πλοία, να διαλύσει σχηματισμούς πεζικού, να καταστρέψει πολιορκητικές μηχανές και να κάνει μια οχυρωμένη θέση σχεδόν αδύνατο να υπερασπιστεί κανείς. Συμβατικοί στρατοί μπορούσαν να πολεμούν για μέρες ή εβδομάδες, αλλά ένας δράκος μπορούσε να αποφασίσει την έκβαση μέσα σε λίγα λεπτά.

Αυτό έκανε τη Valyria τρομακτικά αποτελεσματική απέναντι σε παλαιότερους πολιτισμούς που δεν είχαν βρεθεί ποτέ αντιμέτωποι με δράκους. Οι εχθροί της μπορεί να διέθεταν πειθαρχημένους στρατιώτες, τεράστιες πόλεις, φρούρια, άρματα και στόλους, αλλά τίποτα από αυτά δεν είχε κατασκευαστεί για να αντέξει φωτιά που έρχεται από τον ουρανό.

Παρόλα αυτά, οι δράκοι δεν αντικαθιστούσαν τους στρατούς. Η Valyria χρειαζόταν κανονικά στρατεύματα για να καταλαμβάνει εδάφη, να συλλέγει φόρους, να αστυνομεύει πόλεις, να φυλάει δρόμους, να ελέγχει ορυχεία, να διαχειρίζεται αποικίες και να κρατά υπό έλεγχο τους υποδουλωμένους πληθυσμούς. Οι δράκοι κέρδιζαν τους πολέμους, ενώ στρατιώτες, διοικητές, έμποροι και δουλοκτήτες κρατούσαν την αυτοκρατορία ενωμένη.

Οι Πόλεμοι των Ghiscari

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Ο πρώτος μεγάλος αντίπαλος της Valyria ήταν η Παλαιά Αυτοκρατορία του Ghis, ανατολικά του Slaver’s Bay. Το Ghis ήταν ήδη μια πανάρχαια στρατιωτική δύναμη, γνωστή για τις λεγεώνες του από πειθαρχημένο πεζικό και την οικονομία που βασιζόταν στη δουλεία.

Οι Valyrians πολέμησαν αρκετούς πολέμους εναντίον τους, που συνήθως ονομάζονται Ghiscari Wars. Οι Ghiscari μπορούσαν να παρατάξουν τεράστιους στρατούς, όμως οι πόλεις τους από τούβλα και οι σχηματισμοί του πεζικού τους ήταν καταστροφικά ευάλωτοι στη φωτιά των δράκων. Τελικά, η Valyria νίκησε και κατέστρεψε το Ghis, απορροφώντας =στη συνέχεια μεγάλο μέρος της επικράτειάς της, μαζί με το δουλοκτητικό της σύστημα.

Γι’ αυτό μέρη όπως το Astapor, το Yunkai και το Meereen εξακολουθούν να φέρουν ίχνη βαλυριανής επιρροής, διατηρώντας όμως παράλληλα τον πολιτισμό των Ghiscari. Είναι απομεινάρια ενός παλαιότερου πολιτισμού που κατακτήθηκε και αναδιαμορφώθηκε από τους άρχοντες των δράκων.

Η ειρωνεία είναι προφανής – η Daenerys γίνεται αργότερα γνωστή ως απελευθερώτρια των σκλάβων, οι πρόγονοί της όμως συνέβαλαν στη δημιουργία και στην επέκταση της πολιτικής τάξης που έκανε τη δουλεία τόσο βαθιά ριζωμένη σε μεγάλο μέρος του Essos.

Επέκταση προς τα δυτικά: οι Rhoynar

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Μετά το Ghis, η Valyria επεκτάθηκε προς το δυτικό Essos και συγκρούστηκε με τους Rhoynar, έναν πολιτισμό απλωμένο κατά μήκος του Rhoyne, του μεγαλύτερου ποταμού της ηπείρου.

Οι Rhoynar δεν ήταν αδύναμοι. Είχαν ισχυρές ποτάμιες πόλεις, στόλους, εμπορικά δίκτυα και έναν ξεχωριστό πολιτισμό δεμένο με το νερό. Όμως το πλεονέκτημά τους — οι ποταμοί — μετατράπηκε σε αδυναμία απέναντι στους δράκους. Ένας δράκος μπορούσε να επιτεθεί σε στόλους από ψηλά, να κάψει πόλεις στις όχθες και να παρακάμψει άμυνες που είχαν σχεδιαστεί για εχθρούς που πλησίαζαν από τη στεριά ή το νερό.

Η τελική σύγκρουση ήταν ισοπεδωτική. Οι Rhoynar, με αρχηγό την Princess Nymeria, ηττήθηκαν τόσο ολοκληρωτικά ώστε πολλοί διέφυγαν δυτικά, διασχίζοντας τη Narrow Sea. Η Nymeria έφτασε τελικά στο Dorne, όπου μαζί με τον Οίκο Martell θεμελίωσε την πολιτική κουλτούρα που αργότερα έκανε το Dorne τόσο διαφορετικό από το υπόλοιπο Westeros.

Άρα ακόμη και η ιστορία του Dorne είναι, εν μέρει, συνέπεια της βαλυριανής επέκτασης.

Αποικίες, εμπόριο και η πραγματική εμβέλεια της Freehold

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Η Valyria δεν κρατούσε ολόκληρο το Essos υπό έλεγχο με τον ίδιο τρόπο. Κάποιες περιοχές βρίσκονταν υπό άμεση κυριαρχία, άλλες ήταν αποικίες, σύμμαχοι, κράτη-πελάτες, υποτελείς ή εμπορικοί εταίροι που κυριαρχούνταν από τη βαλυριανή οικονομική ισχύ.

Το Freehold ίδρυσε αποικίες και προκεχωρημένα φυλάκια κατά μήκος της δυτικής ακτής του Essos. Πόλεις όπως η Volantis, η Lys, η Myr, η Tyrosh και το Pentos διαμορφώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τη βαλυριανή εγκατάσταση και αργότερα έγιναν οι Free Cities.

Η Volantis, ειδικά, έβλεπε τον εαυτό της ως τη σπουδαιότερη κληρονόμο της Valyria. Η άρχουσα τάξη της, το Παλιό Αίμα, ισχυριζόταν ότι καταγόταν από οικογένειες αρχόντων των δράκων και συνέχισε να αντιμετωπίζει τη βαλυριανή καταγωγή ως δείγμα ανωτερότητας, πολύ μετά την εξαφάνιση των δράκων.

Η Valyria έχτισε επίσης δρόμους, εκμεταλλεύτηκε ορυχεία, σφυρηλάτησε βαρυλιανό ατσάλι , επέκτεινε εμπορικές οδούς και στηρίχθηκε σε ένα τεράστιο εργατικό δυναμικό σκλάβων. Οι περίφημοι Valyrian roads δεν ήταν απλώς σύμβολα πολιτισμού· ήταν υποδομές για τη μετακίνηση στρατών, αγαθών, αξιωματούχων και σκλάβων σε ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Γιατί κανείς δεν μπορούσε να τους αμφισβητήσει πραγματικά

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Η Freehold είχε ένα τεράστιο στρατηγικό πλεονέκτημα, επειδή οι εχθροί της ήταν κατακερματισμένοι.

Το Essos περιλάμβανε αντίπαλες πόλεις-κράτη, νομαδικούς λαούς, πρώην αυτοκρατορίες, εμπορικές δυνάμεις, ποτάμια βασίλεια και δουλοκτητικές πόλεις. Ελάχιστοι μπορούσαν να ενωθούν για αρκετό καιρό ώστε να αντισταθούν στη Valyria, και ακόμη και ενωμένοι στρατοί δυσκολεύονταν απέναντι στους δράκους.

Η καλύτερη σύγκριση δεν είναι η «Westeros υπό τους Targaryens». Ο Aegon κατέκτησε μια διαιρεμένη ήπειρο με τρεις δράκους. Η Valyria διέθετε πολλές οικογένειες αρχόντων των δράκων, πολλούς δράκους, τεράστιο πλούτο, αποικίες, στρατούς, στόλους, μαγική γνώση και αιώνες αυτοκρατορικής εμπειρίας.

Η κατάκτηση του Aegon ήταν ουσιαστικά μια πολύ μικρότερη εκδοχή μιας βαλυριανής εκστρατείας.

Το τίμημα της κυριαρχίας των δράκων

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Οι Valyrians ήταν μεγαλοπρεπείς, αλλά δεν ήταν ευγενείς με καμία σύγχρονη έννοια. Η αυτοκρατορία τους χτίστηκε πάνω στην κατάκτηση, τη δουλεία, τη φυλετική ιεραρχία, τη μαγική μυστικότητα και τον αριστοκρατικό έλεγχο.

Εξόρυσσαν τις Fourteen Flames χρησιμοποιώντας τεράστιους αριθμούς σκλάβων, πολλοί από τους οποίους πέθαιναν σε φρικτές συνθήκες. Ο πλούτος τους προερχόταν από το εμπόριο και τη δεξιοτεχνία, αλλά και από την κυριαρχία πάνω σε άλλους. Οι άρχοντες των δράκων δεν ήταν απλώς οι εντυπωσιακοί πρόγονοι των Targaryens· ήταν η άρχουσα τάξη μιας βάναυσα εκμεταλλευτικής αυτοκρατορίας.

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η Valyria μοιάζει τόσο σημαντική στο A Song of Ice and Fire: είναι ταυτόχρονα μια χαμένη χρυσή εποχή και ένας εφιάλτης. Τα ερείπιά της είναι γεμάτα ομορφιά, μυστήριο, μαγεία και τεχνολογικά θαύματα — αλλά ο πολιτισμός πίσω από αυτά χτίστηκε πάνω στη φωτιά και στον ανθρώπινο πόνο.

Γιατί οι Targaryens έγιναν σημαντικοί μετά το Doom

Courtesy of HBO / Courtesy of HBO

Courtesy of HBO

Όταν το Doom αφάνισε τη Valyria, οι άρχοντες των δράκων της αυτοκρατορίας, οι δράκοι, οι θεσμοί, οι δρόμοι, οι αποικίες και η πολιτική της τάξη κατέρρευσαν σχεδόν μέσα σε ένα βράδυ. Οι επιζώσες Free Cities έγιναν ανεξάρτητες. Οι πρώην αποικίες πολέμησαν μεταξύ τους. Ολόκληρη η περιοχή μπήκε στον χαοτικό Century of Blood.

Οι Targaryens επέζησαν μόνο επειδή είχαν φύγει για το Dragonstone περίπου δώδεκα χρόνια νωρίτερα, παίρνοντας μαζί τους πέντε δράκους. Δεν ήταν η ισχυρότερη βαλυριανή οικογένεια πριν από το Doom. Μετά από αυτό, ήταν απλώς οι μόνοι άρχοντες των δράκων που είχαν απομείνει με ζωντανούς δράκους.

Γι’ αυτό το Westeros κατακτήθηκε από έναν οίκο που κάποτε ήταν σχετικά δευτερεύων στη Valyria. Οι Targaryens δεν κληρονόμησαν την αυτοκρατορία της Valyria. Κληρονόμησαν το πιο αποφασιστικό της όπλο — και το έφεραν σε μια ήπειρο που δεν είχε ποτέ χρειαστεί να χτίσει άμυνες απέναντί του. Και κάπως έτσι, δημιουργήθηκε το House of the Dragon όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ