Το One Battle After Another κερδίζει Καλύτερη Ταινία στα Oscars, το Sinners γράφει ιστορία
- 16 ΜΑΡ 2026
Ο Conan O’Brien, σε μεγάλο βαθμό ο προστάτης άγιος των πρώην παρουσιαστών late-night τηλεόρασης και ένας ιδιαίτερα αγαπητός Αμερικανός κωμικός, κράτησε το κλίμα των Oscars ανάλαφρο, αγγίζοντας πολλά από τα καυτά ζητήματα του αμερικανικού δημόσιου λόγου χωρίς να εκτροχιάσει μια βραδιά αφιερωμένη στον εορτασμό του κινηματογράφου. Για λίγο ωστόσο, στον μονόλογό του, υιοθέτησε έναν πιο ειλικρινή και σοβαρό τόνο προκειμένου να αναγνωρίσει ότι τα Oscars είναι πράγματι ένα διεθνές γεγονός.
«Όλοι όσοι παρακολουθούν αυτή τη στιγμή, σε όλο τον κόσμο, γνωρίζουν πολύ καλά ότι ζούμε εξαιρετικά χαοτικές και τρομακτικές εποχές», είπε. «Σε στιγμές σαν κι αυτές πιστεύω πως τα Oscars αποκτούν ιδιαίτερη σημασία — 31 χώρες από έξι ηπείρους εκπροσωπούνται απόψε, και κάθε ταινία που τιμούμε είναι το αποτέλεσμα χιλιάδων ανθρώπων που μιλούν διαφορετικές γλώσσες και εργάζονται σκληρά για να δημιουργήσουν κάτι όμορφο».
«Απόψε αποτίουμε φόρο τιμής όχι μόνο στον κινηματογράφο, αλλά και στα ιδανικά της παγκόσμιας καλλιτεχνικής δημιουργίας, της συνεργασίας, της υπομονής, της ανθεκτικότητας και μιας από τις πιο σπάνιες αρετές σήμερα — της αισιοδοξίας», πρόσθεσε. «Ας γιορτάσουμε, λοιπόν, όχι επειδή πιστεύουμε πως όλα είναι καλά, αλλά επειδή εργαζόμαστε και ελπίζουμε για κάτι καλύτερο».
Μετά από ένα ζωηρό, παλιομοδίτικο μοντάζ στο οποίο ο O’Brien – ντυμένος ως Θεία Gladys της Amy Madigan από το Weapons, που κέρδισε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου 40 χρόνια μετά την πρώτη της υποψηφιότητα – όρμησε μέσα από καθεμία από τις υποψήφιες ταινίες, ο παρουσιαστής κινήθηκε επιδέξια ανάμεσα σε μια σειρά από επίκαιρα ζητήματα, από τις πολιτικές διαιρέσεις μέχρι την τεχνητή νοημοσύνη και τον Jeffrey Epstein.
(AP Photo/Chris Pizzello)
Ο O’Brien αναφέρθηκε επίσης στις αναφορές ότι τα φετινά Oscars είχαν αυξημένα μέτρα ασφαλείας — στην πραγματικότητα λόγω απειλών από το Ιράν μετά τις αμερικανικές στρατιωτικές επιδρομές στη χώρα. Ο ίδιος όμως αστειεύτηκε ότι αυτό συνέβη εξαιτίας «ανησυχιών για επιθέσεις από τις κοινότητες της όπερας και του μπαλέτου», μετά τα αμφιλεγόμενα σχόλια του Chalamet για την εμπορική αξία αυτών των μορφών τέχνης. «Απλώς είναι θυμωμένοι που άφησες απ’ έξω τη τζαζ», είπε ο O’Brien απευθυνόμενος σε έναν χαμογελαστό και συνεργάσιμο Chalamet.
Αργότερα στον μονόλογό του, ο O’Brien στόχευσε πρόσωπα της βιομηχανίας όπως τον επικεφαλής του Netflix, Ted Sarandos («Είναι η πρώτη του φορά σε κινηματογράφο! Γι’ αυτό μιλάνε όλοι») και το στούντιο Amazon που δεν απέσπασε καμία υποψηφιότητα, ενώ παράλληλα σχολίασε και τη θλιβερή κατάσταση της υγειονομικής περίθαλψης στις ΗΠΑ: «Στο Hamnet, η γυναίκα του Σαίξπηρ γεννάει μόνη της μέσα στο δάσος — ή, όπως το λέμε στην Αμερική, οικονομικά προσιτή υγειονομική περίθαλψη».
Όσο για το γεγονός πως φέτος είναι η πρώτη χρονιά από το 2012 χωρίς Βρετανούς ηθοποιούς στις δύο κορυφαίες κατηγορίες, ο O’Brien μίλησε εκ μέρους της Βρετανίας λέγοντας πως «τουλάχιστον εμείς συλλαμβάνουμε τους παιδόφιλούς μας», μια έμμεση αναφορά στη σύλληψη του Andrew Mountbatten-Windsor σε σχέση με την υπόθεση Jeffrey Epstein.
Άλλες πολιτικές δηλώσεις ήρθαν από τον Jimmy Kimmel που μίλησε, όχι και τόσο κεκαλυμμένα, για τη λογοκρισία της κυβέρνησης Trump στα media, από τον Javier Bardem που φώναξε “Όχι άλλος πόλεμος! Free Palestine!”, αλλά και από τη μητέρα ενός αδικοχαμένου παιδιού από πυροβολισμούς σε σχολείο που, με αφορμή τη σχετική θεματολογία της μικρού μήκους που μόλις είχε κερδίσει, το All the Empty Rooms, υποστήριξε πως αν οι άνθρωποι βλέπαμε όλα αυτά τα άδεια υπνοδωμάτια των παιδιών που χάθηκαν, τότε δεν θα στηριζόταν όσο η οπλοχρησία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το One Battle After Another με έξι Oscars, μεταξύ των οποίων τα τρία πρώτα και μαζεμένα που σηκώνει ο Paul Thomas Anderson στην καριέρα του (Ταινίας ως παραγωγός, Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου), με το Sinners να μη μένει πολύ πίσω. Τέσσερα Oscars για τους Αμαρτωλούς, ανάμεσα τους και ένα ιστορικό. Μετά τη νίκη του Ryan Coogler για Πρωτότυπο Σενάριο – ο δημιουργός ήταν δεσμευμένος σε franchises εδώ και μία δεκαετία, το Sinners σήμανε μία νέα σελίδα για την εμβέλειά του – ήρθε η σειρά της Autumn Durald Arkapaw που έγραψε ιστορία ως η πρώτη γυναίκα διευθύντρια φωτογραφίας με το σχετικό βραβείο.
Ryan Coogler, Michael B. Jordan, και Autumn Durald Arkapaw στα 98α Oscars (Photo by Jordan Strauss/Invision/AP)
«Είναι μεγάλη τιμή για μένα που βρίσκομαι εδώ και πραγματικά θέλω όλες οι γυναίκες στην αίθουσα να σηκωθούν όρθιες, γιατί νιώθω πως δεν θα είχα φτάσει εδώ χωρίς εσάς», δήλωσε η Arkapaw στην ευχαριστήρια ομιλία της (η οποία περιλάμβανε επίσης μια αναφορά στην πρωτοπόρο διευθύντρια φωτογραφίας Ellen Kuras). Σε αυτό το σημείο, ίσως να έχει γίνει κάπως τετριμμένο να εκπλήσσεται κανείς με τον αριθμό των πρωτιών που το Χόλιγουντ εξακολουθεί να καταγράφει όσο περνούν τα χρόνια, όμως αυτό ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να το αποδεχτεί κανείς. Πώς είναι δυνατόν η Ακαδημία, σε μια κατηγορία με ιστορία 98 ετών, να μην είχε ποτέ απονείμει το Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας σε γυναίκα;
Παρά τις προσπάθειες των τελευταίων ετών να διαφοροποιηθεί η βιομηχανία σχεδόν σε κάθε της πτυχή, η διεύθυνση φωτογραφίας παραμένει ένας από τους πιο ανδροκρατούμενους τομείς της ψυχαγωγίας. Στα Oscars, κάθε κατηγορία εκτός από τις ερμηνευτικές—που είναι ήδη διαχωρισμένες ανά φύλο— έχει δει τουλάχιστον μία γυναίκα να παίρνει σπίτι της το μικρό χρυσό αγαλματίδιο. Κι όμως, οι 70 διευθυντές φωτογραφίας που έχουν κερδίσει το βραβείο τον τελευταίο αιώνα ήταν άνδρες. Μάλιστα, δεν είχε καν προταθεί γυναίκα στην κατηγορία μέχρι το 2018, όταν η Ακαδημία αναγνώρισε τη Rachel Morrison (που αναφέρθηκε επίσης στην ομιλία της Arkapaw) για τη δουλειά της στην ταινία Mudbound της Dee Rees.
Αυτό οφείλεται εν μέρει στο status quo της διεύθυνσης φωτογραφίας ως επαγγέλματος. Επί δεκαετίες, η American Society of Cinematographers (ASC) που ιδρύθηκε το 1919, ήταν κυριολεκτικά μια λέσχη αγοριών, καθώς προσκάλεσε την πρώτη γυναίκα μέλος της 60 χρόνια μετά την ίδρυσή της. Είναι τεράστια η διαφορά σε σύγκριση με το Directors Guild of America που δέχτηκε για πρώτη φορά γυναίκα μέλος ήδη από το 1938. Η ASC διατηρεί μέχρι σήμερα συντριπτικά ανδρική πλειοψηφία: το 2019, μόνο 18 από τα 390 μέλη της ήταν γυναίκες.
Γυναίκα ήταν και η πρώτη νικήτρια στη νεοσύστατη κατηγορία του Casting. Η ελληνικής καταγωγής Cassandra Kulukundis κέρδισε για το One Battle After Another, ενώ για μόλις έβδομη φορά στην ιστορία των Oscars δύο ταινίες ήρθαν σε ισοπαλία, φέτος στην κατηγορία Live-Action Μικρού Μήκους.
Ο Timothee Chalamet, τώρα, δεν κατάφερε να κρατήσει το μομέντουμ του μετά από μία δύσπεπτη καμπάνια και μία νίκη του Michael B. Jordan στα Actor Awards, χάνοντας το βραβείο Α΄Ανδρικού, η Jessie Buckley έγινε η πρώτη Ιρλανδή με Oscar Α΄Γυναικείου, η Συναισθηματική Αξία έγινε η πρώτη ταινία από τη Νορβηγία που κερδίζει το βραβείο Διεθνούς Φιλμ, και το KPop Demon Hunters μπήκε στο πολύ μικρό κλαμπ των ταινιών animation που κερδίζουν τόσο το Oscar Καλύτερου Animation Μεγάλου Μήκους, όσο και αυτό του Πρωτότυπου Τραγουδιού (μόνο το Frozen και το Toy Story 3 είχαν πετύχει το “διπλό”). Μιλώντας, επίσης, για μουσικές κατηγορίες, ο Ludwig Goransson μόλις έγινε ο πρώτος συνθέτης με 3 Oscars τον 21ο αιώνα.
Ως highlight της βραδιάς δεν γίνεται να παραληφθεί το In Memoriam τμήμα της τελετής, με τον Billy Crystal να μιλάει με τα πιο ζεστά λόγια για το ταλέντο και τον χαρακτήρα του μεγάλου Rob Reiner πριν βγουν στη σκηνή και άλλοι ηθοποιοί από τα καστ του δημιουργού, όπως η Meg Ryan, Kathy Bates και η Demi Moore, τη Rachel McAdams να τιμάει από σκηνής τη Diane Keaton («για περισσότερα από 50 χρόνια, λαμπερή στην οθόνη και ανεξίτηλη στη ζωή, πιστέψτε με όταν λέω ότι δεν υπάρχει καμία ηθοποιός της γενιάς μου που να μην εμπνέεται και να μην γοητεύεται από την απόλυτα μοναδική της παρουσία»), και τη Barbra Streisand να κλείνει το αφιέρωμα με ένα τραγούδι για τον αγαπημένο της φίλο, Robert Redford.
Δες εδώ αναλυτικά τα αποτελέσματα.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.