Ωραίο το «Sexy Boy» των AIR έτσι; Παραλίγο, να μη το ακούγαμε ποτέ

Τα εισιτήρια ήταν λίγο τσιμπημένα και τα live πολλά. Όταν εντέλει αποφάσισα να στηρίξω την γαλλική ηλεκτρονική μουσική, η πόρτα των Air ήταν κλειστή, με το sold out να υπογράφεται λίγες ώρες πριν ξεκινήσω για Ηρώδειο. Τελικά, δε πήγα ποτέ.

Μια νύχτα γεμάτη electronic space-popdream-popdowntempo-progressive rockchill-out μουσική, χάθηκε. Μη ψαρώνετε με τις παύλες, δεν είναι ChatGPT, Wikipedia είναι. Στη πραγματικότητα και χωρίς όλα αυτά τα made up genres, οι Air είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν από μια ερωτική σύμπραξη του Βαγγέλη Παπαθανασίου μαζί με Grace Jones, Joy Division, Maurice Ravel, Brian Wilson κι άλλων που μπορείτε ελεύθερα να φανταστείτε εσείς.

Ίσως καλύτερα να έμενα στα της Wikipedia.

Προσωπικό αγαπημένο άσμα τους, το Sexy Boy. Στο σημερινό επεισόδιο, μαθαίνουμε την ιστορία ενός τραγουδιού που παραλίγο να χαθεί στη λήθη αν τραβούσαν κόκκινη γραμμή οι Nicolas Godin και Jean-Benoît Dunckel. Δεύτερη αναφορά σε Νατάσα Θεοδωρίδου στο ίδιο κείμενο, τι έχω πάθει, ίσως να φταίει η Ντενίσα. Τέλος πάντων.

Τα αυθεντικά των Βερσαλλιών, πίστευαν ότι το Sexy Boy είναι κάτι σαν τον Tj Shorts στον Παναθηναϊκό. Μη πω ξένο σώμα και γίνω άδικος, ας πούμε αταίριαστος. Μην ανησυχείτε, δεν θα βγάλουμε σέντρα τον πρώην πλέι μέικερ της Παρί, το έκαναν άλλοι πριν λίγες ημέρες.

Ας μείνουμε όμως στα του Παρισιού. Θα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αυτογκόλ στην ιστορία της μουσικής αλλά ευτυχώς, το έσωσαν πάνω στη γραμμή, σε αντίθεση με το επικό λούσιμο Ανατολάκη και Νικοπολίδη με Ρόζενμποργκ.

Σε συνέντευξή του στο Stereogum το 2024, ο Nicolas Godin ανέφερε ότι αρχικά «δεν ήξεραν πώς να το εντάξουν στην υπόλοιπη μουσική, η οποία είναι πιο απαλή και ατμοσφαιρική. Αυτό το κομμάτι είναι πιο ανεβαστικό», δήλωσε.

Πράγματι, το Moon Safari είναι ένα γαλήνιο σύμπαν που κατοικείς ελεύθερα και άφοβα μέσα του, χωρίς αιωρούμενες ανησυχίες στην στρατόσφαιρα. Το Sexy Boy, φέρνει όμως κάτι διαφορετικό και μεταξύ μας, δημιουργεί μια νέα, δική του γλώσσα. Είτε είναι το magnum opus των Air είτε όχι, μικρή σημασία έχει. Το τραγούδι είναι μαγικό και δικαίως κάνει την Wikipedia να τριπάρει με το είδος του.

Ο Jean-Benoît Dunckel είδε το κομμάτι να ταξιδεύει σε μέρη που δεν είχε φανταστεί ποτέ, φεύγοντας από τους δημιουργούς του και κόβοντας σόλο εισιτήρια.

Δεν θέλει πάντως να το βλέπει σαν ένα soundtrack αποπλάνησης στα αλήθεια, σύμφωνα με τα λεγόμενα του. «Το τραγούδι έχει να κάνει με το πώς οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες μπορούν να χαίρονται να κοιτάζουν άλλους άνδρες επειδή θέλουν να δουν πώς είναι ντυμένοι. Είναι περισσότερο θέμα μόδας», λέει ο Dunckel και εξηγεί ότι το κομμάτι αποτελεί απάντηση στην ερώτηση αν το ανδρικό φύλο μπορεί να γίνει ερωτικό.

Για εκείνον, το σεξαπίλ είναι άφυλο και το φοράς όπως θέλεις, ιδίως όταν δεν σε νοιάζει και τόσο.

«Το 1998, ήταν ταμπού να μιλάς για την ανδρική σεξουαλικότητα. Το Sexy Boy δεν είναι ένα τραγούδι με παραδοσιακή ανδρική στάση. Είναι λίγο οριακό και δημιουργεί ένα παράξενο συναίσθημα. Μας άρεσε αυτό. Ήταν ενοχλητικό, και μας αρέσει το ενοχλητικό», πρόσθεσε στη συνέντευξη.

Η ιστορία του τραγουδιού ξεκινάει από ένα riff του Godin σε ένα μπάσο Höfner της δεκαετίας του ’60, το μοντέλο που έκανε διάσημο ο Paul McCartney, ανεβάζοντας κατακόρυφα τη μετοχή του. Ο δροσερός και ταυτόχρονα στεγνός ήχος του οργάνου, έκανε τον Dunckel να το σχολιάσει πηγαία ως sexy boy. Και κάπως έτσι, εγένετο τίτλος.

Όπως αποκάλυψαν και οι ίδιοι στο μέλλον, το τραγούδι αποτελούσε μια ιδανική αντανάκλαση των εαυτών τους, καθώς στα νιάτα τους δεν πίστευαν και πολύ ότι έχουν πέραση.

Είχαν κι αυτοί τα δικά τους, τι να πεις. Όλα καλά.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ