Ποιο βιβλίο να διαβάσω στις διακοπές; 10 πρόσωπα απαντούν (Part 2)

Την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου (26/7) ξεκινήσαμε στο OneMan το πιο καλοκαιρινό βιβλιοφαγικό αφιέρωμα. Αυτή την Κυριακή (2/8) και για τις επόμενες δύο, συνεχίζουμε με τις λογοτεχνικές προτάσεις του φετινού καλοκαιριού.

Στο Part 2, οι Κωνσταντίνος Ρήγος, Στέλιος Δημόπουλος, Γιάννης Σαρακατσάνης, Βάσια Τζανακάρη, Ελίνα Γιουνανλή, Αλέξανδρος Γαζής, Νεφέλη Σεργιάδη, Παντελής Τσομπάνης, Κώστας Αντωνίου και Λίλυ Χαλικιά μοιράζονται το βιβλίο που περιμένουν πώς και πώς να διαβάσουν στις διακοπές.

Οι Ονειροπόλοι για τον Κωνσταντίνο Ρήγο

Υπάρχουν βιβλία που περιμένουν υπομονετικά τη στιγμή τους. Τα αφήνω πάνω στο γραφείο μου, τα μαζεύω στη διάρκεια του χειμώνα, με την σκέψη ότι θα έρθει το καλοκαίρι για να τους αφιερώσω τον χρόνο που τους αξίζει. Φέτος, όμως, τα σχέδια άλλαξαν. Είχα αποφασίσει ότι θα ξεκινούσα με το Εγκώμιο της σκιάς του Tanizaki, αυτό το σπουδαίο δοκίμιο του 1933 που μάς μεταφέρει το άρωμα της ζωής, αλλά και την αρχιτεκτονικής της Ιαπωνικής κουλτούρας στο μεταίχμιο της Δυτικοποίησης της. Ένα κείμενο που μιλά για τη σκιά όχι ως απουσία φωτός, αλλά ως τρόπο να αντιλαμβάνεσαι την ομορφιά και τον κόσμο. Είναι ένα βιβλίο που νομίζω θα με γοητεύσει για τον τρόπο με τον οποίο μιλά για το σκοτάδι, το κρυμμένο, το ανείπωτο.

Κι όμως, τη σειρά του την έκλεψαν Οι Ονειροπόλοι του Gilbert Adair (εκδ. Οξύ). Ο λόγος είναι απλός. Από τις 3 Οκτωβρίου ξεκινάμε στο Σύγχρονο Θέατρο της Αθήνας μια νέα παράσταση βασισμένη στο έργο κι έτσι βρέθηκα να επιστρέφω στο πρωτότυπο μυθιστόρημα, διαβάζοντάς το ξανά, με άλλο μάτι.

Παράλληλα, μόλις παραλάβαμε τη νέα θεατρική διασκευή του Tom Kinninmont, στενού συνεργάτη του Adair και συν σεναριογράφου της κινηματογραφικής μεταφοράς του Bernardo Bertolucci.

Τρία νέα παιδιά κλεισμένα σε ένα σπίτι. Ο έρωτας, η φιλία, η επιθυμία, ο κινηματογράφος, η πολιτική. Και έξω, ο Μάης του ‘68 αλλάζει τον κόσμο. Ένα έργο που εξακολουθεί να μας αφορά βαθιά. Γιατί, πίσω από την εποχή του, μιλά για τη νεότητα, την ανάγκη να ανήκεις, να αμφισβητείς, να ερωτεύεσαι και να ανακαλύπτεις ποιος πραγματικά είσαι.

Το Εγκώμιο της σκιάς θα περιμένει λίγες μέρες ακόμη στη τσάντα θαλάσσης μου πλέον.

* Ο Κωνσταντίνος Ρήγος είναι σκηνοθέτης και χορογράφος. Από τις 3 Οκτωβρίου θα ανεβάσει την παράσταση The Dreamers στο Σύγχρονο Θέατρο.

Our band could be your life για τον Στέλιο Δημόπουλο

Το βιβλίο που παλεύω με νύχια και με δόντια να διαβάσω και λόγω φόρτου εργασίας δεν πρόλαβα ποτέ είναι το Our band could be your life του Michael Azerrad (εκδ. LITTLE, BROWN & Co). Αναβιώνει σκηνές του αμερικανικού underground κατά την περίοδο 1981-91 και τις μουσικές ζυμώσεις που συντελέστηκαν για να μετατοπίσουν το επίκεντρο της punk/rock πραγματικότητας στην καρδιά του underground. Οι μπάντες, οι άνθρωποι, ο ήχος, η πολιτική βιοθεωρία και η φιλοσοφία ζωής που ύφαναν τον ιστό πάνω στον οποίο σκαρφάλωσαν οι Nirvana για να γίνουν το Νο.1 στα παγκόσμια τσαρτ χωρίς να εξαρτώνται από κανέναν ή αλλιώς ένα βιβλίο που σε κάνει να θυμάσαι πως κάποτε η μουσική που άκουγες ήταν συναφής με το που τάσσεσαι πολιτικά και το πώς κάποτε η δύναμη ενός ριφ, μιας ιδέας και ενός ενισχυτή μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο.

Σπιντάτο, αλήτικο και σπαραξικάρδιο ένα βιβλίο που συστήνεται ανεπιφύλακτα σε όποιον έχει χάσει την ελπίδα του και το όραμα του, φλερτάροντας με τον μηδενισμό και τη ματαιότητα.

* Ο Στέλιος Δημόπουλος είναι ηθοποιός. Περιοδεύει με τα Ανεξάρτητα Κράτη σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, ενώ προσεχώς θα τον δούμε στο σινεμά: Στο Δημόσιο πρόσωπο του Φωκιωνα Μπογρη και τον Εθνικό Ελληνορώσων του Γιώργου Τελτζίδη.

Η Αγωνία του Έρωτα για τον Γιάννη Σαρακατσάνη

Η πρώτη μου συνάντηση με τον Byung-Chul Han ήταν το βιβλίο του Η κοινωνία της κόπωσης (2010). Ομολογώ ότι στην αρχή το εγκατέλειψα. Παρόλο που είναι 100 σελίδες όλο κι όλο, αρχικά δεν καταλάβαινα τι διάβαζα. Έλα όμως, που μία σειρά συμπτώσεων με έπεισε να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία και τελικά ήταν αποκαλυπτικό (και καθόλου δυσνόητο).

Ο Han λέει ότι ο άνθρωπος της εποχής μας είναι ένα «επιδοσιακό υποκείμενο». Σε ό,τι κάνουμε δηλαδή, μας ενδιαφέρει η επίδοση, το σκορ, το ρεκόρ. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής μας ωθεί να μετράμε και να συγκρίνουμε τα πάντα με στόχο να κερδίσουμε. Και φυσικά δεν κερδίζουμε τίποτα παρά μόνο κόπωση.

Στην Αγωνία του έρωτα λοιπόν (εκδ. Opera), ο Han θα επικεντρωθεί στην αγάπη και θα μας εξηγήσει πώς αυτός ο επιδοσιακός κόσμος την παραμορφώνει και την καταστρέφει.

* Ο Γιάννης Σαρακατσάνης είναι ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και YouTuber. Από τον Οκτώβριο, θα παίζει στην επανάληψη του Κάθε Τρίτη με τον Μόρι σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Βαλτινού στο Θέατρο Ιλίσια, ενώ ετοιμάζει την επιστροφή του με δικό του θεατρικό έργο μετά από 7 χρόνια.

Όλα τα δέντρα για την Βάσια Τζανακάρη

Μία γυναίκα γνωρίζει έναν άντρα στην Αθήνα του σήμερα και τον ερωτεύεται βαθιά. Βαδίζει προσεκτικά κι επιφυλακτικά αλλα και με λαχτάρα. Γίνεται συλλέκτρια στιγμών, των στιγμών τους, σαν να ξέρει από την αρχή ποιο θα ειναι το τέλος.

Η ιστορία ενός λυπημένου έρωτα διά χειρός Μαρίας Φακίνου (εκδ. Αντίποδες), η οποία (και) στο Όλα τα δέντρα βλέπει τη ζωή μέσα από τα «μάτια-φωτογραφική μηχανή», που θυμόμαστε από την Ανατομία κόρης, αποτυπώνοντας έτσι τις πιο λεπτές αποχρώσεις μιας σχέσης.

* Η Βάσια Τζανακάρη είναι συγγραφέας. Πρόσφατα, κυκλοφόρησε σε επανέκδοση του το μυθιστόρημα Αδελφικό (2020) από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Κόρες για την Ελίνα Γιουνανλή

Ένα road trip που ξεκινά από το Βερολίνο και καταλήγει στην Αμοργό, γεμάτο χιούμορ, τρυφερότητα, και μια βαθιά ενδοσκόπηση στη σχέση με τους γονείς μας αλλά και τον εαυτό μας. Η Μάρθα και η Μπέτυ, κολλητές φίλες, ξεκινούν για ένα ταξίδι στην Ελβετία αρχικά, έχοντας στο πίσω κάθισμα έναν ανατρεπτικό πατέρα που φαινομενικά έχει βαρεθεί τη ζωή. Αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο και οδηγεί σε μια ανάγνωση που σου αφήνει την αίσθηση ενός ελληνικού καλοκαιριού.

Ξέρω ότι το Κόρες της Lucy Fricke (εκδ. ΚΕΙΜΕΝΑ) έχει μεταφερθεί ήδη στο σινεμά, αλλά προτιμώ να το διαβάσω πρώτα.

* Η Ελίνα Γιουνανλή είναι φωτογράφος. Στον φακό της έχει ποζάρει σχεδόν όλο το σύγχρονο ελληνικό θέατρο.

Κακιά για τον Αλέξανδρο Γαζή

Ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα, καθώς πλησιάζουν οι καλοκαιρινές διακοπές, είναι να προετοιμάζω τη λίστα με τα βιβλία που θα πάρω μαζί μου. Καθώς πλησιάζει η μέρα της αποχώρησης από την Αθήνα, ρωτάω πάντα τις φίλες και τους φίλους τι θα πάρουν μαζί τους και σημειώνω τις προτάσεις τους.

Τον τελευταίο χρόνο, το αναγνωστικό μου ενδιαφέρον είναι αυστηρά προσανατολισμένο στην αναζήτηση βιβλίων για τον εκδοτικό οίκο· διαβάζω θεωρία και πολιτικό δοκίμιο, κυρίως στα αγγλικά και αυτά είναι και τα βιβλία που σκοπεύω να χωρέσω στη βαλίτσα των διακοπών. Ωστόσο, ανάμεσα σε αυτά έχω και ένα βιβλίο λογοτεχνίας: Κακιά από την Myriam Gurba (εκδ. Yusra). Έχει μεταφραστεί από τη Ζωή Κόκκα, την οποία γνωρίζω προσωπικά, και μπορώ να πω πως κάνει εξαιρετική μεταφραστική δουλειά.

Πέρα από το γεγονός ότι μου το έχουν προτείνει τουλάχιστον πέντε άνθρωποι, των οποίων το κριτήριο εμπιστεύομαι τυφλά, μου αρέσει η ιδέα να διαβάσω κάτι που πραγματεύεται πολλά δύσκολα και σημαντικά ζητήματα, όπως τη σεξουαλική βία, τη λευκή υπεροχή και τη διαχείριση της ζωής και του τραύματος, αλλά με έναν τρόπο που δεν είναι στενά δοκιμιακός και θεωρητικός· αντίθετα, φαίνεται να τα προσεγγίζει υβριδικά, όπως γράφει και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Κάτι ανάμεσα σε αυτοθεωρία, true crime, μυθιστόρημα κουίρ ενηλικίωσης και ιστορία με φαντάσματα».

Το βιβλίο είναι ήδη μέσα στο backpack και περιμένω τη στιγμή που θα το ανοίξω, ξαπλωμένος σε μια αιώρα. Καλές διακοπές και καλές αναγνώσεις.

* Ο Αλέξανδρος Γαζής είναι εκδότης, ιδρυτής των εκδόσεων San Casciano.

The new age of sexism: How the AI revolution is reinventing misogyny για τη Νεφέλη Σεργιάδη

Θα είναι το δεύτερο βιβλίο της Laura Bates που θα διαβάσω. Το πρώτο ήταν το Fix the system, not the women, το οποίο ήταν εξοργιστικά αποκαλυπτικό στο πώς οι πυλωνες του συστήματος είναι προκατηλειμένοι ενάντια στις γυναίκες.

Το νέο της βιβλίο (εκδ. Simon & Schuster) επικεντρώνεται στο μέλλον το οποίο χτίζουμε τα τελευταία χρόνια και πώς σε μια πραγματικότητα οπου η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται όλο και πιο συνηθισμένο εργαλείο στην καθημερινότητά μας, ο μισογυνισμός δεν παύει όχι μόνο να υπάρχει, αλλά ξεδιπλώνεται και εκδηλώνεται με νέους, εκσυγχρονισμένους τρόπους.

Θα εκνευριστώ; Πιθανώς. Θα βουτήξω όμως στη θάλασσα μπας και πνίξω στιγμιαία την οργή μου.

* Η Νεφέλη Σεργιάδη είναι αρχιτέκτονας και σχεδιάστρια ρούχων του brand Hysterical.

Σκότωσα έναν Σκύλο στη Ρουμανία για τον Παντελή Τσομπάνη

Μοναδικό κριτήριο για την αγορά του συγκεκριμένου βιβλίου της Claudia Ulloa Donoso (εκδ. Carnivora) ήταν το γεγονός πως στον τίτλο του αναφέρεται μια βαλκανική χώρα. Μετά την πληρωμή, χαζεύοντας το οπισθόφυλλο, φαντάζομαι πως θα διαβάσω για ένα road trip στις πεδιάδες της χώρας, από Μπουζάου μέχρι Κονστάντσα, έναν ξαφνικό έρωτα και ένα υπαρξιακό ντελίριο με τον απρόσμενο θάνατο ενός σκύλου.

Η αλήθεια είναι πως εμπιστεύομαι τις λατινοαμερικάνικες γραφές. Ωστόσο, πώς προσαρμόζονται και πώς συλλαμβάνουν το βαλκανικό μας περιβάλλον; Λογικά, θα το μάθω περιμένοντας σε κάποιο σταθμό ΚΤΕΛ.

* Ο Παντελής Τσομπάνης είναι δημοσιογράφος στην Καθημερινή.

Παιχνιδότοπος για τον Κώστα Αντωνίου

Το βιβλίο που περιμένω πώς και πώς να πάρω μαζί μου αυτό το καλοκαίρι είναι ο Παιχνιδότοπος του Richard Powers, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg σε μετάφραση του Γιώργου Κυριαζή. Να μην λέμε ψέματα όμως, το έχω ήδη ξεκινήσει κι έχοντας διαβάσει τις πρώτες 150 σελίδες το προτείνω ενθουσιώδης στο κοινό του βιβλιοπωλείου μας, που το επιλέγει επίσης για τις διακοπές του. Ένα μυθιστόρημα με έντονο προβληματισμό πάνω στη φύση, την τεχνολογία και το μέλλον του πλανήτη μας, που μας καλεί ν’ αναλογιστούμε τις ευθύνες μας απέναντι στις επόμενες γενιές.

Με λυρισμό και βάθος, το έργο του Powers έχει τη δύναμη να σε συγκινήσει και να σε βάλει σε σκέψεις για όλα όσα αξίζει να προστατεύσουμε πριν γίνουν ανάμνηση.

* Ο Κώστας Αντωνίου είναι ιδιοκτήτης του Βιβλιοπωλείου Biblioteca.

Good Material για την Λίλλυ Χαλικιά

Το μυθιστόρημα της Αγγλίδας Dolly Alderton (εκδ. Penguin) θα το διαβάσω στα αγγλικά. Τρελαίνομαι να διαβάζω τη γλώσσα αυτούσια και το χιούμορ των ανθρώπων που τη μιλούν.

Ο Άντυ, συντετριμμένος από το χωρισμό του με τη Τζεν, παλεύει να βρει την αιτία, που του έχει γίνει εμμονή. Αυτά από τη δική του πλευρά. Εκεί, έρχεται η Τζεν να μας δείξει την άλλη πλευρά του νομίσματος.

* Η Λίλλυ Χαλικιά είναι sommelier του Oinoscent και ιδρύτρια της AweSomm Imports, εταιρείας εισαγωγής κρασιών.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ