Τελικά ποιος Spider-Man είναι ο κορυφαίος όλων;

O Spider-Man διαρκώς αναγεννιέται στη μεγάλη οθόνη και κρίνοντας από την εμπορική επιτυχία του Brand New Day, αυτό είναι τελικά απολύτως λογικό. Ο κόσμος απλά διψάει για Spider-Man, οπότε τα στούντιο τι να κάνουν; Να μην τους τον δώσουν;

Έτσι, κάθε φορά που ένα franchise μοιάζει λίγο να εξαντλείται ή ένας βασικός δημιουργικός κρίκος να αποσύρεται, πολύ απλά έρχεται η ώρα για τον επόμενο. Κάτι σαν James Bond βασικά, αλλά με περισσότερο continuity. Πάντα πρέπει να υπάρχει ένας Spider-Man!

25 χρόνια μετά και 9 live-action ταινίες μετά, ποιος τελικά μπορούμε να πούμε ότι είναι όμως ο καλύτερος όλων; Ας πάμε μια βόλτα στις spider-αναμνήσεις μας ακολουθώντας μια αυστηρή ερευνητική μέθοδο που θα μας δώσει ένα αποτέλεσμα που κανείς απολύτως δε μπορεί να αμφισβητήσει.

Spider-Man ο Πρώτος (2002-2007)

Origin story… Σε σχολική εκδοχή τον δαγκώνει γενετικά μεταλλαγμένη αράχνη, αποκτά δυνάμεις, στη αρχή τις χρησιμοποιεί εγωιστικά, ο Uncle Ben την τρώει ξώφαλτσα, «with great power comes great responsibility», και βουαλά ο Spider-Man. Όσο πιο κλασικά και πιστά στην δομή των κόμικς γίνεται. 10/10

Arch-Nemesis… O Green Goblin, κατά τας Γραφάς. Ο Willem Dafoe δίνει ρέστα ως κλασικός villain του υπερηρωικού σινεμά, του οποίου η παρουσία κάπως στέκεται σαν φάντασμα πάνω από όλη την τριλογία – συν την επιστροφή στο No Way Home! 9/10

Villain gallery… Γενικότερα η τριλογία αυτή ήταν μια πολύ καλή εκπροσώπηση της σπουδαίας villain gallery του χαρακτήρα, με κορυφαίο όλων φυσικά τον Doc Ock του Alfred Molina, με κρίμα που δεν προλάβαμε να τον δούμε σε δράση τον Kurt Connors του Dylan Baker. Έχουμε και τον πιτσιρικά Goblin του James Franco που έχει τον πατέρα του ακόμα μες στο κεφάλι του, όλα σούπερ. Στο παραγεμισμένο τρίτο φιλμ έχουμε τον Venom να μην δίνει τίποτα και τον Sandman του Thomas Haden Church να στριμώχνεται στο στόρι αλλά να έχει μια θλίψη γύρω του που τον κάνει έστω αξιομνημόνευτο. Γενικά έχουμε πολύ headliner, δεν πέτυχαν όλα, αλλά ειδικά ο Doc Ock είναι ίσως ο κορυφαίος όλων. Γενικώς. 9/10

Coolness… Ο Tobey Maguire είναι πολλά πράγματα αλλά τον Spider-Man του, κουλ δεν τον λες. Παρότι κουβαλά πιστά πολλά από τα δομικά στοιχεία των κόμικς… ή ίσως γι’αυτό. 6/10

Iconic στιγμή… Το ανάποδο φιλί, μια από τις διασημότερες σκηνές του κινηματογραφικού 21ου αιώνα! 10/10

Ο ηθοποιός… Tobey Maguire, καλός ηθοποιός, με διάρκεια στο Χόλιγουντ, υπάρχει ακόμα, παίζει συχνά κάτι περίεργους τύπους, στο Babylon ας πούμε παίζει έναν τύπο που θα μπορούσε να είναι villain όχι στο Spider-Man, αλλά στο Batman. Καλός γενικά, όχι τρομερός, αλλά έδινε και κάτι αμήχανα γήινο στον ήρωα, που είναι πάντα αναγκαίο για να λειτουργήσει. 7/10

Ο σκηνοθέτης… Ο Sam Raimi, χωρίς τον οποίο δεν θα είχε υπάρξει το υπερηρωικό boom, και στον οποίον προσπαθεί εδώ και δεκαετίες να μιμηθεί το ίδιο αυτό υπερηρωικό boom με λιγοστή επιτυχία. Από τους λίγους σκηνοθέτες που έχουν τόσο βαθιά κατανόηση της οπτικής και αφηγηματικής λειτουργίας του κινηματογράφου, των κόμικς, και του κινηματογράφου ως όχημα για τα κόμικς. Η 3η του ταινία, η «κακή», έχει περισσότερο χαρακτήρα και δημιουργική υπογραφή από το 95% των “fresh” υπερηρωικών ταινιών της τελευταίας 20ετίας. 10/10

Το love interest… Η Kirsten Dunst είναι θεά και σκέτη και ως MJ, οπότε τι να λέμε. Κι η Bryce Dallas Howard ήταν εξαιρετικό κάστινγκ ως Gwen Stacy κι ας έμεινε κάπως στα μισά ο ρόλος της. 10/10

Οι ταινίες… Οι 2 καλύτερες live action ταινίες του franchise και μια προβληματική ως προς την κατασκευή και το ρυθμό, αλλά με θράσος και μερικά απολαυστικά σημεία. (Ναι, φυσικά και εννοώ τον χορό του σκοτεινού Peter!). 10/10

Legacy… Όχι απλά ο πρώτος κινηματογραφικός Spider-Man αλλά και η βάση για το μετέπειτα υπερηρωικό boom, οι ταινίες στις οποίες βασίστηκαν λίγο-πολύ οι περισσότερες απόπειρες που ακολούθησαν. 10/10

Σύνολο: 91%. Τοις εκατό σε σχέση με τι; Δεν έχω ιδέα. Αλλά καλό φαίνεται.

Spider-Man ο Δεύτερος (2012-2014)

Origin story… Πάλι τον δαγκώνει μεταλλαγμένη αράχνη, πάλι έχουμε δυνάμεις και θάνατο Uncle Ben, αλλά έχουμε και ένα ιντριγκαδόρικο subplot με μια έρευνα για την εξαφάνιση των γονιών του και την εμπλοκή της Oscorp. Σαν το κλασικό όριτζιν αν αυτό είχε σηκωμένο το φρύδι. 7/10

Arch-Nemesis… Μάλλον πάλι ο Green Goblin αλλά αυτή τη φορά ο γιος; Γενικά νιώθω έχουμε ένα ζητηματάκι εδώ με τις ταινίες που πασχίζουν να βρουν δικό τους τόνο ενώ σε μεγάλο βαθμό κάνουν κάπως-έτσι-αλλά-λίγο-αλλιώς τα πράγματα της αρχικής τριλογίας. Στο ρόλο ο Dane DeHaan. 5/10

Villain gallery… Πέραν του Goblin έχουμε τρία πειράματα gone wrong: Rhino, Electro (ευχαριστούμε Jamie Foxx) και φυσικά ο Lizard που δεν προλάβαμε να δούμε στην ορίτζιναλ τριλογία όταν ακυρώθηκε η 4η ταινία και μετασχηματίστηκε σε Amazing Spider-Man με νέο ηθοποιό. Εδώ τον Kurt Connors παίζει ο Rhys Ifans, που φυσικά και στηρίζουμε. 5/10

Coolness… Σαφώς ο πιο αβίαστα γοητευτικός από τους Peter Parker, τα λέει, πώς να το εξηγήσω. Είναι αυτός που έχει φτιαχτεί περισσότερο με τη λογική «he’s so cool», και ο Garfield το πετυχαίνει. 9/10

Iconic στιγμή… Κάπως εκ των πραγμάτων, είναι ο θάνατος της Gwen, ίσως η πιο καθοριστική στιγμή της ιστορίας του χαρακτήρα στα κόμικς. Η ταινία είναι υπερβολικά ξεχασμένη αλλά η στιγμή δεν είναι άσχημα φτιαγμένη. Το ότι έχει follow-up χρόνια μετά, στο No Way Home, δίνοντας την δραματική κορύωση και εκείνης της ταινίας, την κάνει ακόμα πιο δυνατή. 8/10

Ο ηθοποιός… Andrew Garfield, άψογος και ως Spider-Man αλλά και γενικά σε ό,τι άλλο κάνει κατά καιρούς. Στην επιστροφή του στο No Way Home δίνει νομίζω την καλύτερη ερμηνεία που έχει δώσει κανείς ως Spider-Man μέσα από αυτές τις 9 ταινίες. Ποτέ δεν είναι αργά! 9/10

Ο σκηνοθέτης… Marc Webb. Δίνω πόντους για το γεγονός ότι βάλανε έναν Webb να σκηνοθετήσει Spider-Man, δηλαδή πρέπει να τους αναγνωρίσεις. Από εκεί και μετά λίγα πράγματα. 5/10

Το love interest… Σα να συνεχίζει κι εδώ η ταινία κάπως από εκεί που τα άφησε το σενάριο των ταινιών του Raimi, σε αυτές τις ταινίες έχουμε ως κεντρική ηρωίδα την Gwen κι όχι την MJ. Στο ρόλο είναι φανταστική η εθνική μας σταρ, Emma Stone. 9/10

Οι ταινίες… Με όλη την αγάπη, είναι συλλογικά οι πιο αδύναμες του franchise. Δεν είναι αληθινά κακές, μια χαρά περνάμε κι έτσι, αλλά δεν τις λες και δυναμίτη. 6/10

Legacy… Είναι περίεργο αλλά ενώ δεν θεωρήθηκαν ποτέ ιδιαίτερα καλές οι ταινίες του, και υπήρξαν αναλογικά και λιγότερο πετυχημένες εμπορικά, η δύναμη του πρωταγωνιστικού διδύμου, το πιο σοβαρό-αισθηματικό mood, και η απρόσμενη (θριαμβευτική) επιστροφή του Garfield στο No Way Home, έχουν δώσει σε αυτό το κάπως “χαμένο” Spidey κεφάλαιο μια ξεχωριστή αξία. Θα πω κιόλας ότι είναι ειδικά η ύπαρξη του Garfield στο No Way Home που το κάνει να λειτουργεί σε αυτό το βαθμό – όχι μόνο λόγω της ερμηνείας του και της ιστορίας που “κλείνει”, αλλά κι επειδή υπογραμμίζεται περισσότερο η ιδέα του «όλοι μαζί», κι όχι μόνο ο τρέχων Spider-Man μαζί με τον ορίτζιναλ, όπως άνετα θα μπορούσε να είναι η περίπτωση. 8/10

Σύνολο: 71%. Εντάξει, κάπως σωστό ακούγεται, respectfully.

Spider-Man ο Τρίτος (2017- )

MJ (Zendaya) and Spider-Man jump off the bridge iin Columbia Pictures’ SPIDER-MAN: NO WAY HOME.

Origin story… Βασικά παρακάμπτεται. O χαρακτήρας δεν εμφανίζεται καν για πρώτη φορά στη δική του ταινία. Κάπως τεμπέλικα πράγματα, και συμπτωματικά του προβλήματος αυτών των πρώιμων Holland ταινιών, όπου ο Spider-Man λειτουργεί ως γρανάζι της Avengers μηχανής παρά ως αυτόνομος ήρωας. Στην πραγματικότητα, όλη αυτή η αρχική ‘avengers τριλογία’ κρύβει μέσα της ένα εκτεταμένο origin story για τον ήρωα που επιτέλους γίνεται ο Spider-Man στο Brand New Day. Σε αυτή την ανάγνωση, η May της Marisa Tomei είναι βασικά ο αρχικός Uncle Ben. Μας πήρε το χρόνο μας, αλλά φτάσαμε έστω κάπου. 8/10

Arch-Nemesis… Ίσως το καθοριστικό, άλυτο πρόβλημα αυτής της εκδοχής του ήρωα. Είναι ο κόμικ ήρωας με την καλύτερη συλλογή από αντιπάλους, και μετά από 4 ταινίες ο Holland Spider-Man δεν έχει κάποιο αντίπαλο που κάπως να διατρέχει τη saga. Ακόμα κι η κορύφωση του No Way Home είχε να κάνει με τους μεγάλους εχθρούς των άλλων δύο! 5/10

Villain gallery… Έχω προβλήματα με τον Vulture αλλά ο Michael Keaton δίνει το κάτι παραπάνω, ενώ ο Mysterio του Jake Gyllenhaal όχι μόνο είναι απρόσμενα πολιτικά επίκαιρος ως σύλληψη, αλλά ο Gyllenhaal έπρεπε να έχει πάρει Όσκαρ και ίσως και Νόμπελ για τον ρόλο. Αλλά η 3η ταινία έχει villains άλλων Spider-Man και η 4η δεν έχει villain εκτός από Το Σύστημα. Παιδιά συγγνώμη αλλά μπορούμε σαφώς καλύτερα, villain gallery με 2 χαρακτήρες σε 4 ταινίες δεν φτιάχνουμε. 6/10

Coolness… Είναι τρομερά cute και πολύ γοητευτικός, όχι τόσο cool. Αλλά είναι και κάπως cool εδώ που τα λέμε, έτσι δεν είναι; Σαφές. 8/10

Iconic στιγμή… Το «Mr. Stark I don’t feel so good» είναι η διασημότερη μεμονωμένη στιγμή αυτού του ήρωα αλλά προέρχεται από μια Avengers ταινία. Και η κοινή εμφάνιση των τριών Spider-Man είναι η διασημότερη στιγμή από τις ταινίες του Holland, αλλά δεν αφορά μόνο τον ίδιον, αλλά και τους προηγούμενους. Μα βλέπετε το πρόβλημα που υπάρχει και διαρκώς επανέρχεται;; Είχαμε τόσο πολύ ανάγκη αυτό το reset του Brand New Day να πάρει επιτέλους ξανά ο χαρακτήρας. Τελοσπάντων, όσο κι αν γκρινιάζω, αυτές είναι κι οι δύο πολύ iconic στιγμές, να είμαστε δίκαιοι. 9/10

Ο ηθοποιός… Tom Holland, ο οποίος δε ξέρω αν θα παίξει ποτέ Σαίξπηρ ο άνθρωπος, αλλά είναι ο τέλειος Spider-Man. Έχει κάτι προσγειωμένο και φύσει ανθρώπινο και συμπαθές, την ίδια στιγμή που η κίνησή του (με background στον χορό) του δίνει κάτι πιστευτό και στην ηρωική του διάσταση. Πετυχαίνει τις χιουμοριστικές στιγμές, τις αμήχανες, τις δυναμικές, τις συγκινητικές, τις κινητικές, και είναι ένας ηθοποιός έτσι κι αλλιώς πολύ καλός στο να παίζει χαρακτήρες που μαθαίνουν και ωριμάζουν. Μας πήρε μερικές δεκαετίες αλλά βρήκαμε τον τέλειο Spider-Man. 10/10

Ο σκηνοθέτης… Ο Jon Watts (ο ποιος;) για την πρώτη τριλογία, ο Destin Daniel Cretton (του Short Term 12) για το Brand New Day. Η αλλαγή δούλεψε. Όχι πως κανείς από τους δύο είναι σπουδαίος, αλλά τη δουλειά τους (ο Cretton ειδικά) την έκαναν. 6/10

Το love interest… Τώρα εδώ τι να πεις πέρα από το ότι ο Tom Holland κι η Zendaya είναι πλέον άξουαλι παντρεμένοι, η νέα ταινία επιτέλους έβαλε τη σχέση τους σε πρώτο πλάνο, ενώ η Zendaya μες στα επόμενα 2-3 χρόνια λογικά θα πάρει κι Όσκαρ; Άσχετο θα μου πείτε αυτό το τελευταίο, καθόλου άσχετο θα πω εγώ, γιατί είναι πολύ εντυπωσιακό που μέσα από τρεις επανεκκινήσεις, αυτό το franchise δεν έχει κάνει μισή αστοχία για τον ρόλο της MJ ή/και της Gwen Stacy. 10/10

Οι ταινίες… Δεν είμαι μεγάλος φαν των δύο πρώτων αλλά ειδικά η 2η έχει τις στιγμές της. Αλλά το No Way Home είναι undeniable τρομερό φαν, και το Brand New Day είναι ωραιότατο και κάτι που χρειαζόταν ο χαρακτήρας. 8/10

Legacy… Εδώ δε μπορούμε να το εκτιμήσουμε αυτό εκτός κι αν το παίξουμε χαρακτήρες του Nolan από την Οδύσσεια που λένε «η Εποχή του Χαλκού μας τελειώνει». Θα έλεγα με μια κάποια σιγουριά πως θα έχει πολύ δυνατό legacy όμως: Ο Spider-Man ενσωματώθηκε αρχικά στο MCU και στην πορεία ξανα-αυτονομήθηκε (σχετικά έστω), ανέδειξε την Ιστορία του και χάραξε μια νέα (μοναχική) διαδρομή και καθώς τα έκανε όλα αυτά εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο εμπορικό φαινόμενο που έχει δει ποτέ το υπερηρωικό σινεμά;;; Μπράβο στον καλό μας φίλο τον Spider-Man, του αξίζει γιατί είναι το καλύτερο παιδί. 9/10

Σύνολο: 79%. Με ένα δυνατό swing στο τέλος αρπάζει τη δεύτερη θέση! Κι ενώ ο ίδιος ο Holland είναι κατά τη γνώμη μου ο καλύτερος Spider-Man, βάζοντας στη ζυγαριά το σύνολο της κάθε era νομίζω αναμφίβολα η era των Maguire / Sam Raimi είναι η κορυφαία – είτε το πεις έτσι στον αέρα, είτε το πεις βάσει χαζών metrics που μόλις εφηύρες, όπως εγώ εδώ.

Ένα πράγμα πάντως για τον Holland και τις ταινίες του: Είναι σε πάρα πολύ καλή κατεύθυνση για το μέλλον.

To Spider-Man: Brand New Day κυκλοφορεί στις αίθουσες από την Feelgood Entertainment.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.